Mężczyzna na kozetce. Czego pragnie, co czuje, kogo się boi?

Problemy opisane troche jak anegdotki z "Cosmopolitan", książkowa wersja "Seksu w wielkim miescie". Wszyscy bohaterowie są menedżerami z NY, a rozterki miłosne są tylko małymi stłuczkami w ich pełnym zwyciestw rajdzie życia. Przez cały czas się zastanawiałem jak ktoś uzyskał ich zgodę na opisanie tych historii, bo są ujęte tutaj bardzo lekkoduchowo.

Problemy opisane troche jak anegdotki z "Cosmopolitan", książkowa wersja "Seksu w wielkim miescie". Wszyscy bohaterowie są menedżerami z NY, a rozterki miłosne są tylko małymi stłuczkami w ich pełnym zwyciestw rajdzie życia. Przez cały czas się zastanawiałem jak ktoś uzyskał ich zgodę na opisanie tych historii, bo są ujęte tutaj bardzo lekkoduchowo.

Interesująca pozycja, pokazująca myślę też odwagę tych mężczyzn, którzy usiedli u autorki na kozetce. Z czym się zmagają, jak sobie radzą z emocjami.

Interesująca pozycja, pokazująca myślę też odwagę tych mężczyzn, którzy usiedli u autorki na kozetce. Z czym się zmagają, jak sobie radzą z emocjami.

Ależ ta książka jest szokująco ekshibicjonistyczna!
A bezosobowy tytuł polski tego nie sugerował mi zupełnie. Dopiero gdy odszukałam pełny tytuł oryginalny – prawdziwe historie o seksie, miłości i psychoterapii – odkryłam, co miało mnie czekać. Niestety po przeczytaniu książki, a do tego momentu towarzyszyło mi lekkie oszołomienie, totalne zaskoczenie, narastająca ciekawość i odrobina zażenowania wnikaniem nie tylko w najintymniejsze zakamarki sfery seksualnej innych ludzi, ale również do ich majtek i pod kołdrę. Bo autorka, psycholog specjalizujący się w seksuologii, nie tylko obnażała psychicznie mężczyzn, rozbierając warstwa po warstwie jak cebulkę, nie tylko odnosiła tę wiedzę do własnego, osobistego związku z partnerem, dokonując na sobie wiwisekcji, to jeszcze w ten proceder wciągnęła mnie! Ja się godziłam na czytanie i poznawanie wnętrza mężczyzny, ale siadać na tej kozetce razem z autorką i jej pacjentami już nie.
Jednak nie dało się inaczej!
Mimowolnie, biorąc przykład z prowadzącej rozmowy terapeutyczne, uczestniczyłam w tym fascynującym projekcie. W "zaskakującej podróży w głąb erotycznego umysłu mężczyzny", w którym rodzą się psychoseksualne motywacje, pragnienia i zachowania erotyczne oraz spotykają się seks i miłość. Tak, tak – miłość również, bo nieprawdą jest, że mężczyźni chcą tylko seksu, ewentualnie pizzę i piwo po wszystkim.
Skąd więc zatem powszechne przekonanie, że myślą o nim bez przerwy, że wszystko im się z tym kojarzy i że tylko tego oczekują od kobiety, zasługując sobie na opinię kobieciarzy (dyplomatycznie rzecz ujmując!) i utarte określenie, które sama wielokrotnie słyszałam od innych kobiet – mężczyźni to świnie! A deprecjonujące zdanie – "Mężczyzna to prosty mechanizm z jedną dźwignią do obsługi". – z "My zdies' emigranty" Manueli Gretkowskiej, to już klasyka cytatów w gronie mieszanym w „bitwie” na słowa. Nie podzielałam wprawdzie tego powszechnego poglądu na temat mężczyzn, ale obwiniałam ich za brak pracy nad sobą.
Byłam w błędzie!
Chociaż nie do końca, bo mężczyźni pracują nad sobą, ale czynią to po omacku, na własną rękę, na miarę swoich możliwości i własnej intuicji. Efekty? Utarte opinie, które przytoczyłam powyżej. Jednak zanim zrozumiałam cały skomplikowany psychokulturowy mechanizm sublimacji potrzeby miłości w sferę seksualną, zacierałam ręce z ciekawości i chyba przekory. Ja nawet czułam, jak na twarz wypływa mi złośliwy uśmieszek, gdy brałam tę książkę do ręki. Bo spróbujcie zadać mężczyźnie pytanie, które wprawia ich w przerażenie – O czym teraz myślisz? Pytania o wyższym stopniu „sadyzmu” – Co teraz czujesz? – radzę nie zadawać. Dostanie stuporu, wymieni tylko doznania fizyczne albo skłamie. Tych pytań wiele poradników psychologicznych wręcz zakazuje, jeśli kobieta nie chce, żeby partner się przed nią zatrzasnął na cztery spusty. Metoda, która działa na kobietę, nie działa na mężczyznę. On nie analizuje uczuć, nie przebiera w nich, nie rozdrabnia i nie dzieli włosa na czworo. On czyni. A że czyni różnie i jak mu logika męska podpowiada, efekty są różne. Podejmowane z myślą o kochanej kobiecie i dla niej, w ostateczności paradoksalnie krzywdzą ją. Jednak czasami, czasami, kiedy problemy emocjonalne zaczynają negatywnie oddziaływać na najważniejszy (w ich mniemaniu) organ męski, kiedy "penis nie działa, jak trzeba, sięgają po nią natychmiast". To jedyny przypadek, kiedy szukają lekarza z własnej, nieprzymuszonej woli bez zachęcania z zewnątrz, chociaż nic go fizycznie nie boli.
Jak więc nie zacierać z satysfakcją rąk, kiedy miałam przed sobą gotowych mężczyzn odpowiadać na najbardziej osobiste pytania dotyczące najintymniejszej ich sfery, której bronią jak niepodległości? Nie seksualnej, a emocjonalnej. Miałam nareszcie uzyskać, pod okiem profesjonalisty, odpowiedzi na zakazane pytania, tak czytelnie umieszczone w podtytule.
Miałam poznać NAGĄ prawdę o mężczyznach.
I jak ona wyglądała?
Delikatnie i bezbronnie, wzbudzając współczucie, ale i chęć przytulenia. Wszystkich tych zdradzających swoje kochane żony i piękne dziewczyny, korzystających z usług prostytutek, seksoholików, erotomanów uzależnionych od filmów i internetowych stron pornograficznych, jak również tych należących do klubu sadomaso. Przyglądając się rozmówcom autorki o różnych osobowościach i problemach emocjonalnych przenoszonych na sferę seksualną i uwidacznianych w żenujących (czasami odrażających!) zachowaniach erotycznych, zrozumiałam jedno. Seks w życiu mężczyzny jest bardzo, bardzo ważny, ale to pochodna potrzeby miłości. Za każdym razem, z każdym nowym przypadkiem, "tematem, który najczęściej interesował pacjentów podczas terapii była… miłość". Za ich bulwersującymi, a czasami szokującymi zachowaniami zawsze stała osobowość ukształtowana kulturowo i ukryte potrzeby emocjonalne, bo dla autorki "seks to mikrokosmos ego". Autorka stosując jedną zasadę wobec swoich mężczyzn – powiedz mi, jakie masz preferencje seksualne, a powiem ci, kim jesteś – potrafiła "ocenić, jaka jest jego zdolność do odczuwania miłości, określić jego poczucie wartości, poziom pewności siebie, stosunek do władzy, a nawet odkryć problem z dzieciństwa".
Wszystko wydawało mi się takie proste, takie oczywiste i takie jasne!
A to dlatego, że autorka nie stworzyła poradnika ani książki medycznej. Nie używała nawet języka naukowego. Nie pisała o tym, co czują mężczyźni, ale pozwoliła przeczytać, co oni jej powiedzieli. Przytaczała konkretne rozmowy, dokładne dialogi, uzupełniane wyjaśniającymi i tłumaczącymi komentarzami, często odnosząc się do własnych doświadczeń erotycznych i zmuszając do tego również mnie. Ta książka nie pozwalałam mi na stanie z boku i czucie się lepszą czy mądrzejszą. Ona zachęcała do brania z tych historii życiowych tego, co najbardziej potrzebne, do poznawania i do nauki. Nie tylko dla dobra siebie samej, bo sporo w niej również o nas, kobietach, i naszej roli w życiu mężczyzny (nie jesteśmy bez winy i jako matki, i jako kochanki!),ale dla dobra dojrzałego, mądrego związku na zawsze, którego chcą obie strony.
Dla dobra naszych, kochanych mężczyzn – męża, partnera, brata, syna, ojca.
naostrzuksiazki.pl

Ależ ta książka jest szokująco ekshibicjonistyczna!
A bezosobowy tytuł polski tego nie sugerował mi zupełnie. Dopiero gdy odszukałam pełny tytuł oryginalny – prawdziwe historie o seksie, miłości i psychoterapii – odkryłam, co miało mnie czekać. Niestety po przeczytaniu książki, a do tego momentu towarzyszyło mi lekkie oszołomienie, totalne zaskoczenie, narastająca ciekawość...

Bardzo trudno ocenić mi książkę, ponieważ ma tak jakby dwie twarze. Zacznę od pozytywnej. Pani Engler ma fantastyczną wiedzę o seksualności mężczyzn i świetnie ją przekazuje. Trudno znaleźć jest naprawdę dobry poradnik "obsługi" faceta, a ta seksuolog na przykładzie swoich pacjentów serwuje nam odpowiedzi na wiele niezadanych pytań. Ta część jest super, daję 10/10, bo po to w końcu sięgnęłam po tę pozycję. Ale ta druga twarz... Wątek miłosny Brandy jest jak fabuła w filmie o Metallice - zupełnie niepotrzebny. Na dodatek pisze o sobie w sposób irytująco infantylny. Naprawdę, nie obchodzi mnie Twoja historia z tym gościem, którego imienia nie pamiętam, a i tak jest zmyślone zresztą. Wincyj pacjentów daj! Ta część jest 2/10 (wciąż lepsza niż Achaja, bo się klei, więc nie 1). Sumarycznie dają 6, polecam sięgnąć zainteresowanym i zagryźć zęby na nudnym wątku (z czasem idzie się przyzwyczaić do denerwującej maniery pisania autorki).

Bardzo trudno ocenić mi książkę, ponieważ ma tak jakby dwie twarze. Zacznę od pozytywnej. Pani Engler ma fantastyczną wiedzę o seksualności mężczyzn i świetnie ją przekazuje. Trudno znaleźć jest naprawdę dobry poradnik "obsługi" faceta, a ta seksuolog na przykładzie swoich pacjentów serwuje nam odpowiedzi na wiele niezadanych pytań. Ta część jest super, daję 10/10, bo po to...

Jeżeli oczekujesz od tej książki konkretnych wskazówek do pracy psychoterapeutycznej, czy też gruntownej wiedzy na temat psychoseksualnego funkcjonowania mężczyzn, to się zawiedziesz. Jeśli myślisz, że jest to poradnik, dzięki któremu zrozumiesz jak działają faceci i jak do nich dotrzeć... nie tędy droga. Mam wrażenie, że tytuł książki oraz wykształcenie i doświadczenie autorki, sprawiają że Czytelnik oczekuje trochę więcej niż na końcu dostaje. Nie jest to jednak książka zła, czyta się nawet całkiem nieźle. Autorka opisuje historie swoich pacjentów oraz odkrywa część swojego osobistego życia - burzliwy romans, wzloty i upadki w pracy początkującego seksuologa, swoje przemyślenie, obawy, wnioski. Momentami książka jest bardzo poważna, niesie jakieś przesłanie, ale chwilami jest też trochę naiwna, upraszczająca.

Czy warto czytać? Cóż, żeby wyrobić sobie gust literacki i umiejętność krytycznego myślenia trzeba sięgać nie tylko po to co dobre, ale też po przeciętne i słabe.To jest raczej przeciętne, ale z kilkoma mocnymi fragmentami, więc chyba warto :)

Jeżeli oczekujesz od tej książki konkretnych wskazówek do pracy psychoterapeutycznej, czy też gruntownej wiedzy na temat psychoseksualnego funkcjonowania mężczyzn, to się zawiedziesz. Jeśli myślisz, że jest to poradnik, dzięki któremu zrozumiesz jak działają faceci i jak do nich dotrzeć... nie tędy droga. Mam wrażenie, że tytuł książki oraz wykształcenie i doświadczenie...

Całkiem przypadkowo natknęłam się na tę książkę w bibliotece, a szkoda bo wolałabym mieć ją w swoim skromnym zbiorze, by móc do niej czasem wracać. Zaskakująca opowieść Doktor Engler na temat mężczyzn i to bardzo różnych mężczyzn. Zabiera nas w podróż po męskich umysłach,jakie mechanizmy nimi kierują oraz zdradza swoje przemyślenia, głównie na temat sesji terapeutycznych z poszczególnymi pacjentami ale również zagłębia się w swoją strefę emocjonalną. Bardzo zróżnicowane problemy, które poniekąd łączą się w jedną, wspólną całość. Zagłębia się mocno w psychikę męskich umysłów i właśnie dlatego uważam, że to bardzo dobra lektura. Podjęty przez pania doktor temat jest trudny, lecz jej książka jest świetnym przykładem na to, że nawet trudne tematy można opracować w taki sposób, by był zrozumiały dla przeciętniaków.

Całkiem przypadkowo natknęłam się na tę książkę w bibliotece, a szkoda bo wolałabym mieć ją w swoim skromnym zbiorze, by móc do niej czasem wracać. Zaskakująca opowieść Doktor Engler na temat mężczyzn i to bardzo różnych mężczyzn. Zabiera nas w podróż po męskich umysłach,jakie mechanizmy nimi kierują oraz zdradza swoje przemyślenia, głównie na temat sesji terapeutycznych z...

W książce poznajemy historie kilku mężczyzn, którzy trafili na tzw. kozetkę, terapię grupową, czy wręcz wylądowali u stóp pani psychoterapeutki - autorki.
Całość jest ciekawa. Teoretycznie obala większość mitów, przez pryzmat, których kobiety postrzegają mężczyzn. Praktycznie autorka miewa zaskakująco naiwne podejście, zwłaszcza jak na terapeutkę.
Całość okraszona poczuciem humoru jest bardzo lekka, choć chwilami daje okazje do zastanowienia czy refleksji.
Nie jest to poradnik, ale może czegoś nauczyć.

W książce poznajemy historie kilku mężczyzn, którzy trafili na tzw. kozetkę, terapię grupową, czy wręcz wylądowali u stóp pani psychoterapeutki - autorki.
Całość jest ciekawa. Teoretycznie obala większość mitów, przez pryzmat, których kobiety postrzegają mężczyzn. Praktycznie autorka miewa zaskakująco naiwne podejście, zwłaszcza jak na terapeutkę.
Całość okraszona poczuciem...

Kompletnie mi się nie podobała. Podeszłam do niej jak do książki psychologicznej. Zgodnie z wiedzą na temat autorki, która jest seksuolożką, potraktowałam pozycję serio.
W czasie lektury uśmiechnęłam się 3 razy. To ogromny plus. Jedyny.
Naiwna. To słowo, jakim bym określiła książkę. Nie dała mi żadnych odpowiedzi, nie zmusiła do żadnej refleksji. Nie dała do myślenia. Banalna. Łatwa. Prosta, żeby nie powiedzieć, że prostacka.
Nie podobała mi się ani sama treść, ani teorie i rozważania. Autorka jest tak infantylna w tym swoim cyrku, że nie umiem tego znieść.

Książka zupełnie nie dla mnie.

Kompletnie mi się nie podobała. Podeszłam do niej jak do książki psychologicznej. Zgodnie z wiedzą na temat autorki, która jest seksuolożką, potraktowałam pozycję serio.
W czasie lektury uśmiechnęłam się 3 razy. To ogromny plus. Jedyny.
Naiwna. To słowo, jakim bym określiła książkę. Nie dała mi żadnych odpowiedzi, nie zmusiła do żadnej refleksji. Nie dała do myślenia....

"Mężczyzna na kozetce" to nowość wydawnictwa PWN. Nie jest to typowy reportaż lub poradnik, a raczej nietypowa biografia mężczyzn na całym świecie.
Autorką książki jest dr Brandy Engler, ceniona seksuolożka, która otworzyła własną, prywatną praktykę lekarską. Spodziewając się pacjentów wyłącznie w osobie kobiet, spotkało ją niemałe zaskoczenie, bowiem z jej pomocy częściej i chętniej korzystają mężczyźni. To spowodowało, że Engler postanowiła napisać książkę o świecie mężczyzn, ich uczuciach i emocjach, problemach i poglądach. Tutaj z kolei okazało się, że publikacją zainteresowane są głównie kobiety. Tak oto powstało kompendium wiedzy o naturze męskiej, czytane przez kobiety, pisane przez mężczyzn.
Autorka stara się odpowiedzieć w swojej publikacji na wiele pytań dręczących kobiety, odnośnie mężczyzn. Okazuje się, że najwięcej problemów i sekretów skrywają najbardziej pewni siebie i śmiali, jednak w książce opisane są przypadki z każdego typu osobowości. Każdy rozdział poświęcony jest innej osobie, jej problemie i rozwiązaniu. Wśród pacjentów dr Brandy mamy takie przypadki jak mężczyzna, który nie potrafi nikomu zaufać, lub bojący się zaangażowania i bliskości, czy mężczyzna nie potrafiący kochać. Wszyscy oni zostali dogłębnie zanalizowani przez lekarkę, a dokładny zapis tej terapii wraz z dialogami i przemyśleniami Engler, został zawarty na kartach książki. Okazuje się, że dzieciństwo ma ogromny wpływ na dorosłe życie także uczuciowe, a większość problemów wynika z niewyjaśnionych i nierozwiązanych problemów rodzinnych ale i zawodowych. Także kompleksy oraz sposób wychowania i środowisko wpływają na zachowanie mężczyzn.
Miłe jest to, że autorka nie używa języka formalnego, naukowego, lecz posługuje się zwykłym potocznym, dzięki czemu zrozumiałam każdy omawiany problem i zagadnienie. Podobało mi się również to, że oprócz szczegółów terapii, mogłam dowiedzieć się co na temat pacjenta myśli sama lekarka, jako doktor i zwykła kobieta.Poznajemy też podczas lektury trochę prywatnego uczuciowego życia autorki, co jest ciekawym urozmaiceniem i sprawia, że książka wydaje się bardziej wiarygodna.
Książka jest bardzo ciekawa, łatwa w odbiorze, szybko się czyta i dowiaduje nowych rzeczy. Polecam ją nie tylko zainteresowanym tematem, ale i wszystkim, którzy na co dzień zmagają się z "problematycznym" przypadkiem, bo ta lektura jest naprawdę pomocna w wyjaśnianiu wielu zagadkowych kwestii.

"Mężczyzna na kozetce" to nowość wydawnictwa PWN. Nie jest to typowy reportaż lub poradnik, a raczej nietypowa biografia mężczyzn na całym świecie.
Autorką książki jest dr Brandy Engler, ceniona seksuolożka, która otworzyła własną, prywatną praktykę lekarską. Spodziewając się pacjentów wyłącznie w osobie kobiet, spotkało ją niemałe zaskoczenie, bowiem z jej pomocy...

Nie jest to wypowiedz wszystkowiedzącego zdystansowanego terapeuty analizującego chłodno poszczególne przypadki. Autorka znajduje tez miejsce (oczywiście jako tło do omawianych przykładow) na refleksje o swojej sytuacji - kobiety mającej problemy ze swoim życiem uczuciowym. To wydaje mi sie też wartość tej ksiązki.

Nie jest to wypowiedz wszystkowiedzącego zdystansowanego terapeuty analizującego chłodno poszczególne przypadki. Autorka znajduje tez miejsce (oczywiście jako tło do omawianych przykładow) na refleksje o swojej sytuacji - kobiety mającej problemy ze swoim życiem uczuciowym. To wydaje mi sie też wartość tej ksiązki.