Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Tomek na Czarnym Lądzie

Tomek na Czarnym Lądzie

Autor:
Cykl: Przygody Tomka Wilmowskiego (tom 2)
szczegółowe informacje
wydawnictwo
MUZA
data wydania
ISBN
978-83-7495-396-2
liczba stron
258
słowa kluczowe
Tomek Wilmowski, Smuga, Sally, Bosman, Dingo
język
polski
typ
papier
7,07 (2071 ocen i 47 opinii)

Opis książki

Seria powieści Alfreda Szklarskiego o przygodach Tomka Wilmowskiego na różnych kontynentach. Między innymi chłopiec bierze udział w wyprawie łowieckiej na kangury w Australii i przeżywa niebezpieczne przygody w Afryce, żyje wśród czerwonoskórych Nawajów i Apaczów. W te niezwykłe przygody wpleciona jest historia odkryć dokonywanych przez polskich podróżników.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 120
Northman | 2014-08-28
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 30 czerwca 1996

Druga część cyklu książek o Tomku Wilmowskim to jeszcze jedna porcja przygód, podróży i miłych wspomnień związanych z lekturą. Tym razem Alfred Szklarski zabiera nas wraz ze swoimi bohaterami do Afryki. Książka znów zachwyca bogactwem informacji geograficznych i przyrodniczych, a wspaniałe krajobrazy opisane na kolejnych stronach pozwalają wspaniale się zrelaksować i odpocząć. Przygód też znajdziemy tu bez liku, że tylko o buncie tragarzy, walce z ludźmi-lampartami i o poszukiwaniach mitycznego okapi wspomnę.

Nie da się zaprzeczyć, jest w tych książkach jakaś magia:) Cieszę się że mogłem jej doświadczyć i gorąco wszystkich zachęcam do odkrycia jej samemu:)

książek: 449
rokita49 | 2014-07-27
Na półkach: Ulubione, Przeczytane
Przeczytana: 27 lipca 2014

Wróciłem we wspomnieniach do ulubionej lektury dzieciństwa po przeczytaniu wywiadu z Michałem Nogasiem,molem książkowym.Jest w wieku moich dzieci,ale tak jak i ja ,uważa książki Alfreda Szklarskiego za jedne z najważniejszych, które w życiu przeczytał!.Mogę powiedzieć,że na "Tomkach" wychowałem się.Jedną z takich zasad,którą sobie wpoiłem pod wpływem lektury ,było nie przeklinanie przy dziewczętach.Teraz to zupełny anachronizm,a wielka szkoda.Dziewczęta w tej dziedzinie nie ustępują chłopcom.Mama pracowała w księgarni i pamiętam z jaką niecierpliwością czekałem na kolejny tom przygód Tomka.Każdy wspaniale pachniał nowością i farbą drukarską.Intensywność doznań z tamtego okresu, już nigdy w takiej skali, nie miała później miejsca.

książek: 1104

Mija niespełna rok od przygód w Australii, a przed Tomkiem czeka nowa przygoda. Po spieniężeniu złota, które dostał od poszukiwaczy złota, których obronił przed groźnymi rozbójnikami łowcy zwierząt wyruszają do Afryki by tam łapać lwy, antylopy, zebry czy żyrafy oraz legendarne okapi, o którym każdy słyszał, lecz nikt go nie widział.
Podobnie jak w pierwszej części Tomkowi w jego przygodach towarzyszą kąpany w gorącej wodzie bosman Nowicki, który jest najlepszym przyjacielem młodego Wilmowskiego i jak to określił ojciec chłopca obaj „szukali się w korcu maku”. Tadeusz Nowicki jest postacią, którą od razu się lubi. Już po pierwszym zdaniu. Wprowadza do całej powieści trochę żartu i przede wszystkim polskości. W tym tomie mamy przyjemność czytać o tym jak nadzwyczaj silnym człowiekiem jest bosman i dzięki czemu zyskuje szacunek tragarzy wynajętych na czas wędrówki przez Czarny Ląd.
Obok Nowickiego, ważną postacią jest również Jan Smuga, który dalej pozostaje idolem młodego Wilmowski...

książek: 365
Kotkad | 2014-01-31
Na półkach: Przeczytane

Moje pierwsze wyprawy w dalekie i nieznane kraje spędzałam właśnie z Tomkiem, do tej pory nie udało mi się być wszędzie tam gdzie on ale zamiłowanie do podróży i przygody mam zaszczepione właśnie dzięki tym lekturom. Nigdy nie rozumiałam podziału w szkole że dziewczynki jako lekturę czytają Anię z zielonego wzgórza a chłopcy Tomka Wilmowskiego, Ci którzy się zastosowali tyle stracili

książek: 1276
Marysieńka | 2011-10-06
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 1990 rok

Każda kolejna powieść cyklu zabiera nas na inny kontynent, ta do Afryki. Przy okazji tych wędrówek Tomka poznajemy też szlaki, które przemierzali nasi polscy podróżnicy i odkrywcy a z Tomkiem przezywamy szereg jego nieprawdopodobnych przygód. Jest to idealna literatura dla młodzieży ale równiez dla dorosłych. Polecam.

książek: 1112
Ann | 2010-09-22
Na półkach: Przeczytane

Książka mojej młodości, tak jak wszystkie o przygodach Tomka. Doskonała dla młodzieży. Wciągała mnie niesamowicie swoic humorem, wartką akcją i niezwykłymi przygodami i opisami przyrody. Coś dobrego.

książek: 13
Kalalu | 2013-04-12
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 1989 rok

Moja pierwsza książka przy której zarwałam noc. Wygrzebana z biblioteczki rodziców tak mnie zafascynowała,że nawet się nie spostrzegłam,że za oknem zaczyna się świt.Czuję ogromny sentyment patrząc na tą pozycję w swojej biblioteczce. Obowiązkowa lektura dla lubiących książki podróżniczo - przygodowe.

książek: 1206
Rewolwerowiec | 2010-12-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2007 rok

Cała seria świetna i naprawdę ciekawa,moim zdaniem niedoceniona.

książek: 98
amazur83 | 2014-08-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 sierpnia 2014

Dalsze losy Tomka Wilmowskiego i jego towarzyszy. Tym razem ich przygody rozgrywają się w Afryce. Poznajemy historię i obyczaje mieszkańców tego kontynentu oraz jego florę i faunę. Wraz z Tomkiem polujemy na lwy, słonie, chwytamy goryle oraz poszukujemy tajemniczego okapi. Stoczymy również zażartą walkę na śmierć i życie z ludźmi- lampartami.
Jest coś takiego w twórczości Szklarskiego, co pozwala mi wracać do czasów, gdy byłem dzieckiem. A Tomek Wilmowski jest jak kolega z ze szkolnej ławki.
Książka wciąga jak bagna, na których żyją okapi:)

książek: 839
Yuuki | 2011-12-28
Na półkach: Moje! :), Przeczytane

Druga część przygód Tomka. Nie była zła mogę przyznać, ale nie była też wyśmienita. Czekałam z niecierpliwością aż skończy się rozdział :). Ale mimo wszystko dotarłam do końca i byłam w miarę zadowolona.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Trudi Canavan
    45. rocznica
    urodzin
    Szczęśliwe zakończenie to luksus na jaki może pozwolić sobie fikcja.
  • Michael Crichton
    72. rocznica
    urodzin
    Każde odkrycie jest gwałtem na naturze.
  • Leszek Kołakowski
    87. rocznica
    urodzin
    Czas jako substrat ludzkiego doświadczenia nie daje się skonceptualizować (w sensie redukcji do terminów bardziej pierwotnych). Jeśli postrzegamy go jako niekończące się samounicestwienie, cały świat doświadczenia z braku substratu zapada się w nicość. Absolut może służyć ocaleniu świata, uratować g... pokaż więcej
  • Gianni Rodari
    94. rocznica
    urodzin
    Każde dziecko, które przychodzi na świat, wie, że cały świat jest jego i nie musi zań płacić ani grosza, musi tylko zakasać rękawki, wyciągnąć rączki i go sobie wziąć.[z bajki "O kupowaniu Sztokholmu"]
  • Aravind Adiga
    40. rocznica
    urodzin
    biedni marzą, by mieć pod dostatkiem jedzenia i wyglądać, jak bogaci, a .... bogaci? Żeby schudnąć i wyglądać, jak biedni
  • Randy Pausch
    54. rocznica
    urodzin
    Czas jest wszystkim, co masz ... i pewnego dnia może się okazać, że masz go mniej, niż sądzisz.
  • Laurie Halse Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Chcę biec, lecieć, bić skrzydłami tak mocno, aby nie słyszeć niczego poza łomotem własnego serca.
  • Marcin Meller
    46. rocznica
    urodzin
    Pani pokazała jelenia i zapytała nas, kto wie, jak nazywa się zwierzę. Ja wiedziałem, więc się ochoczo zgłosiłem i powiedziałem, że Lenin. Pani się stropiła i powiedziała, że chyba coś mi się pomieszało, bo to jeleń, a wielki Lenin, Włodzimierz Iljicz to człowiek, (...). Na co ja buńczucznie, że to... pokaż więcej
  • Théophile Gautier
    142. rocznica
    śmierci
    Zdaje mi się, jak gdyby moje ciało stało się przepuszczalne, moje ja uciekało z niego tak jak woda przez sito. Czuję, że się roztapiam we wszechbycie, z trudem odróżniam siebie od świata, w który się zapadam. Życie, którego - o ile tylko mogę - odgrywam zwykłą pantomimę, aby nie martwić krewnych i p... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd