Sto lat samotności

Okładka książki Sto lat samotności
Gabriel García Márquez Wydawnictwo: Muza Seria: Márquez klasyka
456 str. 7 godz. 36 min.
Kategoria:
klasyka
Seria:
Márquez
Tytuł oryginału:
Cien años de soledad
Wydawnictwo:
Muza
Data wydania:
2017-04-19
Data 1. wyd. pol.:
1975-01-01
Data 1. wydania:
1971-01-01
Liczba stron:
456
Czas czytania
7 godz. 36 min.
Język:
polski
ISBN:
9788328706217
Tłumacz:
Kalina Wojciechowska, Grażyna Grudzińska
Tagi:
Ameryka Południowa kazirodztwo klasyka literatury literatura kolumbijska los miłość namiętność Nagroda Nobla Nobel noblista przeznaczenie realizm magiczny relacje rodzinne rodzina śmierć
Inne
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Reklama

Oficjalne recenzje i

Rodzina kołem się toczy


Link do recenzji

719 1 155

Oceny

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
40
23

Na półkach:

“Sto lat samotności” jest jak dobry nauczyciel - dużo daje i dużo wymaga. Łatwo pogubić się w kolejnych pokoleniach Jose Arcadiów i Aurelianów i trzeba pewnego wysiłku, aby pamiętać historię każdego z nich. Wysiłek jest tego warty, ponadto autor ułatwia nam jak może i każdy bohater ma coś charakterystycznego po czym można go odróżnić od jego rodziców, rodzeństwa, wujostwa. Poleciłabym wersję z drzewem genealogicznym gdyby nie to, że korzystając z niego narażacie się na spoilery - najlepiej zachować ostrożność. Jeśli macie ochotę na okraszony fantastyką realizm wśród kwitnących bananowców, lubicie determinizm i jesteście gotowi na nieco gorzkie przemyślenia na temat nieuchronności losu, jest to książka w sam raz dla Was.
całość recenzji na: https://niemampojeciacopisze.wordpress.com/2022/05/19/sto-lat-samotnosci-gabriel-garcia-marquez/

“Sto lat samotności” jest jak dobry nauczyciel - dużo daje i dużo wymaga. Łatwo pogubić się w kolejnych pokoleniach Jose Arcadiów i Aurelianów i trzeba pewnego wysiłku, aby pamiętać historię każdego z nich. Wysiłek jest tego warty, ponadto autor ułatwia nam jak może i każdy bohater ma coś charakterystycznego po czym można go odróżnić od jego rodziców, rodzeństwa, wujostwa....

więcej Pokaż mimo to

2
avatar
2139
205

Na półkach: ,

Raczej Sto lat nudy. Ja przepraszam wszystkich fanów tej niewątpliwie kultowej już książki, ale nie jestem w stanie jej skończyć. Kilka lat temu pierwszy raz sięgnąłem po nią, lecz odpadłem po zaledwie kilku stronach. Dziś postanowiłem spróbować w wersji czytanej przez lektora. Wytrzymałem całe dwie i pół godziny. Jest to opowieść chaotyczna, z masą bohaterów, po których skacze się chwilę, aż trudno nadążyć. Nie czuję tu żadnej głębi, nie ma intrygi, losy postaci do bólu typowe, może poza "magicznymi" momentami. Być może właśnie omija mnie wspaniała powieść, ale nie dam rady jej kontynuować. I nie sądzę, abym kiedyś podjął się trzeciej próby.

Raczej Sto lat nudy. Ja przepraszam wszystkich fanów tej niewątpliwie kultowej już książki, ale nie jestem w stanie jej skończyć. Kilka lat temu pierwszy raz sięgnąłem po nią, lecz odpadłem po zaledwie kilku stronach. Dziś postanowiłem spróbować w wersji czytanej przez lektora. Wytrzymałem całe dwie i pół godziny. Jest to opowieść chaotyczna, z masą bohaterów, po których...

więcej Pokaż mimo to

3
avatar
20
11

Na półkach:

Klasyka.

Klasyka.

Pokaż mimo to

0
Reklama
avatar
146
6

Na półkach:

Jedyne, co mi przeszkadzało, to ilość i podobieństwo imion. Naprawdę można się w tym pogubić.

Jedyne, co mi przeszkadzało, to ilość i podobieństwo imion. Naprawdę można się w tym pogubić.

Pokaż mimo to

1
avatar
222
136

Na półkach: ,

Miała to być pierwsza powieść Gabriela Garcíi Márqueza. Dzięki swym dziadkom znał od dziecka historię Macondo i dzieje rodziny Buendía, prześladowanej fatum kazirodztwa. Świat, w którym rzeczy nadzwyczajne miały wymiar szarej codzienności, zwyczajność zaś przyjmowana była jak zjawisko nadprzyrodzone; świat bez czasu, gdzie wiele rzeczy nie miało jeszcze nazw, był też jego światem. Potrzebował aż dwudziestu lat, by spisać te rodzinne opowieści z całym dobrodziejstwem i przekleństwem odniesień biblijnych, baśniowych, literackich, politycznych; uświadomił nam, że „plemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na ziemi”.

Miała to być pierwsza powieść Gabriela Garcíi Márqueza. Dzięki swym dziadkom znał od dziecka historię Macondo i dzieje rodziny Buendía, prześladowanej fatum kazirodztwa. Świat, w którym rzeczy nadzwyczajne miały wymiar szarej codzienności, zwyczajność zaś przyjmowana była jak zjawisko nadprzyrodzone; świat bez czasu, gdzie wiele rzeczy nie miało jeszcze nazw, był też jego...

więcej Pokaż mimo to

1
avatar
94
21

Na półkach:

Początek obiecujący i zachęcający ale dla mnie im dalej tym gorzej. Do mniej więcej połowy czytało się dobrze ale potem już się męczyłem. Gubiłem w w tych samych imionach kolejnych bohaterów. Nie rozumiem zachwytów ale to rzecz gustu

Początek obiecujący i zachęcający ale dla mnie im dalej tym gorzej. Do mniej więcej połowy czytało się dobrze ale potem już się męczyłem. Gubiłem w w tych samych imionach kolejnych bohaterów. Nie rozumiem zachwytów ale to rzecz gustu

Pokaż mimo to

0
avatar
56
14

Na półkach:

No i takiego Marqueza uwielbiam. Czytać, czytać, czytać. Nie przejmujcie się niektórymi niepochlebnymi opiniami, to książka którą trzeba znać. W końcu to szeroko znany klasyk.

No i takiego Marqueza uwielbiam. Czytać, czytać, czytać. Nie przejmujcie się niektórymi niepochlebnymi opiniami, to książka którą trzeba znać. W końcu to szeroko znany klasyk.

Pokaż mimo to

0
avatar
122
11

Na półkach: , ,

Obowiązkowa lektura dla miłośników realizmu magicznego i literatury iberoamerykańskiej.

Obowiązkowa lektura dla miłośników realizmu magicznego i literatury iberoamerykańskiej.

Pokaż mimo to

2
avatar
838
666

Na półkach: , ,

O tej powieści napisano już od czasu jej ukazania się w 1967 roku tyle uczonych rozpraw, poddano tylu analizom interpretacyjnym, wydobyto motywy i symbole. Byłoby zatem niepoważne, gdybym próbowała się tu wymądrzać na jej temat. Pozwolę sobie więc po prostu na kilka rozważań i refleksji po jej przeczytaniu.

Wróciłam do tej powieści po latach. Czytałam ją teraz może mniej zachłannie niż poprzednio, za to bardzo uważnie. By nie pogubić się wśród wielu Buendiów noszących te same imiona Jose Arcadiów i Aurelianów, czy kolejnych Remedios i Amarant, patrzyłam na drzewo genealogiczne. Świat Macondo jest niesamowity, niezwykły i magiczny; ten rzeczywisty splata się z nim tak mocno, że zacierała mi się granica między nimi. Zaczynałam, tak jak Urszula, Jose Arcadio, ich dzieci, wnuki i kolejne pokolenia rodu, przyjmować to, co się dzieje za rzecz oczywistą dziejącą się realnie, chociaż przeczyły one rozumowemu ich postrzeganiu.

W mojej pamięci po lekturze tej powieści pozostaną obrazy. Widzę Jose Arcadia przywiązanego do drzewa, Aureliana wytwarzającego złote rybki, Piękną Remedios unoszącą się w niebo na koronkowych prześcieradłach Fernandy. Zapamiętam deszcz padający nieprzerwanie przez ponad cztery lata i mędrca katalońskiego, który uważa, że to byłby koniec świata, "gdyby ludzie podróżowali pierwszą klasą, a literatura wagonem bagażowym". Swoje książki chce mieć przy sobie. Odbieram to jako pochwałę literatury i czytania. W księgach, dokładnie na pergaminach, jest spisana historia rodu Buendiów. Ostatni z rodu, Aureliano Babilonia, spędzi w zamknięciu bardzo długi czas, zanim zdoła je odczytać i pojąć w pełni.

Jako czytelniczka mam tę wiedzę od początku, a jednak odnoszę wrażenie, że może nie wszystko jest dla mnie do końca jasne. Czy powinnam zatem koniecznie szukać wyjaśnienia, czy może raczej po prostu sobie postawić pytania i próbować poszukać na nie odpowiedzi, nie odwołując się do tego, co inni przede mną odkryli? Tak będzie ciekawiej i bardziej tajemniczo, lepiej zostawić sobie tę magię i bogactwo Macondo, i jej mieszkańców, zostać z obrazami tak wspaniale "namalowanymi" przez Marqueza. Zawsze też mogę znów zacząć czytanie, bo "Sto lat samotności" to powieść, do której warto, a nawet trzeba, wracać.

O tej powieści napisano już od czasu jej ukazania się w 1967 roku tyle uczonych rozpraw, poddano tylu analizom interpretacyjnym, wydobyto motywy i symbole. Byłoby zatem niepoważne, gdybym próbowała się tu wymądrzać na jej temat. Pozwolę sobie więc po prostu na kilka rozważań i refleksji po jej przeczytaniu.

Wróciłam do tej powieści po latach. Czytałam ją teraz może mniej...

więcej Pokaż mimo to

31
avatar
259
229

Na półkach:

Napisany niezwykle pięknym językiem kalejdoskop popędów, zmysłowości, namiętności, pierwotności , rewolucji i tradycji , nieustraszoności w realizowaniu swoich potrzeb i bezmyślności w uleganiu pożądliwościom. Niezwykła mozaika typów i odcieni przeżywania. A wszystko podane w niezwykłej koegzystencji naturalizmu i codzienności z niezwykłością i magicznością , która w niczym nie narusza prawdziwości życia.

Napisany niezwykle pięknym językiem kalejdoskop popędów, zmysłowości, namiętności, pierwotności , rewolucji i tradycji , nieustraszoności w realizowaniu swoich potrzeb i bezmyślności w uleganiu pożądliwościom. Niezwykła mozaika typów i odcieni przeżywania. A wszystko podane w niezwykłej koegzystencji naturalizmu i codzienności z niezwykłością i magicznością , która w...

więcej Pokaż mimo to

5

Cytaty

Więcej
Gabriel García Márquez Sto lat samotności Zobacz więcej
Gabriel García Márquez Sto lat samotności Zobacz więcej
Gabriel García Márquez Sto lat samotności Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd