Ciemna strona Wall Street. Opowieść tradera o spektakularnych giełdowych ekscesach

Dobra książka poruszająca temat pracy na Wall Street, ukazująca wzloty i upadki głównego bohatera oraz jego walkę z uzależnieniem od narkotyków i alkoholu. Szczególnie ciekawy jest kontekst historyczny, gdzie na przestrzeni lat pokazane są nastroje giełdowe podczas tak znamiennych wydarzeń jak bańka dotcomowa czy też wielki kryzys z 2008 roku.

Miła odskocznia od książek technicznych, specjalistycznych. Tę tutaj czyta się jak dobry kryminał, jednocześnie poznając kontekst historyczny oraz specyfikę w jakiej pracowało się na giełdzie w latach dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych.

Dobra książka poruszająca temat pracy na Wall Street, ukazująca wzloty i upadki głównego bohatera oraz jego walkę z uzależnieniem od narkotyków i alkoholu. Szczególnie ciekawy jest kontekst historyczny, gdzie na przestrzeni lat pokazane są nastroje giełdowe podczas tak znamiennych wydarzeń jak bańka dotcomowa czy też wielki kryzys z 2008 roku.

Miła odskocznia od książek...

Upadek z piedestau

Upadek z piedestau

Giełda, pieniądze, interesy, imprezy i związane z tym używki. Książkę czyta się jednym tchem i po trzech dniach dobiłem do "okładki kończącej". W skrócie, dosyć zgrabne połączenie powieści Michaela Lewisa i popularnego "Wilka z Wall Street".

Giełda, pieniądze, interesy, imprezy i związane z tym używki. Książkę czyta się jednym tchem i po trzech dniach dobiłem do "okładki kończącej". W skrócie, dosyć zgrabne połączenie powieści Michaela Lewisa i popularnego "Wilka z Wall Street".

Książki o tematyce Wall Street, kryzysie, akcjach i obligacjach są do siebie podobne. Nie mam tu na myśli aspektu ekonomicznego, tylko ludzkiego. Ćpanie, libacje i imprezy pomagają nawiązać kontakt. Dzięki kontaktom więcej zarabiasz. Z czasem twój organizm, czy tam psychika wysiada i zaczyna się kryzys w małżeństwie i rodzinie.

Książki o tematyce Wall Street, kryzysie, akcjach i obligacjach są do siebie podobne. Nie mam tu na myśli aspektu ekonomicznego, tylko ludzkiego. Ćpanie, libacje i imprezy pomagają nawiązać kontakt. Dzięki kontaktom więcej zarabiasz. Z czasem twój organizm, czy tam psychika wysiada i zaczyna się kryzys w małżeństwie i rodzinie.

Seks, alkohol i narkotyki. Zachłanność i władza. Kolejna spowiedź gościa, który kroił kasę liczoną wagonami. Kolejna autopsychoterapia kolesia, który zagubił się w celebracji swojego sukcesu.
„Ciemna strona Wall Street” to jeszcze jedna historia o zgubnym wpływie centrum finansowego na ciało i duszę jednego z jego pracowników. Bardzo podobna do „Cityboya” Gerainta Andersona i „Wilka w Wall Street” Jordana Belforta. Zdecydowanie lepsza od pierwszej i sporo słabsza od drugiej. Tyle, że tym razem jej powstanie mógł, obok księgowego, zalecić terapeuta uzależnień. W odróżnieniu od słynniejszych kolegów finansistów-pisarzy, Turney Duff pisze nie tylko o zażywaniu narkotyków, ale też o uzależnieniu od nich, terapiach, powrotach, oszukiwaniu współpracowników oraz najbliższych i zejściu na dno. Ta część opowieści tradera z Wall Street jest równie dołująca, jak ta o robieniu pieniędzy i codziennym życiu w tym królestwie finansjery.
Duff jest dużo słabszym pisarzem niż Belford. Brak mu luzu i cynizmu „Wilka…”. Na dodatek lubi się porozczulać nad sobą, momentami popada w mazgajowaty nastrój. Jednak ma lepsze, od słynniejszego kolegi po kasie, oko na ludzi i szczegółów. A może po prostu nie jest aż takim egocentrykiem i zdarza mu się spojrzeć także na innych. Dlatego „Ciemna strona Wall Street” to kopalnia obserwacji psycho- i socjoligicznych związanych z tą okolicą Nowego Jorku. Duff opisuje powierzchowność relacji i, przyjęty jako coś naturalnego, fałsz stojący u podstaw relacji międzyludzkich – uśmiechy przeliczane na dolary oraz znajomości mierzone opłacalnością. Precyzyjnie opisuje tańce godowe wokół nowych interesów i łatwość, z jaką przekracza się czerwone linie.
Jednak wbrew pozorom obraz społeczności Wall Street malowany przez Duffa nie jest specjalnie szokujący. Albo wiadomo o tym wystarczająco dużo, albo wizerunek banków – mimo uroczych kampanii reklamowych – jest tak zły, że nic nie jest już w stanie go pogorszyć.
Społeczeństwo Wall Street to, przynajmniej w oczach Duffa, człowieczeństwo saute – egotyczne i efekciarskie, z prymitywną chutliwością i żarłocznością, ukrytymi za wielkopańskimi manierami i sztywnym dresscodem. To społeczność pierwotnej rywalizacji. Jakość człowieka mierzona jest ilością łupów zgromadzonych w pieczarze.
„Ciemna strona Wall Street” to także świetny pretekst o dyskusji o naszym miejscu w świecie i istocie Boga. Żarłoczność „lepszych ludzi” ustawia nas poniżej zwierząt. Te, jak wiadomo, żrą tylko kiedy są głodne. Do tej całej degrengolady – przekrętów, umiejętności wyciągania pieniędzy od szaraków – pcha nas inteligencja, umiejętność myślenia abstrakcyjnego – według wierzących boski dar dla człowieka. Abstrakcyjne myślenie można więc traktować jako przekleństwo lub ponury żart Istoty Wyższej.
Ta dyskusja o człowieczeństwie prowadzi w zaskakujące rejony. Niezależnie jak potężnym królem życia byłbyś na pewnym etapie, w gruncie rzeczy jesteś dość żałosny, bo potem robisz rachunek sumienia i jesteś/grasz nawróconego grzesznika. Ale skoro Anderson, Belford czy Duff są żałośni, to jacy my jesteśmy? Oni przynajmniej potrafili się trochę zabawić. Pójść na maksa. Ich życie nie było tylko nędznym spędzeniem, szarzyzną w Szaraczkowie.
Choć, szczerze mówiąc, książka o tym ekscytującym życiu, mogłaby być bardziej ekscytująca.

Seks, alkohol i narkotyki. Zachłanność i władza. Kolejna spowiedź gościa, który kroił kasę liczoną wagonami. Kolejna autopsychoterapia kolesia, który zagubił się w celebracji swojego sukcesu.
„Ciemna strona Wall Street” to jeszcze jedna historia o zgubnym wpływie centrum finansowego na ciało i duszę jednego z jego pracowników. Bardzo podobna do „Cityboya” Gerainta...

„My nie stoimy w kolejkach. My je obalamy.”

„My nie stoimy w kolejkach. My je obalamy.”

Jordan Ross Belfort być może cieszyłby się niechlubną sławą wyłącznie wśród wąskiego grona ludzi, gdyby nie film „Wilk z Wall Street”, w którym główną role zagrał sam Leonardo DiCaprio. Film ten powstał na podstawie książki pod tym samym tytułem, autorstwa Belforta. Ta biografia jednego z największych amerykańskich maklerów giełdowych i mówców motywacyjnych, który został oskarżony o oszustwa finansowe i skazany na karę pozbawienia wolności, odsłania prawdziwą twarz giełdowego parkietu, wielkich pieniędzy, wielkich przekrętów i … wielkiej rozpusty.
Ile w tym obrazie jest prawdy? Obawiam się, że wszystko, albo niemal wszystko jest zgodne z rzeczywistością – możemy się o tym przekonać podczas lektury wstrząsającej książki Turneya Duffa, byłego tradera, który z osoby bezrobotnej wspiął się na wyżyny po to, by spaść ze szczytu głową w dół. „Ciemna strona Wall $treet”, opublikowana nakładem wydawnictwa MT Biznes to książka dla tych wszystkich, którzy marzą o karierze finansisty, analityka czy brokera. To książka dla tych, którym Wall Street kojarzy się wyłącznie z dużymi pieniędzmi, drogimi garniturami, pięknymi kobietami i sportowymi samochodami…
Po lekturze inaczej spojrzymy na tych, którzy zarządzają naszymi funduszami, którzy w naszym imieniu przeprowadzają milionowe transakcje, którzy przypłacają stres z tym związany załamaniami czy nałogami. Ta biografia stanowi przestrogę, ale również dowód na to, że można żyć inaczej. Jak sam Duff pisze: „Ta książka symbolizuje dla mnie początek, środek i nowy początek”. Autorowi udało się wydostać – zarówno ze szponów Wall Street, jak i uwolnić od alkoholu i narkotyków, a obecnie nie chce on mieć nic wspólnego z transakcjami giełdowymi. Pozostaje tylko życzyć ci czytelniku, żebyś również zastanowił się nad swoją dalszą karierą, albo chociaż powstrzymał się od pewnych destrukcyjnych zachowań.
Autor zabiera nas w swoje rodzinne strony, do Kennebunk w stanie Main, do czasów, kiedy jako nastolatek robił wszystko, by nie dać się ukształtować ojcu na jego obraz i podobieństwo. Uporządkowane życie pełne reguł, zasad i ciężkiej pracy nie pociągało Turneya. Wówczas nie wiedział jeszcze, że ten postawny mężczyzna przed którym czuł respekt, kilkanaście lat później nie będzie potrafił uruchomić windy w ekskluzywnym apartamencie syna. Zanim jednak do tego doszło, Turney skończył Ohio University i planował karierę dziennikarską. Życie jednak zweryfikowało te marzenia, nie pomogła nawet przeprowadzka do Nowego Jorku, by być w pobliżu większości redakcji i firm reklamowych. Zrezygnowanego młodego mężczyznę uratował jego wuj Tucker, od lat obracający się w środowisku nowojorskiej finansjery. Tak Turney dostał się do banku Morgan Stanley, do działu obsługi klienta prywatnego.

(...)

Pełna treść recenzji znajduje się na stronie: http://qulturaslowa.blogspot.com/2015/02/turney-duff-ciemna-strona-wall-treet.html

Jordan Ross Belfort być może cieszyłby się niechlubną sławą wyłącznie wśród wąskiego grona ludzi, gdyby nie film „Wilk z Wall Street”, w którym główną role zagrał sam Leonardo DiCaprio. Film ten powstał na podstawie książki pod tym samym tytułem, autorstwa Belforta. Ta biografia jednego z największych amerykańskich maklerów giełdowych i mówców motywacyjnych, który został...