Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dowody winy

Tłumaczenie: Wojciech Szypuła
Cykl: Akta Harry'ego Dresdena (tom 8)
Wydawnictwo: Mag
7,72 (159 ocen i 14 opinii) Zobacz oceny
10
10
9
27
8
50
7
56
6
13
5
3
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Proven guilty
data wydania
ISBN
9788374806367
liczba stron
672
słowa kluczowe
dresden, urban fantasy, fantasy, butcher
język
polski

Poznajcie Harry’ego Dresdena, pierwszego (i jedynego) chicagowskiego maga-detektywa. Okazuje się, że w naszym „zwykłym” świecie wprost roi się od niezwykłych, magicznych istot, które najczęściej mają z ludźmi na pieńku. I tu na scenę wkracza Harry. Magowie z Białej Rady nie przepadają za nim, uważają bowiem – nie bez przyczyny – że jest bezczelny i niezdyscyplinowany. Po tym jednak, jak wojna...

Poznajcie Harry’ego Dresdena, pierwszego (i jedynego) chicagowskiego maga-detektywa. Okazuje się, że w naszym „zwykłym” świecie wprost roi się od niezwykłych, magicznych istot, które najczęściej mają z ludźmi na pieńku. I tu na scenę wkracza Harry.
Magowie z Białej Rady nie przepadają za nim, uważają bowiem – nie bez przyczyny – że jest bezczelny i niezdyscyplinowany. Po tym jednak, jak wojna z wampirami nieco przerzedziła ich szeregi, Harry jest im najzwyczajniej w świecie potrzebny. Dlatego właśnie w okamgnieniu zostaje przydzielony do zbadania pogłosek o czarnej magii.
Jego drugim problemem jest córka starego przyjaciela, która zdążyła dorosnąć i wpakować się w problemy po uszy. Jej chłopak upiera się, że nie ma nic wspólnego ze zbrodnią jakby żywcem wyjętą z krwawego horroru. Pierwsze wrażenie okazuje się… całkiem trafione, o czym Harry przekonuje się, natrafiwszy na ślad złych istot żywiących się strachem. Wszystko to składa się na pracowity dzień dla maga, jego psa i gadającej czaszki imieniem Bob.

 

źródło opisu: http://www.mag.com.pl/ksiazka/233

źródło okładki: http://www.mag.com.pl/ksiazka/233

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1661
Blair | 2016-06-19
Przeczytana: 19 czerwca 2016

NARESZCIE!
Dresden w najlepszej formie - to lubię. :3
______________
EDIT:

W recenzji poprzedniej części Akt Harry’ego Dresdena porównywałam Martwy rewir do huśtania się na huśtawce i marzyłam o tym, żeby Jim Butcher wrócił do świetności pierwszych tomów, fundując swoim czytelnikom jakiś porządny rollercoster z parku rozrywki, a nie skrzypiący, zniszczony relikt przeszłości, stojący na wyniszczonym placu zabaw. I nadszedł czas na Dowody winy. Powiem Wam tak – jest moc. Jest potencjał. Być może to wciąż nie to samo, co Rycerz lata czy Pełnia księżyca, które bawiły mnie do łez i sprawiały, że brak możliwości przewrócenia kolejnej strony był fizyczną torturą, ale z pewnością coś ruszyło z miejsca.

Najbardziej widoczną rzeczą, która w ósmym tomie cyklu została wprawiona w ruch, są historie postaci drugoplanowych. Jim Butcher ma swoje przestoje, kiedy bohaterowie poboczni odgrywają drugie skrzypce i nie robią nic poza tym. Ma też momenty, kiedy to właśnie te postacie swoimi czynami i zachowaniami popychają do działania głównego bohatera, Harry’ego Dresdena, mieszają mu szyki, albo wciągają go w kłopoty. Z roli mało znaczących side-kicków przechodzą do intrygujących, ciekawie zarysowanych charakterów. I nie mam tu na myśli bynajmniej sytuacji, kiedy jakaś mniej znacząca postać nagle zwróci naszą uwagę wystarczająco, abyśmy ją na dłuższą chwilę zauważyli, nie. Mam na myśli ten rodzaj bohaterów, o których osobnych seriach marzymy. Spin-offach w tym samym uniwersum, ale ze świeżym spojrzeniem. Dowody winy były dla mnie właśnie takiego rodzaju książką.

Intryga w ósmej części Akt… jest stworzona sprytnie i z polotem. Wszystko w jakiś sposób się wiąże, a każda sytuacja ma sens, chociaż nie od pierwszej chwili można go dostrzec. Jestem pewna, że gdybym nie zaspoilerowała sobie pewnych wydarzeń opowiadaniem z antologii Niebezpieczne kobiety, bawiłabym się o wiele lepiej. Świetnym opowiadaniem, swoją drogą, ale ze spoilerami jak stąd do Moskwy. Autor porusza tam problemy opisywane w dwunastym tomie cyklu, o czym nie wiedziałam, łapiąc za ten zbiór opowiadań. Jeśli kiedykolwiek najdzie Was ochota na jego przeczytanie – a warto, bo jest niesamowity – to nie dajcie się skusić nawet na wstęp do historii Jima Butchera. Tam wszędzie są spoilery. Także mała notka na marginesie – jeśli nie chcecie wiedzieć z wyprzedzeniem, co będzie się działo w serii cztery tomy do przodu (ja bym nie chciała), to zaczekajcie z opowiadaniem, aż wydawnictwo Mag wyda następne części.

Co może nastąpić naprawdę bardzo szybko, ponieważ Biała noc, dziewiąty tom przygód Harry’ego Dresdena jest już zapowiedziany na koniec lipca tego roku. Nie wiem, jak wy, ja jestem zachwycona. Po pierwsze i najważniejsze – Akta… to raczej nie są książki, które powinno się czytać z rocznymi przerwami. Biorąc pod uwagę, że autor w każdej z nich w jakiś sposób nawiązuje do poprzednich, dobrze byłoby pamiętać wydarzenia, jakie miały tam miejsce. Z żalem przyznaję, że przydałoby mi się odświeżyć cztery pierwsze tomy, ponieważ nie pamiętam zbyt dokładnie ich fabuły. Mogłabym nakreślić Wam najważniejsze wątki, a i to niezbyt precyzyjnie. Akta Harry’ego Dresdena to ten rodzaj książek, które niezwykle przyjemnie się czyta, a po lekturze odnosi wrażenie, że coś się z nich wyniosło – trochę poprawy humoru, odprężenie, dobrą zabawę podczas lektury – nawet jeśli momentami są trochę odmóżdżające. I najlepiej połykać je często oraz regularnie. Dlatego też trzymam kciuki, żeby wydawnictwo nie zrezygnowało z tej strategii wydawniczej.

W Dowodach winy bardzo uderzył mnie fakt, że pisarz na chwilę odłożył na bok wątki, które przewijały się przez poprzednie tomy, żeby – w całkiem niespodziewany sposób – rozwinąć tutaj taki trochę zapomniany i, jak mogłoby się wydawać, już do cna wykorzystany. Sami musicie przyznać, że już od jakiegoś czasu nie wracaliśmy do rodziny Carpenterów, a nawet jeśli mielibyśmy wrócić to… nie w taki sposób. Jim Butcher zaskakuje w najbardziej niespodziewanych momentach - jeśli nie brzmi to jak masło maślane – nawet taką obspoilerowaną z każdej strony dziewczynę, jak ja. Nie tylko przywracając niektórych bohaterów, ale także rozwijając ich w nowych kierunkach, obnażając ich przeszłość. Podsumowując – pokazując, że tak naprawdę nic o nich do tej pory nie wiedzieliśmy. I co najważniejsze, pisarz też bardzo sprawnie i z polotem łączy niektóre wątki, przy okazji wykorzystując w powieści kontenery plot twistów i zwrotów akacji – poważnie, jestem w stanie sobie wyobrazić ciężarówkę podjeżdżającą pod dom Jim Butchera, która dziennie uzupełnia jego zapasy plot twistów do książek. Skąd inaczej on to bierze?

Jednym słowem – zachwycona. Dwoma – zachwycona i zaintrygowana. To właśnie przymiotniki, jakimi teraz można opisać mój stan. Uwielbiam Akta Harry’ego Dresdena, ale nawet ja muszę przyznać, że niektóre powieści zaliczyły kilka upadków. Dowody winy w pewien sposób odświeżają całą serię, sprawiają, że na nowo cykl ten zaskarbia sobie zainteresowanie czytelników. Co jest całkiem pomocne, biorąc pod uwagę, że przed nami jeszcze co najmniej drugie tyle części, a ja bez tej szaleńczej, czytelniczej ekscytacji i żądzy poznawania odpowiedzi raczej bym przez te tomy nie przebrnęła.
_________________________
Źródło: Gavran.pl

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Węże

Słabo, bardzo słabo... Ciężarówka przewożąca hodowlę niebezpiecznych węży rozbija się w wypadku drogowym (patent z "Pragnienia"). Gady ucie...

zgłoś błąd zgłoś błąd