Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czerwone i czarne



Seria: Złota Seria
Wydawnictwo: Zielona Sowa
6,67 (1137 ocen i 52 opinie)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Tadeusz Boy-Żeleński
tytuł oryginału
Le rouge et le noir
data wydania
ISBN
8372205698
liczba stron
424
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Ewa

Inne wydania

Powieść psychologiczno-obyczajowa okresu francuskiej Restauracji.Młody,ambitny i inteligentny,acz pochodzący z biednej rodziny bohater, bezwzględnie i z wyrachowaniem dąży do osiągnięcia kariery.

 

źródło opisu: własne

źródło okładki: własne

Brak materiałów.
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Ciebie również zainteresować

  • Miłość przychodzi z deszczem
  • Krótkie wywiady z paskudnymi ludźmi
  • Tango dla oprawcy
  • Próżna
  • Te chwile
  • W krainie kolibrów
  • Tajemnice haremów
  • Wakacje
  • Krew na śniegu
  • Włoska symfonia
  • Nie zmienił się tylko blond
  • Mściciel
Miłość przychodzi z deszczem
Mila Rudnik

8 (2 ocen i opinii)
Krótkie wywiady z paskudnymi ludźmi
David Foster Wallace

0 (0 ocen i opinii)
Tango dla oprawcy
Daniel Chavarria

8 (2 ocen i opinii)
Próżna
Sylwia Zientek

7,38 (16 ocen i opinii)
Te chwile
Herbjørg Wassmo

8,24 (25 ocen i opinii)
W krainie kolibrów
Sofia Caspari

6,86 (7 ocen i opinii)
Tajemnice haremów
Jerzy S. Łątka

6,13 (8 ocen i opinii)
Wakacje
Nina Majewska-Brown

8,56 (9 ocen i opinii)
Krew na śniegu
Jo Nesbø

6,16 (236 ocen i opinii)
Włoska symfonia
Agnieszka Walczak-Chojecka

8 (3 ocen i opinii)
Nie zmienił się tylko blond
Agata Przybyłek

8,4 (5 ocen i opinii)
Mściciel
Mariusz Wollny

7,67 (15 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2894)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 334
Carles | 2015-03-12

Ciekawa fabuła. Wymagająca i wciąga powoli. Zmusza do ocen i wartościowania. Zabiera w podróż po meandrach miłości, obłudy, aspiracji i kompleksów. Z równym powodzeniem zabiera w podróż po ciekawej XIX-wiecznej Francji. Obie podróże interesujące.
To jedna z tych powieści, w której "budowany" jest cały świat, po to tylko, by pokazać jedną ważną historię. Używając trywialnego określenia - chodzi o miłosny trójkąt - ale książka nie jest li tylko romansem. To raczej dzieło psychologiczno - obyczajowe. Trójkąt, w który wikła się główny bohater, pchany i żądzą i obłudą, okazuje się pułapką. I on zaczyna zachowywać się jak szczur w klatce, który w stresie pokazuje inne oblicze.
Książkę trudno mi się czytało. Ale spędzone z nią godziny były bardzo intrygujące. Proszę uważać na pierwsze rozdziały: są jak gruntowanie płótna przed malowaniem "Słoneczników".

książek: 553
kroofy | 2013-08-28
Na półkach: Przeczytane

Po przebrnięciu początku, powieść czyta się świetnie. Można powiedzieć wysokiej klasy romansidło z historią w tle.
Stendhal zachwyca, momentami irytuje lub przynudza, ale tak czy inaczej wzbudza emocje. Potrafił stworzyć dobre rysy postaci, wobec których nie da się przejść obojętnie.
Warto przeczytać.

książek: 609

Wiele sobie po lekturze Stendhala obiecywałem, a skończyło się na dosyć bolesnym rozczarowaniu. Przy czytaniu przyszło mi do głowy bardzo dziwaczne porównanie, które można odebrać jako niemal bluźnierstwo, ale w moich oczach ma jakiś pokręcony sens.
Ze Stendhalem jest jak z Ozzym Osbournem- obaj mają dla rzeszy fanów status wręcz ikoniczny, co jest o tyle niewytłumaczalne, że Ozzy nie umie śpiewać, a Stendhal na tle innych francuskich twórców, jest najwyżej średnim pisarzem.
Książka opowiada historię Juliana Sorela- młodego syna cieśli, przy tym fanatycznego zwolennika Napoleona, który dzięki swej niezwykłej pamięci, egoizmowi i potwornej ambicji, wspina się po szczeblach drabiny społecznej, dostępując coraz poważniejszych zaszczytów. Musi sobie poradzić z histeryczną wręcz miłością dwóch kobiet i powstrzymywać wewnętrzny gniew „uciskanego” parweniusza, podczas kontaktów z przedstawicielami znienawidzonej szlachty, których sam zaczyna coraz bardziej przypominać.
Ciężko cokolwiek...

książek: 1497

Książkę Czerwone i Czarne Stendhala czytałam bardzo dawno temu, chyba jeszcze jako nastolatka, nie pamiętam już dokładnie jej treści, ale pamiętam, że bardzo mi się podobała...

książek: 897
boziaczek | 2012-06-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Bardzo dobra powieść psychologiczna. Nie tylko dla miłośników literatury francuskiej.

książek: 1724
kryptonite | 2011-10-20
Przeczytana: 21 października 2011

Książka, mimo tego, że napisana w XIX wieku, poraziła mnie swoją aktualnością, głównie dotyczącą Kościoła. Czytając ją, doszłam do wniosku, że ludzie przez te lata prawie się nie zmienili. Za to chylę czoło przed geniuszem Stendhala.
Co do głównego bohatera, miałam do niego dziwne uczucia - raz współczułam mu, innym razem wściekałam się za jego postępowanie.
Myślę, że takie osoby jak Julian Storel nadal są w naszym społeczeństwie. Tylko ich koniec bywa zupełnie inny.
'Czerwone i czarne' czyta się niezwykle dobrze, tylko pierwsze rozdziały były ciężkie, trochę niezrozumiałe. Warto znać tę powieść.

książek: 145

http://zakurzone-stronice.blogspot.com/2015/06/zagubieni-we-wasnej-epoce-recenzja.html

Jak pokazuje reklama Orange, Rozum i Serce rzadko da się pogodzić. Przykładem mogę być ja – w sercu zacięta bonapartystka, czcząca Cesarza Francuzów jak prywatnego boga, ale rozumowo zwolenniczka IV Republiki, chociaż nie we wszystkich aspektach. Historia nauczyła mnie pokory, patrzenia na świat krytycznym okiem osoby świadomej dramatu ludzkich losów; mimo że przeszłość stała się jedną z form ucieczki przed teraźniejszością, mój rozum znienawidził historię za pokazanie ludzkiej nikczemności i rozczarowania niemal wszystkimi ideałami, z wolnością i tolerancją na czele. Chociaż chyba zawsze wiedziałam, że życie wymaga pewnej dawki hipokryzji i obłudy, chowania głęboko myśli i chronienia serca przed jak największą dawką zła – chociaż małe są koniecznością, jak naświetlenia organizmu promieniowaniem UV czy picie kawy, co w pewnym momencie jest śmiertelne. Może nie rozumiem tego do końca, bo takie...

książek: 1346
Marta | 2014-03-09
Przeczytana: 07 marca 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Tytuł tej pozycji przewijał się przez wiele czytanych przeze mnie książek, zupełnie ze sobą niezwiązanych. Zabrałam się za nią w ramach przygotowania do konkursu, nie mając nawet pojęcia, o czym jest - w kwestii postrzegania tej książki jako klasyki zaufałam mojej mamie, zresztą okładka mówi sama za siebie.
Głównym bohaterem jest Julian - syn cieśli z aspiracjami na zostanie księdzem. Zna na pamięć Biblię, przyjaźni się z proboszczem i wybiera się do seminarium. Na drodze staje mu jednak praca - zostaje łacinnikiem w domu państwa de Renal, gdzie przy okazji przeżywa gorący romans z panią domu. Po rozesłaniu plotek przez pokojówkę Julian w końcu wyjeżdża do seminarium. Jest niemal zamknięty pod kluczem przez prawie rok, po czym otrzymuje ofertę pracy jako sekretarz u markiza de la Mole w Paryżu. W domu tym również nawiązuje romans, tym razem z córką margrabiego Matyldą. Następnie Matylda zachodzi w ciążę, markiz w ostatniej chwili odmawia zgody na ślub po liście pani de Renal,...

książek: 372
Kazik | 2012-09-04
Na półkach: Przeczytane, Francuska
Przeczytana: 04 września 2012

Francja, wiek XIX, urokliwa dziura na prowincji znana jako Verriéres. Życie tam mija spokojnie - biedota dogorywa albo umiera, mieszczaństwo obrasta w tłuszczyk, gazety stronnictw wszelakich toczą swoje małe wojenki, wyższe sfery na przemian się nudzą i ekscytują małymi intryżkami. W tej to właśnie mieścinie żyje sobie niejaki Julian Sorel, syn cieśli. Ponieważ w porównaniu do braci jest chuchrem, w dodatku chuchrem umiejącym łacinę, rodzina usilnie stara się pozbyć, a miejscowy ksiądz dostrzega w nim potencjał na sprawnego kaznodzieję. Choć Julian gwiżdże na religię, zdaje sobie sprawę z zamożności duchowieństwa i z czystego wyrachowania wkracza na kapłańską ścieżkę kariery. Nim jednak uda się do seminarium, otrzyma posadę nauczyciela u mera, którego żona okaże się być bardzo zainteresowana nowym domownikiem...

"Niech mnie Bóg strzeże od przesady.", powiedział z patosem Julian.
"Niech mnie Bóg strzeże od dalszego czytania tych bzdetów.", wyburczała z irytacją Kazik.

Od czego by...

książek: 974
alouette | 2013-11-14
Na półkach: Przeczytane

Zabierając się do książki "Czerwone i czarne" byłam nieco uprzedzona, bo po pierwsze miałam mało czasu na jej przeczytanie, po drugie narzucono mi czytanie w oryginale, a po trzecie wielokrotnie słyszałam, że jest to książka świetna, fantastyczna i należy do kanonu literackiej klasyki. Brr, chyba nie ma nic lepszego na obrzydzenie powieści, która w gruncie rzeczy nie jest ani tak zła ani tak dobra jak o niej mówią.
Krótko mówiąc: książki nie zdążyłam przeczytać na zajęcia i kończyłam ją sobie będąc już po omówieniu najważniejszych zagadnień, więc - oczywiście - patrzyłam na zakończenie nieco spaczonymi oczyma romanisty. To co jest niewątpliwym plusem "Czerwonego..." to lekkość czytania i absolutne wtopienie się w akcję. Pamiętam, że gdy jechałam pociągiem do domu, zapomniałam o bożym świecie. To się zdarza oczywiście i to nawet dosyć często, ale rzadko z lekturami obowiązkowymi.
Chaotycznie dodając: spodziewałam się zupełnie innej książki. Górnolotnie stwierdzam, że myślałam, iż...

zobacz kolejne z 2884 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd