Spowiedź

Tłumaczenie: Bogdan Baran
Wydawnictwo: Aletheia
7,76 (165 ocen i 11 opinii) Zobacz oceny
10
15
9
33
8
44
7
53
6
15
5
2
4
2
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Ispoved
data wydania
ISBN
9788361182627
liczba stron
200
język
polski
dodała
Ag2S

Lew Tołstoj (1828–1910), rosyjski klasyk światowej literatury, w latach siedemdziesiątych XIX wieku przeżywał egzystencjalny kryzys, rozważał sens, a właściwie bezsens swojego życia i prawdy szukał w religii, do której wcześniej miał obojętny stosunek. W tym okresie miał już za sobą dwa główne dzieła: „Wojnę i pokój” oraz „Annę Kareninę”. Od kilkunastu lat mieszkał w Jasnej Polanie, cieszył...

Lew Tołstoj (1828–1910), rosyjski klasyk światowej literatury, w latach siedemdziesiątych XIX wieku przeżywał egzystencjalny kryzys, rozważał sens, a właściwie bezsens swojego życia i prawdy szukał w religii, do której wcześniej miał obojętny stosunek. W tym okresie miał już za sobą dwa główne dzieła: „Wojnę i pokój” oraz „Annę Kareninę”. Od kilkunastu lat mieszkał w Jasnej Polanie, cieszył się poważaniem i sławą. Nieortodoksyjne eksperymenty z religią doprowadziły do wykluczenia go z Cerkwi, ale nastąpiło to dopiero w 1901 roku, na razie zaś wynikiem rozmyślań nad sensem życia stał się ich zapis w postaci tej „Spowiedzi”, dokonany w 1879 i 1882 roku, ale z racji niecenzuralności (religijnej) opublikowany dopiero w 1884 roku w Szwajcarii, a w Rosji w 1906. Tołstoj cofa się do podstawowego „pytania życiowego” sformułowanego najprościej, jak to tylko możliwe: po co żyję i co po mnie zostanie? Dramatyczna opowieść o poszukiwaniu odpowiedzi na to pytanie, poruszająco szczera, choć zarazem dzieło pisarza świadomego swej sztuki, ma uniwersalny sens i przemówi także do dzisiejszego czytelnika z innej epoki, innej cywilizacji.

 

źródło opisu: Nota Wydawcy

źródło okładki: Wydawca

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (729)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 4505
Ag2S | 2011-06-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 maja 2011

Pół roku temu obchodziliśmy setną rocznicę śmierci wybitnego powieściopisarza Lwa Tołstoj. Minęło już tyle lat, a słowa Autora zawarte w tej książce są nadal aktualne, teraźniejsze, dotykają tych samych problemów, jakie mają ludzie w dzisiejszych czasach, zadają to samo pytanie: „po co ja żyję?”
„Spowiedź” to rozważania złamanego człowieka nad celowością życia. Długotrwałe i dramatyczne poszukiwania nie dają satysfakcjonującej odpowiedź, gdyż jedyne, co przychodzi do głowy to „brak sensu istnienia”. Wrażenie wywierają samobójcze myśli Tołstoja. Człowiek mający rodzinę, poukładane życie, zamożny, boi się samego siebie, zanurza się we mgle i popada w depresję. Jednak z dalszych kart „Spowiedzi” dowiadujemy się, że to właśnie w Bogu odnajduje on wyjście z marazmu - piękne i prawdziwe :)

książek: 143
Renata Ryś | 2013-11-28
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam

Są tacy pisarze, którzy za wyszukaną formą ukrywają miałkie treści. Są też tacy, którzy w prosty sposób potrafią przedstawić najtrudniejsze problemy - do tych drugich zaliczyć należy Tołstoja. Jego 'Spowiedź' to dzieło, które zmienia człowieka i jego sposób postrzegania rzeczywistości. To nie jest książka, którą czytamy raz w życiu, by później odłożyć ją na półkę. 'Spowiedź' ma się zawsze pod ręką, ponieważ w trudnych chwilach, gdy wydaje się, że nic nie ma sensu, słowa Tołstoja przynoszą ukojenie.

książek: 104
Dolores | 2016-01-25
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 2016 rok

„Wszystko, co we mnie dobre, zawdzięczam książce” (Maksym Gorki). Ten właśnie cytat nasuwa mi się po przeczytaniu „Spowiedzi”. W mojej obecnej sytuacji kryzysu duchowego, kiedy ważę na szali wszystkie aspekty mojego życia, książka ta, która miała przynieść ukojenie duszy, jeszcze bardziej mnie pogrążyła. Ale o to w sumie chodziło. I mi i Tołstojowi. A i dobrze. W sumie to lubię się tak pławić w poczuciu bezsensowności i nicości. Marność nad marnościami i wszystko marność. Genialny, krótki, zwarty, głęboki, maksymalnie szczery bilans życia pisarza.
„Jesteś przypadkowo ulepioną bryłką. Bryłka gnije. Gnicie to bryłka nazywa swym życiem. Bryłka rozleci się – skończy się życie i wszystkie pytania”.

książek: 602
Grot | 2015-12-18
Na półkach: Przeczytane

Po co żyje i co po mnie zostanie? Jest to kluczowe pytanie Tołstoja zawarte w książce, która jest efektem kryzysu egzystencjalnego, kryzysu wartości jakie w pewnym okresie przeżywał pisarz.

„Spowiedź” jest to niezwykle szczerą publikacją. Słynny rosyjski intelektualista miał już w swoim dorobku dwa główne arcydzieła – „Wojnę i pokój” oraz „Annę Kareninę” , więc pozwolił sobie na coś zupełnie wyjątkowego - rozliczenie z przeszłością. Autor przyznaje że w młodości miał poważny kryzys religijny, odkrył bezsensowność życia. Pojawiały się myśli samobójcze – „Ja sam nie wiedziałem czego chcę, bałem się życia uciekałem od niego, a mimo to czegoś się jeszcze w nim spodziewałem”. Tołstoj przyznał że rodzina i literatura trzymały go przy życiu, lecz rodzina kiedyś umrze, a dzieła literackie odejdą w zapomnienie...

Literat poszukiwał odpowiedzi na pytanie o sens życia w nauce, choć go tam nie znalazł. Jak pisze, według nauki życie to „czasowe połączenie przypadkowych cząsteczek”.

To co...

książek: 1670

Jedna z najlepszych książek, jakie czytałem. Z tym, że rozczarowała mnie niejako druga połowa tej publikacji. Nie chcę spojlerować , więc nie napiszę, o co chodzi.

książek: 2706

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

"Spowiedź" Tołstoja to dość krótka pozycja, w której opisuje on swoją utratę wiary w Boga, nihilistyczny okres życia i nawrócenie. Sięgnąłem po nią, gdyż wspomniał o niej Thomas Ligotti w swoim "Spisku przeciwko ludzkiej rasie", dla którego Tołstoj idealnie wpisywał się swoją osobą w nurt filozofii pesymistycznej, tworząc bardzo dobre opisy stanu poczucia beznadziei i bezsensowności życia. Fakt nawrócenia oczywiście Ligottiemu się nie spodobał...

Autor zaczyna swoje wyznania wspomnieniem młodości, w której to dość szybko odrzucił wiarę w Boga, gdyż nie żył nią. Żył w specyficznym środowisku literackim, w którym uchodził za człowieka raczej cnotliwego, choć autor zaznacza, że nie było obrzydliwości, której nie popełnił w tym czasie. Pisał motywowany swoją próżnością, a także żądzą sławy i zdobycia pieniędzy. W związku z tym "koniecznie trzeba było ukrywać dobro, a ukazywać zło", co robił i osiągał sukcesy literackie. Jest to moim zdaniem bardzo ciekawa uwaga dla filozofów...

książek: 112
SamotnyWilk44 | 2019-02-13
Na półkach: Filozofia, Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 13 lutego 2019

Książka ta jest poniekąd rozliczeniem, swoistym rachunkiem sumienia, jakiego Tołstoj dokonuje nad swoim życiem.

Rosyjski pisarz przywołuje swoje własne refleksje nad kryzysem egzystencjalnym, który dotknął go podczas swojego życia. Kryzys ten przejawiał się permanentnym poszukiwaniem sensu życia, który został przez Tołstoja zagubiony przez splot wielu życiowych wydarzeń.

Pomimo znacznych sukcesów - osiągnięć pisarskich, posiadania małżonki i dzieci, sporego majątku Tołstoja zaczynają nękać myśli samobójcze oraz nieustanne powracające pytanie "Po co żyć i co po mnie właściwie zostanie?". Szczęście rozumiane w wymiarze materialnym nie idzie w parze z wymiarem duchowym. W duchu pozostaje bezkresna pustka; Tołstoj jednak nie ma odwagi popełnić aktu samobójstwa - co poniekąd uzasadnia strachem, słabością charakteru.

W końcu po stanach nieustającego niepokoju Tołstoj dochodzi do wniosku, iż głęboki sens życiu nadaje wiara. Wiara w coś i kogoś. Wiara, która napędza do życia i pobudza...

książek: 0

Jeden z największych pisarzy świata w momencie potężnego kryzysu egzystencjalnego. Wszechogarniające; pustka, nicość, samotność, jałowość, rozpacz, cierpienie, beznadzieja i nadchodząca nieuchronnie śmierć - spychają pisarza w najczarniejsze z możliwych otchłanie depresji, załamania i utraty wiary w jakikolwiek sens i celowość życia. Smutna i przygnębiająca to lektura, tym bardziej, że chciałoby się wierzyć, iż tak wielki twórca odnajdzie może jakieś nikłe pocieszenie w spuściźnie literackiej jaką pozostawia. Ale nawet i tu nie widzi powodów by choć trochę bardziej optymistycznie spojrzeć na swoje życie.
Jedynym wybawieniem i możliwością uzdrowienia duszy wydaje się być powrót do religii i do wiary w Boga. Jednak prawdę powiedziawszy nie widzę w tych zamiarach odpowiednio dużej żarliwości i chęci, i mam wrażenie, że sam pisarz nie do końca był przekonany czy dzięki religii odnajdzie spokój. Wyczuwam w tym tekście pewną naiwność, niepewność, tak jakby Tołstoj stąpał po bardzo...

książek: 177
sekretna | 2018-12-09
Na półkach: Przeczytane

W czasie czytania tej lektury czułam się jakby Tołstoj bezpośrednio opowiadał mi o swoich rozważaniach i jakby mówił to, bo zna moje szlaki myśli, które wielokrotnie przebywałam i przebywam i chciał do nich niejako nawiązać. W piękny i szczery sposób ujawnił swoje słabości i lęki udowadniając kolejny raz jak wielką rolę w jego życiu pełniło samodoskonalenie się. Autorytet i genialny pisarz. Polecam!

książek: 508
Jarosław Wiśniewski | 2016-10-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Książka wyjątkowa. Tołstoj w tym dziele postanowił opisać dręczące go wątpliwości i rozterki duchowe na temat sensu istnienia i wartości życia człowieka. Podzielił się z czytelnikami swoimi najskrytszymi myślami natury metafizycznej i odsłonił swą duszę. Dokonał literackiej spowiedzi, która stała się wybitnym dziełem.
"Spowiedź" Tołstoja jest podzielona na szesnaście części i zakończenie napisane trzy lata później (w 1882 roku). W wydaniu z serii "Biblioteka filozofów" na początku książki umieszczona została znakomita przedmowa księdza Mariana Morawskiego z roku 1888 roku. Polecam ją równie gorąco jak samą "Spowiedź", która następuje po niej. Dzieło Tołstoja nie jest długie, ale wybitne i wyróżnia się spośród innych książek tego typu.
Po co żyjemy? Jaki jest sens życia? Czy w ogóle warto żyć? Te pytania przez wiele lat autor zadawał sobie bardzo często. Szukał przez większość życia odpowiedzi na nie. Pytania te wręcz prześladowały go i powodowały, że miał myśli samobójcze. Tołstoj...

zobacz kolejne z 719 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd