6,53 (53 ocen i 24 opinie) Zobacz oceny
10
4
9
0
8
15
7
13
6
6
5
9
4
1
3
1
2
3
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788379422364
liczba stron
182
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Ophelia

Amelia leczy się w ośrodku chorób psychicznych, gdyż cierpi na zaniki pamięci. Tak przynajmniej twierdzą specjaliści. Bohaterka jest bardzo inteligentna, mądra, ma swój punkt widzenia na wiele spraw. Jej świadomość działa wybiórczo, ale kobieta nie zgubiła zupełnie wspomnień: te najwspanialsze pieczołowicie pielęgnuje. Opowiada o ukochanej pracy, o szalonej wyprawie do Grecji z nowo poznanym...

Amelia leczy się w ośrodku chorób psychicznych, gdyż cierpi na zaniki pamięci. Tak przynajmniej twierdzą specjaliści. Bohaterka jest bardzo inteligentna, mądra, ma swój punkt widzenia na wiele spraw. Jej świadomość działa wybiórczo, ale kobieta nie zgubiła zupełnie wspomnień: te najwspanialsze pieczołowicie pielęgnuje. Opowiada o ukochanej pracy, o szalonej wyprawie do Grecji z nowo poznanym Piotrem i wyjątkowym uczuciu, jakie ich połączyło. Dlaczego jednak nie wszystko pamięta i co kryje jej przeszłość?

 

źródło opisu: Wydawnictwo Novae Res, 2014

źródło okładki: http://novaeres.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (199)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3641
szaraczek | 2015-09-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2015, Empik
Przeczytana: 15 września 2015

Prawdziwa miłość czasem rodzi się ze spontanicznych decyzji. Na przykład takich jak wyjazd z nowo poznaną osobą na lotnisku na rajską wyspę Rodos. Tak się zaczyna historia miłości Amelki i Piotra.
Niestety w życiu bywa również i tak, że to, co nam dane zostanie nam odebrane.

Jednak ta historia to zdecydowanie coś więcej. Autorka zagłębia się w działanie najbardziej skomplikowanej maszyny na świecie, jaką jest ludzki mózg a co za tym idzie jak działa ludzka psychika. Do czego zdolny jest nasz umysł by wyprzeć ze świadomości traumatyczne przeżycia?

Nie jest to lekka lektura jednak bardzo ciekawa i wciągająca. Pochłonęłam ją w jeden dzień a zakończenie pomimo tego, iż domyślałam się pewnych rzeczy bardzo mnie zaskoczyło.

Bardzo gorąco polecam nawet, jeśli nie jesteście fanami psychologii.

książek: 7546
miki24gr | 2016-02-08
Na półkach: Przeczytane, Roziskrzone, 2016
Przeczytana: 08 lutego 2016

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Książka tak pogmatwana i zakręcona, jak pogmatwana bywa psychika ludzka, zwłaszcza gdy jest chora. U bohaterki tej niedługiej powieści przyczyną choroby jej duszy jest molestowanie seksualne. Aż do chwili, gdy to się wyjaśnia, czytelnik jest obserwatorem dość naiwnej historyjki miłosnej. I tak naprawdę- to zaskakujące zakończenie ratuje książkę (a może jest jej głównym celem?) i zawdzięcza moją wysoką ocenę. Niemniej- polecam.

książek: 451
geena | 2014-07-25
Przeczytana: 22 lipca 2014

Lubię motyw szpitala psychiatrycznego w książkach. Lubię motyw osób chorych psychicznie. Lubię powieści psychodeliczne i traumatyczne, takie o zagmatwanych emocjach, a jeszcze bardziej lubię takie - gdzie to co wydaje się prawdziwe, wcale prawdziwe nie jest. Tak jest też w przypadku debiutu Moniki Matusik "Przegapić życie". Historia nakreślona piórem tej debiutującej autorki, jest historią Amelii. Amelię poznajemy jako pacjentkę szpitala psychiatrycznego, cierpiącą na zaniki pamięci. Kobieta trafiła tutaj po samobójstwie ukochanego. (Czy aby na pewno?) Najistotniejszym elementem tej powieści, jest wyłącznie to, co dzieje się we wnętrzu i umyśle głównej bohaterki. To ona i jej wspomnienia przeplatane z rzeczywistością prowadzą czytelnika przez tą pełną niedopowiedzeń i sprzeczności opowieść. Co więc jest prawdą, a co fikcją? I dlaczego Amelia nie wszystko pamięta?

Pomysł tej historii muszę uznać za naprawdę dobry, jednakże całe wykonanie oraz warsztat językowy - tutaj trochę się...

książek: 2295
Renax | 2017-08-23
Przeczytana: 20 sierpnia 2017

Recenzja porównawcza: 'Monika Matusik 'Przegapić życie' i Zofia Wójcik 'Zamknięte drzwi' - dwie tzw. życiowe książki:
http://literackie-zamieszanie.blogspot.com/2017/08/recenzja-porownawcza-monika-matusik.html

Jedną i drugą wydało wydawnictwo Novae Res w 2014 roku. To książki należące do gatunku tzw. książek kobiecych, powieści opisujących jakiś życiowy problem. Podejrzewałam, że nie należę do miłośniczek tego gatunku literatury bulwarowej (brukowej, popularnej), a teraz jestem tego pewna.
Według mnie obie książki są słabe literacko. Napisane zostały chyba z potrzeby serca, żeby dać upust emocjom, coś zamiast pójścia do koleżanki na nocne pogaduchy. Mi się to nie podobało, choć przyznam, że obie historie zrobiły na mnie mocne wrażenie. Jedna z nich to opowieść o molestowaniu seksualnym, a druga - o złym traktowaniu w domu przez matkę. 'Przegapić życie' sili się na innowacyjność konstrukcyjną, bo najpierw pokazuje skutek, a potem niechronologicznie wyjawia przyczyny pobytu kobiety...

książek: 343
Aga CM | 2014-07-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 lipca 2014
książek: 1384
joaśka | 2014-07-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 lipca 2014

Nie chcę się długo znęcać nad książką więc napiszę krótko: 180 stron pokrętnych wynurzeń, licznych zbędnych dygresji i dość mało wiarygodnej historii. Nie byłam w stanie skoncentrować się na przeżyciach Amelii, gdyż sposób pisania był taki, jakby odgradzała mnie od książki pancerna szyba. Byłam głucha na jej miłosne westchnięcia, życiowe refleksje i psychologiczne rozterki.
Książkę bardzo trafnie oceniła Czytelniczka Niben stwierdzając, że akcja zaczyna się dopiero od 130 strony a to dość skromny wynik jeśli przypomnieć, że całość liczy stron 180. I na koniec również to, na co zwróciła uwagę Niben: kuriozalna zachęta na okładce książki, gdzie ma właściwie nic o samej ksiazce, za to jest dużo o autorce.

książek: 4983
monika | 2017-02-22
Przeczytana: 22 lutego 2017

Po pierwszych stronach nasuwa się jedno stwierdzenie "pokręcona", "o co chodzi". Jednak z każdą kolejną kartką, już wiemy, że tak nie jest. "Przegapić życie" przybliża nam temat częściowej amnezji i tego co potrafi zrobić ludzki mózg w obliczy krzywdy jakiej człowiek kiedyś doświadczył. Oczywiście obecny wątek miłosny na pierwszy rzut oka naiwny i naciągany, w dalszej części zmienia całkowicie sens.

książek: 1290
Niben | 2014-07-15
Przeczytana: 03 lipca 2014

http://kuznia.art.pl/recenzje/1023-przegapic-zycie--monika-matusik.html

W książce „Przegapić życie” Moniki Matusik jest sporo tragizmu, ale cóż – nie tego życiowego, a raczej literackiego.

Losy głównej bohaterki Amelii poznajemy w przykrych, pogrzebowych okolicznościach, które są niejako wprowadzeniem do jej historii, której geneza zaczyna się na lotnisku. Tam zupełnie przypadkiem poznaje chłopaka, który nieoczekiwanie zaczyna zwierzać się jej ze swojego życia i wyborów, których nie jest całkiem pewien. Po wymianie zdań zapada decyzja, że Amelia wraz z nowopoznanym Piotrem wyruszą na wyspę Rodos. Tam spędzają jeden dzień, podczas którego coś między nimi zaczyna iskrzyć. W końcu po różnych – mimo wszystko – romantycznych perturbacjach, zostają parą i wiodą szczęśliwe życie. Z pozoru, bo coś w tej sielance musi pójść nie tak, skoro Amelia trafia do szpitala psychiatrycznego z dość poważnymi lukami w pamięci. Co stało się między nimi, że dziewczyna wypchnęła to ze swojej...

książek: 1224
MoznaPrzeczytac | 2014-07-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 lipca 2014

Od kilku tygodni zaczyna jawić się we mnie pewna refleksja. Mam wrażenie, że im więcej książek przepływa przez moje ręce, tym bardziej są one do siebie podobne. Widzę utarte schematy, wzorce fabuły, niezaskakujące sposoby zaskoczenia czytelnika czy też kreacje postaci. Wielokrotnie spotykam się z sytuacją, gdy czytając książkę określonego gatunku wiem co mnie czeka – i to do tego stopnia, że w pewnym momencie sama mogę sobie układać dalszy ciąg. Ze względu na to, iż w ostatnim czasie pochłaniam dość dużo polskich pozycji, w większości autorów debiutantów, zrodziła się we mnie potrzeba świeżej nuty. Poczułam potrzebę lekkości, nowego podejścia do twórczości literackiej. Czegoś – co po przeczytaniu książki pozwoli mi na stwierdzenie: WOW! Tego jeszcze nie widziałam. Z takim właśnie nastawieniem sięgam po powieść Moniki Matusik „Przegapić życie”. Pierwsze, co przykuwa moją uwagę, to krótki opis autorki na okładce książki. Mimowolnie pojawia się we mnie pewien stopień zaintrygowania i...

książek: 57
delane | 2014-06-03
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 30 maja 2014

Podobno książka powinna mieć wciągający początek, lekkie rozwinięcie i zaskakujące zaskoczenie. Ilekroć nie biorę do rąk jakiejś powieści często schemat jest ten sam - trzy pierwsze strony, odkładam na wcześniej zajmowane przez nią miejsce. Tu było inaczej.Początek sprawiający, że w głowie rodzi się pytanie.. Środek relaksujący niczym delikatne opowiadanie miłosne.. Koniec - to taka mała wisienka na torcie.

I już wiem, że czekam na kolejną!

zobacz kolejne z 189 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd