Profil użytkownika: Nefrety

Generalnie źle nie jest, ale po przeczytaniu całej serii mogę stwierdzić, że jeśli jeszcze nie zapoznaliście się z twórczością Pauliny Świst to polecam jednak zacząć od serii Incognito.

Generalnie źle nie jest, ale po przeczytaniu całej serii mogę stwierdzić, że jeśli jeszcze nie zapoznaliście się z twórczością Pauliny Świst to polecam jednak zacząć od serii Incognito.

Dam 7 gwiazdek, bo po prostu polubiłam tę serię i tą historię, ale przyznam, że ta część jest najbardziej rozczarowująca ze wszystkich. Taki gorący temat, a rozpracowany najłatwiej ze wszystkich. Niby tropów dużo, ale i tak myślałam, że będzie bardziej ekscytująco. Bo właściwie tego zabrakło - ta część była przyjemna, ale nie ekscytująca.

Co mi się nie podobało? No, było trochę takich rzeczy.
Jeśli chodzi o śledztwo, to to, że tak naprawdę nic się w tej części nie wydarzyło... Był jeden natchniony samobójca, ale poza tym brak trupów (przynajmniej nie pamiętam, żeby był jeszcze drugi).
Jeśli chodzi o bohaterów... Chyba sam punkt kulminacyjny w ich relacji, czyli przełamanie lodów między Anką i Szczepanem był nienasycający. Chodzi o cały charakter tej sceny i kilku potem, ale też szkoda, że "odjechali kamerą w okno" (bo nie wątpię, że to decyzja wydawnictwa, a nie autorki). Nienawidzę urywania scen w taki sposób, a do tego kod QR u mnie nie zadziałał.
Jeśli chodzi o zakończenie to po prostu to, co pisałam wyżej - szału nie było. Dziwię się tylko, że relacje bohaterów poukładały się tak nagle i bez oporów.
Jeśli chodzi o najgorsze sceny, to totalnie nie spodobał mi się moment ukartowanej awantury w naszym głównym trójkącie. To, że została ukartowana wychodzi na jaw... Ile? Rozdział później? Więc nie zrobiono z tego jakiejś wielkiej tajemnicy. Dlatego nie bardzo rozumiem dlaczego trzeba było to pisać tak, jakby było niespodziewanie i na serio. Za dużo tam przemyśleń bohaterów, lepiej by było już po prostu zrelacjonować sytuację, wrzucić tam tylko niezbędne rzeczy, które nie zmieniają spojrzenia przez późniejsze sytuacje (chodzi mi np. o przemyślenia Artura na temat Anki).

Z rzeczy dobrych? Hm. Nie dostaliśmy odpowiedzi na pytanie "Kto zabijał?" na złotej tacy. To zdecydowanie plus, że podejrzanych było kilku i sami mogliśmy typować, kogo najbardziej podejrzewamy. Ja nie strzeliłam. Miałam pewną teorię, ale apropo trójkątów i nie sprawdzi się ona raczej w ogóle, ale najprędzej dopóki nie dowiemy się kim są Zorza i Morze.


W ogóle odnoszę takie wrażenie, jakby książka przelała mi się przez ręce. W jednej chwili byliśmy w jakimś tam hotelu, a w drugim już koniec. Mam nadzieję, że powstanie kolejna część i będzie "pożywniejsza" od tej. I tak, piszę "cześć", a nie "części", bo dobry byłby wyłom w schemacie i złapanie pozostałej dwójki zabójców w jednej części. Wiem, że to fantazja autorki i wiele tłumaczy końcówka książki, ale nadal mi nie w smak, że ci seryjni wychodzą z kąta tak po kolei i samodzielnie, choć przecież mają z czyjej pomocy korzystać. Do tej historii powinno być podejście jak do jednej wielkiej konspiracji, a nie pojedynczych morderców.

Dam 7 gwiazdek, bo po prostu polubiłam tę serię i tą historię, ale przyznam, że ta część jest najbardziej rozczarowująca ze wszystkich. Taki gorący temat, a rozpracowany najłatwiej ze wszystkich. Niby tropów dużo, ale i tak myślałam, że będzie bardziej ekscytująco. Bo właściwie tego zabrakło - ta część była przyjemna, ale nie ekscytująca.

Co mi się nie podobało? No, było...

Jest ok, ale bez szału.

Jest ok, ale bez szału.