Kinderszenen

Wydawnictwo: Sic!
6,43 (96 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
8
8
8
7
32
6
22
5
16
4
4
3
2
2
1
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788360457603
liczba stron
240
kategoria
literatura piękna
język
polski

Autobiograficzna książka Jarosława Marka Rymkiewicza. Sceny z dzieciństwa Autora, które przypadło na lata niemieckiej okupacji, i historia masakry na Starym Mieście w czasie Powstania Warszawskiego przeplatają się w niej, tworząc intensywną, osobistą opowieść o losie.Jarosław Marek Rymkiewicz pisze we wstępie:Tytuł mojej książki jest zaczerpnięty ze wspaniałego cyklu fortepianowych miniatur...

Autobiograficzna książka Jarosława Marka Rymkiewicza. Sceny z dzieciństwa Autora, które przypadło na lata niemieckiej okupacji, i historia masakry na Starym Mieście w czasie Powstania Warszawskiego przeplatają się w niej, tworząc intensywną, osobistą opowieść o losie.Jarosław Marek Rymkiewicz pisze we wstępie:Tytuł mojej książki jest zaczerpnięty ze wspaniałego cyklu fortepianowych miniatur Roberta Schumanna, tak właśnie zatytułowanego a Kinderszenen. [...] Pomysł Schumanna muzyczne sportretowanie marzeń i wydarzeń z dziecinnego pokoju a powtarzali potem liczni kompozytorzy europejscy, wśród nich Piotr Czajkowski i Claude Debussy, który swój cykl z roku 1908, niemal równie słynny jak cykl Schumanna, zatytułował Childrenas Corner. Mój Childrenas Corner (też dobry dla mnie tytuł, bo choć była wojna, to żyłem w kąciku) czy moje Kinderszenen coś oczywiście różni od dzieł tych wielkich kompozytorów. Różnica jest przede wszystkim w stopniu słodyczy los chciał, żeby w latach czterdziestych ubiegłego wieku Traumereien śnione przez polskiego chłopca w jego dziecinnym kąciku były pełne krwi i grozy.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (9)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 169
Walter19 | 2018-11-06
Na półkach: Przeczytane, Biblioteka
Przeczytana: 04 listopada 2018

Miałem napisać opinię nt tej książki, ale użytkownik "Lamika" mnie uprzedziła i oddała idealnie moje odczucia :)
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/21774/kinderszenen/opinia/36889577#opinia36889577

Dodam tylko że:
Mam spory problem z "gwiazdkami" - książkę czyta się bardzo dobrze, jest ciekawie, sprawnie napisana. Spojrzenie na pewne sytuacje daje do myślenia i jest wciągające.
Ale jest spora łyżka dziegciu. Ilość "podskórnej" złości/nienawiści w niej zawarta była dla mnie trudna do zniesienia. W sferze historycznej oceny i wniosków kompletnie nie zgadzam się z autorem.
Jest wiele wspomnień, np o kawiarniach do których zabierała autora jego matka, o wyjściach na lodowisko, które wydają się wskazywać, że tych tragicznych czasów wojennych autor nie przeżywał w skrajnie trudnych warunkach. Pomimo tego, ilość złych emocji, żalu i wściekłości siedząca gdzieś miedzy wierszami, a czasami wprost artykułowana, robi wrażenie jakby książka była napisana rok po wojnie.
Pomimo to, myślę że warto...

książek: 900
Breaking_Bad | 2018-08-03
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 03 sierpnia 2018

"Kinderszenen" to reminiscencje Jarosława Marka Rymkiewicza dotyczące okupacji niemieckiej - w tym refleksje na temat Powstania Warszawskiego. Wojnę przeżywał jako mały chłopiec, co musiało odcisnąć się na jego dzieciństwie: "Nie mogę powiedzieć, że mam jakieś wielkie pretensje do Niemców, że czegoś od nich oczekuję czy czegoś żądam. Chciałbym tylko, żeby wiedzieli, co mi zrobili - zniszczyli moje dzieciństwo i zrujnowali moją ośmioletnią wyobraźnię. Została kupa gruzów, kupa trupów, wielkie szambo, wielka dziura wypełniona czarną krwią."
Bardzo ciekawa jest konstrukcja książki, gdzie osobiste wspomnienia małego chłopca przeplatane są przemyśleniami na temat niektórych epizodów z Powstania Warszawskiego - w tym słynnego wybuchy czołgu-pułapki, który przewija się przez całą opowieść. Rymkiewicz próbuje zrozumieć mentalność Niemców - tak właśnie Niemców a nie żadnych nazistów: "Mimo że byłem wtedy dzieckiem, mogę w tej sprawie wystąpić jako świadek, jako że doskonale to pamiętam - w...

książek: 27
mól-stulecia | 2017-05-03
Na półkach: Przeczytane

no, naprawde, kazdemu polecam. nie tylko Polakom. wstrząsające

książek: 709
Katemeika | 2017-04-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 kwietnia 2017

Trafiłem na fejsie na taki dziwny, delikatnie mówiąc, wpis: „Mianowicie pewna tłumaczka z Niemiec poprosiła raz o egzemplarz „Kinderszenen” – z zamiarem poszukania wydawcy. Niestety, kiedy zapoznała się z dziełem, nie tylko zrezygnowała z szukania zainteresowanej oficyny, ale też obraziła się śmiertelnie na autora i wydawnictwo, i zerwała wszelkie kontakty.” Ożeż ty! Muszę to przeczytać i się dowiedzieć, co takiego musi się znaleźć w książce, żeby tłumacz literatury się obraził.
Na fejsie były nawet próby obrony i wytłumaczenia takiej reakcji Niemki „Ta książka obraziła ją osobiście.”, „współcześni Niemcy mogą nie chcieć w ten sposób „rozmawiać” o przeszłości i mają do tego prawo” – to już moim zdaniem przegięcie. Współcześni Niemcy mają prawo nie chcieć rozmawiać o przeszłości. Mordować ich ojcowie chcieli, a ich dzieci rozmawiać nie chcą. No pięknie.
Tym niemniej książkę wynalazła mi żona w miejskiej bibliotece i właśnie przeczytałem.
Może najpierw o tytule.
»Kinderszenen« to...

książek: 1545
Kapitan Human | 2017-02-26
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 26 lutego 2017

Rymkiewicz o żółwiach, zającach, rakach i kotach. A także sprzecznych wersjach historii, dzieciństwie, Niemcach.

Prawdziwym bohaterem jest nie tyle powstanie warszawskie, ile raczej pamięć. Pamięć, do której można próbować dotrzeć, o której można czytać, można weryfikować, ale nigdy nie można mieć pewności.

książek: 426
Lamika | 2016-12-04
Przeczytana: 29 marca 2010

Zacznę od tego, że na pewno warto przeczytać, choć nie jest to lektura lekka, łatwa i przyjemna. Dla mnie dodatkowym utrapieniem było, że nie zgadzam się z poglądami autora, a jednak nie mogę odmówić mu nie tyle racji, co umiejętności przedstawienia swoich racji - szkoda, że w formie "nie ma innych poglądów, które byłyby uprawnione". Poniekąd autor tłumaczy taki swój punkt widzenia - najciekawszy jak dla mnie rozdział, to ten dotyczący lektur czytanych mu przez matkę, a właściwie nieczytanych. Bo gdyby matka zamiast Anhellego i Króla Ducha czytywała kilkuletniemu dziecku np. opowiadania Adolfa Dygasińskiego, to jak sam przyznaje, zapewne inaczej patrzyłby na świat.
Niestety jest w nim buzująca pod powierzchnią stoicyzmu nienawiść, głównie do Niemców, zapewne też do Rosjan i to przekonanie o nieomylności, które stara się racjonalizować, ale i tak jest przekonany, że inny punkt widzenia nie ma prawa istnieć...

książek: 861
Aleksandra | 2016-11-04
Przeczytana: 22 października 2016

Powstanie Warszawskie jest trudnym tematem tak do rozmów, jak badań i pisania o nim. Wersje tego, co się działo są sprzeczne, niejasne i trudno ustalić fakty. Od czasu do czasu jednak ktoś decyduje się podjąć tego trudnego tematu. Zrobił to również Rymkiewicz w swoim eseju historycznym o wątkach autobiograficznych, Kinderszenen.

Książka porusza tematykę Powstania Warszawskiego, ale także zwykłego życia dziecka w czasie wojny. Poznajemy codzienność ludzi i to jak wówczas wyglądało życie - opiekę nad zwierzętami, wyprawy na lodowisko, ale i obawę w trakcie niedzielnego spaceru, a także typowo wojenne wydarzenia, jak ostrzeliwania czy wybuch czołgu-pułapki na Kilińskiego. Kinderszenen przedstawia wiele faktów - historycznych, znanych z opowieści i doskonale opisuje Powstanie, jego chaos, problem z przepływem informacji, który mamy do tej pory. Przytacza wiele wersji tych samych wydarzeń, by ukazać niemożliwość dojścia do tego, co tak naprawdę się wówczas wydarzyło.

Kinderszenen...

książek: 139
Homeryckie | 2014-10-04
Na półkach: Przeczytane

Bardzo osobisty tekst, zresztą jak wszystkie Rymkiewicza. Faktografia nie ujmuje nic z poetyckości tekstu. Polecam.

książek: 233
Barbara K | 2012-06-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 maja 2012

Publikacja ciekawa i bardzo szczegółowa. Połączenie dokumentu z pamiętnikiem i opowiadaniem.
Książkę zdecydowanie polecam mieszkańcom Warszawy, którzy obeznani są z nazwami ulic swojego miasta.

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Ile ze „100 książek, które trzeba przeczytać” już znasz?

Empik ogłosił właśnie listę „100 książek, które trzeba przeczytać”. Na razie znajdują się na niej tytuły rekomendowane przez dziennikarzy i pisarzy. Ale do współtworzenia listy zostali zaproszeni też czytelnicy – internauci mogą zgłaszać swoje typy do 29 lipca. Efektem akcji będą dwa książkowe zestawienia.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd