Opinie użytkownika
Jako że nie czytam zbyt dużo fantastyki, to ta książka stanowiła dla mnie z początku niemałe wyzwanie. Trudno mi stwierdzić, na ile to, co serwuje nam autorka, jest oryginalne i wybija się na tle reszty, ale na mnie "Piąta pora roku" wywarła spore wrażenie.
Sam świat przedstawiony bardzo na plus, choć trudno się w nim połapać i pojąć zasady jego funkcjonowania. Niemniej,...
Rozwleczona i przeciągnięta, a miejscami bardzo nierówna i męcząca - opisy i rozważania snute przez główną bohaterkę (biografka) ciężko się czyta i trudno przez nie przebrnąć, w przeciwieństwie do lepiej poprowadzonych partii, wygłaszanych przez pisarkę.
Mimo wszystko w moim odczuciu historia grubymi nićmi szyta i aż nierealna momentami. Wątek dotyczący sytuacji rodzinnej...
Zupełnie inny Backman niż ten, którego poznałam przy okazji "Miasta niedźwiedzia". Może trochę mniej moralizatorski.
Nie będę się rozpisywać. Powiem tylko tyle, że absolutnie nie dziwią mnie te liczne pochwały i szturmem zdobywane serca czytelników, bo najzwyczajniej w świecie ludzie potrzebują takich historii. Takich do poplakania. I do pośmiania też. I to właśnie lubię...
Mam w tej chwili ochotę szczerze sobie pogratulować - że doczytałam tę książkę (cegłę) do końca. Nie róbcie sobie tego i, jeśli przez tę kilka-dziesiąt/set pierwszych stron, ta powieść niczym Was nie ujmie, to z czystym sumieniem ją porzućcie. Serio. Bo później nie jest wcale lepiej, a zakończenie niczego Wam nie zrekompensuje.
To moje pierwsze spotkanie z tym autorem i...
Moja druga Bohman i lekkie rozczarowanie (choć nie tak duże, bo zawczasu rzuciłam okiem na recenzję i wiedziałam, czego się spodziewać).
Cóż, trudno przyznać, że ta książka się autorce udała. Z drugiej strony "O zmierzchu" nie wymęczyło mnie aż tak (jak mogłoby), bo nie doczytywalam jej w bólach i męce. Ot, historia, o której nie do końca wiadomo, dokąd zmierza i co chce...
Rozczarowanie, jakich mało. Chociaż w sumie nie, bo gdzieś podskórnie czułam, że ta historia nie rzuci mnie na kolana.
Dla mnie ta książka jest bardzo... płaska. Narracja (forma wywiadu) w mojej skromnej opinii zabiła tę historię. Może dla niektórych ma to sens, ja się tylko męczyłam podczas lektury, bo nie czułam, że weszłam do tego świata w pełni. Zupełnie nie czułam...
Przyjemne czytadelko do autobusu, tak bym określiła tę książkę w kilku słowach. Lektura z gatunku tych, które absolutnie nic nie zmieni(aj)ą w naszym życiu, niczego konkretnego nie wniosą poza kilkoma godzinami rozrywki. Dosyć przewidywalna, poprawnie napisana, z ciekawą postacią kobiecą (choć z początku bardzo antypatyczną). W sumie dużo bardziej by do mnie ta książka...
więcej Pokaż mimo toNie będę gwiazdkować, bo ewidentnie nie jestem docelową odbiorczynią tej książki. "Czuła przewodniczka" w 80% jest (dla mnie!) jednym wielkim truizmem. A te 20% to już ten poziom odklejenia (szczerze przepraszam urażonych, ale tak to odbieram), że nie pozostało mi nic innego jak tylko przewracać oczami i cicho prychać pod nosem. Najwidoczniej mój poziom rozwoju duchowego i...
więcej Pokaż mimo to
Cóż za rozczarowanie! Bardzo możliwe, że sobie Zafona idealizowałam przez te wszystkie lata, odkąd te (ponad?) 10 lat temu przeczytałam "Cień wiatru". Albo mój gust już tak się wyrobił, że mało co jest mnie w stanie zaskoczyć. Albo najzwyczajniej w świecie "Marina" jest książką słabą i do pięt nie dorasta swojej bardziej znanej siostrze.
Napisana w sposób, który (mnie)...
Porównania do Murakamiego zdecydowanie nie na wyrost, bo czuć w "Deszczowych ptakach" jego ducha. Bardzo (nostalgia, deszcz, jazz). A że ja lubię jego prozę, tak i debiut Clarissy Goenawan przypadł mi do gustu, choć okazał się zupełnie czymś innym, niż na początku zakładałam.
Nie jest to bowiem żaden kryminał. Wątek morderstwa jest tylko pretekstem do zgłębienia przez...
Ach, sama nie wiem, Sally...
Bardzo lubię sposób kreacji bohaterów u Rooney. Jest w nich coś, co mnie pociąga i intryguje, choć przecież nie potrafię znaleźć z nimi wielu punków wspólnych. A mimo to chcę o nich czytać.
Mam jednak mieszane uczucia co do "Rozmów z przyjaciółmi". Czuć mocno, że to debiut i takie trochę preludium przed "Normalnymi ludźmi", jakby autorka...
R e w e l a c j a! Aż mi przykro i smutno, że tak mało osób (patrząc na liczbę recenzji na LC i goodreads) wyruszy(ło) w podróż z Reginą Porter i jej powieścią. Cieszę się, że ta kolorowa okładka przyciągnęła moją uwagę na bibliotecznej półce, bo ominęłaby mnie tak cudowna literacka przygoda.
"Podróżni" zachwycili mnie od pierwszych stron i trwałam w tym zachwycie aż do...
Długo się zbierałam do tego reportażu, bo wciąż mam w głowie i przed oczami matkę niepełnosprawnego syna, która na zeszłorocznym proteście wykrzykiwała swój ból, poczucie osamotnienia i niezrozumienia.
Jak chyba każdy reportaż Jacka Hołuba - a ten nie stanowi wyjątku - "Żeby umarło przede mną" to lektura niełatwa, druzgocąca, bolesna. Taka, po której nie sposób spać...
Wow, okazuje się, że Ferrante może (mi) się jednak podobać! I jest to o tyle zadziwiające, że widzę w "Córce" wiele zbieżności z tetralogią neapolitańską, która wyniosła autorkę na szczyt, a do mnie nie do końca trafi(ł)a.
Może to kwestia tej skondensowanej formy, która działa tutaj bardzo na korzyść? Mamy samo mięso, opakowane w proste, bezpośrednio słowa, bez owijania w...
Trafiła ta książka na bardzo niepodatny grunt, bo wybitnie nie gustuję w powieściach przygodowych i klimacie rodem z Juliusza Verne'a. Niestety, nic mnie tu specjalnie nie zachwyciło, nie przykuło mojej uwagi, nie sprawiło, że wprost nie mogłam oderwać się od przygód George'a Washingtona Blacka, jedenastoletniego niewolnika na jednej z plantacji na Barbadosie.
Nic tu do...
Chyba największe literackie zaskoczenie 2021 roku, a z całą pewnością najlepsza obyczajówka w tym roku.
Nie wiem, komu przypisywać większe zasługi - samemu autorowi, czy może Wojciechowi Stagenalskiemu, który wyniósł tę książkę na całkiem nowy (wyższy?) poziom? Mam wrażenie, że za sprawą jego genialnego głosu i interpretacji ta książka nabrała innego wydźwięku.
Jestem...
Aż trudno mi uwierzyć, że "Dom głosów" wyszedł spod pióra Donato Carrisiego. To jeden z niewielu autorów kryminałów / thrillerów, który zachwycił mnie sposobem snucia opowieści, bo był tak inny i nieoczywisty na tle typowych książek z tego gatunku. Już nie wspominając o samej fabule, które zwalała z nóg.
Co tu się podziało?, aż ciśnie mi się na usta. "Dom głosów", owszem,...
Moje pierwsze spotkanie z wydawnictwem Pauza i Marie Aubert - a jakże udane! Taka malutka książeczka, tak niewiele stron, a tak wiele treści.
Z reguły nie jestem fanką takich mikropowieści i aż tak skondensowanej formy, bo lubię się zagłębić w te nowe literackie światy, ale w tym przypadku myślę, że objętość to tylko atut. To, co miało wybrzmieć, wybrzmiało tak, jak...
Ależ mi się dobra książka trafiła na ten koniec 2021! Szczerze mówiąc, dawno nie czytałam powieści, podczas lektury której czułabym aż tak duży... dyskomfort? Naprawdę długo zastanawiałam się (również w trakcie czytania), jak nazwać to, co mi towarzyszy(ło) przez te kilkaset stron (od samego początku) i myślę, że to jedno słowo doskonale oddaje te wszystkie emocje. D y s k...
więcej Pokaż mimo to