Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czerwone i czarne

Seria: Złota Seria
Wydawnictwo: Zielona Sowa
6,68 (1184 ocen i 57 opinii) Zobacz oceny
10
61
9
122
8
144
7
354
6
244
5
161
4
33
3
45
2
11
1
9
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Tadeusz Boy-Żeleński
tytuł oryginału
Le rouge et le noir
data wydania
ISBN
8372205698
liczba stron
424
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodał
Ewa

Inne wydania

Powieść psychologiczno-obyczajowa okresu francuskiej Restauracji.Młody,ambitny i inteligentny,acz pochodzący z biednej rodziny bohater, bezwzględnie i z wyrachowaniem dąży do osiągnięcia kariery.

 

źródło opisu: własne

źródło okładki: własne

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Cię również zainteresować

  • Ślepy trop
  • Obce dziecko
  • Odyseusze. Gwiazda Morza
  • Sen sów
  • Pani Noc
  • Efekt Rosie
  • Ogród spieczonej ziemi
  • Pora westchnień, pora burz
  • Większy kawałek nieba
  • Bohaterowie są zmęczeni
  • Saga Ognia i Wody. Księga trzecia: Mroczny Przypływ
  • Pozwól jej odejść
  • Malfetto. Drużyna Róży
  • Tylko ty
  • Uroki
  • Owieczki dobre, owieczki złe
Ślepy trop
Jørn Lier Horst

7,44 (48 ocen i opinii)
Obce dziecko
Rachel Abbott

8,11 (9 ocen i opinii)
Odyseusze. Gwiazda Morza
Agnieszka Stelmaszyk

8 (1 ocen i opinii)
Sen sów
Jerzy Sosnowski

5 (2 ocen i opinii)
Pani Noc
Cassandra Clare

8,62 (300 ocen i opinii)
Efekt Rosie
Graeme Simsion

7,4 (5 ocen i opinii)
Ogród spieczonej ziemi
Corban Addison

8 (1 ocen i opinii)
Pora westchnień, pora burz
Magdalena Kawka

7,6 (5 ocen i opinii)
Większy kawałek nieba
Krystyna Mirek

8,71 (7 ocen i opinii)
Bohaterowie są zmęczeni
Maria Nurowska

8,33 (3 ocen i opinii)
Saga Ognia i Wody. Księga trzecia: Mroczny Przypływ
Jennifer Donnelly

7 (2 ocen i opinii)
Pozwól jej odejść
Dawn Barker

7,36 (14 ocen i opinii)
Malfetto. Drużyna Róży
Marie Lu

7 (4 ocen i opinii)
Tylko ty
Federico Moccia

6,77 (26 ocen i opinii)
Uroki
Kathryn Harrison

8 (1 ocen i opinii)
Owieczki dobre, owieczki złe
Joanna Cannon

9 (2 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (3382)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 871
Shimik | 2015-12-23
Na półkach: Przeczytane

Francja po przejęciu władzy przez Burbonów nie jest krajem gdzie ambicja ma szansę. Gdy rządził Napoleon ambitni ludzie mieli szansę daleko zajść. Teraz to już minęło. Julian po zmianie rządów postanawia zostać księdzem, jednak dostaje posadę guwernera. Tam poznaje matkę dzieci, którymi ma się zajmować. Zakochuje się w niej i jest to uczucie odwzajemnione. Koniec mówienia o czym jest książka, pora na odczucia:) Tło historyczne jest wyśmienicie przedstawione i to jest dużym plusem. Natomiast sama historia Juliana niezbyt mi się podoba. Nasuwa mi się tu skojarzenie z Anną Kareniną. Jednak wydaje mi się, że Tołstoj lepiej napisał swoją książkę!

książek: 586
kroofy | 2013-08-28
Na półkach: Przeczytane

Po przebrnięciu początku, powieść czyta się świetnie. Można powiedzieć wysokiej klasy romansidło z historią w tle.
Stendhal zachwyca, momentami irytuje lub przynudza, ale tak czy inaczej wzbudza emocje. Potrafił stworzyć dobre rysy postaci, wobec których nie da się przejść obojętnie.
Warto przeczytać.

książek: 666

Wiele sobie po lekturze Stendhala obiecywałem, a skończyło się na dosyć bolesnym rozczarowaniu. Przy czytaniu przyszło mi do głowy bardzo dziwaczne porównanie, które można odebrać jako niemal bluźnierstwo, ale w moich oczach ma jakiś pokręcony sens.
Ze Stendhalem jest jak z Ozzym Osbournem- obaj mają dla rzeszy fanów status wręcz ikoniczny, co jest o tyle niewytłumaczalne, że Ozzy nie umie śpiewać, a Stendhal na tle innych francuskich twórców, jest najwyżej średnim pisarzem.
Książka opowiada historię Juliana Sorela- młodego syna cieśli, przy tym fanatycznego zwolennika Napoleona, który dzięki swej niezwykłej pamięci, egoizmowi i potwornej ambicji, wspina się po szczeblach drabiny społecznej, dostępując coraz poważniejszych zaszczytów. Musi sobie poradzić z histeryczną wręcz miłością dwóch kobiet i powstrzymywać wewnętrzny gniew „uciskanego” parweniusza, podczas kontaktów z przedstawicielami znienawidzonej szlachty, których sam zaczyna coraz bardziej przypominać.
Ciężko cokolwiek...

książek: 1765

Książkę Czerwone i Czarne Stendhala czytałam bardzo dawno temu, chyba jeszcze jako nastolatka, nie pamiętam już dokładnie jej treści, ale pamiętam, że bardzo mi się podobała...

książek: 195

http://zakurzone-stronice.blogspot.com/2015/06/zagubieni-we-wasnej-epoce-recenzja.html

Jak pokazuje reklama Orange, Rozum i Serce rzadko da się pogodzić. Przykładem mogę być ja – w sercu zacięta bonapartystka, czcząca Cesarza Francuzów jak prywatnego boga, ale rozumowo zwolenniczka IV Republiki, chociaż nie we wszystkich aspektach. Historia nauczyła mnie pokory, patrzenia na świat krytycznym okiem osoby świadomej dramatu ludzkich losów; mimo że przeszłość stała się jedną z form ucieczki przed teraźniejszością, mój rozum znienawidził historię za pokazanie ludzkiej nikczemności i rozczarowania niemal wszystkimi ideałami, z wolnością i tolerancją na czele. Chociaż chyba zawsze wiedziałam, że życie wymaga pewnej dawki hipokryzji i obłudy, chowania głęboko myśli i chronienia serca przed jak największą dawką zła – chociaż małe są koniecznością, jak naświetlenia organizmu promieniowaniem UV czy picie kawy, co w pewnym momencie jest śmiertelne. Może nie rozumiem tego do końca, bo takie...

książek: 1885
kryptonite | 2011-10-20
Przeczytana: 21 października 2011

Książka, mimo tego, że napisana w XIX wieku, poraziła mnie swoją aktualnością, głównie dotyczącą Kościoła. Czytając ją, doszłam do wniosku, że ludzie przez te lata prawie się nie zmienili. Za to chylę czoło przed geniuszem Stendhala.
Co do głównego bohatera, miałam do niego dziwne uczucia - raz współczułam mu, innym razem wściekałam się za jego postępowanie.
Myślę, że takie osoby jak Julian Storel nadal są w naszym społeczeństwie. Tylko ich koniec bywa zupełnie inny.
'Czerwone i czarne' czyta się niezwykle dobrze, tylko pierwsze rozdziały były ciężkie, trochę niezrozumiałe. Warto znać tę powieść.

książek: 952
boziaczek | 2012-06-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Bardzo dobra powieść psychologiczna. Nie tylko dla miłośników literatury francuskiej.

książek: 379
Kazik | 2012-09-04
Na półkach: Przeczytane, Francuska
Przeczytana: 04 września 2012

Francja, wiek XIX, urokliwa dziura na prowincji znana jako Verriéres. Życie tam mija spokojnie - biedota dogorywa albo umiera, mieszczaństwo obrasta w tłuszczyk, gazety stronnictw wszelakich toczą swoje małe wojenki, wyższe sfery na przemian się nudzą i ekscytują małymi intryżkami. W tej to właśnie mieścinie żyje sobie niejaki Julian Sorel, syn cieśli. Ponieważ w porównaniu do braci jest chuchrem, w dodatku chuchrem umiejącym łacinę, rodzina usilnie stara się pozbyć, a miejscowy ksiądz dostrzega w nim potencjał na sprawnego kaznodzieję. Choć Julian gwiżdże na religię, zdaje sobie sprawę z zamożności duchowieństwa i z czystego wyrachowania wkracza na kapłańską ścieżkę kariery. Nim jednak uda się do seminarium, otrzyma posadę nauczyciela u mera, którego żona okaże się być bardzo zainteresowana nowym domownikiem...

"Niech mnie Bóg strzeże od przesady.", powiedział z patosem Julian.
"Niech mnie Bóg strzeże od dalszego czytania tych bzdetów.", wyburczała z irytacją Kazik.

Od czego by...

książek: 1439
Marta | 2014-03-09
Przeczytana: 07 marca 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Tytuł tej pozycji przewijał się przez wiele czytanych przeze mnie książek, zupełnie ze sobą niezwiązanych. Zabrałam się za nią w ramach przygotowania do konkursu, nie mając nawet pojęcia, o czym jest - w kwestii postrzegania tej książki jako klasyki zaufałam mojej mamie, zresztą okładka mówi sama za siebie.
Głównym bohaterem jest Julian - syn cieśli z aspiracjami na zostanie księdzem. Zna na pamięć Biblię, przyjaźni się z proboszczem i wybiera się do seminarium. Na drodze staje mu jednak praca - zostaje łacinnikiem w domu państwa de Renal, gdzie przy okazji przeżywa gorący romans z panią domu. Po rozesłaniu plotek przez pokojówkę Julian w końcu wyjeżdża do seminarium. Jest niemal zamknięty pod kluczem przez prawie rok, po czym otrzymuje ofertę pracy jako sekretarz u markiza de la Mole w Paryżu. W domu tym również nawiązuje romans, tym razem z córką margrabiego Matyldą. Następnie Matylda zachodzi w ciążę, markiz w ostatniej chwili odmawia zgody na ślub po liście pani de Renal,...

książek: 1822
AnnaSikorska | 2015-12-29
Na półkach: Przeczytane

„Czerwone i czarne” to powieść o zdolnym zdobywcy kobiecych serc. Julian Sorel mimo niskiego pochodzenia i młodego wieku uczy się szybko i próbuje walczyć o lepszy byt w dobie ponapoleońskiej narzędziami, jakimi posługują się klasy wyższe: hipokryzją i intrygą. Niestety ze względu na korzenie jego postępki nie są tak łatwo wybaczane. To, co uszłoby każdemu paniczowi jest pretekstem do zerwania zaręczyn z córką markiza i staje się przyczyną zbrodni.
Prosta fabuła, bardzo dobry przekład mojego ulubionego autora i tłumacza Tadeusza Żeleńskiego Boya, pokazanie paradoksów, które obecnie pozornie są w naszym społeczeństwie nieobecne, uświadomienie, że wspinanie się po drabinie społecznej w każdych czasach spotyka się z niechęcią, że po czasach wspaniałego, ożywczego rewolucyjnego ruchu konserwatyzm może być źródłem wielu nieszczęść.
„Czerwone i czarne” to interesująca i bardzo aktualna lektura, w której pod płaszczem XIX wiecznych realiów możemy zobaczyć współczesność z obecnym zabiegami...

zobacz kolejne z 3372 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Półki znanych ludzi

Chyba każdy czytelnik lubi podglądać innego czytelnika – odruchowo sprawdzamy tytuły książek, które czytają współpasażerowie w pociągu lub autobusie, ślizgamy się wzrokiem po półkach znajomych, których odwiedzamy.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd