7,09 (15256 ocen i 645 opinii) Zobacz oceny
10
1 413
9
2 138
8
2 396
7
4 597
6
2 108
5
1 474
4
401
3
476
2
97
1
156
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

Tekst oparto na zbiorowym wydaniu Dzieł Henryka Sienkiewicza pod red. Juliana Krzyżanowskiego, W-wa 1948-9 PIW.

 

źródło opisu: Opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (25594)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1541
eduko7 | 2014-05-16
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 05 lutego 1983

Dziękuję Rodzicom i pierwszym Nauczycielom, że dane mi było odkryć twórczość Henryka Sienkiewicza. Wcześniej Krzyżaków, później Trylogię, Nowele i wreszcie Quo Vadis. Dzieło, do którego wracałam, wracam i będę wracać, odkrywając wciąż coś nowego. Historia umiejętnie "podkolorowana" fikcją. Gdy byłam nastolatką, oczarowała mnie potęga miłości do Boga i człowieka, później odkryłam złożoność postaci, które pierwotnie oceniłam jako jednoznacznie negatywne. Tego dzieła nie należy czytać, lepiej podążać za Autorem i wyznaczoną przez niego ścieżką, poszukując odpowiedzi na tytułowe pytanie.

książek: 590
pablo | 2010-05-17
Na półkach: Przeczytane

Do książek Sienkiewicza podchodziłem i podchodzę zresztą nadal jak pies do jeża. Zwykle pełne etosu, przerysowane z wyidealizowanymi głównymi bohaterami jakoś nie trafiały specjalnie w moje gusta. Trylogię jakoś przeczytałem i nie powaliła mnie w ogóle, ale też nie rozczarowała, za to Quo Vadis to w mojej opinii właśnie TA książka z której Sienkiewicz powinien być znany i za którą powinien być ceniony. Odnoszę wrażenie, że ta Sienkiewiczowska pompa sprawdziła się idealnie w tematyce wczesnych chrześcijan, gdzie ideologie właśnie i pewien wręcz fanatyzm były nieodzowne. Sami bohaterowie są "czyści" wręcz pozbawieni wad i słabości, lecz do nich, jako ludzi broniących wiary i miłości pasuje to zdecydowanie lepiej niż do polskiej szlachty ze wspomnianej wcześniej trylogii.

Jeżeli chcesz przeczytać Sienkiewicza a jakimś cudem udało Ci się nie przeczytać trylogii.... polecam Quo Vadis gorąco.

książek: 269
Michał | 2019-02-09
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 09 lutego 2019

Dzieło ponadczasowe! Dostałem w prezencie piękne wydanie i nie wypadało nie powtórzyć. Polecam!

książek: 1281

Z początku przygoda z "Quo vadis" jawiła mi się jako niekończąca się żmudna opowieść o jakiś Rzymianach - ich zachowaniach, niewolnikach, pomieszczeniach. Oczywiście słyszałam, że jest tu mowa o pierwszych chrześcijanach, o miłości, że to jedna z najlepiej czytających się powieści Sienkiewicza, ale nie mogłam wtedy w to uwierzyć, tak złe pierwsze wrażenie odniosłam. Dziwiłam się temu, bo przecież kilka lat temu dość spokojnie przebrnęłam przez "Krzyżaków". Skąd więc takie problemy?

Nie wiem czy poznałam odpowiedź. Może do prozy Sienkiewicza przywyka się dopiero po jakimś czasie, może po prostu akcja stała się ciekawsza, może wszystko po trochu. Kto od pierwszej chwili polubił książkę, ten miał szczęście. Ja jakoś przed setną stroną odkryłam, że jednak czyta się przyjemnie. Odetchnęłam wtedy z ulgą.

Sienkiewicz oprócz przeinaczania faktów historycznych, co akurat tutaj zarzutem nie jest, posiada niemałe skłonności do skrajności i egzaltacji. Porównanie rozpustnych i hałaśliwych...

książek: 2240
Wojciech Gołębiewski | 2018-03-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 marca 2018

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Na LC 7,07 (14634 ocen i 601 opinii), to co tu gadać ? A jednak swoje trzy grosze wtrącę..

Po pierwsze: 7,07 to wynik żenująco niski, bo to najwspanialsze dzieło Sienkiewicza i nawet kąśliwa uwaga Gombrowicza o autorze, że..
"...nigdy nie było tak pierwszorzędnego pisarza drugorzędnego. To Homer drugiej kategorii"

...nie powinna tak zaniżyć oceny. W polskiej literaturze "masowej" (przyswajam to określenie od Umberto Eco) nie znam dzieł, które przewyższałyby omawiane i żeby ten temat skończyć opowiadam się za 10 gwiazdkami.

Po drugie: wspomnienie. Gdy równo 65 lat temu mój ojciec zauważył, że skończyłem czytać "Quo vadis", zagadnął mnie z pełnym przekonaniem o swojej racji:

- Pięknie Petroniusz umarł ! Z piękną, kochającą kobietą, popijając wino, świadomie, z własnego wyboru rozstaje się z tym światem
- Ależ, tato - emocjonalnie zareagowałem - przecież to ...

książek: 6209

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Moją ulubioną bohaterką „Quo vadis?” jest Eunice. (To moja ulubiona bohaterka sienkiewiczowska w ogóle, choć lubię także bardzo Oleńkę.)

Eunice to niezwykły charakter. Zawsze żałowałam, że jest tylko postacią drugoplanową. Gdybym kiedykolwiek pisała scenariusz do filmu „Quo vadis?” głównymi bohaterami uczyniłabym właśnie Eunice i Petroniusza – bo związek tych bohaterów poruszył mnie najbardziej.

Lubię Eunice za jej bezpretensjonalną miłość do Petroniusza. Za miłość, która niczego nie żądała w zamian. Eunice nie żądała żadnych deklaracji, żadnych zmian, korzyści, czy żadnego dopasowywania się w zakresie wyznawanej wiary. Eunice urzekła mnie, kiedy Chilon powiedział, że przyszła do niego, by wyleczyć się z powodu nieodwzajemnionej miłości. Czyli Eunice nie narzucała się Petroniuszowi ze swoją miłością, nie kokietowała go i potrafiła żyć z poczuciem nieodwzajemnienia, dopóty, dopóki mogła przebywać w bezpośrednim towarzystwie swojej miłości.

W czasach, kiedy życie niewolnika...

książek: 3511
Czytam_Na_Tronie | 2011-06-25
Na półkach: Przeczytane, 2011, @Blog
Przeczytana: 23 czerwca 2011

Henryk Sienkiewicz po raz kolejny pokazał, że jest mistrzem w łączeniu fikcji literackiej z historią, przy okazji oddając pełny obraz postaci historycznych...

Quo Vadis jest powieścią rewelacyjną, ukazującą początki Chrześcijaństwa w Rzymie za czasów panowania Nerona, ale także za życia Świętego Piotra...

Autor świetnie pokazał Rzym w raz z jego opisami i czytając książkę, człowiek czuje jakby się przechadzał po starożytnym Rzymie. Natomiast opisy męki i śmierci Chrześcijan, czyta się z gęsią skórką, czując zapach krwi i słysząc dźwięk łamanych kości...

Zdecydowanie polecam....

Ocena: 9/10

Recenzja opublikowana także na moim blogu:
http://danwaybooks.blogspot.com/2012/07/rzym-i-chrzescijanie-za-czasow-nerona.html

książek: 300
Nozomi | 2014-09-14
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Mam jakby dwie sprzeczne opinie co do tej książki. Mianowicie uwielbiałam wątek Petroniusza i Eunice, natomiast wątek Winicjusza i Ligii zupełnie mnie nie przekonał.

książek: 6271
kajsa | 2013-10-25
Przeczytana: 25 października 2013

Powrót po latach,i cóż ... wciąż nie jest to literatura moich marzeń.
Dostrzegam kunszt opisu,wartkość akcji,ale już nie kreację bohaterów czy problematykę.
Ukazanie dwóch światów-chrześcijańskiego i pogańskiego-w moim odczuciu bardzo tendencyjne,podobnie jest z postaciami, Ligia czy Pomponia Grecyna to chodzące ideały.
Sienkiewicz już tak ma,pisze pewnym schematem,niezależnie czy przedstawia starożytny Rzym czy też średniowieczną bądź XVII-wieczną Polskę.Nie zmienia to jednak faktu,że jego dzieła warto a nawet należy czytać

książek: 537
kasiamaja | 2013-01-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 15 stycznia 2013

Qua vadis jest jedną z tych książek, które zanim przeczytam, mam co do nich pewną wątpliwośc, uprzedzenie. Powieśc - ok. Jednak powieśc historyczna to już nie to samo, pewnie będzie nudna.. - myślałam wcześniej. Cieszę się, że tą myśl mogę wrzucic do skrzyni, zamknąc i połknąc klucz :) Do rzeczy.
Książkę poleciły mi Katik i Majka, które mają tu konto zresztą. Dzięki nim miałam przyjemnośc śledzic losy tak ciekawych bohaterów.

Jest to bardzo dobra pozycja, jeśli chodzi o kontekst psychologiczny, który jest dla mnie niezmiernie ważny. Sienkiewicz poświęcił dużo uwagi analizie psychologicznej bohaterów, nie szczędząc opisów wszelkich uczuc jakimi byli oni przepełnieni. Dzieki temu możemy poznac tajniki ich psychiki, poznac ich sposób myślenia, bardzo bogaty zresztą. Te opisy są niesamowicie szczegółowe, tak jakby autorowi zależało na tym, aby czytelnik miał możliwośc (ja tak odczuwam) utożasamienia się z wybraną postacią.
Oczywiste jest, że ową książkę zupełnie inaczej czytało się w...

zobacz kolejne z 25584 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
1001 drobiazgów o książkach i czytaniu

Podtytuł tego artykułu mógłby brzmieć „jak przeżyć ekstremalne wyzwanie czytelnicze”. Nie chodzi tylko o Wyzwanie czytelnicze LC, ale też o inne, prywatne listy książek do przeczytania. Okazuje się, że ich sporządzenie jest tylko pierwszym krokiem – później czeka nas jeszcze trochę trudności na drodze do upragnionej lektury.


więcej
Nowe stare lektury

Od września przyszłego roku polską szkołę czeka kolejna rewolucja. Znikną gimnazja, wróci osiem klas podstawówki, wróci też obowiązkowy kanon lektur. Ale w nim akurat wiele się (niestety) nie zmieni w stosunku do tego, co było wiele lat temu. Zobaczmy, co obowiązkowo będą czytały dzieci i młodzież w szkołach podstawowych.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd