Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,57 (23 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
1
9
1
8
3
7
7
6
5
5
5
4
1
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788306021142
liczba stron
210
słowa kluczowe
historia, Huryci, Mezopotamia
kategoria
historyczna
język
polski

Maciej Popko, profesor orientalistyki Uniwersytetu Warszawskiego, zajmuje się w swojej książce ludem, znanym zazwyczaj z marginesu dziejów indoeuropejskich Hetytów. Huryci przybyli do północnej Mezopotamii z Wyżyny Armeńskiej w III w.p.n.e. Rozprzestrzeniali się szybko, zafascynowani kulturą Dwurzecza, przyswoili pismo klinowe, tworząc we własnym języku. W XV-XIV w.p.n.e. ich państwo Mitanni...

Maciej Popko, profesor orientalistyki Uniwersytetu Warszawskiego, zajmuje się w swojej książce ludem, znanym zazwyczaj z marginesu dziejów indoeuropejskich Hetytów. Huryci przybyli do północnej Mezopotamii z Wyżyny Armeńskiej w III w.p.n.e. Rozprzestrzeniali się szybko, zafascynowani kulturą Dwurzecza, przyswoili pismo klinowe, tworząc we własnym języku. W XV-XIV w.p.n.e. ich państwo Mitanni rozciągało swe wpływy po północną Syrię i Mezopotamię. Władców mitannijskich łączyły stosunki dyplomatyczne z Egiptem Amenhotepa III i jego słynnego następcy Amenhotepa IV. Ponoć piękna Nefertiti była hurycką księżniczką, córką Tuszratty. Huryci zniknęli nagle z karty dziejów starożytnego Wschodu po najeździe tajemniczych "ludów morza" w XII w.p.n.e. Zostały po nich gliniane tabliczki, wciąż jeszcze wydobywane przez archeologów i mozolnie odczytywane przez językoznawców, a także ślady w mitologii starożytnej Grecji.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (79)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 626
Imachuemanch | 2013-08-27
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 27 sierpnia 2013

Jedyna na polskojęzycznym rynku synteza traktująca o młodym w nauce temacie: Hurytach, będących jednym z ważniejszych ludów w historii starożytnego Bliskiego Wschodu. Jak bardzo młoda to dyscyplina (hurytologia), która na dobrą sprawę dopiero się rozwija, świadczy nie tylko skromna bibliografia (autor podkreśla, że prezentuje tylko ważniejszą i nowszą literaturę), której ilości pozycji powstydziłaby się i praca magisterska na studiach historycznych; ale także uzależnienie od innych dyscyplin. Autor przez cały czas daje do zrozumienia, że nasza wiedza odnośnie tego ludu pochodzi z obszarów peryferyjnych, zaś przygniatająca większość źródeł znajduje się w opłakanym stanie, większa część pozostawała w czasie pisania pracy (lata '90) i nadal jest dopiero w przygotowaniu do publikacji. Widać to doskonale, gdy autor raczy nas tłumaczeniem kilku tekstów mitologicznych/pieśni.

Autor w doskonały sposób prowadzi narrację, nie odrywając się od rzeczywistości. Ciągle towarzyszy nam...

książek: 2335
Nifelinord | 2013-01-06
Na półkach: Przeczytane, Na składzie
Przeczytana: 2013 rok

Dla absolutnych pasjonatów/nerdów. Autor nie bardzo umie zainteresować czytelnika, o ile on sam nie jest już na wstępie zainteresowany, mimo że ma do przekazania wiele w gruncie rzeczy ciekawych informacji; jego styl też pozostawia wiele do czynienia - suchy, wymuszony (jakby dostał ultimatum - albo stworzy książkę, choć za diabła nie ma na to ochoty, albo zostanie rzucony na pożarcie jakiemuś Ullikumi) i naszpikowany zupełnie niepotrzebnymi, napuszonymi, powtarzającymi się w kółko do znudzenia zwrotami (do ulubionych sformułowań należą 'rzuca[ć] nowe światło' i 'par excellence'), co jest niestety powszechną plagą w polskiej historiografii.
Książkę czytało się szybko i dobrze, ale niestety tylko dzięki mojemu głodowi wiedzy o Mitanni. Nie daje się polecić szerszej publiczności.

książek: 776
Elevander | 2016-07-30
Przeczytana: 30 lipca 2016

Książka niniejsza jest bodaj jedyną polską monografią Hurytów, ludu zamieszkującego w II tysiącleciu p.n.e. ziemie na pograniczu Mezopotamii, Syrii i Azji Mniejszej. Ponieważ sam temat nie funkcjonuje w powszechnym obiegu, a nazwy i imiona huryckie nie są dobrze znane, całość czyta się trudno przez wzgląd na duża liczbę niełatwych nomina propria. Autor przedstawił w tej monografii stan badań nad Hurytami aktualny 20 lat temu. Objął zarówno zarys dziejów hurytologii, historię powstania i upadku Mitanni, a także informacje o cywilizacji i religii huryckiej. Najciekawsze wydaje się to, że - mimo iż Huryci stosunkowo szybko zeszli z areny dziejów - silnie oddziałali na ludy sąsiednie, że wspomnę tu tylko o huryckim pochodzeniu dynastii władającej imperium hetyckim. Musi budzić też swego rodzaju podziw fakt, że huryckie mity (zwłaszcza tzw. mit sukcesyjny) wykazały ogromną trwałość i za czasem przeniknęły do koncepcji greckich.

Tomasz Babnis

książek: 75

http://www.piw.pl/fragmenty/huryci.htm

książek: 562
Marcin Lachowicz | 2016-10-17
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 października 2016
książek: 1332
Bishasu | 2016-08-07
Przeczytana: 06 sierpnia 2016
książek: 597
Aztek_Anonim | 2016-07-05
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
książek: 313
Edith_Madeleine | 2015-09-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2009 rok
książek: 350
Offended | 2015-06-15
książek: 53
Łukasz | 2014-08-04
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 listopada 2005
zobacz kolejne z 69 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd