Jesteś tylko mój

Początkowo trochę gubiłam się w stylu pisania autorki (przeplatające się z teraźniejszością retrospekcje Nataszy i Renaty). Jednak z czasem oswoiłam się z nim i książka coraz bardziej mnie zaciekawiła. Z mojego punktu widzenia główna bohaterka podjęła jak najbardziej słuszną decyzję. Choć późno, ale jednak przejrzała na oczy i dostrzegła, jakim egoistą jest Krzysztof. Lepiej być matką samą wychowującą dziecko w domu pełnym miłości, niż w "pełnej" rodzinie, gdzie o uczucia trzeba żebrać.

Początkowo trochę gubiłam się w stylu pisania autorki (przeplatające się z teraźniejszością retrospekcje Nataszy i Renaty). Jednak z czasem oswoiłam się z nim i książka coraz bardziej mnie zaciekawiła. Z mojego punktu widzenia główna bohaterka podjęła jak najbardziej słuszną decyzję. Choć późno, ale jednak przejrzała na oczy i dostrzegła, jakim egoistą jest Krzysztof....

Cóż to była za dobra książka przyjemność z czytania miałam wzruszyłam się przy niej.
Ciekawie przedstawiona historia i przejmująca była.
Dobrze się czytało książkę.

Cóż to była za dobra książka przyjemność z czytania miałam wzruszyłam się przy niej.
Ciekawie przedstawiona historia i przejmująca była.
Dobrze się czytało książkę.

Natasza poznaje Krzyśka na kursie tańca jednak wtedy traktuje go tylko jak przyjaciela.Gdy pojawia się Renata dziewczyna Krzyśka,Natasza zrozumie,że go kocha.Po kilku latach spotykają się ponownie.Krzysztof ma rodzinę ale ich uczucie jest silniejsze.Zaczynają się spotykać .Pewnego dnia na spotkaniu autorskim Nataszy zjawia się Renata i wręcza jej zeszyt.Natasza dowie się,że Renata odeszła od męża postanawia spotkać się z Krzyśkiem.Jednak w drodze na spotkanie znajduje wyrwana kartkę z zeszytu.Zrozumie,że Krzysztof nigdy nie chciał Jasia i dawno zrezygnował z niej.Zawraca z drogi.Rozpoczyna nowe życie.

Natasza poznaje Krzyśka na kursie tańca jednak wtedy traktuje go tylko jak przyjaciela.Gdy pojawia się Renata dziewczyna Krzyśka,Natasza zrozumie,że go kocha.Po kilku latach spotykają się ponownie.Krzysztof ma rodzinę ale ich uczucie jest silniejsze.Zaczynają się spotykać .Pewnego dnia na spotkaniu autorskim Nataszy zjawia się Renata i wręcza jej zeszyt.Natasza dowie się,że...

Książka Pani Joanny wpadła w moje ręce zupełnie przypadkowo - był to - bardzo szczęśliwy dla mnie przypadek. Wciągnęła mnie i… zarwałam nockę. "Jesteś tylko mój" to książka o kochance i o żonie. Dwie zupełnie różne kobiety, ta sama historia, jednak przedstawiona z dwóch różnych perspektyw. I on pomiędzy nimi.

Joanna Sykat matka, żona, pisarka. Wolny duch, który lubi zwiedzać i podkradać życiu smaczki i detale. Historie gonią ją wszędzie i domagają się pierwszeństwa. Przybywa ich tak szybko jak siwych włosów na głowie. Laureatka konkursów literackich. Jej debiutancka książka - zbiorek miniatur prozatorskich "Biedronki są ważne" - ukazała się w styczniu 2012 r.

Mamy dwa punkty widzenia rzeczywistości - Nataszy i Renaty. Obydwie chcą żyć z tym samym mężczyzną i są matkami jego synów. Poznajemy fakty, codzienność, z relacji jednej i drugiej. Mamy typowy trójkąt. W tym trójkącie nikt nie jest szczęśliwy. A jeżeli już to są to tylko wyrywane chwile, zupełnie oderwane od rzeczywistości i zwykłej codzienności. Jak ich losy potoczą się dalej. Czy Krzysiek w końcu okaże się prawdziwym mężczyzną? A może to one same znajdą rozwiązanie?

Natasza zaprzyjaźnia się z Krzysztofem, poznali się na kursie tańca. Mija trochę czasu zanim obydwoje uświadamiają sobie, że łączy ich coś więcej. On wtedy jest już z Renatą. Spotykają się ponownie po paru latach i wtedy tłumione uczucie wybucha wielką namiętnością. Jest jednak jedno ale - Krzysztof jest mężem Renaty.

Natasza jest bardzo żywiołowa, kolorowa, pełna energii. Ma w sobie jakieś szaleństwo i fantazje, które tak bardzo zauroczyły Krzysztofa. Pracuje na etacie i jest rozpoznawalną pisarką. Kocha Krzysztofa, z pełną świadomością godzi się być tą trzecią. Jest świadoma, że on nie zostawi żony i syna. Mówił do niej:

- "Za ciebie jestem wdzięczny losowi. - Zmuszony wykładał karty na stół. - Do Renaty czuję wdzięczność."
- "Ty byłaś pierwsza. A po tobie mogło już być tylko jakieś - zamiast".

Renata to przeciwieństwo Nataszy - spokojna, opanowana, ugodowa, cicha. Pozwoliła, aby to Krzysztof podejmował decyzje o ich wspólnym życiu, tak było jej wygodnie. Nie kocha go, jest jej po prostu z nim dobrze i nie chce go stracić. Po urodzeniu synka, zrezygnowała z pracy, zajęła się domem i dzieckiem. Nie do końca rozumiem jej empatię w stosunku do Renaty. Od samego początku wie, że on ma romans. Jednak boi się, że utraci dotychczasowe życie - więc milczy. Niejako godząc się z postępowaniem męża.

Krzysztof wzbudzał we mnie tylko negatywne emocje. Okazał się egoistą i słabym człowiekiem. Swoim postępowaniem, krzywdzi jedną i drugą.

"Myślisz, że to łatwo kochać dwie kobiety jednocześnie i musieć wybierać pomiędzy nimi”.

Nasze życie jest bardzo nieprzewidywalne, oceniamy innych, często wyrządzając tym krzywdę, kierując się niezrozumieniem, ciekawością lub antypatią. A za postępowaniem każdego człowieka stoją przeróżne motywy. Nie powinniśmy oceniać. Opowieść o miłości, zdradzie, przyzwyczajeniu, przyjaźni, nieszczęśliwej miłości. Emocje w książce, aż buzują, przelewają się. "Jesteś tylko mój" to lektura, w której nic nie jest takie jak nam się wydaje. Jedyny pewnik to miłość do dziecka. Książka dobrze napisana, czyta się bardzo dobrze i szybko. Wciągająca i dająca do myślenia. Polecam :)

Książka Pani Joanny wpadła w moje ręce zupełnie przypadkowo - był to - bardzo szczęśliwy dla mnie przypadek. Wciągnęła mnie i… zarwałam nockę. "Jesteś tylko mój" to książka o kochance i o żonie. Dwie zupełnie różne kobiety, ta sama historia, jednak przedstawiona z dwóch różnych perspektyw. I on pomiędzy nimi.

Joanna Sykat matka, żona, pisarka. Wolny duch, który lubi...

Krótka i smutna historia. Temat zdrady ujęty w ciekawy sposób, ponieważ czytelnik może dowiedzieć się co czuje zdradzana żona oraz kochanka. Poza tym książka ta pokazuje, że nie warto wiązać się bez miłości, ponieważ efekt jest zły (unieszczęśliwienie siebie i drugiej osoby, poranienia duchowe, brak miłości takiej prawdziwej). Żal mi tych kobiet. Natomiast faceta nie żal mi wcale. Dlaczego? Przekonasz się, gdy przeczytasz książkę ;-)

Krótka i smutna historia. Temat zdrady ujęty w ciekawy sposób, ponieważ czytelnik może dowiedzieć się co czuje zdradzana żona oraz kochanka. Poza tym książka ta pokazuje, że nie warto wiązać się bez miłości, ponieważ efekt jest zły (unieszczęśliwienie siebie i drugiej osoby, poranienia duchowe, brak miłości takiej prawdziwej). Żal mi tych kobiet. Natomiast faceta nie żal mi...

Książka przeczytana niemal jednym tchem. Pewnie gdyby nie synek przeczytałabym ją w góra dwa dni a nie w tydzień. Opowiada przede wszystkim (oczywiście to moja luźna interpretacja) o miłości do mężczyzny, później do dziecka. Ta miłość wychodzi od kobiety a w sumie tu przypadek od dwóch kobiet (żona i kochanka) a we wszystko uwikłany jest jeden mężczyzna,który okazał się nie odpowiedzialny przede wszystkim w stosunku do dzieci. Historia fikcyjna a jakże może się przydarzyć w życiu codziennym. Mało razy jesteśmy świadkami, że ktoś nie jest gotowy, na miłość do partnera (nie ważne czy to jest kobieta czy mężczyzna) czy też nie jest gotowy do dzieci a na to wszystko mniej lub bardziej się decyduje i nie wywiązuje się w żaden sposób przy czym krzywdząc innych i nie chcąc tego w jakikolwiek sposób naprawić? Morał książki jest taki (tu głównie może i dla kobiet ale myślę, że i może też trochę dla mężczyzn) nie ważne co Cię spotka w życiu musisz podnieść się, pożegnać się z przeszłością i wziąć na barki swoje brzemię i iść z podniesioną głową. Bo kto inny rade da jak nie TY

Książka przeczytana niemal jednym tchem. Pewnie gdyby nie synek przeczytałabym ją w góra dwa dni a nie w tydzień. Opowiada przede wszystkim (oczywiście to moja luźna interpretacja) o miłości do mężczyzny, później do dziecka. Ta miłość wychodzi od kobiety a w sumie tu przypadek od dwóch kobiet (żona i kochanka) a we wszystko uwikłany jest jeden mężczyzna,który okazał się nie...

Trójkąt - on, ona i ta trzecia. Historia stara jak świat. Wydaje się,że wszystko już na temat powiedziano, a jednak ta książka dodaje coś jeszcze. Niebanalnie opowiedziana historia, z nieoczekiwanym zakończeniem. Naprawdę wciąga.

Trójkąt - on, ona i ta trzecia. Historia stara jak świat. Wydaje się,że wszystko już na temat powiedziano, a jednak ta książka dodaje coś jeszcze. Niebanalnie opowiedziana historia, z nieoczekiwanym zakończeniem. Naprawdę wciąga.

On jest jeden, one są dwie... czyli historia dość typowego trójkąta mąż, żona, kochanka. Oryginalność tej książki polega jednak na tym, że poznajemy te same wydarzenia z perspektwy obu kobiet. Dzięki temu zabiegowi nie ma tu tej dobrej i tej złej. Nic nie jest czarne lub białe.
Nie powiem jednak, żeby ta książka wywarła na mnie jakieś większe wrażenie. Fabuła raczej zaskakująca nie jest. Bohaterowie według mnie trochę antypatyczni co nie pozwoliło mi się z nimi w jakikolwiek sposób utożsamić.
Bardzo poprawna obyczajówka przy której jednak moje emocje bez większego wysiłku zostały utrzymane na wodzy

On jest jeden, one są dwie... czyli historia dość typowego trójkąta mąż, żona, kochanka. Oryginalność tej książki polega jednak na tym, że poznajemy te same wydarzenia z perspektwy obu kobiet. Dzięki temu zabiegowi nie ma tu tej dobrej i tej złej. Nic nie jest czarne lub białe.
Nie powiem jednak, żeby ta książka wywarła na mnie jakieś większe wrażenie. Fabuła raczej...

Książka na jedno popołudnie. Bardzo krótka z typowym problemem faceta, który nie może się zdecydować którą kobietę wybrać. Szkoda że krzywdzi je obie: żonę i kochankę. Zakończenie zaskakujące

Książka na jedno popołudnie. Bardzo krótka z typowym problemem faceta, który nie może się zdecydować którą kobietę wybrać. Szkoda że krzywdzi je obie: żonę i kochankę. Zakończenie zaskakujące

Joanna Sykat stworzyła nietuzinkową opowieść z barwnymi bohaterami. Podejrzewam, że po przeczytaniu tej powieści, niejednej kobiecie zapali się w głowie czerwona lampka, a być może dzięki niej zmieni się nawet na zieloną.

Poznajemy tutaj Nataszę, która wydaje się twardo stąpać po ziemi, jest zdecydowana w swoich postanowieniach. Na kursie rumby poznaje Krzysztofa, który od początku darzy ją uczuciem, lecz ona tego od razu nie zauważa, a kiedy to robi jest już za późno, gdyż on układa sobie życie u boku Renaty.
Renata to kobieta, która podporządkowuje się Krzysztofowi. Nawet kiedy odkrywa, że on ją zdradza z Nataszą, nie ma odwagi, by zakończyć ten związek. Regularnie śledzi każdy wspólny krok kochanków, lecz wciąż milczy. Czy nie potrafiła tego zakończyć ze względu na swoje dziecko? Czy to właśnie Wikuś był przeszkodą, by zakończyć to upokarzanie?

Jak wiele jest na świecie związków, w których partnerzy myślą, że darzą się wielką miłością, a wcale tak nie jest? Czy warto uszczęśliwiać się na siłę? Czy dobro dziecka zawsze powinniśmy stawiać ponad swoje własne? Myślę, że wszystko zależy od tego, w jakiej znajdziemy się sytuacji.
Z początku nie mogłam zrozumieć postawy Renaty, która zawzięcie udawała, że nic się nie dzieje w jej małżeństwie. No bo jak długo można udawać, że nic się nie stało, kiedy własny mąż okłamuje nas na każdym kroku i do tego przyprawia nam "rogi"? Byłam zła na Renatę, że nie potrafiła definitywnie coś z tym zrobić. Natomiast w drugiej połowie książki, zmieniłam zdanie na jej temat, kiedy w końcu się otrząsnęła i wzięła w garść.
Uważacie, że jeśli dwoje ludzi się nie kocha w małżeństwie, a trwa w nim tylko dlatego, że w tym związku jest dziecko to dobrze? Czy myślicie, że emocje z rodziców nie przechodzą na dzieci? Dzieci nie zawsze są takie głupie jakby mogło się wydawać, wręcz przeciwnie, czasem są sprytniejsze niż moglibyśmy pomyśleć.

Natasza z początku była postacią bardzo egoistyczną. Bo, która normalna kobieta pchałaby się w życie żonatego mężczyzny? Czy jej postępowanie było uzasadnione? Według mnie nie. Gdyby nie poddała się urokowi Krzysztofa, nie doszłoby do rozbicia nie tylko jego rodziny, ale także i jej życia.

"Grałam tę swoją drugoplanową rolę z wdziękiem i już zupełnie bez pretensji. Uspokojona maksymą babci, że z życia trzeba garściami brać to, co akurat nam daje, brałam Krzyśka z całym dobrodziejstwem jego inwentarza."

Później z każdą kolejną stroną było mi jej coraz bardziej żal. Ale jak wiadomo, człowiek musi płacić za swoje błędy.
Natomiast postać Krzysztofa, to postać, której nie lubiłam od początku do samego końca. Okazał się podłym draniem i niezwykłym tchórzem. Kiedy miał dwie kobiety, czerpał od nich pełnymi garściami, a kiedy przyszło mu stawić czoła rzeczywistości - schował głowę w piasek.

Natasza rozpoczyna swoją przygodę z Krzysztofem ponownie krok po kroku wspominając całą historię ich znajomości, kiedy pewnego razu na jej spotkaniu autorskim, Renata zostawia jej tajemniczy żółty zeszyt. Zeszyt, który otworzy jej oczy na wszystko ponownie. Czy zatem jej historia z Krzysztofem będzie miała szansę na szczęśliwe zakończenie? Czy porzuci Renatę i swojego synka, by stworzyć rodzinę z Nataszą?

To moje pierwsze spotkanie z autorką, i bardzo ubolewam, że dopiero teraz sięgnęłam po jej twórczość. Na pewno na tej pozycji nie zakończę. Bohaterowie wykreowani przez Joannę Sykat są niezwykle prawdziwi, czuć bijące od nich emocje. Nie są przerysowani, można się z nimi utożsamić. Język, którym posługuje się autorka jest przyjazny dla czytelnika i pozwala się szybko chłonąć.
Jesteś tylko mój to powieść o odnajdywaniu własnego miejsca na tej ziemi, o przemianie wewnętrznej bohaterów, o odnajdywaniu w nich siły na szukanie własnego szczęścia, o trudniej niespełnionej miłości. Książka nie jest przewidywalna, a takiego zakończenia z pewnością nie mogłam przewidzieć.

"Życie tworzy często najbardziej absurdalne scenariusze, w które jednak nie uwierzy nikt, kto nie był ich bohaterem."


Serdecznie polecam do zapoznania się z tą książkę, z której każdy wyciągnie wnioski dla siebie.

czytaninka.blogspot.com

Joanna Sykat stworzyła nietuzinkową opowieść z barwnymi bohaterami. Podejrzewam, że po przeczytaniu tej powieści, niejednej kobiecie zapali się w głowie czerwona lampka, a być może dzięki niej zmieni się nawet na zieloną.

Poznajemy tutaj Nataszę, która wydaje się twardo stąpać po ziemi, jest zdecydowana w swoich postanowieniach. Na kursie rumby poznaje Krzysztofa, który...