My fajnopolacy

Tytułowe "fajnopolacy" obnaża zarówno nasze kompleksy, jak i nadmierną pewność siebie, naszą skłonność do narzekania i równoczesne przekonanie o wyjątkowości.

Główne wątki książki:

Krytyka polskiej mentalności: Autor nie unika trudnych tematów. Analizuje nasze stosunki z historią, religią, polityką, a także naszą codzienność.

Humor i satyra: Stankiewicz bawi się językiem, tworząc zabawne neologizmy i parafrazy, które jednocześnie skłaniają do refleksji.

Poszukiwanie tożsamości: "My fajnopolacy" to próba odpowiedzi na pytanie, kim jesteśmy jako naród. Autor szuka zarówno tego, co nas łączy, jak i tego, co nas dzieli.

Porównania kulturowe: Stankiewicz często nawiązuje do innych kultur, pokazując zarówno nasze podobieństwa, jak i różnice.

Dlaczego warto przeczytać tę książkę?

Samopoznanie: Książka prowokuje do głębszej refleksji nad sobą i swoim otoczeniem.

Rozumienie współczesnej Polski: "My fajnopolacy" to przewodnik po polskiej rzeczywistości, jej zawiłościach i absurdach.

Dobry humor: Książka jest pełna zabawnych obserwacji i dowcipnych komentarzy.

Polecam

Tytułowe "fajnopolacy" obnaża zarówno nasze kompleksy, jak i nadmierną pewność siebie, naszą skłonność do narzekania i równoczesne przekonanie o wyjątkowości.

Główne wątki książki:

Krytyka polskiej mentalności: Autor nie unika trudnych tematów. Analizuje nasze stosunki z historią, religią, polityką, a także naszą codzienność.

Humor i satyra: Stankiewicz bawi się...

O Polakach. Rozszerzenie książki o polskich grzechach głównych.
Pokolenie (mentalność) podległości i pokolenie niepodległości, których granicą jest 1989. I właśnie dlatego jak wyjaśnia autor potrzebna jest zmiana pokoleniowa, przede wszystkim w polityce.
Ciekawa analiza wielkiej improwizacji wieszcza Stonogi.

O Polakach. Rozszerzenie książki o polskich grzechach głównych.
Pokolenie (mentalność) podległości i pokolenie niepodległości, których granicą jest 1989. I właśnie dlatego jak wyjaśnia autor potrzebna jest zmiana pokoleniowa, przede wszystkim w polityce.
Ciekawa analiza wielkiej improwizacji wieszcza Stonogi.

Świetna książka. Dużo mówi o nas. Czemu jest jak jest. Sporo ironii ale bardzo dużo prawdy.
Nie wszystkie rozdziały równe i tak samo dobre ale generalnie jet bardzo dobrze

Świetna książka. Dużo mówi o nas. Czemu jest jak jest. Sporo ironii ale bardzo dużo prawdy.
Nie wszystkie rozdziały równe i tak samo dobre ale generalnie jet bardzo dobrze

Bardzo dobra książka o wadach Polaków ale niektóre rozdziały wydawały mi się takim laniem wody. Chociaż niektóre rozdziały były bardzo dobre i ciekawe.

Jeśli się żyje w Polsce to warto przeczytać tą książkę. Polecam.

Bardzo dobra książka o wadach Polaków ale niektóre rozdziały wydawały mi się takim laniem wody. Chociaż niektóre rozdziały były bardzo dobre i ciekawe.

Jeśli się żyje w Polsce to warto przeczytać tą książkę. Polecam.

Ostatnie, co można powiedzieć o tej książce to to, że jest brawurowa... Jest nudna.

Ostatnie, co można powiedzieć o tej książce to to, że jest brawurowa... Jest nudna.

"To była ta typowo polska wiara w magiczną moc słów. Ustawa o IPN to nie był akt prawodawstwa, ale raczej magii. Stwórzmy pewien dokument, prezydent go podpisze, a świat stanie się od razu przyjaźniejszym miejscem."

"To była ta typowo polska wiara w magiczną moc słów. Ustawa o IPN to nie był akt prawodawstwa, ale raczej magii. Stwórzmy pewien dokument, prezydent go podpisze, a świat stanie się od razu przyjaźniejszym miejscem."

Ciekawe uzupełnienie 21 polskich grzechów. Sporo ironii i sarkazmu okraszonego inteligentnymi spostrzeżeniami na temat naszego narodu. Mega robotę robi Marcin Popczyński jako lektor.

Ciekawe uzupełnienie 21 polskich grzechów. Sporo ironii i sarkazmu okraszonego inteligentnymi spostrzeżeniami na temat naszego narodu. Mega robotę robi Marcin Popczyński jako lektor.

Książka raczej słaba. Takie chaotyczne biadolenie że to co polskie to złe.

Książka raczej słaba. Takie chaotyczne biadolenie że to co polskie to złe.

Książka w sumie o wszystkim i o niczym. Było kilka ciekawych momentów, które dobrze się czytało, ale większość była bardzo mocno subiektywna i przypominała opinie, którymi mógłby się podzielić bardziej rozgarnięty wujek przy świątecznym stole. Niektóre fragmenty mówią o rzeczach oczywistych, inne pokazują zjawiska globalne, jak np. skrócenie czasu życia przedmiotów i coraz szybsze wymienianie na nowe.

Książka w sumie o wszystkim i o niczym. Było kilka ciekawych momentów, które dobrze się czytało, ale większość była bardzo mocno subiektywna i przypominała opinie, którymi mógłby się podzielić bardziej rozgarnięty wujek przy świątecznym stole. Niektóre fragmenty mówią o rzeczach oczywistych, inne pokazują zjawiska globalne, jak np. skrócenie czasu życia przedmiotów i coraz...

Kolejna książka tego Pana, którą wysłuchałam i utwierdziłam się w przekonaniu, że już nigdy, nic tego autora nie przeczytam. Maniery autora, który nie jest obiektywny, kłują w oczy. Poruszane tematy są mocno subiektywne. Pierwsza ćwiartka książki dotyczyła Jacka Kaczmarskiego, który ewidentnie jest idolem Pana autora. Następnie mamy temat alkoholizmu, który był podejrzanie znany przez autora, jakby z autopsji. Dziwnie się czyta, bo wszystko, co złe dotyczy WAS, nie mnie (nie Pana autora). Wszystko, co dobre dotyczy NAS (razem z Panem autorem). Pan Stankiewicz widzi u innych złe rzeczy, ale u siebie już niekoniecznie. Pisze o polaczkach i Januszach, ale nie o sobie. On się do tego społeczeństwa nie przyznaje jeśli wszystko idzie źle, ale jeśli idzie dobrze to jak najbardziej, czyli kolejna cecha Polaków. NIE POLECAM, OMIJAĆ SZEROKIM ŁUKIEM

Kolejna książka tego Pana, którą wysłuchałam i utwierdziłam się w przekonaniu, że już nigdy, nic tego autora nie przeczytam. Maniery autora, który nie jest obiektywny, kłują w oczy. Poruszane tematy są mocno subiektywne. Pierwsza ćwiartka książki dotyczyła Jacka Kaczmarskiego, który ewidentnie jest idolem Pana autora. Następnie mamy temat alkoholizmu, który był podejrzanie...