Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czerwone Gardło

Tłumaczenie: Iwona Zimnicka
Cykl: Harry Hole (tom 3)
Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie
7,41 (3459 ocen i 324 opinie) Zobacz oceny
10
231
9
397
8
933
7
1 220
6
467
5
147
4
28
3
27
2
5
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Rødstrupe
data wydania
ISBN
9788324589913
liczba stron
422
słowa kluczowe
kryminał, norweski, Harry Hole
język
polski
dodał
mala_Mi

Inne wydania

Harry Hole, samotnik i alkoholik, a jednocześnie genialny śledczy, przypadkowo wpada na ślad przemyconego do Norwegii snajperskiego karabinu marki Märklin. Trop prowadzi komisarza w kręgi neofaszystów. Czy to przypadek, że starego hitlerowca znaleziono z poderżniętym gardłem w pobliżu miejsca, gdzie zbierają się neonaziści? Hole podejrzewa, że sprawa może mieć początek w czasach drugiej wojny...

Harry Hole, samotnik i alkoholik, a jednocześnie genialny śledczy, przypadkowo wpada na ślad przemyconego do Norwegii snajperskiego karabinu marki Märklin. Trop prowadzi komisarza w kręgi neofaszystów. Czy to przypadek, że starego hitlerowca znaleziono z poderżniętym gardłem w pobliżu miejsca, gdzie zbierają się neonaziści? Hole podejrzewa, że sprawa może mieć początek w czasach drugiej wojny światowej. Jednak morderca jest ciągle o krok przed nim. Zdaje się mówić: "Jestem sędzią, ławą przysięgłych i katem… Nie powstrzymasz mnie".

 

źródło opisu: Katalog Wydawnictwa Dolnośląskiego

źródło okładki: http://www.najlepszyprezent.pl/sklep/main.php?m=ma...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 0
| 2012-02-09
Przeczytana: 04 lutego 2012

Krwawiąca rana

Porównania są nieuniknione, choć pewno na nie za wcześnie. Cykl o Wallanderze przeczytałem w całości, a o Harrym Hole dopiero pierwszą powieść. Ale powstrzymać się nie umiem.

Mankell jest minimalistą – jego styl jest oszczędny i powściągliwy, bohaterowie – introwertyczni, prawie obcy sobie; książki sprawiają wrażenie precyzyjnie oszlifowanych kryształów. Nesbø to przy nim niemal ekspresjonizm – dynamiczny, filmowy „montaż”, wrzące emocje, które temperatura śniegu tylko uwydatnia; powieść jest skonstruowana jak mechanizm bomby zegarowej – eksplozja nieunikniona.

Wallander jest częścią zespołu, funkcjonującej bez zarzutu maszynerii i choć zdarza mu się łamać reguły, pozostaje nieomal wzorcowym przykładem stróża prawa. Hole nie pasuje do żadnej organizacji, „sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem” – niepoprawny, arogancki, aspołeczny. Obaj są życiowymi rozbitkami, przy czym Kurt bezwolnie poddaje się upływającemu czasowi, a Harry po męsku bierze swój los we własne ręce (z jakim skutkiem – to się okaże, mam nadzieję, w następnych powieściach). Po jednej stronie: rozsądek, zagubienie, rozwichrzenie, po drugiej: asertywność, stanowczość, szaleństwo. Kobiety: Szwed – skazany na klęskę, Norweg – „mroczny przedmiot pożądania”. Te i wszystkie pozostałe różnice nie przysłaniają jednak faktu, że obaj są znakomitymi policjantami i skutecznymi śledczymi.

Najciekawszy dla mnie w cyklu ystadskim jest wizerunek współczesnej Szwecji. Mankell przedstawia krajobraz po głośnym na cały świat (a przynajmniej w Europie) eksperymencie liberalno-lewicowym. Kraj powszechnej szczęśliwości socjalnej – poza wysokimi podatkami, przed którymi uciekał ze Szwecji każdy, kto nieco więcej zarabiał – i nowoczesnej tolerancji okazał się kłębowiskiem żmij, miejscem przeżartym korupcją, ksenofobią i niewyobrażalnymi wynaturzeniami, świadczącymi o całkowitej klęsce „postępowego” modelu państwa.

Nesbø nie pozostaje w tyle. Jego Norwegia to przede wszystkim kompleks kolaboranta. Nierozliczona w satysfakcjonujący dla wielu sposób prohitlerowska przeszłość rzuca cień na współczesność. Nie pozwolono zagoić się ranom, brutalnie zamknięto usta byłym zwolennikom reżimu Quislinga – stąd poczucie krzywdy i niegasnąca potrzeba rewanżu. Na tym tle – arogancja władzy, nacjonalistyczne podziemie, niemal mafijne układy, od których nie jest wolna także policja.

Wstępny rekonesans pokazuje, że w Oslo może być równie ciekawie, jak w Ystad. Cieszy mnie to, bo przywiązuję się do ulubionych autorów i bohaterów i czasem niełatwo mi przełamać uprzedzenia przed wejściem w nowy, nieznany świat.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Cmętarz zwieżąt

Straszna i przerażająca. W sam raz dla lubiących się bać :) http://wszystkococzytam.blogspot.com/2017/12/cmetarz-zwiezat-stephen-king.html

zgłoś błąd zgłoś błąd