Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

W albo wspomnienie z dzieciństwa

Tłumaczenie: Wawrzyniec Brzozowski
Seria: Seria Potencjalna
Wydawnictwo: Lokator
8 (22 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
4
9
6
8
5
7
2
6
3
5
2
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
W ou le souvenir d'enfance
data wydania
ISBN
9788363056100
liczba stron
208
język
polski
dodała
Róża_Bzowa

Inne wydania

„W”, które ma charakter jawnie autobiograficzny, otwiera przewrotna deklaracja: „Nie mam wspomnień z dzieciństwa”. Perec stwierdza, że przez całe życie „brak historii chronił go”. Rekonstrukcja pierwszych lat życia jest próbą przepracowania wczesnych traum, związanych ze śmiercią ojca (podczas strzelaniny) i matki (w obozie zagłady) oraz z wojenną tułaczką chłopca po domach rozlicznych ciotek....

„W”, które ma charakter jawnie autobiograficzny, otwiera przewrotna deklaracja: „Nie mam wspomnień z dzieciństwa”. Perec stwierdza, że przez całe życie „brak historii chronił go”. Rekonstrukcja pierwszych lat życia jest próbą przepracowania wczesnych traum, związanych ze śmiercią ojca (podczas strzelaniny) i matki (w obozie zagłady) oraz z wojenną tułaczką chłopca po domach rozlicznych ciotek. Perec nie byłby jednak sobą, gdyby materiału wspomnieniowego nie uczynił przedmiotem literackiej gry. Rzecz zaczyna się urwaną opowieścią Gasparda Winklera, znanego z innych powieści tego autora, a w drugiej części książki przed zdumionym czytelnikiem otwiera się iście utopijna wizja samotnej wyspy, zwanej po prostu W, na której panuje idealny ład. Wyspa, wymyślona przez nastoletniego Georges’a, wydaje się z początku krainą czystej fantazji, zapewniającą schronienie przed okrutną rzeczywistością. Jednak utopijne rojenie przechodzi z wolna w swoje przeciwieństwo. Mieszkańcy W oddają się z upodobaniem grom i ćwiczeniom ruchowym, ich życie reguluje sportowa dyscyplina i kulttężyzny fizycznej. Ten olimpijski ideał ujawnia rychło rys totalitarny: obóz szkoleniowy przekształca się z wolna w obóz zagłady. Zestawienie narracji wspomnieniowej oraz awanturniczej opowieści o nieistniejącej wyspie jest niezwykle frapujące, co więcej, staje się ono osobnym przedmiotem rozważań (w powieści współistnieją aż trzy kroje pisma…). Pamięć przechowuje traumy, a równocześnie uniemożliwia do nich prosty, bezproblematyczny dostęp. Powieść Pereca – wielowarstwowa i skomplikowana, a zarazem klarowna i napisana uwodzicielsko prostą francuszczyzną (nie lada wyzwanie dla tłumacza!) – stanowi oryginalną odpowiedź na jej wezwanie.

Jerzy Franczak (Tygodnik Powszechny – 10.02.13)

 

źródło opisu: http://www.lokatormedia.pl/category/zapowiedzi/

źródło okładki: http://www.lokatormedia.pl/category/zapowiedzi/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (119)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 326
czytający | 2017-08-19
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 19 sierpnia 2017

Jako pasjonat układanek Georgesa Pereca wiem, że sam muszę szukać rozwiązania jego puzzli. Autor łamigłówki zmusza mnie ciągle, żebym samodzielnie próbował zawiesić zagubione tożsamości na punktach zaczepienia. Moim zadaniem jest spleść narracyjne wątki tak, aby zintegrowały się w nierozerwalną całość. Jednak to zadanie nie jest tak proste, jakby mogło się to wydawać. Perec wielokrotnie miesza moje szyki, podsuwając niezmierzoną ilość możliwych wariantów. Swoją namiętnością do szczegółowości uzmysławia mi, że jego książka to słowna gra, której końca nie widać. On mnie nigdy nie oszczędza. Wręcz przeciwnie. Z każdym kolejnym przeczytanym przeze mnie dziełem, wymaga coraz więcej uwagi i przenikliwości spojrzenia. Dzięki niemu ciągle się uczę jak czytać literaturę, która dbając o mój rozwój, stanowiłaby dla mnie również rozrywkę.

Perecofil musi posiadać szereg umiejętności pozwalających na samodzielne studiowanie dzieł swojego mistrza. Powinien zdawać sobie sprawę, że to co...

książek: 46
Tomasz Wiśniewski | 2016-01-12
Na półkach: Przeczytane

Książka francuskiego mistrza składa się z dwóch historii, dwóch warstw, które wzajemnie się przeplatają: pierwsza z nich jest autobiograficzna ("wspomnienie z dzieciństwa"); druga jest fikcyjna ("W"), oparta na pomyśle, który jest fascynujący sam w sobie: to swobodna rekonstrukcja opowiadania, powstałego, gdy pisarz miał trzynaście lat, lecz które później prawie w całości zapomniał.
Życie Georges'a Pereca, potomka warszawskich żydów, w sposób nieskończenie okrutny i przygnębiająco trwały określiła wojna: ojciec zginął od kuli, gdy pisarz miał raptem cztery lata; niedługo potem naziści zabrali matkę, która umarła prawdopodobnie w Auschwitz. Perec pisze jednak o swoich wczesnych latach raczej beznamiętnie; wydaje się być chłodnym kronikarzem własnego dzieciństwa, któremu przygląda się z zewnątrz. Przyczyna przyjęcia takiej perspektywy jest dość niesamowita i wyjątkowa: pisarz właściwie nie dysponuje pamięcią dotyczącą opisywanego w książce okresu. Jego wspomnienia składają się z...

książek: 422
MaiTakeru | 2013-06-25
Na półkach: Po francusku
Przeczytana: 25 czerwca 2013

Przeczytane tylko we fragmentach, ale te fragmenty zdecydowanie mi się podobały. Chętnie przekonam się kiedyś, w wolnym czasie, czy całość trzyma ten sam poziom...

książek: 88
Ania Iwanowska | 2017-09-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2015 rok
książek: 376
Iga_milka | 2017-06-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 1996 rok
książek: 658
tytuswalus | 2017-06-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 czerwca 2017
książek: 246
natalia | 2017-05-15
Na półkach: 2017
Przeczytana: 16 maja 2017
książek: 283
Paulina | 2016-06-19
Na półkach: Posiadam
Przeczytana: 10 czerwca 2016
książek: 186
Szymon | 2016-06-02
książek: 673
Jakub Skowron | 2016-03-29
Na półkach: Rozdane
Przeczytana: 28 marca 2016
zobacz kolejne z 109 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd