Perspektywa mrówki. Rozmowy z reporterami świata

Okładka książki Perspektywa mrówki. Rozmowy z reporterami świata
Agnieszka Wójcińska Wydawnictwo: Czarne Seria: Poza serią reportaż
260 str. 4 godz. 20 min.
Kategoria:
reportaż
Seria:
Poza serią
Wydawnictwo:
Czarne
Data wydania:
2015-11-25
Data 1. wyd. pol.:
2015-11-25
Liczba stron:
260
Czas czytania
4 godz. 20 min.
Język:
polski
ISBN:
9788380491755
Tagi:
rozmowa wywiad
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu
Średnia ocen
7,2 7,2 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Okładka książki Ojczyzna dobrej jakości. Reportaże z Białorusi Katarzyna Brejwo, Rafał Grzenia, Julia Jurgens, Eva Lene Lorzer, Jędrzej Morawiecki, Katarzyna Moskalewicz, Aneta Prymaka-Oniszk, Kaja Puto, Aliona Szabunia, Ziemowit Szczerek, Agnieszka Wójcińska
Ocena 6,4
Ojczyzna dobre... Katarzyna Brejwo, R...
Okładka książki Pismo. Magazyn opinii, nr 8 / sierpień 2018 Halina Bortnowska, Wojciech Brzoska, Bolesław Chromry, Jacek Dehnel, Wojciech Engelking, Natalia Fiedorczuk-Cieślak, Kaja Grzegorzewska, Marcin Jamiołkowski, Grzegorz Jankowicz, Henry Kissinger, Tomasz Kontny, Andrzej Krajewski, Anna Maziak, Janusz Miliszkiewicz, Małgorzata Rejmer, Dariusz Rosiak, Sylwia Siedlecka, Chulud Szaraf, Marcin Wicha, Leszek Wicherek, Agnieszka Wójcińska, Marta Zabłocka, Julia Zabrodzka
Ocena 6,7
Pismo. Magazyn... Halina Bortnowska, ...
Okładka książki Obrażenia. Pobici z Polską Urszula Jabłońska, Magdalena Kicińska, Kaja Puto, Małgorzata Rejmer, Ziemowit Szczerek, Maciej Wasielewski, Mirosław Wlekły, Agnieszka Wójcińska
Ocena 6,2
Obrażenia. Pob... Urszula Jabłońska,&...

Podobne książki

Reklama

Oceny

Średnia ocen
7,2 / 10
55 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
70
66

Na półkach:

Tak jak napisałam w opinii poprzedniej książki autorki, "Reporterzy bez fikcji"- nie polecam zabierać się za tę pozycję, gdy czeka na was stos tych jeszcze nieprzeczytanych. Bo po zapoznaniu się z nią, już zupełnie nie będziecie wiedzieli, za którą się zabrać, dodając do tego grona jeszcze wszystkie książki reporterów wspomnianych w "Perspektywnie mrówki".

Bardzo szybko się czyta, ciekawa i pełna konkretów oraz przydatnych informacji dla osób, które aspirują do zajmowania się reportażem.

Tak jak napisałam w opinii poprzedniej książki autorki, "Reporterzy bez fikcji"- nie polecam zabierać się za tę pozycję, gdy czeka na was stos tych jeszcze nieprzeczytanych. Bo po zapoznaniu się z nią, już zupełnie nie będziecie wiedzieli, za którą się zabrać, dodając do tego grona jeszcze wszystkie książki reporterów wspomnianych w "Perspektywnie mrówki".

Bardzo szybko...

więcej Pokaż mimo to

avatar
96
34

Na półkach:

O mamo, jakie to jest dobre. Każda rozmowa ma inną, indywidualną melodię (można sobie wyobrazić jak przebiegała), każda -, trudne momenty, które wywiadowczyni indukuje stanowczo i delikatnie jednocześnie. Rozmówcy nie są przykrojeni do jednego szablonu. No, doskonałe po prostu

O mamo, jakie to jest dobre. Każda rozmowa ma inną, indywidualną melodię (można sobie wyobrazić jak przebiegała), każda -, trudne momenty, które wywiadowczyni indukuje stanowczo i delikatnie jednocześnie. Rozmówcy nie są przykrojeni do jednego szablonu. No, doskonałe po prostu

Pokaż mimo to

avatar
163
64

Na półkach: , , , , ,

Krótko mówiąc, ta książka to zbiór dwunastu rozmów z autorami reportaży. Pytania w wywiadach są zwięzłe, celne, dynamizują dyskusję, nie przeszkadzają. Sądzę, że jest to najdoskonalsza forma reklamy dla wydawnictwa i pisarzy - subtelna, angażująca odbiorcę, o idealnie dobranej długości. Największy plus, w mojej opinii to różnorodność tematów, których reportaże dotyczą, m.in. pogranicze USA i Meksyku, przestępczość w Norwegii, emigracja z Galicji, walka o wolność słowa na Kubie. Każdy inny, każdy na swój sposób wyjątkowy.

Krótko mówiąc, ta książka to zbiór dwunastu rozmów z autorami reportaży. Pytania w wywiadach są zwięzłe, celne, dynamizują dyskusję, nie przeszkadzają. Sądzę, że jest to najdoskonalsza forma reklamy dla wydawnictwa i pisarzy - subtelna, angażująca odbiorcę, o idealnie dobranej długości. Największy plus, w mojej opinii to różnorodność tematów, których reportaże dotyczą,...

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
101
57

Na półkach:

Agnieszka Wójcińska postanowiła kontynuować rozmowy z reporterami. Po wydanym w 2011 roku zbiorze „Reporterzy bez fikcji. Rozmowy z polskimi reporterami” przyszedł czas na wywiady ze światowymi przedstawicielami szkoły reportażu. Na publikację składa się dwanaście rozmów z twórcami z różnych zakątków świata, piszącymi reportaże wojenne, społeczne, dotyczące życia codziennego, także reportaże historyczne.

Mimo iż „Perspektywa mrówki” z założenia miała być zbiorem rozmów z reporterami niepolskimi, zbiór otwiera wywiad z mieszkającym w Szwecji i piszącym po szwedzku polskim dziennikarzem ‒ Maciejem Zarembą Bielawskim, autorem książki „Higieniści. Z dziejów eugeniki”. Pozostałymi rozmówcami Wójcińskiej są: autor reportaży o ludobójstwie w Rwandzie, francuski reporter Jean Hatzfeld; kubańska blogerka Yoani Sánchez; chiński poeta, prozaik i dziennikarz Liao Yiwu; niemiecki pisarz i dziennikarz Günter Wallraff; australijska pisarka i dziennikarka Chloe Hopper; piszący między innymi o wojnie na granicy amerykańsko-meksykańskiej brytyjski dziennikarz Ed Vulliamy; tegoroczna noblistka, autorka reportaży o człowieku postsowieckim Swietłana Aleksijewicz; Mark Danner ‒ amerykański pisarz i reporter, autor książki o masakrze w Salwadorze; lekarz onkolog, autor książek o brazylijskich więzieniach Drauzio Varella; austriacki tłumacz, eseista i publicysta Martin Pollack; a także norweski dziennikarz Kjetil Stensvik Østli.

Jak autorka pisze we wstępie, w czasie pracy nad „Reporterami bez fikcji” interesował ją przede wszystkim warsztat reportera. W wypadku „Perspektywy mrówki” pytania Wójcińskiej zdecydowanie bardziej skupiały się na samym reporterze, jego odpowiedzialności wobec społeczeństwa, roli (misji?), jaką na siebie przyjął, o obciążeniu emocjonalnym i psychicznej cenie, jaką twórca płaci za pisanie o trudnych tematach, a także skomplikowanej nierzadko relacji pomiędzy reporterem a jego bohaterami. Ten ostatni problem dotyczy przede wszystkim reportażu wojennego oraz tekstów, w których autor musi dotrzeć do ludzi po różnych traumach i, nieuchronnie, rozdrapać przyschnięte rany. Wójcińska zadaje też pytania o osobiste wyrzeczenia i poświęcenie, na jakie musi się zdobyć reporter: w zasadzie brak życia rodzinnego, samotność nie tylko związana z rozdzieleniem z najbliższymi, ale także po prostu samotność w czasie pisania, które u większości twórców wymaga odosobnienia, trudne emocje wywołane przez traumy, o jakich reporter pisze.

W rozmowach przewija się pytanie o wpływ reportażu na społeczeństwo i współczesną rzeczywistość. Teksty Macieja Zaremby Bielawskiego o przymusowych sterylizacjach, jakie stały się elementem polityki socjalnej w Szwecji w XX wieku, doprowadziły do wypłaty odszkodowań ofiarom tego procederu. Oczywiście zaangażowanie osobiste dziennikarza jest zależne od wymagań tematu, jaki porusza. Szczególnie zainteresowała mnie metoda pracy Güntera Wallraffa, który od wielu lat wciela się w różnorodne postaci, wchodzi w środowisko ludzi, o których zamierza napisać i w ten sposób pozyskuje materiał na przyszłe teksty. Przykładowo odgrywał role budowniczego, pracownika Lidla, telemarketera, Turka czy czarnoskórego Niemca. Oczywiście te (niebezpieczne niejednokrotnie) przebieranki mają (po)ważny cel ‒ Wallraff pisze o nierównościach społecznych, dyskryminacji i wykorzystywaniu pracowników. Jest to specyficzny rodzaj dziennikarstwa zaangażowanego, a co najlepsze ‒ reporter ma naśladowców i założył fundację, która przyznaje stypendia dla młodych dziennikarzy pracujących w ten sposób.

W sumie z każdej z rozmów wyłania się trochę inny obraz reportera i każdy trochę inaczej widzi jego rolę. Oczywiście wszyscy skromnie zarzekają się, że nie postrzegają swojego pisania jako czegoś w rodzaju „misji”, jednak wydaje mi się, że z wywiadów wyłania się ogólny obraz reportera ‒ jest to obraz człowieka bardzo wrażliwego na problemy społeczne, krzywdy dotykające słabszych, ofiary przeróżnych wydarzeń dziejowych na całym świecie, decyzji politycznych czy opresyjnych systemów społecznych. Bardzo podobała mi się wypowiedź Jeana Hatzfelda, że rolą dziennikarza nie jest dawanie świadectwa czy zmienianie świata, to czytelnik może go zmienić. Reporter ma za to mówić o trudnych tematach, szukać, odkrywać, co zapomniane, przypominać, co czasami niewygodne i o czym społeczność, której dotyczy problem, może wolałaby zapomnieć, stawiać hipotezy, wywoływać dyskusje. Rolą reportera nie miałoby być zatem szukanie odpowiedzi, ale właśnie stawianie pytań.

Wójcińska i jej rozmówcy zastanawiają się nad statusem reportażu w dobie multimediów. Szczególnie w rozmowie z blogerką Yoani Sánchez ciekawie przedstawione zostało zderzenie pomiędzy tradycyjnym reportażem (z założenia dłuższą formą pisarską) a typowym dla naszego zabieganego społeczeństwa upodobaniem do krótki tekstów i „dyktatury” obrazu. Okazuje się, że teksty dziennikarskie mogą się odnaleźć nie tylko jako krótkie notki blogerskie, ale nawet ograniczone do stu czterdziestu znaków tweety. Wszystko jednak wskazuje, że śmierć gatunku jest wieszczona przedwcześnie, a reportaż potrafi się całkiem nieźle odnaleźć w otoczeniu nowych technologii.

Mimo iż znałam większość rozmówców Agnieszki Wójcińskiej i czytam sporo non-fiction, i tak wypisałam sobie kilka tytułów, do których muszę zajrzeć. Poza tym zamierzam nadrobić rozmowy z polskimi reporterami. W sumie mogłabym podsumować krótko, że „Perspektywa mrówki” to ciekawa, wartościowa lektura. Ale jak skończyłam czytać, pomyślałam, że chyba nie jest jeszcze tak źle z tym światem, skoro są ludzie, którzy podejmują naprawdę trudne, niewygodne, wymagające poświęcenia tematy i, jak wynika z wywiadów (a mnie przekonali), robią to z jakiejś wewnętrznej potrzeby czy przymusu, by w ten sposób angażować się społecznie. Mimo że nieszczególnie wzniośle postrzegają swoją rolę i możliwość realnego wpływu na rzeczywistość. I nie robią tego dla milionów zarobionych na sprzedanych egzemplarzach, choć w sumie jedno nie wyklucza drugiego.

http://manufakturatekstu.blogspot.com/

Agnieszka Wójcińska postanowiła kontynuować rozmowy z reporterami. Po wydanym w 2011 roku zbiorze „Reporterzy bez fikcji. Rozmowy z polskimi reporterami” przyszedł czas na wywiady ze światowymi przedstawicielami szkoły reportażu. Na publikację składa się dwanaście rozmów z twórcami z różnych zakątków świata, piszącymi reportaże wojenne, społeczne, dotyczące życia...

więcej Pokaż mimo to

avatar
147
69

Na półkach:

Dawno mnie nic tak nie pochłonęło i nie pobudziło mojej dalszej ciekawości. Ta książka to haczyk, na który dałam się złapać (z radością, fascynacją i otwartością). Zabieram się za czytanie reportaży.

Dawno mnie nic tak nie pochłonęło i nie pobudziło mojej dalszej ciekawości. Ta książka to haczyk, na który dałam się złapać (z radością, fascynacją i otwartością). Zabieram się za czytanie reportaży.

Pokaż mimo to

avatar
494
201

Na półkach:

Bardzo dobre, nie tylko dla wielbicieli reportażu.

Bardzo dobre, nie tylko dla wielbicieli reportażu.

Pokaż mimo to

avatar
77
32

Na półkach:

Wciągająca książka! Bardzo interesujące rozmowy ze zwykłymi - niezwykłymi ludźmi! Niby "lekko i szybko" się czyta, a jednak człowiek zostaje z rozdziawionym dziobem ;) Polecam!

Wciągająca książka! Bardzo interesujące rozmowy ze zwykłymi - niezwykłymi ludźmi! Niby "lekko i szybko" się czyta, a jednak człowiek zostaje z rozdziawionym dziobem ;) Polecam!

Pokaż mimo to


Cytaty

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Perspektywa mrówki. Rozmowy z reporterami świata


Reklama
zgłoś błąd