Norwegian Wood

Wydawnictwo: Muza
7,31 (4591 ocen i 357 opinii) Zobacz oceny
10
329
9
834
8
905
7
1 370
6
592
5
326
4
94
3
102
2
18
1
21
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (18091)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 285
Paco | 2016-07-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 lipca 2016

Rozwiązaniem jest śmierć.
Kogo życie rozpieszcza – proszę podnieść rękę.
Ten kto zdołowany – pod nóż.
Podobnie z tytułem. Drzewo to, czy las? A może drewno ? W dodatku norweskie. Jakby Anglicy na pustyni mieszkali. Jasne. Murakami nie to miał na myśli. On moduluje. Osamotnienie. Kordialność. Kupidyn. Śmierć. Ugodzeni strzałą praktycznie są bez szans. Nie zadajemy pytania, czy ? Myślimy – kiedy. Autor otwiera bramę szeroko. Tak szeroko, że ociera się o pornografię. Żeby dotrzeć z przesłaniem ? Byśmy organoleptycznie poczuli miłość ? By usprawiedliwić wybierających ostateczne rozwiązanie ? Przetrwają ci z grubą skórą. Dorosłości zaznają nieliczni. Małoletniość to piekło. Udręczenie jest młodością. Dorastanie to martyrologia. Pewnie, że alkowa, to nie jedyna inicjacja. Mierzymy się z ideologią. Siłujemy z filozofią. No...ale. Też byłem młody. Nieprawdopodobne. Lecz mam zdjęcia. Mogę udowodnić. Byłem. I słuchałem. Psychodelicznego rocka. Tatę i mamę. Kolegów diabełków. I miałem. Ją....

książek: 771
ChicaDeAyer | 2014-12-22
Przeczytana: 21 grudnia 2014

Moje pierwsze zetknięcie z twórczością Murakamiego i od razu jestem na deskach. Totalnie znokautowana, rozbita wewnętrznie i bardzo poruszona.

Ta książka nie jest pozycją stricte rozrywkową, mimo to czyta się ją jednym tchem – bardzo odpowiada mi warsztat autora i jego lekkość w posługiwaniu się słowem. Przy okazji kreuje spokojny, wręcz nostalgiczny, chwilami melancholijny nastrój, któremu dałam się oczarować i zupełnie ponieść. Na 2 dni przepadłam w zgiełku Tokio i innych plenerach, które przewijają się w powieści Murakamiego, by towarzyszyć postaciom w ich drodze – którą zazwyczaj przebywają w odosobnieniu. Bo to nie tylko powieść o dorastaniu i trudnej miłości – samotność jednak wybija się na pierwszy plan. Jak ciężko z nią żyć i walczyć – zwłaszcza gdy dopada ona człowieka w tłumie, nawet gdy jest otoczony bliskimi.

Swoje otwarcie przygody z Murakamim uważam za wspaniałe – i chcę więcej!

książek: 2738
Gosia | 2018-06-22
Na półkach: 2018, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 czerwca 2018

Nie czytałam dotąd żadnej z fantastycznych powieści Haruki Murakamiego, tylko te obyczajowe. Ale te zupełnie mi wystarczają i takich mogłabym czytać więcej.
Prostota stylu pisarza urzeka.
Oczywistość prawd zawartych w książce dotykających życia, miłości, przyjaźni, śmierci, straty bliskich osób.
Bohaterami są młodzi Japończycy, którzy wchodzą w dorosłość.
Ich obyczajowość miejscami intryguje, czasem nawet szokuje.
Podejście młodzieży do miłości i seksu wydaje się na zmianę egzotyczne i uniwersalne.
Nie jest to moje pierwsze spotkanie z prozą Murakamiego. Ta książka jest najbardziej doceniona przez Japończyków spośród jego powieści obyczajowych, wręcz kultowa. I muszę przyznać że zasłużenie. Ja jestem zachwycona.
To nostalgiczna opowieść przede wszystkim o dorastaniu, poznawaniu siebie, poszukiwaniu miłości i przyjaźni, o radzeniu sobie z trudną nieraz rzeczywistością i poczuciem straty, której nic nie jest w stanie zapełnić.
Jedna z tych niezapomnianych powieści.

książek: 616
Aria | 2010-08-11
Na półkach: Przeczytane, Moje! :)
Przeczytana: 04 grudnia 2009

Czytając tę książkę miałam wrażenie, że jest napisana w dokładnie takiej samej tonacji, co tytułoea piosenka. Dla mnie każda książka ma swoją tonację, melodię czy dźwięk. Jedna ma więcej, inna mniej. Do każdej książki staram się dobierać jej własną ścieżkę dźwiękową. Do „Norwegian Wood" nie musiałam. Wystarczyło, że przeczytałam tytuł, znalazłam tę starą jak świat piosenkę Beatles'ów i...

„'Obudź się! Zrozum!'. Właśnie dlatego piszę tę książkę. Mam już taki charakter, że aby coś zrozumieć, muszę najpierw spróbować to zapisać."

O czym opowiada ta książka? W życiu każdego człowieka chociaż raz zdarzy się coś, czego pojąć nigdy nie zdoła. „Norwegian Wood" jest właśnie o czymś takim. Wiele zadanych pytań i żadnych odpowiedzi. Nie oczekujcie, że na końcu książki otrzymacie chociaż jedno rozwiązanie, to nie jest kryminał. To książka, przy której zadaje się pytania, lecz nie otrzymuje się żadnych odpowiedzi.

Napisana w mętnym, nostalgicznym nastroju była idealną książką na jesień....

książek: 905
BeataBe | 2011-02-20
Przeczytana: 18 lutego 2011

Na takie książki warto czekać. Warto przeczytać dziesiątki innych książek w poszukiwaniu takich jak ta. Moja znajoma przeczytała tę książkę przede mną i powiedziała - nudna książka o pustym życiu pustych młodych ludzi, szkoda czasu.
Nie zraziłam się i zaczęłam czytać. I mam teraz obraz, jak bardzo my ludzie się różnimy. Pusta książka? Puste życie? Taka opinia chyba najbardziej świadczy o jej czytelniku, o obrazie jego duszy. Niestety.
I jak tu nie być wyobcowanym outsiderem, samotnym w tłumie. Bo o tym jest ta książka i do takich ludzi ona pewnie najgłębiej dociera.
Bo kiedy nasze życie i niektóre książki nie są puste? Gdy wszystko wspaniale się układa, gdy przydarzają się nam w życiu wspaniałe rzeczy i wszystko kończy się happy endem, gdy jesteśmy zdrowi i szczęśliwi?
Po przeczytaniu tej książki i usłyszeniu opinii mojej koleżanki na jej temat, wiem teraz więcej. Otóż jestem pusta, moje życie też jest puste i lubię takie puste książki. I jestem z tego dumna.

książek: 904
hanterkaa | 2017-09-03
Przeczytana: 31 sierpnia 2017

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Murakamiego.I przyznam szczerze,że jestem zachwycona.Po książkę sięgnęłam z czystej ciekawości i z polecenia."Norwegian Wood" to przede wszystkim powieść o wewnętrznym dorastaniu, szukaniu siebie i radzeniu sobie z otaczającą rzeczywistością.Ta książka ma w sobie coś niezwykłego,jakiś głęboko ukryty urok,który wciąż wabi i nie pozwala się oderwać od lektury.Proste słownictwo i pozornie banalny przekaz tej powieści,są środkami do przekazania czegoś więcej.Murakami oczarował mnie niebywale.Koniecznie muszę się wziąć za przeczytanie jego pozostałych pozycji.

książek: 848
Strega | 2014-06-02
Przeczytana: 02 czerwca 2014

Książka zdecydowanie dla czytelników lubiących spokojne, nostalgiczne klimaty. Jest w niej spora dawka subtelnych uczuć. Młody chłopak pozostaje pod wpływem dwóch kobiet, zupełnie różnych charakterologicznie. Ich relacje naznaczone są z jednej strony namiętnością, z drugiej śmiercią. Sam bohater jest mało wyraźny. Ciągle miałam wrażenie, że to kobiety dominują, a on tylko dostosowuje się do okoliczności.
Przeczytałam wiele recenzji książki, wiedziałam więc czego mogę oczekiwać i nie zawiodłam się. Może nie było wielkiego "wow", jednak ta spokojna narracja spodobała mi się.

książek: 1446
Arek | 2015-03-09
Przeczytana: 08 marca 2015

Nie wiem jak to się dzieje że czytając opisy zwyczajnego życia, jestem całkowicie nim zaabsorbowany.
Drugą rzeczą która mnie zdumiała jest to, że "Norwegian Wood" jest napisane właściwie zwyczajnym językiem, a opisywane zdarzenia ciągle mam przed oczami i myślę że zostaną ze mną na długo.

Haruki Murakami jak twierdzi nie opisał w tej powieści swojego życia, skromnie przyznał że wystarczyło by ono na 20-30 stron a jest ich prawie 500. Norwegian Wood to tytuł piosenki Beatels'ów, który pojawia się w książce dosyć często.
Nie słyszałem go niestety ale ponoć jest nostalgiczny, podobnie jak to dzieło.
Mamy tu ukazane losy Watanabe, on jest narratorem, widzimy go z jego miłością Naoko i Kizukim który popełnił samobójstwo, bardzo młodo.
Później przenosimy się do Tokijskiego akademika, gdzie dzieli pokój z "komandosem". Następnie poznaje Nagasawę, który namawia go na seks z przygodnymi dziewczynami.
Swego czasu poznaje on pewną dziewczynę której imienia nie pamiętam.
Potem...

książek: 416
Łokieć_Pana_D | 2016-03-24
Na półkach: Przeczytane

Toru, student, bohater główny. Opanowany, uczciwy, zamknięty. Wokół kobiety, wyczuwają dobro. Ale dobro też rani i wszystkich uszczęśliwić się nie da. Można przy tym stracić siebie.
Dziewczyna-marzenie, dziewczyna-kumpel, kobieta-przyjaciel. Toru chce dobrze dla każdej. Miota nim odpowiedzialność, a ideał walczy z logiką i naturą. Nie potrafi odmówić, odejść, wybrać. Dopiero się uczy. Młodość. Jest w życiu chwila, kiedy ideały muszą się trochę posunąć. Zrobić miejsca codzienności. O tej chwili pisze Murakami.
Wyczuwam japońską robotykę postaci. Fajne, bo egzotyczne, ale trochę męczy. Na dłuższą metę. Buntuje się mój europejski temperament. Jedna Midori - nie za bardzo normalna. Przypomina srebro, które stygnie. Jeszcze żywe. Taka mi pasuje.

książek: 293
Voudini | 2013-11-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Skuszony pojawiającym się co roku na giełdzie noblowskiej nazwiskiem Murakamiego, wziąłem na warsztat jedną z jego rzekomo lepszych powieści. Co wiem na pewno po jej lekturze? Że z dużą częstotliwością występuje w niej wyraz "członek". Co więcej? Autor pisze sprawnie i bez trudu tworzy charakterystyczny, melancholijny nastrój, jednak sam styl, prosty i oszczędny, składający się na swoisty reportaż z uczuć głównego bohatera, zupełnie do mnie nie przemawia, choć może pomóc przy rozwikłaniu zagadki popularności pisarza.

zobacz kolejne z 18081 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Literacki Horoskop LC – Książkowy Rak

Czerwiec już się kończy, dni są teraz najdłuższe w roku, a to wszystko oznacza, że swoje urodziny obchodzą teraz zodiakalne Raki. Ich planetą jest Księżyc, pozytywnym kolorem – fiolet, a szczęśliwym dniem – poniedziałek. Jakimi są pisarzami, a jakimi czytelnikami? Odpowiedzi poszukamy w księgach. Sprawdźcie!


więcej
Literacki Horoskop LC – Książkowy Wodnik

Czas na zmianę: przenosimy uwagę z Koziorożca na Wodnika. Znak, którego planetą jest Uran, a szczęśliwym klejnotem – ametyst. Jakimi pisarzami są osoby urodzone pod tym znakiem, a jakimi czytelnikami? Książki prawdę powiedzą. Zachęcamy do czytania charakterystyki i naszych wróżb.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd