Lubimyczytać.pl to:
społeczność 373 tys. zakochanych w książkach
ponad 664 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Wieża Jaskółki

Wieża Jaskółki

Autor:
szczegółowe informacje
seria/cykl wydawniczy
Saga o Wiedźminie tom 4
wydawnictwo
superNOWA
data wydania
ISBN
9788375780338
liczba stron
428
słowa kluczowe
wiedźmin,
język
polski
typ
papier
dodała
Lea
8.18 (10908 ocen i 203 opinie)

Opis książki

Jesienne Ekwinokcjum tegoż dziwnego roku przyniosło rozmaite znaki na niebie i na ziemi, które jakoweś klęski i nadzwyczajne zdarzenia niechybnie zwiastowały. Tuż przed północą zerwała się straszliwa zawierucha, zadął potępieńczy wicher, a pędzone po niebie chmury przybrały fantastyczne kształty, wśród których najczęściej powtarzały się sylwetki galopujących koni i jednorożców. Lelki dzikimi głosa...

Jesienne Ekwinokcjum tegoż dziwnego roku przyniosło rozmaite znaki na niebie i na ziemi, które jakoweś klęski i nadzwyczajne zdarzenia niechybnie zwiastowały. Tuż przed północą zerwała się straszliwa zawierucha, zadął potępieńczy wicher, a pędzone po niebie chmury przybrały fantastyczne kształty, wśród których najczęściej powtarzały się sylwetki galopujących koni i jednorożców. Lelki dzikimi głosami wyśpiewywały konajączkę, zaskowyczała straszna beann’shie, zwiastunka rychłej i gwałtownej śmierci, a gdy przegalopował Dziki Gon i rozwiały się chmury, ludzie zobaczyli księżyc – malejący, jak zwykle w czas Zrównania. Ale tej nocy księżyc miał barwę krwi.
W świątyni bogini Melitele trzy osoby śnią ten sam sen. „Krew na jej twarzy… Tyle krwi…”
Bezlitośni zabójcy z Nilfgaardu są już na tropie Ciri. Ta zaś, ciężko ranna, powraca do zdrowia w zagubionej wśród bagien chacie pustelnika Vysogoty. W tym samym czasie drużyna Geralta, pokonując kolejne przeszkody, dociera wreszcie do ukrywających się druidów. Czy wiedźminowi uda się odnaleźć Ciri? Jaką rolę odegra osnuta legendą Wieża Jaskółki?

 

źródło opisu: opis wydawcy

źródło okładki: http://esensja.pl/ksiazka/ksiazki/obiekt.html?rodz...»

pokaż więcej

Inne wydania

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 1243
Krzysztof | 2012-06-15
Przeczytana: 15 czerwca 2012

Kolejna część przygód wiedźmina. Geralt ze swoją drużyną podąża czort wie gdzie szukać Ciri, której szukają wszyscy, bo wszyscy maja w tym interes, żeby odnaleźć dziecko niespodziankę. Wkład drużyny Geralta wchodzą przyjaciel wiedźmina, słynny poeta Jaskier, Milwa, znakomita łucznika, Cahir, Nilfgaardczyk, którego przeznaczenie, podobnie jak Geralta związało z Ciri, Regis, wampir, który jest na odwyku, nie pije krwi, bo wcześniej się uzależnił i kompletnie się zżulił, tak więc krwi nie pije. Widocznie widać wampiry mogą się bez picia ożywczej krwi obywać jakoś, ciekawa koncepcja. Jeszcze ciekawsze jest to, że Regis paraduje na słońcu, w ogóle światło dzienne mu nie przeszkadza, zwierzęta się go nie boją, bo ten ma na to swoje sposoby, i coś mi się zdaje, że wynalazki typu, krzyż woda święcona na niewiele by się zdały, gdyby ktoś chciał Regisa załatwić, bo Regis jest ponoć wampirem wyższej kategorii. Do tej ciekawej drużyny trafiła, Angouleme, młoda, cintryjka, rówieśniczka Ciri, któr...

książek: 820
Lenalee | 2010-01-30
Na półkach: Przeczytane

To chyba najlepszy tom z Wiedźmina. ; )

książek: 156
Michał | 2013-11-23
Przeczytana: 02 października 2013

Rewelacyja! Pięknie skomponowana! Niesamowita akcja, trzymająca w napięciu. Nie byłem w stanie oderwać oczu od książki. Gdy już musiałem, w pracy czy na uczelni, ciągle myślałem o tym co się stanie dalej z barwnymi bohaterami dzieła Sapkowskiego. Przygody Cirilli totalnie mnie wciągnęły. Moim zadaniem najlepsza cześć sagi o Wiedźminie.

książek: 271
NarcissusBaz | 2012-02-10

Pomimo wielu negatywnych opinii, jakie zaczyna zbierać saga pod koniec, ja ujmę to tak - z każdym tomem ta seria nabiera większego rozmachu, żeby pod koniec niemal dorównać tolkienowskiemu "Władcy Pierścieni" czy dziełom Martina. Coś, co na początku zapowiadało mi się na historyjki z życia wiedźmina, który tłucze stworki, okazało się z czasem wielką przygodą z fantastycznie wykreowanym światem (dziesiątki postaci!) i przemyślanym podłożem politycznym. Jeszcze chciałbym się odnieść do kilku minusów i negatywów - fakt, że książka pochodzi z sagi o wiedźminie Geralcie, nie znaczy, że Sapkowski musi pisać tylko i wyłącznie o nim. Na tym opiera się ROZMACH serii, o którym wspomniałem. Jeśli ktoś woli jednego bohatera i jego proste losy, to niech poczyta "Plastusiowy Pamiętnik", a nie zabiera się za Wielkie książki.
@Grimgor - zabawa narracją i chronologią, to jeden z piękniejszych zabiegów, jakim można uraczyć swojego czytelnika. Jeśli nie jesteś na to jeszcze gotowy, to polecam coś w stylu...

książek: 567
Tathagatha | 2012-08-08
Przeczytana: 2007 rok

Nie będę się szczególnie rozpisywała: kolejna część nadal na wysokim poziomie. Fabuła wciągająca i trzymająca w napięciu - plusem jest to, że nie ma wrażenia, że jest przeciągana na siłę.

W tej części wydarzenia są opisywane z perspektywy różnych osób, chronologia wydarzeń momentami pomieszana, ale da się to szybko wyłapać. Przyznam, że ten zabieg dodał nieco świeżości i 'inności'.

Przede mną ostatni już tom sagi o Wiedźminie i niezwłocznie kontynuuję lekturę.

książek: 2161
Wiedźminka | 2012-03-23
Przeczytana: 23 marca 2012

Akcja kolejnej książki Andrzeja Sapkowskiego z cyklu Wiedźmin rozpoczyna się w dzień jesiennego Ekwinokcjum. Rozpętuje się straszliwa wichura, upiorne wycia, krzyki i zawodzenia. Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują na to, że umarł ktoś w czyich żyłach płynie krew królów Cintry ..

Na bagnach w następnych dniach zostaje odnaleziona tajemnicza dziewczyna ze szpecącą blizną na twarzy, którą jest Ciri. Dochodząc do zdrowia pod opieką pustelnika - Vysogoty, dziewczyna opowiada mu swą historię.
Złapana przez łowcę nagród Leo Bonharta, który zabił całą hanzę Szczurów, została pozostawiona przy życiu które szybko okazało się piekłem na ziemi .. Dziewczyna poprzysięga zemstę. Pragnie też dostać się do tajemniczej Wieży Jaskółki - Tor Zireael, aby teleportować się na wyspę Thanedd. Jej śladem podąża jednak pościg z Bonhartem, Puszczykiem i Riencem na czele.

Tymczasem Geralt, Yennefer oraz cesarz Emhyr var Emreis własnymi sposobami planują odnaleźć Ciri. Podczas niezliczonych przygód d...

książek: 1516
Luna | 2011-09-21
Na półkach: Przeczytane, 2011
Przeczytana: sierpień 2011

Tak, tak, zgadzam się z opinią, że Sagę powinni przeczytać również tacy np. miłośnicy Zmierzchu czy innego pseudofantastycznego "dzieła". I nie dlatego, że Wiedźmin jest do nich podobny, ale po to, aby mogli zobaczyć, jak wygląda prawdziwa fantastyka. Sapkowski to marka sama w sobie. Po prostu.

książek: 1394
weyra | 2011-04-13
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 1998 rok

Tę książkę wyrywałyśmy sobie z siostrą, zarażone "Sapkowskim", co rozdział. Tak przejęte byłyśmy lekturą, że prześcigiwałyśmy się w relacjonowaniu wydarzeń z książki rodzicom, którzy zasmiewali się przy co ciekawszych fragmentach.

książek: 709
elianka | 2011-03-12
Na półkach: Przeczytane

Tak tak tak. Wiedźmin to kandydat na męża numer jeden, szkoda, że to postać fikcyjna.
Sapkowski w "Sadze" mistrzowsko bawi się fantastycznymi konwencjami powodując, że nie można się oderwać od tych książek. Chapeau bas!

książek: 258
Zielony | 2013-04-12
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 10 kwietnia 2013

Pamiętam, że kiedyś Polacy wzięli się za film o Wiedźminie. Film wyszedł.... powiedzmy że przeciętnie, żeby nie powiedzieć że słabo :P. Inna sprawa, że robienie filmu pełnometrażowego na podstawie pierwszych dwóch tomów sagi, które są zbiorami opowiadań troszkę mija się z celem. Zresztą razem z filmem powstał serial, i kilka lat temu, kiedy TVP go puszczała po raz pierwszy wziąłem sobie za punkt honoru by go oglądnąć. Niestety, byłem tak skupiony na próbach nie zaśnięcia, że z samego serialu nie wiele pamiętam ;P.

Piszę o tym, ponieważ, z każdym kolejnym tomem sagi o Wiedźminie dociera do mnie jak bardzo ta saga zasługuje na dobrą ekranizację. Może ktoś podrzuci pierwszy tom Peterowi Jacksonowi? Będzie miał co robić jak skończy kręcić Hobbita ;P

Czego tu nie ma? Pościgi, pojedynki na miecze, magia, intrygi... chyba wszystko do czego przyzwyczaił nas Sapkowski w poprzednich tomach. Historia jest kapitalnie napisana, wielowątkowa i wciąga jak wir :). Świat, jak zwykle u Sapkowskiego je...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Na półkach
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Sven Hassel
    97. rocznica
    urodzin
    Porta głosi teorię, że lądują one w obozie koncentracyjnym dla wszy, w którym naukowcy próbują wyhodować specjalną aryjską wesz, dość inteligentną, by podnieść przednią nóżkę w nazistowskim pozdrowieniu, gdyby przypadkiem przechodził tam Adolf
  • Antoni Libera
    65. rocznica
    urodzin
    Gdyby nie było kiczu, nie byłoby wielkiej sztuki. Gdyby nie było grzechu, nie byłoby i życia.
  • Katarzyna Rygiel
    39. rocznica
    urodzin
    Szczerość wymaga odwagi, może dlatego nie cieszy się popularnością.
  • Kazimierz Smoleń
    94. rocznica
    urodzin
  • Jerzy Andrzejewski
    31. rocznica
    śmierci
    Każdy na ziemi ma takie niebo, czyściec i piekło, na jakie zasługuje.
  • Daphne du Maurier
    25. rocznica
    śmierci
    Śniło mi się tej nocy, że znowu byłam w Manderley.
  • Jonasz Kofta
    26. rocznica
    śmierci
    Żeby coś się zdarzyło Żeby mogło się zdarzyć I zjawiła się miłość Trzeba marzyć
  • James Graham Ballard
    5. rocznica
    śmierci
    (...) Rola pisarza, jego upoważnienie i koncesja na tworzenie uległy radykalnej przemianie (...) W pewnym sensie pisarz niczego już nie wie. Nie ma żadnego moralnego prawa do narzucania czegokolwiek. Jego rola sprowadza się obecnie do zaproponowania czytelnikowi wytworu swojej wyobraźni, zbioru opcji i możliwych do wyobrażenia alternatyw. Można go porównać do naukowca, który (...) natrafia nagle na nie zbadany teren czy temat. Może jedynie wysuwać rozmaite hipotezy i konfrontować je z faktami.
  • Ladislav Klíma
    86. rocznica
    śmierci
    Czyż człowiek bardziej od czegokolwiek co przynależy rzeczywistości nie kocha cieni, iluzji, widm?
  • George Gordon Byron
    190. rocznica
    śmierci
    Bo choć dla czasu staje się nicością, ona jest dla mnie całą wiecznością.
  • Tadeusz Rittner
    93. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd