Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Nefertiti

Tłumaczenie: Jarosław Rybski
Wydawnictwo: Sonia Draga
7,35 (395 ocen i 66 opinii) Zobacz oceny
10
41
9
52
8
81
7
125
6
55
5
23
4
8
3
7
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Nefertiti
data wydania
ISBN
9788375080896
liczba stron
447
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Historia życia czarującej królowej, która zmieniła bieg historii Egiptu.Powieść, która znalazła się na prestiżowej liście bestsellerów magazynu aLos Angeles Timesa. Jest rok 1351 przed Chrystusem. Książę Amenhotep potajemnie morduje swego starszego brata, by zostać następcą tronu. Decyduje też, że jego żona, Kija, ze względu na swoje nie królewskie pochodzenie nie sprosta roli pierwszej...

Historia życia czarującej królowej, która zmieniła bieg historii Egiptu.Powieść, która znalazła się na prestiżowej liście bestsellerów magazynu aLos Angeles Timesa.
Jest rok 1351 przed Chrystusem. Książę Amenhotep potajemnie morduje swego starszego brata, by zostać następcą tronu. Decyduje też, że jego żona, Kija, ze względu na swoje nie królewskie pochodzenie nie sprosta roli pierwszej kobiety w państwie. Wybór rodziców księcia pada więc na młodziutką, piękną i charyzmatyczną Nefertiti, która w niedługim czasie podbija serca jego poddanych i urasta w ich oczach do rangi bogini. Nad pałacem królewskim gromadzą się jednak ciemne chmury. Podczas gdy Kija rodzi kolejnych następców tronu, ukochana przez tłumy Nefertiti powija kolejne córki. Wpływowi kapłani knują w tym samym czasie zawiłą intrygę za plecami królewskiej rodziny. Przepiękna opowieść o miłości, stracie, ambicjach i kulisach niczym nieograniczonej władzy w owianej tajemnicą scenerii starożytnego Egiptu.

 

źródło opisu: http://merlin.pl/Nefertiti_Michelle-Moran/browse/product/1,620906.html

źródło okładki: http://merlin.pl/Nefertiti_Michelle-Moran/browse/product/1,620906.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 497
Diana Diana | 2015-01-02
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 02 stycznia 2015

Pochodzenie Nefertiti nie jest do końca jasne. Przedstawia się teorię jakoby była księżniczką mitannijską – co tłumaczyłoby jej imię, utożsamia się ją też z Taduhepą. Często przyjmuje się także, iż była córką doradcy dworu Aj, który wstąpił na tron po śmierciTutanchamona.
Była ukochaną żoną Echnatona, z którym miała 6 córek: Meritaton, Maketaton, Anchesenpaaton, Neferneferuaton-Taszerit, Neferneferure i Setepenre. Prawdopodobnie została wyniesiona na tron jako współregent i przybrała imię Neferneferuaton("Nadzwyczajna piękność Atona"). Jako jedyna królowa w historii Egiptu jest przedstawiana na nielicznych zachowanychpłaskorzeźbach w pozach zarezerwowanych dla faraonów, np. zwyciężania lub upokarzania wrogów Egiptu. Była także macochą Tutanchamona, syna ze związku Echnatona i jego drugorzędnej żony Kiji.
Stawiane są także hipotezy, że po śmierci swego męża objęła tron jako Anchcheperure Semenchkare.


Nefertiti
Posiadała olbrzymią władzę za panowania swego męża, faraona Amenhotepa IV Echnatona. Jej imię oznacza "Piękna, która przybyła", ale nie wiadomo nic pewnego o jej pochodzeniu. Sądzono m.in., iż Nefertiti było imieniem egipskim przyjętym przez mitannijską księżniczkę Taduhepę, wysłaną na żądanie Amenhotepa III do Egiptu. Miała ona poślubić władcę, lecz ostatecznie osiadła w haremie Echnatona po niespodziewanej śmierci Amenhotepa III. Według mniemania innych egiptologów Nefretete miała być córką Amenhotepa III, a więc siostrą Echnatona, co zdaje się być wątpliwe. Przedstawia się także teorię jakoby była księżniczką hetycką. Prawdopodobnie zdaje się raczej, iż była ona Egipcjanką nie wywodzącą się z rodziny królewskiej, córką Ai, urzędnika dworskiego, późniejszego faraona, i jego małżonki Teje (być może jej ciotką była królowa Teje, prawdopodobnie siostra Ai). Nie wiadomo więc, w jakich okolicznościach Echnaton poślubił Nefertiti. Przeprowadzili reformę religijną, próbując na stałe wprowadzić monoteizm - wiarę w jednego tylko boga Atona. Nie do końca wiadomo jak mu się to udało, lecz za swoich rządów, co prawda chwilowo, zreformował całą ideologię państwa(m.in. zabronił rzeźbienia w profilu nakazując przedstawianie postaci w rzeczywistych wymiarach i proporcjach). Przeniósł stolicę z Teb do nowo wybudowanego miasta słońca Achetaton (Horyzont Atona), obecnego Tell el-Amarna. Faraon przyjął też nowe imię Echnaton (Blask Atona), zamiast dotychczasowego Amenhotep IV.
We wszystkich przedstawieniach amarneńskich widzimy ją zawsze u boku króla wraz z córkami, których liczba wzrastała na stelach i malowidłach w miarę ich narodzin. Ukazywano parę królewską spożywającą posiłek w rodzinnym gronie, w trakcie przejażdżki, w towarzystwie królowej Teje czy też podczas oficjalnych ceremonii, przyjmującą poddanych lub ambasadorów, w czasie dokonywania czynności kultowych albo też rozdzielającą złote naszyjniki wśród wysokich urzędników dworskich. Spośród sześciu córek królewskiej pary najstarsza Meritaton poślubiła faraona Semenchkarego (według innej hipotezy jej pierwszym mężem miał być własny ojciec). Druga, Maketaton, zmarła przedwcześnie (niektórzy mniemają, iż w czasie narodzin dziecka, które miała rzekomo mieć z Echnatonem); grób jej odkryty został na cmentarzysku w Amarnie. Trzecia córka, Anchesenpaaton (potem przyjęła imię Anchesenamon) poślubiła faraona Tutanchamona. Zdaniem niektórych badaczy była ona uprzednio poślubiona swemu ojcu, Echnatonowi, któremu urodziła córkę Anchesenpaaton - Taszerit. Trzy pozostałe córki Nefertiti znane są nam tylko z imienia: Neferneferuaton Taszerit, Neferneferure, Setepenre. Czasami wysuwa się przypuszczenie, że dwie ostatnie córki nie zostały zrodzone ze związku z Echantonem, lecz są przypuszczalnie owocem związku Nefertiti z jej umiłowanym rzeźbiarzem, Dżehutimesem. W ostatnich latach panowania Echnatona (co najmniej na trzy lata przed śmiercią) Nefertiti odseparowała się od małżonka. Wycofała się wówczas do północnego pałacu, Het Aton ("Zamek Atona
Z zachowanych listów dyplomatycznych wynika, że po śmierci swego małżonka mogła wysłać list do władcy Hetytów, Suppiluliumy, prosząc go o przysłanie jednego ze swych synów na męża, albowiem nie chciała brać za małżonka jednego ze swoich krewnych. List ten mogła także wysłać jedna z jej córek, Anchesenpaaton. Oto treść pierwszego listu:
"Mój mąż nie żyje, a ja nie mam syna. Powiadają zaś, że twoi synowie są dorośli. Jeśli przyślesz mi jednego ze swoich synów, zostanie on moim mężem, gdyż nie wezmę żadnego z moich poddanych i nie uczynię z niego swojego męża.
Dahamunzu"
Suppiluliuma był nieufny i wysłał do Egiptu swojego szambelana Hattusazitisa. Ten spotkał się z Nefertiti lub Anchesenpaaton (jeśli to ona była autorką listu). Królowa wysłała wiadomość do króla Hetytów:
"Dlaczego mówisz: oni próbują mnie oszukać? Czy gdybym miała syna, pisałabym do obcego kraju, poniżając siebie i swój kraj? Nie uwierzyłeś mi i wprost mi to powiedziałeś! Ten, który był moim mężem, zmarł. Nie mam syna. Nigdy nie wezmę jednego z moich sług i nie uczynię go moim mężem. Nie pisałam do żadnego innego kraju. Pisałam tylko do was. Mówi się, że masz wielu synów. Daj mi jednego z twoich synów. Zostanie moim mężem i królem Egiptu.
Dahamunzu"
W końcu Suppiluliuma wysłał do Egiptu swego syna Zannanzasa. Książę został jednak skrytobójczo zamordowany. Autorkami tej korespondencji, oprócz Anchesenpaaton, mogły być także: Kija(druga żona lub konkubina Echnatona - po jego śmierci) lub Meritaton (najstarsza córka Nefertiti - po śmierci Echnatona lub po śmierci Semenchkare). Istnieją następujące hipotezy dotyczące losów królowej:
1. Królowa zmarła po śmierci Maketaton.
2. Współpanowała z Echnatonem jako Anchcheperure Neferneferuaton aż do śmierci tego pierwszego. James P. Allen zasugerował, że Echnaton panował nad Amarną i sprawami zagranicznymi,Anchcheperure Neferneferuaton rządziła całą resztą Egiptu.
3. Wstąpiła na tron po śmierci Echnatona jako Semenchkare albo Neferneferuaton lub po śmierci Semenchkarego jako Anchcheperure Neferneferuaton.
4. Po śmierci Echantona współpanowała z Semenchkare jako Anchcheperure Neferneferuaton.
5. Osadziła na tronie faraona-dziecko Tutanchamona i swą córkę Anchesenpaaton. Ci po trzech lub czterech latach opuścili Achetaton.
6. Semenchkare, następca Echantona, ożenił się z księżniczką Meritaton i został koregentem, ale zmarł przed Echantonem lub krótko przed nim. Kolejny faraon, Tutanchamon, był zbyt młody, by rządzić samodzielnie. Nefertiti miałaby wtedy być regentką jako Anchcheperure Neferneferuaton.
Tezy o sprawowaniu przez Nefertiti urzędu faraona lub faraona-koregentki są raczej mało prawdopodobne. Grobowe uszebti Nefertiti odnalezione w Amarnie w latach 80. XX wieku wskazuje, że pochowano ją jako królową-małżonkę, a nie jako faraona. Na regencję Nefertiti w imieniu Tutanchamona nie ma żadnych dowodów. Nie wiadomo kiedy zmarła Nefertiti. Być może pełniła urząd kapłański przeznaczony dotychczas wyłącznie dla mężczyzn. Jej imię, podobnie jak imię faraona, zapisywano w królewskich kartuszach. Częściej pojawia się ona na statuach i reliefach niż jej mąż. Niektórzy badacze twierdzą, że to właśnie ona, a nie Echnaton, była główną inicjatorką wprowadzenia monoteistycznego kultu Atona. 07.XII.1912 r. Ludwig Borchardt odnalazł w el Amarna piękne i bardzo dobrze zachowane popiersie królowej, które obecnie znajduje się w Muzeum Berlińskim. Rzeźba ta, przedstawiająca głowę kobiety z piękną, długą szyją z przysługującym faraonom nakryciem głowy, stała się jednym z synonimów starożytnego kanonu piękna.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Dziwny przypadek psa nocną porą

Chris ma 15 lat i jest chłopcem austystycznym. Żyje w świecie zasad akceptowanych tylko przez jego specyficzną logikę. Lubi kosmos i matematykę, nie l...

zgłoś błąd zgłoś błąd