Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jedno oko na Maroko

Wydawnictwo: Czarna Owca
8,04 (28 ocen i 7 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
3
8
9
7
6
6
4
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788363010324
liczba stron
64
język
polski
dodał
Aldona

Jak byłem mały i widziałem na ulicy kogoś niewidomego, bez nogi, bez ręki, na wózku, kogoś tak białego, że jakby bez koloru, całego w tatuażach, bardzo grubego, umięśnionego… szarpałem mamę, szarpałem tatę, za nogawkę, za rękaw… - A dlaczego ten Pan, ta Pani… – pytałem podekscytowany. I się gapiłem. Gapiłem. Gapiłem. I przeważnie zamiast odpowiedzi otrzymywałem pouczenie w rodzaju: - Nie...

Jak byłem mały i widziałem na ulicy kogoś niewidomego, bez nogi, bez ręki, na wózku, kogoś tak białego, że jakby bez koloru, całego w tatuażach, bardzo grubego, umięśnionego… szarpałem mamę, szarpałem tatę, za nogawkę, za rękaw…
- A dlaczego ten Pan, ta Pani… – pytałem podekscytowany.
I się gapiłem.
Gapiłem.
Gapiłem.
I przeważnie zamiast odpowiedzi otrzymywałem pouczenie w rodzaju: - Nie wolno się tak gapić.
- Dlaczego?
- Bo temu komuś może się zrobić przykro.
Ale moje zaciekawienie było tak przemożne, że nie byłem w stanie się przestać gapić, więc rodzice zabierali mnie siłą. A wtedy i tak nie przestawałem pytać…
- A dlaczego ta Pani nie ma nogi, ręki, jest taka gruba?
- Dlaczego jest na wózku?
- Czy te tatuaże coś znaczą?
- Dlaczego niewidomi noszą czarne okulary?
- Czym różnią się bliźniacy?
- Czy ktoś kto nie ma rąk może jeździć samochodem, a ktoś kto nie ma nóg rowerem?
- A czy to jest w ogóle Pan czy Pani?
- Nie wiemy, nie wiemy, nie wiemy…
Teraz gdy jestem tatą te same pytania słyszę od swoich dzieci. I wtedy mówię: - Podejdź i zapytaj.
Bo moim zdaniem nie ma lepszego sposobu, żeby się dowiedzieć.
- Ale my się wstydzimy.
- No to chodźmy razem.
Ta książka jest zapisem takich właśnie spotkań.
Ta książka jest również o tym, żeby się nie bać pytać. W ogóle żeby się nie bać ludzi. Bo oni nie gryzą.
Tomasz Kwaśniewski

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarna Owieczka

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (104)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 864
Aldona | 2013-05-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 maja 2012

Rewelacyjny zbiór rozmów z ludźmi, którzy w jakiś sposób wyróżniają się z tłumu: niektórzy celowo (dziewczyna z niebieskimi włosami), inni z powodu wady wrodzonej, choroby lub niepełnosprawności albo zawodu (ksiądz Adam Boniecki). Są bliźniacy, osoba otyła (bo już ma dosyć diet i woli mieć przyjemność z jedzenia niż cierpieć dożywocie na diecie), osoba z achondroplazją, ktoś z bielactwem, nudysta (spoko, zdjęcie dyskretne).

Zachwycająca, bezpretensjonalna książka.

Pokazuje jak różnorodni są ludzie, a każdy z nich (nas)ma prawo do bycia sobą. Do szacunku, do własnych wyborów, do szczęścia - a przynajmniej do akceptacji.

Powinna znaleźć się w każdej bibliotece dziecięcej, w każdej klasie szkolnej i każdej grupie przedszkolnej. I w moim domu też.

książek: 164
Kasia | 2013-11-29

Pamiętam scenkę rodzajową rozgrywającą się w kościele. Wyglądało to mniej więcej tak:
- Dziecko radośnie: Mamo, mamo! Dlaczego ten pan (tu następuje wskazanie palcem) nie ma wcale włosów?
- Matka z zażenowaniem: Ciiichooo.
- Dziecko głośniej: No, ale mamo, dlaczego on nie ma włosów???
- Matka sycząc: Masz być cicho! Bądź wreszcie cicho!
Niestety Maluch nie dowiedział się dlaczego szacowny pan siedzący ławkę przed nim jest łysy. I pewnie wielu innych rzeczy, mniej lub bardziej odstających od tzw. normy, też się nie dowiedział. Nie on jeden. Ile razy słyszeliście jako dzieci, że nie wypada zadawać pew-nych pytań, że lepiej nie patrzeć? Ile razy być może sami ulegliście zażenowaniu, gdy Wasze dziecko zadało „niewygodne pytanie”?
Przedstawiam Wam książkę, która stawia sobie za cel coś dokładnie przeciwnego. Pokazuje, że można zadawać pytania, gapić się dowoli i uczyć się, że świat jest różnorodny, a ludzie ciekawi i fascynujący w swoich odmiennościach. "Jedno oko na Maroko" to...

książek: 0
| 2014-08-03
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Super ksiązka,elokwentne rozmowy ,wspaniali ludzie ;-)
Kupilam ją przez przypadek i jak się okazuje przpadki czasem prowadzą do wspaniałych przeżyć .

Gorąco polecam ,
ostrzegam książka tylko dla dzieci :-)

książek: 58
KsiążkiSąLustrem | 2016-08-17
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Ciężko wypowiedzieć się na temat książki, w której brało się czynny udział. Aczkolwiek uważam, że pomysł sam w sobie jest doskonałym rozwiązaniem dla rodziców bądź opiekunów, którzy do końca nie wiedzą w jaki sposób uświadomić dziecko o "inności". Świetne jest to, że autorzy poruszyli nie tylko kwestie niepełnosprawności, ale również "codziennych przypadków", jak chociażby bliźniacy czy ksiądz, które dla dorosłego człowieka są banalne, jednak dla dziecka bywają wielką niewiadomą. Myślę, że takich książeczek reporterskich powinno się więcej znaleźć na polskich półkach. Wydaje mi się, że ówczesne dzieciaki są na tyle ciekawe świata, że warto z nimi rozmawiać o wszystkich, ale w adekwatny sposób.

Ja jestem jak najbardziej na TAK z takimi projektami.

książek: 315
Karol | 2013-07-09
Na półkach: Przeczytane

Niby dla dzieci, ale też dla dorosłych powinna być to obowiązkowa lektura. Dawno żadna książeczka tak pięknie nie pokazywała, jak bardzo jesteśmy różni i jednocześnie tacy sami. Brawa i chętnie sięgnę po więcej.

książek: 733
Patrycja | 2013-07-01
Na półkach: Przeczytane

Przeczytane z wypiekami na twarzy.
Szkoda słów - trzeba przeczytac samemu :)

książek: 0
| 2016-08-01

Świetna!!!

książek: 36
maagiczna | 2017-11-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 08 listopada 2017
książek: 305
Krystyna | 2016-11-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: grudzień 2014
książek: 83
MalyMysz | 2016-10-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2016
zobacz kolejne z 94 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd