Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
6,92 (13 ocen i 2 opinie) Zobacz oceny
10
0
9
1
8
4
7
3
6
4
5
0
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
liczba stron
84
kategoria
klasyka
język
polski

"Skoczyła mu do piersi jakoś dziko, chwytała za zgrzebne spodnie, szczękała zębami, tarzała się przed nim w piasku, odbiegała trochę i powracała znowu, skomląc okropnie. Witkowi zrobiło się jakoś straszno: nie umiał sobie wytłumaczyć jej wycia ani rzucania się, więc zaczął pędzić do młyna. Suka go wyprzedziła, zbiegła z wału i chlusnęła do wody: płynęła chwilę w kierunku wysepki, leżącej w...

"Skoczyła mu do piersi jakoś dziko, chwytała za zgrzebne spodnie, szczękała zębami, tarzała się przed nim w piasku, odbiegała trochę i powracała znowu, skomląc okropnie. Witkowi zrobiło się jakoś straszno: nie umiał sobie wytłumaczyć jej wycia ani rzucania się, więc zaczął pędzić do młyna. Suka go wyprzedziła, zbiegła z wału i chlusnęła do wody: płynęła chwilę w kierunku wysepki, leżącej w końcu trójkąta, jaki tworzyły wody spadające spod kół i spod upustu, a łączące się o kilkanaście prętów dalej w jeden strumień wrzący. Upłynęła kilka kroków, ale gwałtowny prąd zniósł ją w bok i wyrzucił na łąki. Miotała się kilka razy nadaremnie. Przyleciała znowu na nasyp, obiegła młyn i położyła się nad brzegiem spienionych wód, wyjąc okropnie."

 

źródło opisu: Książka i Wiedza, 1967

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 585
Degamisz | 2016-03-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 15 marca 2016

Po przeczytaniu „Chłopów” Nagroda Nobla dla Reymonta przestała mnie dziwić – autor ma niebywały wprost zmysł obserwacji i świetnie potrafi wczuć się w opisywaną postać. Nie wspominając już o przepięknym języku jakim się posługiwał, o świetnej formie, która jednak nigdy nie przerastała jakże bogatej treści.

„Suka” to taka pigułka tego co najlepsze u Reymonta. Dwie krótkie nowele, tytułowa „Suka” i „Tomek Baran” to po raz kolejny skierowany przez autora "obiektyw" na tych najbiedniejszych, najniżej postawionych w społeczeństwie, dotkniętych nędzą, wyzyskiem i niesprawiedliwością. Opowiadania krótkie, ale łapią za serce i po raz kolejny cechuje je niezwykły realizm autora.

Przykład naprawdę pięknej literatury. Polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Miłość zapisana w gwiazdach. Jak znaleźć drugą połówkę dzięki astrologi.

Niby milosc zapisana w gwiazdach ale chyba tylko dla singli. Oprocz ciekawej okladki nie ma tu nic co by mnie porwalo, zauroczylo. Fajny pomysl na...

zgłoś błąd zgłoś błąd