Klątwa Wiecznego Tułacza

Okładka książki Klątwa Wiecznego Tułacza
Magdalena Knedler Wydawnictwo: Novae Res Cykl: Ocean odrzuconych (tom 2) powieść historyczna
560 str. 9 godz. 20 min.
Kategoria:
powieść historyczna
Cykl:
Ocean odrzuconych (tom 2)
Wydawnictwo:
Novae Res
Data wydania:
2019-02-18
Data 1. wyd. pol.:
2019-02-18
Liczba stron:
560
Czas czytania
9 godz. 20 min.
Język:
polski
ISBN:
9788381472425
Tagi:
nazizm pierwsza wojna światowa historia powieść historyczna powieść obyczajowa
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Okładka książki Teraz cię rozumiem, mamo Ilona Gołębiewska, Magdalena Knedler, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Natasza Socha, Małgorzata Warda, Sabina Waszut, Magdalena Witkiewicz
Ocena 7,8
Teraz cię rozu... Ilona Gołębiewska,&...
Okładka książki PS I życzę Ci dużo miłości Ilona Gołębiewska, Magdalena Knedler, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Katarzyna Misiołek, Natasza Socha, Małgorzata Warda, Magdalena Witkiewicz
Ocena 7,5
PS I życzę Ci ... Ilona Gołębiewska,&...

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
7,4 / 10
87 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
395
306

Na półkach: , , ,

Pomimo nudnej ,a zarazem męczącej połowy książki to jednak warto przez nią przebrnąć.Pamiętnik pisany przez bohaterkę w poprzedniej części okres I wojny światowej i kontynuacja losów po II wojnę jest wciągająca.

Pomimo nudnej ,a zarazem męczącej połowy książki to jednak warto przez nią przebrnąć.Pamiętnik pisany przez bohaterkę w poprzedniej części okres I wojny światowej i kontynuacja losów po II wojnę jest wciągająca.

Pokaż mimo to

0
avatar
210
36

Na półkach:

przy pierwszych stronach pomyślałam sobie..."nie wiem czy chcę to czytać". Nie przepadam za formą dzienników czy pamiętników. Ale z tą książką ( oraz jej pierwszym tomem) było inaczej. Świetna powieść, przejmująca. Cała elita postaci świata artystycznego ówczesnego Wiednia. Poza tym głębokie, dojrzałe i mądre przemyślenia głównej bohaterki. Po prostu wsiąkłam.

przy pierwszych stronach pomyślałam sobie..."nie wiem czy chcę to czytać". Nie przepadam za formą dzienników czy pamiętników. Ale z tą książką ( oraz jej pierwszym tomem) było inaczej. Świetna powieść, przejmująca. Cała elita postaci świata artystycznego ówczesnego Wiednia. Poza tym głębokie, dojrzałe i mądre przemyślenia głównej bohaterki. Po prostu wsiąkłam.

Pokaż mimo to

2
avatar
516
463

Na półkach: , ,

Magda Knedler zdobyła moje uznanie już dawno. Uwielbiam ją za szacunek do czytelnika, za to, że pisze o sprawach trudnych w sposób trafiający do każdego, za ogrom pracy wkładany w każdą kolejną książkę, za jej olbrzymią wiedzę i za sposób dzielenia się tą wiedzą z czytelnikiem.
Seria Ocean Odrzuconych jest tego potwierdzeniem.
Pierwszy tom w moim odczuciu był nieco słabszy, ale to tylko dlatego, że pisany z perspektywy młodziutkiej Charlotte, a więc nieco infantylny, czasami troszkę denerwujący. Wiem, że to tylko moje czepialstwo, bowiem nikt nie oczekuje od szesnastolatki pisania pamiętnika z zachowaniem reguł literackich i skomplikowanego słownictwa. Bo tak właśnie są napisane oba tomy - w formie pamiętnika, który Charlotte zaczyna pisać w wieku lar szesnastu. Podoba mi się, że razem z główną bohaterką dojrzewamy, przechodzimy i przeżywamy okrucieństwa pierwszej i drugiej wojny światowej, poznajemy jej ukochany Wiedeń, poznajemy jej pracę, rodzinę, przyjaciół. Zostajemy przedstawieni Freudowi, Piłsudskiemu, Coco Chanel i innym sławnym postaciom, którzy przewijają się przez życie Charlotte i jej rodziny. Razem poznajemy smak pierwszej miłości, razem cierpimy, kiedy tę miłość tracimy. Jesteśmy w centrum zawieruchy wojennej, razem staramy się przetrwać, przeżyć. Razem się cieszymy i razem płaczemy.
Ja byłam w tej książce, ja to wszystko widziałam i współodczuwałam razem z Lotte.
Wielki szacunek dla Pani Magdaleny.
Bardzo, bardzo polecam.

Magda Knedler zdobyła moje uznanie już dawno. Uwielbiam ją za szacunek do czytelnika, za to, że pisze o sprawach trudnych w sposób trafiający do każdego, za ogrom pracy wkładany w każdą kolejną książkę, za jej olbrzymią wiedzę i za sposób dzielenia się tą wiedzą z czytelnikiem.
Seria Ocean Odrzuconych jest tego potwierdzeniem.
Pierwszy tom w moim odczuciu był nieco słabszy,...

więcej Pokaż mimo to

36
Reklama
avatar
444
28

Na półkach:

Warto przemęczyć się przez przydługą i czasem nużącą pierwszą połowę tej książki dla zakończenia. Wow.

Warto przemęczyć się przez przydługą i czasem nużącą pierwszą połowę tej książki dla zakończenia. Wow.

Pokaż mimo to

4
avatar
1935
1205

Na półkach: , ,

"Klątwa Wiecznego Tułacza", będąca kontynuacją "Córki jubilera" jest o wiele lepsza i bardziej emocjonująca od części pierwszej; bardziej wzrusza, wywołuje więcej emocji, pokazuje Austrię i Europę okresu międzywojennego, rodzący się faszyzm oraz jego skutki, zwłaszcza dla obywateli pochodzenia żydowskiego.
To mozaika ludzkich historii, opisanych w pamiętniku Charlotte Seideman-Aber, losy ludzi spotkanych podczas jej podróży po Europie, to barwna opowieść o fascynujących miejscach - Wenecji, Londynie, Pradze, międzywojennej Warszawie oraz Place - maleńkiej wiosce na Krecie, przycupniętej między górami i morzem, niemal na wprost Spinalongi, wyspy trędowatych. To cudowne klimaty, ciekawi ludzie z ich przeżyciami, dramatami, troskami. Interesujące i niezmiernie wciągające są też opisane w dzienniku techniki stosowane przez złotników i jubilerów, opisy kamieni, kruszców, sposobów ich łączenia, narzędzi - to świat zupełnie nieznany czytelnikowi, który mnie bardzo zaciekawił.

Po zakończeniu I wojny światowej Europa rodzi się znów do życia, ludzie są pełni nadziei, optymizmu, wiary w spokojną przyszłość. Charlotte zakochana w Jensie Janowskim planuje wspólne z nim życie, jednak gdy Europę nawiedza epidemia hiszpanki, jej ukochany umiera. Wszystko traci sens; to wtedy Lotta rusza w podróż po Europie, gdzie poznaje ciekawych ludzi, którzy stają się jej bliscy - Jeder'a Collins'a, Karola Korzeniewskiego, późniejszego męża i przyjaciela, ale jej serce wreszcie kieruje się ku Jarosławowi Masnemu, Czechowi, którym opiekowała się w rodzinnym domu w Wiedniu. W powieści przewija się mnóstwo autentycznych postaci - Stefan Zweig, Tomasz Mann, Arthur Schnitzler, Elias Canetti, Franz Werfel, Zygmunt Freud, a wspomina się o wielu innych znanych i sławnych.

Najbardziej wciągający i emocjonujący jest fragment wspomnień Lotty, opisujący okres tuż przed wybuchem wojny, po dokonaniu anszlusu Austrii przez Hitlera, kiedy udaje jej się nakłonić Jarosława do wyjazdu do USA, kiedy sama wreszcie wyjeżdża do Warszawy, a następnie decyduje się na podróż liniowcem St. Louis na Kubę, która miała przyjąć na swoje terytorium ok. 1000 niemieckich Żydów, a gdzie czekać miał na nią Jarosław. Jakie były losy tych ludzi, pewnie wiedzą ci, co znają tę historię, a którą opisał m.in. Armando Lucas Correa w powieści "Niemka".

Książka naprawdę dobra, pokazująca ludzkie oblicza w chwilach ekstremalnych, kiedy człowieczeństwo mierzone jest na wagę złota, kiedy trzeba mieć odwagę, charakter i ogromną empatię, szacunek dla drugiego człowieka, kiedy nasze życie stawiamy na drugim planie. Taka była Charlotte - odważna, choć w głębi nie opuszczał jej strach, bezkompromisowa, zdecydowana, uparta, prąca do wyznaczonego celu, ambitna i kochająca życie. Piękna postać.

P.S. Lektura powyższa wskazała mi kolejną pozycję literacką, do której będę chciała dotrzeć, a mianowicie blisko 800-stronicową powieść "Czterdzieści dni Musa Dah" autorstwa Franza Werfel'a, opowiadającą o "rzezi ormiańskiej" w 1915 roku. Równocześnie zwróciłam uwagę na nową pozycję wydawniczą Magdaleny Knedler "Szepty z wyspy samotności", opowiadającą o wyspie Spinalonga - wyspie trędowatych, o której wspomniano w "Klątwie Wiecznego Tułacza".

"Klątwa Wiecznego Tułacza", będąca kontynuacją "Córki jubilera" jest o wiele lepsza i bardziej emocjonująca od części pierwszej; bardziej wzrusza, wywołuje więcej emocji, pokazuje Austrię i Europę okresu międzywojennego, rodzący się faszyzm oraz jego skutki, zwłaszcza dla obywateli pochodzenia żydowskiego.
To mozaika ludzkich historii, opisanych w pamiętniku Charlotte...

więcej Pokaż mimo to

95
avatar
412
275

Na półkach: , , , ,

W drugiej części „Oceanu odrzuconych” Lotte jest już dojrzałą osobą po tragicznych przejściach, która próbuje nadać życiu sens. Niektóre jej wybory będą błędne, ale to właśnie one ukształtują pewną siebie, niezależną i interesującą kobietę. Tutaj również, podobnie jak to miało miejsce w „Córce jubilera”, pojawią się ciekawe nazwiska, prześledzimy zmiany w literaturze i sztuce oraz posłuchamy dysput o życiu i nowych zjawiskach w ówczesnej rzeczywistości. Płynnie przejdziemy z beztroskich lat młodości Lotte do niepokojących lat trzydziestych, w których Hitler zmieni oblicze Europy, a życie wielu ludzi przerodzi się w koszmar.

W drugim tomie zabrakło mi trochę narodowych socjalistów. Nie żebym za nimi tęskniła, ale trudno mi sobie wyobrazić, że prowadząca nie tylko otwarty dom, ale również własny interes bohaterka, mająca do tego znajomych w różnych środowiskach, z nazizmem zetknęła się jedynie w osobie dozorcy. Wprawdzie jej ciotka wieszczy nadejście złych czasów już w pierwszym tomie, ale mimo wszystko nie mogę oprzeć się wrażeniu, że Hitler i jego sympatycy wyskakują tu jak królik z kapelusza magika.

W drugiej części „Oceanu odrzuconych” Lotte jest już dojrzałą osobą po tragicznych przejściach, która próbuje nadać życiu sens. Niektóre jej wybory będą błędne, ale to właśnie one ukształtują pewną siebie, niezależną i interesującą kobietę. Tutaj również, podobnie jak to miało miejsce w „Córce jubilera”, pojawią się ciekawe nazwiska, prześledzimy zmiany w literaturze i...

więcej Pokaż mimo to

20
avatar
704
107

Na półkach: , , , , ,

Druga część niesamowitej serii autorstwa polskiej autorki okazała się być równie dobra, co pierwsza. Po raz kolejny autorka przedstawia nam Charlotte, która po brutalnych doświadczeniach I wojny światowej, staje się dorosłą, pewną siebie i wyemancypowaną kobietą. Udaje jej się ułożyć sprawy osobiste, jednak historia nie pozwala jej być długo szczęśliwą. Wkrótce pełne nienawiści słowa Hitlera docierają i do ukochanego przez Charlotte Wiednia i zmieniają jej życie. Powieść jest niesamowicie wciągająca, wprost nie sposób się od niej oderwać. W przekonujący i barwny sposób opisuje historię, wskazując wiele analogii pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Pokazuje, że choć minęły lata, ludzie wciąż są tacy sami i wciąż kierują nimi te same uczucia i instynkty. Książka wprost kipi od emocji - nie sposób pozostać wobec nich obojętnymi! Charlotte jest zaś niesamowicie inspirującą bohaterką, której siłę podziwiałam od pierwszej do ostatniej strony tego niesamowitego cyklu! Polecam serdecznie!

Druga część niesamowitej serii autorstwa polskiej autorki okazała się być równie dobra, co pierwsza. Po raz kolejny autorka przedstawia nam Charlotte, która po brutalnych doświadczeniach I wojny światowej, staje się dorosłą, pewną siebie i wyemancypowaną kobietą. Udaje jej się ułożyć sprawy osobiste, jednak historia nie pozwala jej być długo szczęśliwą. Wkrótce pełne...

więcej Pokaż mimo to

5
avatar
386
386

Na półkach:

Druga część "Oceanu odrzuconych" M. Knedler równie dobra jak pierwsza, a może i lepsza. Znów czytamy pamiętnik Lotte, która jest już dorosłą i dojrzałą kobietą i opowiada o życiu w Wiedniu w latach międzywojennych. Najbardziej poruszająca jest ostatnia część książki opisująca lata 30. po dojściu Hitlera do władzy. Z każdej kartki powieści czuć strach spowodowany ruchami antysemickimi, poczuciem odrzucenia i koniecznością życia po "nocy kryształowej". Finał powieści wcisnął mnie w fotel.
Powtórzę to, co napisałam w recenzji części pierwszej- wyrazy podziwu dla autorki za tak pieczołowicie odmalowane realia, mnóstwo interesujących informacji ze świata sztuki, kultury i polityki oraz za mądre przemyślenia na temat tożsamości narodowej i kulturowej.

Druga część "Oceanu odrzuconych" M. Knedler równie dobra jak pierwsza, a może i lepsza. Znów czytamy pamiętnik Lotte, która jest już dorosłą i dojrzałą kobietą i opowiada o życiu w Wiedniu w latach międzywojennych. Najbardziej poruszająca jest ostatnia część książki opisująca lata 30. po dojściu Hitlera do władzy. Z każdej kartki powieści czuć strach spowodowany ruchami...

więcej Pokaż mimo to

20
avatar
1187
650

Na półkach:

"Świat, który przywykliśmy uważać za swój, nigdy do nas nie należał." (str. 468)

Moim zdaniem cześć druga jest lepsza od pierwszej, co rzadko się zdarza. Bohaterka jest dojrzałą kobietą z bagażem doświadczeń. Po trzech latach wraca do pisania swoich wspomnień. Pisze coraz mniej, z przerwami, ale za to żyje intensywniej. Rysuje obraz Austrii po wojnie, gdzie panuje bieda, głód, smród i ciemności, inflacja i spadające ceny nieruchomości.
Trudno było jej pozbierać się po śmierci ukochanej osoby. Pomogli jej przyjaciele. a także praca, zerwanie ze starym światem, akceptacja tego co nowe pozwoliło jej stanąć na nogi.
Nie tylko projektuje biżuterię , ale sama ją wykonuje. Jest upartą perfekcjonistką, potrafi zrobić coś, co jest raczej niemożliwe do wykonania.
Jest kobietą, która czasami tęskni za dzieciństwem, kiedy wiele rzeczy ją fascynowało i zachwycało.
Podróżuje po różnych krajach Europy, gdzie pogłębia swoją wiedzę z zakresu jubilerstwa, poznaje nowych ciekawych ludzi. Pragnie wyrwać się ze swojego otoczenia i zrozumieć siebie.
Uświadamia sobie, że darzy miłością człowieka, którego zna od dawna, którego uratowała od śmierci, i który ją ocalił.
Cała plejada znanych artystów, jedni odchodzą, a na ich miejsce pojawiają się nowi.
Po dojściu Hitlera do władzy, atmosfera w Niemczech się zagęszcza. Bojkot wszystkiego co żydowskie, palenie żydowskich książek, powstanie obozu w Dachau.Trudna sytuacja w europejskim świecie artystycznym, szczególnie dla osób żydowskiego pochodzenia.Część z nich opuszcza Austrię, inni zostają licząc, że sytuacja się ustabilizuje.Nie może być przecież powtórki z 1914 roku.
W marcu 1938 wojska niemieckie wkraczają do Austrii. Jedni się cieszą, inni są przerażeni, a jeszcze inni popełniają samobójstwa. Na Żydów przychodzi ciężki czas. Tracą wszystko czego dorobili się ciężką pracą, spuściznę przodków. Mimo iż czuli się Niemcami, z dnia na dzień przypominano im o faktycznym pochodzeniu.By ratować swoje życie, bo tylko tyle im zostało, opuszczają niegościnny kraj, szukając azylu gdzie indziej.Niecały tysiąc z nich udał się się w rejs liniowcem St. Louis, by rozpocząć nowe życie na Kubie ("rejs wyklętych"). Ich dramat kiedy prezydent odmawia przyjęcia części z nich na wyspie (oszustwo wizowe). I droga powrotna, nadzieja i jej brak, trwające negocjacje, narastająca frustracja wśród pasażerów, próby samobójcze.
W końcu ulga, bo groźba powrotu do Niemiec zostaje oddalona.
Pamiętnik kończy się w roku 1939. Bohaterka przeżywa kolejną wojnę.Nienawidziła Niemców, lecz potrzebowała ich akceptacji. Chciała gdzieś przynależeć, bo odrzucenie bolało.

"Świat, który przywykliśmy uważać za swój, nigdy do nas nie należał." (str. 468)

Moim zdaniem cześć druga jest lepsza od pierwszej, co rzadko się zdarza. Bohaterka jest dojrzałą kobietą z bagażem doświadczeń. Po trzech latach wraca do pisania swoich wspomnień. Pisze coraz mniej, z przerwami, ale za to żyje intensywniej. Rysuje obraz Austrii po wojnie, gdzie panuje bieda,...

więcej Pokaż mimo to

145
avatar
1723
1208

Na półkach:

"Kończy się pierwsza wojna światowa, wraz z nią dobiega końca epoka monarchii Habsburgów, ale mieszkańcy Wiednia pozostają pełni nadziei na lepsze jutro. Miasto powoli podnosi się z nędzy, a Charlotte i jej ciotka Wilhelmina energicznie przystępują do odbudowy dawnego barwnego życia. Jednak kiedy wydaje się, że świat już powstał z gruzów, nad Europą zaczyna krążyć widmo rozprzestrzeniającego się nazizmu".



Po lekturze tego tomu mogę powiedzieć, że moim zdaniem jest on zdecydowanie lepszy od pierwszego. Od razu wskoczyłam do tej historii, nie miałam problemu, że irytowała mnie Lotte. Minęło trochę czasu od naszego pierwszego spotkania. Ona się zmieniła i teraz szybko nawiązałyśmy nić porozumienia.



Plusem tej dylogii jest to, że Lotte dorasta na naszych oczach i patrzymy na otaczający ją świat najpierw z perspektywy podlotka, a potem kobiety, która swoje w życiu przeszła.



Pojawiają się tutaj bohaterowie, których znamy z I tomu, więc odradzam sięganie po tę książkę bez zapoznania się z wcześniejszą częścią, bo nie będziecie wiedzieli, co się dzieje i popsujecie sobie zabawę, bo ten cykl jest naprawdę bardzo dobry.



Odnoszę wrażenie, że ten tom jest nieco cięższy od poprzedniego. I nie chodzi mi tylko o czasy, w jakich ma miejsce akcja, ale również istotne jest to, jak zmienia się postrzeganie świata przez Lotte. Zaczyna dostrzegać problemy, o których pewnie wcześniej nawet by nie pomyślała.



Za sprawą autorki przeniosłam się w czasie. Uwierzyłam w to, że faktycznie mogły mieć miejsce podobne rzeczy. Realizmu dodają tutaj postacie historyczne. Nie będę jednak zdradzać tego, kto się tu pojawia, musicie przekonać się o tym sami.



To dobry kawał kobiecej literatury. Przemyślanej, dopracowanej od początku do końca. Co prawda oba tomy są dość obszerne, ale czyta się je szybko. Ta historia wciąga i pozostaje w pamięci. Polecam gorąco.

"Kończy się pierwsza wojna światowa, wraz z nią dobiega końca epoka monarchii Habsburgów, ale mieszkańcy Wiednia pozostają pełni nadziei na lepsze jutro. Miasto powoli podnosi się z nędzy, a Charlotte i jej ciotka Wilhelmina energicznie przystępują do odbudowy dawnego barwnego życia. Jednak kiedy wydaje się, że świat już powstał z gruzów, nad Europą zaczyna krążyć widmo...

więcej Pokaż mimo to

11

Cytaty

Więcej
Magdalena Knedler Klątwa Wiecznego Tułacza Zobacz więcej
Reklama
Więcej
Reklama
zgłoś błąd