Upalne lato Marianny

Lato 1939 roku. Coraz więcej mówi się o wojnie, nawet na wsi. Marianna, młoda kobieta marzy o tym jedynym, o wielkiej miłości. Marianna chce studiować prawo. Poznaje wykładowcę prawa i zakochuje się w nim. On jest dużo starszy od niej, a ona młoda i niedoświadczona. Czy coś z tego wyniknie? Kukułka wykukuje jej tylko rok życia.

Lato 1939 roku. Coraz więcej mówi się o wojnie, nawet na wsi. Marianna, młoda kobieta marzy o tym jedynym, o wielkiej miłości. Marianna chce studiować prawo. Poznaje wykładowcę prawa i zakochuje się w nim. On jest dużo starszy od niej, a ona młoda i niedoświadczona. Czy coś z tego wyniknie? Kukułka wykukuje jej tylko rok życia.

Trzeba oddac ze jezyk jest bardzo ladny, klimat spokojnej wsi, bez zawilej akcji

Trzeba oddac ze jezyk jest bardzo ladny, klimat spokojnej wsi, bez zawilej akcji

Wzruszająca i pełna wspomnień. Polecam

Wzruszająca i pełna wspomnień. Polecam

Po przeczytaniu kilku książkę autorki postanowiłem zapoznać się z jej wcześniejszą twórczością i w taki sposób trafiłem na pierwszy tom trylogii Upalne lato. Książka przenosi czytelnika w sielski klimat podwarszawskiej wsi, mimo że akcja rozgrywa się w sierpniu 1939 roku. Wprawdzie nie ma tu porywającej akcji, a raczej spokojny klimat polskiego majątku, gdzie znajomi z Warszawy spędzają wakacje. Tytułowa Marianna, która dopiero co stała się pełnoletnia, całe jej myśli krążą wokół zbliżających się studiów w stolicy i przeżywa pierwsze zauroczenie miłosne, do starszego od niej potencjalnie jej przyszłego wykładowcy na studiach. Czytając, wręcz czuje się letnie rozleniwienie, tym bardziej że autorka posługuje się pięknym językiem, opisując pejzaże wiejskie i życie ziemiańskie. Przedstawione postaci są niczym z krwi i kości jak najbardziej realne. Książka jest jednocześnie manifestem anty patriarchalnym, bardzo widocznym w dyskusjach między Marianną i starszymi paniami, którzy starają się jej wmówić, że takie traktowanie kobiet przez mężczyzn jest swego rodzaju tradycją, a i prawo II RP było bardziej restrykcyjne wobec kobiet i pobłażliwe wobec mężczyzny, jeżeli chodziło o relacje męsko żeńskie.
Polecam sięgnąć po niniejszą książkę, która obok walorów literackich z pewnością spełni funkcję relaksującą.

Po przeczytaniu kilku książkę autorki postanowiłem zapoznać się z jej wcześniejszą twórczością i w taki sposób trafiłem na pierwszy tom trylogii Upalne lato. Książka przenosi czytelnika w sielski klimat podwarszawskiej wsi, mimo że akcja rozgrywa się w sierpniu 1939 roku. Wprawdzie nie ma tu porywającej akcji, a raczej spokojny klimat polskiego majątku, gdzie znajomi z...

6,5
Fakt, w tej książce nie znajdziemy wartkiej akcji i szybkiego tempa. Ale Zyskowska tak pięknie pisze... Nietrudno poczuć sielskość wsi i beztroskę "tamtych lat", mimo widma wojny w tle. Przyjemna pozycja.

6,5
Fakt, w tej książce nie znajdziemy wartkiej akcji i szybkiego tempa. Ale Zyskowska tak pięknie pisze... Nietrudno poczuć sielskość wsi i beztroskę "tamtych lat", mimo widma wojny w tle. Przyjemna pozycja.

Ta książka dojrzewa w człowieku. Z jednej strony pięknie oddany krajobraz mazowieckiej wsi, którą tak dobrze znam - akcja rozgrywa się w powiecie, z którego pochodzę. Z drugiej strony trudne życie kobiet pełne niesprawiedliwości, okrucieństwa i patriarchatu. Książka zrobiła na mnie wrażenie, bo spodziewałam się lukrowanej historii z okresu międzywojnia, a dostałam prawdę. Katarzyna Zyskowska nie zawodzi po raz kolejny.

Ta książka dojrzewa w człowieku. Z jednej strony pięknie oddany krajobraz mazowieckiej wsi, którą tak dobrze znam - akcja rozgrywa się w powiecie, z którego pochodzę. Z drugiej strony trudne życie kobiet pełne niesprawiedliwości, okrucieństwa i patriarchatu. Książka zrobiła na mnie wrażenie, bo spodziewałam się lukrowanej historii z okresu międzywojnia, a dostałam prawdę....

Pierwsze wielkie uczucie młodej panieniki z mazowieckiego dworku, bardzo ckliwa opowieść

Pierwsze wielkie uczucie młodej panieniki z mazowieckiego dworku, bardzo ckliwa opowieść

Muszę przyznać, że mi jakoś nie podeszł ta powieść. Jak dla mnie za mało się działo i może był zbyt sielsko... Chociaż główna bohaterka była niezwykle irytująca ze swoimi poglądami, naiwnością i ogólnym postrzeganiem świata.
Wątek romantyczny wydawał mi się nierealny i naciągany.
Plus za język autorki, bo zawsze pisze pięknie.... i jeszcze za nastrój wsi tuż przed wojną...
Nie wiem, czy sięgnę po kolejne części...

Muszę przyznać, że mi jakoś nie podeszł ta powieść. Jak dla mnie za mało się działo i może był zbyt sielsko... Chociaż główna bohaterka była niezwykle irytująca ze swoimi poglądami, naiwnością i ogólnym postrzeganiem świata.
Wątek romantyczny wydawał mi się nierealny i naciągany.
Plus za język autorki, bo zawsze pisze pięknie.... i jeszcze za nastrój wsi tuż przed wojną......

Życiowo - miłosne rozterki młodej kobiety u progu dorosłości.
Sielski krajobraz, upalne lato '39 roku i totalna beztroska tuż przed nadchodzącą tragedią.

Opowiastka do poczytania w letni czas. Powiedziałabym, że raczej dla młodych dziewczyn, tylko czy młode dziewczyny czytają dzisiaj takie książki?

Styl pisania nie do końca mnie przekonuje, opowiadanie z pozycji "obserwatora" i powierzchowne dialogi nie pozwalają w 100% zagłębić się w powieść, poczuć emocji.
Mówiąc wprost, wieje nudą.

PS. Czytając opinie na temat "Marianny" natknęłam się gdzieś na zdanie, że spodoba się ona miłośnikom "Nad Niemnem". No chyba nie. Przynajmniej nie w moim przypadku, a przyznaję, że powieść Orzeszkowej lubię.

Porównywanie ze sobą tych dwóch utworów to jednak przesada.

Życiowo - miłosne rozterki młodej kobiety u progu dorosłości.
Sielski krajobraz, upalne lato '39 roku i totalna beztroska tuż przed nadchodzącą tragedią.

Opowiastka do poczytania w letni czas. Powiedziałabym, że raczej dla młodych dziewczyn, tylko czy młode dziewczyny czytają dzisiaj takie książki?

Styl pisania nie do końca mnie przekonuje, opowiadanie z pozycji...

Jak to u Zyskowskiej - piękny język, przez historię się płynie, można naprawdę poczuć klimat spokojnego życia w majątku ziemskim gdzieś na Mazowszu, w przededniu wojny. Bardzo dobrze napisana, ale dla mnie akurat tym razem jest tu za spokojnie, brakuje trochę tempa tej opowieści, choć pewnie to celowy zabieg. Na pewno dla miłośników Nad Niemnem ( ale opisów przyrody tutaj nie ma, więc bez obaw :-) ). Samą historię oceniam na 6 gwiazdek i dodatkowa gwiazdka za piękny język.

Jak to u Zyskowskiej - piękny język, przez historię się płynie, można naprawdę poczuć klimat spokojnego życia w majątku ziemskim gdzieś na Mazowszu, w przededniu wojny. Bardzo dobrze napisana, ale dla mnie akurat tym razem jest tu za spokojnie, brakuje trochę tempa tej opowieści, choć pewnie to celowy zabieg. Na pewno dla miłośników Nad Niemnem ( ale opisów przyrody tutaj...