Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Wyspa trzech ojczyzn. Reportaż z podzielonego Cypru

Okładka książki Wyspa trzech ojczyzn. Reportaż z podzielonego Cypru autora Thomas Orchowski, 9788381911719
Okładka książki Wyspa trzech ojczyzn. Reportaż z podzielonego Cypru
Thomas Orchowski
6,8 / 10
Wydawnictwo: Czarne Seria: Reportaż reportaż
312 str. 5 godz. 12 min.
Kategoria:
reportaż
Format:
papier
Seria:
Reportaż
Data wydania:
2021-03-17
Data 1. wyd. pol.:
2021-03-17
Liczba stron:
312
Czas czytania
5 godz. 12 min.
Język:
polski
ISBN:
9788381911719
Średnia ocen
6,8 6,8 / 10
60 opinii 411 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Wyspa trzech ojczyzn. Reportaż z podzielonego Cypru w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Wyspa trzech ojczyzn. Reportaż z podzielonego Cypru

Średnia ocen
6,8 / 10
411 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
11 ocen
9
13 ocen
8
67 ocen
7
178 ocen
6
101 ocen
5
33 ocen
4
3 ocen
3
5 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Wyspa trzech ojczyzn. Reportaż z podzielonego Cypru

avatar
190
130
Agnieszka
11.03.2026
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam

Dla poszerzenia wiedzy nt. historii i sytuacji Cypru owszem, warto przeczytać.
Ale nie jest to najlepiej na świecie napisana książka.
Chwilami miałam wrażenie, ze się zgubiłam, na której części Cypru jestem. Może jest to kwestia ułożenia tych historii w lepszą całość? Nie wiem. Kiszka niby nie obszerna, a trochę mi zajęło je przebrnięcie.

Dla poszerzenia wiedzy nt. historii i sytuacji Cypru owszem, warto przeczytać.
Ale nie jest to najlepiej na świecie napisana książka.
Chwilami miałam wrażenie, ze się zgubiłam, na której części Cypru jestem. Może jest to kwestia ułożenia tych historii w lepszą całość? Nie wiem. Kiszka niby nie obszerna, a trochę mi zajęło je przebrnięcie.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
198
4
157
02.03.2026
5 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam
,
Przeczytane 2026

Historia Cypru totalnie zagmatwana. Książka napisana dość przeciętnie.

Historia Cypru totalnie zagmatwana. Książka napisana dość przeciętnie.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
171
13
xavier04
22.02.2026
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Ciekawy reportaż o dziejach i współczesności Cypru.

Ciekawy reportaż o dziejach i współczesności Cypru.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

1096 użytkowników ma tytuł Wyspa trzech ojczyzn. Reportaż z podzielonego Cypru na półkach głównych
  • 543
  • 534
  • 19
175 użytkowników ma tytuł Wyspa trzech ojczyzn. Reportaż z podzielonego Cypru na półkach dodatkowych
  • 87
  • 20
  • 16
  • 15
  • 13
  • 12
  • 12

Tagi i tematy do książki Wyspa trzech ojczyzn. Reportaż z podzielonego Cypru

literatura polska reportaż Cypr Thomas Orchowski Orchowski

Inne książki autora

Więcej
więcej
Thomas Orchowski
Thomas Orchowski
Dziennikarz radia TOK FM specjalizujący się w tematyce zagranicznej. Publikował m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Krytyce Politycznej” i „Tygodniku Powszechnym”. Autor książki reporterskiej Rzeź na Tarlabaşi. Opowieść o nowej Turcji. Absolwent Polskiej Szkoły Reportażu.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Pogrzebana. Życie, śmierć i rewolucja w Egipcie Peter Hessler
Pogrzebana. Życie, śmierć i rewolucja w Egipcie
Peter Hessler
„Pogrzebana. Życie, śmierć i rewolucja w Egipcie” to interesujący reportaż skupiający się na sytuacji społeczno-politycznej Egiptu w okresie transformacji i niepokojów, które miały miejsce po tzw. Arabskiej Wiośnie. Książka napisana została z perspektywy obcokrajowca – Petera Hesslera, który wraz z rodziną przeprowadził się do Kairu, gdzie przez kilka lat obserwował codzienne życie mieszkańców oraz zmiany zachodzące w państwie. To, co wyróżnia tę pozycję, to wielowarstwowość narracji. Hessler łączy ze sobą elementy historii starożytnej (m.in. poprzez opowieści o wykopaliskach),współczesnej polityki oraz życia codziennego zwykłych Egipcjan. Autor poznaje kraj od podstaw – uczy się języka, próbuje zrozumieć lokalne zwyczaje, a także mierzy się z chaosem panującym w każdej niemal dziedzinie życia publicznego. Jednym z największych atutów książki są osobiste historie ludzi, których Hessler spotyka na swojej drodze. Poznajemy m.in. śmieciarza i jego rodzinę, tłumacza będącego gejem, który doświadcza systemowej dyskryminacji, oraz chińskich sprzedawców damskiej bielizny, których rodziny stworzyły niemal monopol na te towary w egipskich dzielnicach handlowych. Autor opisuje również chińskie inicjatywy związane z recyklingiem plastiku, ukazując tym samym dynamikę egipsko-chińskich kontaktów gospodarczych. Co istotne – Hessler nie zapomina o swoich bohaterach nawet po latach, śledząc ich dalsze losy, w tym emigrację jednego z nich do Europy. Książka uświadamia, że choć w Egipcie zmieniają się rządy, podejście do społeczeństwa – często pełne biurokratycznego absurdu i społecznego niedbalstwa – pozostaje zaskakująco niezmienne. Często pojawiają się w niej refleksje samych Egipcjan, z których część z nostalgią wspomina poprzednią władzę, podczas gdy inni cieszą się z jej upadku. Muszę przyznać, że mam mieszane odczucia wobec tej książki. Z jednej strony to bez wątpienia cenna i rzetelna relacja ukazująca Egipt z innej niż turystyczna perspektywy – odartej z egzotyki i mitologii piramid. Z drugiej strony – styl autora bywa momentami rozwlekły, a liczne dygresje mogą spowolnić lekturę i osłabić jej dynamikę. Miejscami czyta się ją więc nieco mozolnie. Mimo to, po lekturze uważam, że jest to pozycja wartościowa i warta polecenia. Szczególnie dla tych, którzy chcą spojrzeć na współczesny Egipt oczami kogoś, kto żył tam wystarczająco długo, by dostrzec jego wielowarstwowość, sprzeczności i codzienne wyzwania. To książka nie tylko dla pasjonatów Bliskiego Wschodu – to uniwersalna opowieść o próbie zrozumienia innej kultury w czasie jej burzliwej transformacji. Czytajcie!
mikroczytelnia - awatar mikroczytelnia
oceniła na68 miesięcy temu
Wyspy odzyskane. Wolin i nieznany archipelag Piotr Oleksy
Wyspy odzyskane. Wolin i nieznany archipelag
Piotr Oleksy
Idealne proporcje dla reportażu, który preferuję. Osobiste zaangażowanie autora i jednocześnie duży, merytoryczny research. Umiejscowienie w historii z uwzględnieniem specyfiki regionu. Sporo wizerunków ludzi, którzy te specyfikę po wojnie tworzyli np pierwsi osadnicy, pisarze związani z tym regionem, ludzie zajmujący się rybołówstwem na różnych poziomach ( dla mnie osobiście bardzo interesująca była postać Leszka Goździka -legendy 1956 roku z warszawskiego FSO a potem bardzo zasłużonego dla Świnoujścia). Dodatkowy plus dla autora za umiejętność połączenia realizmu z pokazywaniem ludzi wartościowych i godnych upamiętnienia.
ewa_13 - awatar ewa_13
ocenił na88 miesięcy temu
Szczury z via Veneto Piotr Kępiński
Szczury z via Veneto
Piotr Kępiński
No trochę nie doczytałem, że to o południowych Włoszech, a nie samym Rzymie, to mnie pół książki niezbyt interesowało. Zbiór dość randomowych artykułów o różnych problemach południowych Włoch. Te o Rzymie całkiem ciekawe, o różnych brudach, problemach, zaniedbaniach miasta, mieszkańców, polityków.
mrnlkhlk - awatar mrnlkhlk
ocenił na61 miesiąc temu
Droga krajowa numer 106. Na tajnych szlakach kalabryjskiej mafii Antonio Talia
Droga krajowa numer 106. Na tajnych szlakach kalabryjskiej mafii
Antonio Talia
„Droga krajowa numer 106 …” jest jednym z bardziej wymagających reportaży jakie przeczytałem w ostatnim czasie. Kalabria jest malowniczym regionem na południu Włoch. Mieszkańcom się żyłoby się dobrze gdyby nie ‘ndrangheta’ – tajna organizacja, która z biegiem lat stała się jedną z najpotężniejszych grup mafijnych w Europie. Z początku ograniczała się jedynie do terenu Włoch jednak z biegiem czasu jej wpływy zaczęły rozszerzać się na cały świat. Tam gdzie pojawia się mafia tam pojawiają się morderstwa i wymuszenia. W samej książce mamy po krótce przedstawione wydarzenia z różnych części świata gdzie swoje palce maczała ta organizacja. Mediolan, Duisburg, Toronto, Malbourne, Montevideo czy Hongkong. Sam autor podejmuje się niebezpiecznego zadania aby udać się do źródła tej spirali przemocy. W tym celu rusza drogą krajową numer 106 i każdy z rozdziałów poświęca miejscowości, związanej z ‘ndrangheta’ Pośród malowniczych miasteczek i urzekających widoków Autor stara się znaleźć odpowiedź na pytanie w jaki sposób powstała ta okrutna i bezwzględna organizacja. Razem z nim Czytelnik przenosi się w podróż do kultury męskości i tajemniczych miejsc gdzie osmalone na brzegach obrazki z Matka Boską nie są jedynie legendą. Tak jak napisałem na wstępie ten reportaż jest wymagający. Autor w sposób wyczerpujący przedstawia wydarzenia, które miały miejsce w poszczególnych miasteczkach oraz rodziny, które w nich rządzą. Co istotne autor przedstawia powiązania między mieszkańcami Kalabrii a organizacjami przestępczymi na całym świecie. Ilość informacji, które otrzymujemy jest momentami naprawdę przytłaczająca i nie ukrywam, że można się zgubić. Niemniej reportaż ten jest naprawdę bardzo dobry.
mikroczytelnia - awatar mikroczytelnia
oceniła na72 lata temu
Zachód słońca na Santorini. Ciemniejsza strona Grecji Dionisios Sturis
Zachód słońca na Santorini. Ciemniejsza strona Grecji
Dionisios Sturis
Grecja miała, i zresztą nadal ma, swoje problemy z naziolami-narodowcami. W książce autor skupił się głównie na neofaszystowskim ugrupowani Złoty Świt, w 2020 roku uznanym za organizację przestępczą. Warto poczytać, by tak bezrefleksyjnie nie klaskać dzisiejszym marszom narodowym w Polsce.
lajt - awatar lajt
ocenił na71 dzień temu
Armenia. Obieg zamknięty Maciej Falkowski
Armenia. Obieg zamknięty
Maciej Falkowski
Ostatnio trochę kręciłem nosem na książkę Hejja "Węgry na nowo", zwracając uwagę, że brakuje tam anegdot i ciekawostek. No to w "Armenii" dostałem wszystko, czego chciałem, a nawet z nawiązką! Książka aż tętni od osobistych, emocjonalnych historii, od zwierzeń, plotek i oryginalnych obserwacji. Czuje się, że autor bardzo kocha temat, o którym pisze, i że nie jeden i nie dwa razy siedział pośród głębokiej nocy "na kuchni" gdzieś na Kaukazie, słuchając po kilku głębszych opowieści od serca. Czuć, że miejscowi traktowali go może nie jak swojego, ale jak dobrego przyjaciela, któremu mówi się trochę więcej niż innym. W rezultacie powstał znakomity reportaż o tym mało znanym kraju, w którym jest wszystko: polityka, historia, mity, traumy i złudzenia, o tym jak się je, jak się podrywa, żeni, o tym jak się emigruje, kradnie i handluje. O wojnie i unikaniu wojny, o wrogach i przyjaciołach, mniejszościach i większościach, o dobrych, złych i szarych ludziach. O tym, jaką rolę w tym wszystkich ogrywała Polska. Każdy temat opisany z niesamowitą swadą, wciągająco i inteligentnie. Jestem nią zachwycony! 10/10 dla osób, które lubią tego rodzaju literaturę.
Tomasz Bladyniec - awatar Tomasz Bladyniec
ocenił na108 miesięcy temu
Rumunia. Albastru, ciorba i wino Agnieszka Krawczyk
Rumunia. Albastru, ciorba i wino
Agnieszka Krawczyk
Rumunia. Albastru, ciorba i wino to dla mnie bardziej podróż niż zwykła lektura. Taka, w której nie chodzi o szybkie „odhaczenie” miejsc, tylko o wejście głębiej – w kulturę, historię i codzienność Rumunii. Nie wszystkie rozdziały mnie porwały, to prawda. Były momenty, kiedy czułem lekkie spowolnienie, jakby tempo opowieści siadało. Ale paradoksalnie to działa na korzyść tej książki – bo pokazuje, jak różnorodna jest sama Rumunia. Jedne fragmenty wciągają bez reszty, inne po prostu czekają na czytelnika, który akurat szuka czegoś innego. Najbardziej doceniam to, że nie jest to suchy przewodnik. Agnieszka Krawczyk pisze z wyczuciem i ciekawością świata, dzięki czemu między faktami przemyca klimat miejsc, zapachy kuchni i lokalne historie. To książka, którą można czytać przed wyjazdem, ale równie dobrze po to, żeby podróż odbyć tylko wyobraźnią. Jeśli ktoś szuka klasycznego przewodnika – może się zdziwić. Jeśli jednak chce poczuć kraj, a nie tylko go „zwiedzić”, znajdzie tu coś dla siebie.
Lucyferus - awatar Lucyferus
ocenił na722 dni temu
Grecja. Gorzkie pomarańcze Dionisios Sturis
Grecja. Gorzkie pomarańcze
Dionisios Sturis
Prawdziwa mozaika tematów. O wielu nie miałem nawet bladego pojęcia. Autor czerpie historie z dwóch podstawowych nurtów - rodzinnego oraz historyczno-gospodarczo-społecznego. W obu wyczuwalne jest jego duże zaangażowanie i chęć zaprezentowania problematyki bez zbędnych zawiłości. Odniosłem jednak wrażenie, że czasami aż nadto ulegał emocjom, które nie pozwoliły w dostateczny sposób usystematyzować poruszanych zagadnień.
Dominik - awatar Dominik
ocenił na63 miesiące temu
Miasto Bajka. Wiele historii Kaliningradu Paulina Siegień
Miasto Bajka. Wiele historii Kaliningradu
Paulina Siegień
Dzieje Kaliningradu to jedna z najbardziej zdumiewających opowieści w powojennej panoramie Europy. Paulina Siegień w swojej książce „Miasto Bajka. Wiele historii Kaliningradu” podejmuje się zadania niemal niemożliwego: próbuje zrekonstruować tożsamość miejsca, które zostało brutalnie wymazane, a następnie nadpisane radzieckim pismem. Moja ocena to mocne 7/10 – to reportaż erudycyjny, pełen czułości dla detalu, choć momentami pozostawiający niedosyt w kwestii twardej analizy politycznej. Historia obiektu badań Siegień to opowieść o radykalnym zerwaniu. Przez wieki był to pruski Królewiec (Königsberg) – miasto Kanta, hanzeatycka perła i serce niemieckiego Wschodu. Rok 1945 przyniósł jednak totalną anihilację: naloty dywanowe, krwawy szturm Armii Czerwonej i ostateczną decyzję Stalina o stworzeniu tu najbardziej wysuniętej na zachód placówki ZSRR. Niemieccy mieszkańcy zostali wysiedleni, a na ich miejsce przyjechali ludzie z najdalszych zakątków imperium, zasiedlając ruiny, których początkowo nie potrafili, a wręcz nie chcieli pokochać. Podejście Pauliny Siegień do Kaliningradu jest unikalne – autorka nie patrzy na miasto jak turystka czy chłodny analityk. Jako wieloletnia obserwatorka regionu, traktuje Kaliningrad jak żywy organizm, pełen blizn i fantomowych bólów. Jej metoda to „archeologia pamięci”: Siegień skrupulatnie grzebie w warstwach tynku, szuka pruskich cegieł pod radzieckim betonem i podsłuchuje rozmowy mieszkańców, którzy sami często nie wiedzą, czy czują się bardziej Rosjanami, czy specyficzną kastą „Kaliningradczyków”. Autorka prowadzi nas przez labirynt paradoksów. Poznajemy historię Domu Sowietów – betonowego potwora zbudowanego na ruinach zamku, który nigdy nie został ukończony, stając się trwałym symbolem porażki systemu. Czytamy o „poszukiwaczach bursztynu”, o kulcie Kanta, który stał się paradoksalnym patronem rosyjskiej enklawy, oraz o młodych ludziach marzących o Europie, a żyjących w zmilitaryzowanej strefie. Najważniejsze wnioski płynące z tej lektury to: Tożsamość nie znosi próżni: Nawet najbardziej brutalna próba wymazania przeszłości sprawia, że wraca ona jako legenda, „bajka” lub kicz. Architektura to polityka: Siegień pokazuje, jak budynki, wśród których żyjemy, kształtują naszą lojalność i poczucie przynależności. Pamięć jest wyborem: Mieszkańcy selektywnie wybierają elementy pruskiej historii, by nadać swojej codzienności głębię, której nie oferuje postradziecka szarość. Duszna atmosfera enklawy Recenzję dopełnia opis dusznej atmosfery, którą Siegień oddaje po mistrzowsku. Kaliningrad to miasto-wyspa, otoczone granicami NATO, przesiąknięte lękiem przed izolacją i jednoczesną dumą z bycia „specyficznym”. Ta duszność to zapach mokrego betonu, dymu z kominów i morskiej soli, ale też psychiczna klaustrofobia życia w miejscu, które dla Rosji jest „dalekim Zachodem”, a dla Zachodu – „groźnym Wschodem”. Książka zachwyca stylem i głębią dokonanych badań. Siegień ma rzadki dar pisania o wielkiej historii przez pryzmat prozy życia. Brakujące punkty wynikają jednak z pewnego niedosytu w analizie współczesnej sytuacji geopolitycznej – autorka skupia się na „bajkowości” i nostalgii, czasem nieco uciekając od brutalnej roli Kaliningradu jako militarnego „pistoletu” przystawionego do skroni Europy. Mimo to, jest to bez wątpienia najlepszy polski portret tego niezwykłego miasta. „Miasto Bajka” to zaproszenie do świata, który teoretycznie nie powinien istnieć, a jednak trwa w najlepsze. Paulina Siegień udowadnia, że Kaliningrad to nie tylko kropka na mapie, ale fascynujący eksperyment na żywej tkance historii.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na71 miesiąc temu
Szwajcaria. Podróż przez raj wymyślony Agnieszka Kamińska
Szwajcaria. Podróż przez raj wymyślony
Agnieszka Kamińska
Nie porwala mnie ta pozycja, głównie opisuje ustrój polityczny tego kraju i małe ilości opisów o pięknych krajobrazach. Rozumiem że jest to perspektywa osoby mieszkającej tam jakiś czas, natomiast książka momentami przynudza i jakoś język nie do końca nie odpowiadał. Przeczytałam i zapominam.
antytaonka - awatar antytaonka
oceniła na610 dni temu
Kaszëbë Tomasz Słomczyński
Kaszëbë
Tomasz Słomczyński
Nie rozumiem, skąd takie oceny. Książka naprawdę dobra. Po niej polecam przeczytać Welewetkę Stasi Budzisz i Sagę Darii Kaszubowskiej. Są też kryminały/thrillery w których kaszubska tożsamość się pojawia (Profilerka: Jastre Molskiej i "Jo" Szymona Grota). A książka Słomczyńskiego jest naprawdę ciekawa dla kogoś, kto się Kaszubami i kaszubskimi traumami nie interesował.
Reakcja Sajgon - awatar Reakcja Sajgon
ocenił na95 miesięcy temu
Fuerte Kasper Bajon
Fuerte
Kasper Bajon
Ta lektura jest efektem lutowego urlopu. Powiedzieć, że Fuerteventura jest cudna, to oczywiście truizm. Byliśmy tam poprzedni raz sześć lat temu i zapamiętałem sobie, że to „ wyspa kóz" . Tym razem w , poza odpoczynkiem i konwersatorium z hiszpańskiego, powód był jeszcze jeden: po fantastycznym serialu „ Las noches de Tefia” , polski tytuł „ Tefia, obóz milczenia” musiałem zobaczyć to miejsce. Oficjalnie była to rolna kolonia karna, a tak naprawdę obóz koncentracyjny, gdzie podczas reżimu generała Franco więziono homoseksualistów . Już samo miejsce jest dość złowieszcze, daleko od cywilizacji, trochę w szczerym polu. Obóz nie jest duży, bo więźniowie tylko w nim spali, a dnie spędzali w katorżnicznej pracy na roli, z przerwami na kościół oczywiście, bo przecież kościół katolicki wspierał reżim Franco. Wszystko jest odnowione, więc serial kręcony był w innej lokalizacji na pobliskiej Teneryfie. Dawny obóz jest dziś tzw. miejscem pamięci demokratycznej społeczności LGTBIQ + i akurat podczas naszej bytności odbywały się tam warsztaty edukacyjne dla młodzieży . Widać edukacja seksualna ma się wszędzie lepiej niż w Polsce. Oczywiście Tefia nie była jedynym punktem naszego programu, ale jakby pretekstem, aby raz jeszcze Fuerte zobaczyć. Ta erudycyjna książka jest niezwykle osobista . Autor, opowiadając o Fuerte, przywołuje dawne historie rodzinne, ma ogromną wiedzę na temat historii wyspy,a przede nie unika zaangażowanej, emocjonalnej narracji. Bajon przywołuje w swoim eseju podróżniczym historie bolesne, trudne, pisze o biedzie, wykluczeniu, podbojach, a całość kończy w chwili wybuchu pandemii. To taka pieśń miłosna do wyspy i świetne uzupełnienie do podróży tam.
Achim - awatar Achim
ocenił na817 dni temu
Kraj niespokojnego poranka. Pamięć i bunt w Korei Południowej Roman Husarski
Kraj niespokojnego poranka. Pamięć i bunt w Korei Południowej
Roman Husarski
Polacy jednak potrafią pisać reportaże. Co i rusz się o tym przekonuję, a zwłaszcza kiedy przeczytam książkę taką jak ta poświęcona życiu w Korei Południowej. Napisał ją młody polski kulturoznawca, który wiele lat jako student spędził w Korei, dzięki czemu mógł dotknąć tego, co zwykle umyka tym, którzy są tam tylko na chwilę, bo zwiedzali albo znają kraj z opowieści innych. Zdecydowanie Roman Husarski dobrze poznał Koreę, bo pisze nie o tym, co ją wyróżnia kiedy o niej mówimy, ale pisze o tym, co zwykle jest ukryte dla oczu zewnętrznej publiczności, a dostrzegane dopiero wtedy, kiedy poznajemy ją mieszkając w tym miejscu. Pisze więc o rzeczach, których trudno szukać w innych reportażach. Mnie w szczególności zadziwił wątek religii i w ogóle religijności Koreańczyków, bo zwykle myśląc o Korei wyobrażamy sobie, że jest to kraj na wskroś przesiąknięty azjatyckimi systemami religijnymi, a jednak to chrześcijanie stanowią tam większość wyznawców. Chrześcijanie, którzy z jednej strony wpisali się w misję prozelityzmu, z drugiej konkurują między sobą o dusze Koreańczyków. Jest sporo o braciach zza północnej granicy, ale z perspektywy uciekinierów, którzy nie zawsze i nie wszędzie są mile witani i szybko adaptują się do życia, jakie zapewnia Korea Południowa. Jest też sporo o kolonializmie i dziedzictwie zniewolenia japońskiego, jakie noszą w sobie Koreańczycy, a także o relacjach między indywidualizmem a duchem wspólnoty, w którym ten pierwszy musi ustąpić pola potrzebom kolektywu. Książkę naprawdę polecam, bo potrafi wniknąć daleko głębiej niż reportaż filmowy dostępny na platformie YouTube. To lektura, która otwiera oczy na mniej znane aspekty życia w Korei Południowej i pozwala zrozumieć tamtejszą codzienność z perspektywy osoby, która rzeczywiście tam mieszkała i odczuła na własnej skórze lokalne realia.
Arek - awatar Arek
ocenił na71 miesiąc temu
Czerwony śnieg na Etnie Paweł Smoleński
Czerwony śnieg na Etnie
Paweł Smoleński Jarosław Mikołajewski
Podobało mi się. I to na tyle, że zapragnęłam odwiedzić Sycylię. Ta książka jest jak zbiór pocztówek, małych akwarelek, zdjęć z podróży. Jeśli ktoś szuka reportażu o Sycylii, to się zawiedzie, bo te mini+eseje nawet nie uzurpują sobie takiego miana. Z drugiej strony - ten patchwork drobnych form no -fiction pokazuje, że aby dobrze napisać o tej części świata, Europy, potrzeba trochę więcej objętości, jeśli nie ma to być zwykły przewodnik.
Mecenasowa - awatar Mecenasowa
oceniła na77 miesięcy temu
Mołdawia. Państwo niekonieczne Kamil Całus
Mołdawia. Państwo niekonieczne
Kamil Całus
Wybieram się za jakiś czas do Mołdawii. W styczniu. A co. Na ten czas w Mołdawii mówi się o czasie błota. Niech będzie i błoto. Mam kalosze. O Mołdawii do tej pory wiedziałam niewiele, a po zakończeniu tej książki uznaję, że właściwie nie wiedziałam nic. Teraz już wiem. Lektura obowiązkowa dla miłośnika demoludów, zafascynowanego tym bliższym wschodem, pograniczem i... ludźmi. Pięknie opowiedziane. Włos zjeżony na głowie.
Marta Mackiewicz - awatar Marta Mackiewicz
ocenił na83 miesiące temu
Wymazana granica. Śladami II Rzeczpospolitej Tomasz Grzywaczewski
Wymazana granica. Śladami II Rzeczpospolitej
Tomasz Grzywaczewski
Ta książka to bardzo dobry reportaż. Tylko tyle i aż tyle. Od kilku tygodni miałem chyba gorszy moment i na niczym nie mogłem się zatrzymać. Ta książka kupiła mnie swoją lekkością i brakiem patetymu. Skomplikowane historie prostych ludzi opowiedziane takie, jakie były naprawdę. Bez dzielenia na "my" i "oni". Bez zbędnej martyrologii. Historię ludzi "stąd", które poznaje się z ciekawością. Dzieje naszej wschodniej granicy były naprawdę poruszajaco opisane w tej książce, a opowieści o Warmii i Mazurach wpowadziły mnie w krainę nostalgicznych rozmyślań. I mimo, że książka sprawiła mi sporo satysfakcji, to trochę też wzbudziła we mnie żal, ze ja nie mam "swojego" miejsca o którym mógłbym opowiadać z taką pasją, jak bohaterowie tego reportażu. Ale to chyba jest właśnie świadectwo tego, że to wartosciowa pozycja.
Jakub Jakub - awatar Jakub Jakub
ocenił na91 miesiąc temu
Japonia, Chiny i Korea. O ludziach skłóconych na śmierć i życie Michael Booth
Japonia, Chiny i Korea. O ludziach skłóconych na śmierć i życie
Michael Booth
niezła, choć mam wrażenie, że bardzo subiektywna i trochę za dużo tu "mędrkowania" samego autora - czasem niepotrzebnie złośliwego i zbyt oceniającego (np. w stosunku do Koreańczyków - czuć trochę od początku rozdziału, że nie darzy tego kraju specjalną sympatią - niektóre komentarze były wręcz niesmaczne - np. o "grubasku" PSY...). dowiedziałam się ciekawych rzeczy, ale też cześć "przemyśleń" autora wg mnie można spokojnie olać właśnie ze względu na to, że nie potrafi się czasem ugryźć w język - może to jakaś taka "amerykańska" maniera pisania - mnie osobiście ona nieco uwierała podczas czytania, bo oczekiwałam przede wszystkim literatury faktu, a nie silenia się na "błyskotliwości" dla zrobienia na czytelniku wrażenia :)
Nafalia - awatar Nafalia
oceniła na63 miesiące temu
Greenpoint. Kroniki Małej Polski Ewa Winnicka
Greenpoint. Kroniki Małej Polski
Ewa Winnicka
Rozdziały, w których Polacy opowiadają swoje historie były ciekawe, ale te bardziej teoretyczno - historyczne okazały się dla mnie niestrawne, więc część z nich całkiem pominęłam. Warto przeczytać tę książkę, szczególnie teraz, kiedy w usa toczą się dramy związane z nielegalnymi imigrantami. Dzięki niej można lepiej zrozumieć ich sytuację i jak w ogóle doszło do tego, że przez tyle lat nie byli w stanie załatwić formalności.
wronka - awatar wronka
oceniła na72 miesiące temu
Cokolwiek powiesz, nic nie mów. Zbrodnia i pamięć w Irlandii Północnej Patrick Radden Keefe
Cokolwiek powiesz, nic nie mów. Zbrodnia i pamięć w Irlandii Północnej
Patrick Radden Keefe
Bardzo dobra praca. Rewers książki może nieco mylić, ponieważ o McConville'ach wcale aż tak dużo tam nie ma; Keefe bardziej koncentruje się chociażby na siostrach Price, Adamsie czy Hughesie. Książka w sumie skłania do zastanowienia, bo pokazuje że za walkami, w niektórych przypadkach zbrodniami stoją zwykli ludzie.
Llewelyn Moss - awatar Llewelyn Moss
ocenił na817 dni temu
Ballada o śpiącym lwie Agata Listoś-Kostrzewa
Ballada o śpiącym lwie
Agata Listoś-Kostrzewa
Świetna książka opowiadająca losy Bytomia, wydobyciu węgla i o tym, jak owo wydobycie Bytom zrujnowało. Książka miejscami bardzo szczegółowa, miejscami ogólnikowa i chaotyczna. To mi się akurat w niej nie podobało, skakanie po różnych dziejach niczym w Pulp Fiction u Tarantino. Poza tym, jeśli ktoś się Bytomiem interesuje - gorąco polecam!
MrWolf - awatar MrWolf
ocenił na83 dni temu

Cytaty z książki Wyspa trzech ojczyzn. Reportaż z podzielonego Cypru

Więcej
Thomas Orchowski Wyspa trzech ojczyzn. Reportaż z podzielonego Cypru Zobacz więcej
Więcej