Portret Doriana Graya

Tłumaczenie: Maria Feldmanowa
Seria: Arcydzieła Literatury Światowej
Wydawnictwo: Zielona Sowa
7,74 (8838 ocen i 610 opinii) Zobacz oceny
10
1 171
9
1 882
8
1 892
7
2 311
6
933
5
432
4
86
3
97
2
22
1
12
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The picture of Dorian Gray
data wydania
ISBN
8373890734
liczba stron
178
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
Daria

Tematy narcystycznej miłości i pragnienia wiecznej młodości pojawiają się w literaturze od kiedy ona istnieje, że wystarczy tu wspomnieć mit o Narcyzie, czy Fausta J. W. Goethego. Temat ten porusza także w swojej jedynej powieści Oscar Wilde. Utalentowany malarz, Bazyli Hallward na jednym z przyjęć poznaje Doriana Graya, nie skażonego jeszcze życiem towarzyskim wyższych sfer młodzieńca....

Tematy narcystycznej miłości i pragnienia wiecznej młodości pojawiają się w literaturze od kiedy ona istnieje, że wystarczy tu wspomnieć mit o Narcyzie, czy Fausta J. W. Goethego. Temat ten porusza także w swojej jedynej powieści Oscar Wilde.
Utalentowany malarz, Bazyli Hallward na jednym z przyjęć poznaje Doriana Graya, nie skażonego jeszcze życiem towarzyskim wyższych sfer młodzieńca. Zafascynowany charakterem, ale przede wszystkim urodą Doriana Bazyli zaprzyjaźnia się z nim. U Bazylego poznaje Dorian jego przyjaciela, cynicznego lorda Henryka Wottona. Podziw graniczący z uwielbieniem ze strony Bazylego wyzwalają w Dorianie próżność, lord Henryk zaś uświadamia mu, iż jedyną rzeczą godną posiadania jest młodość. Tymczasem Bazyli kończy malować portret młodzieńca. Na widok swojego portretu Dorian pierwszy raz w życiu uświadamia sobie własną piękność a także to, że już niedługo przestanie się nią cieszyć. "Jakie to smutne - mówi - ja się zestarzeję i będę brzydki i odpychający. Ale portret ten na zawsze pozostanie młody. Nigdy nie będzie starszy niż w dzisiejszym czerwcowym dniu. Gdybyż mogło być przeciwnie! Gdybym ja pozostał wiecznie młody, a obraz się starzał. Wszystko bym za to oddał, wszystko! Tak, nie ma nic na świecie, czego bym za to nie oddał. Oddałbym własną duszę!" Wkrótce, ze zdumieniem uświadamia sobie, że jego pragnienie się ziściło...

Portret Doriana Graya to przede wszystkim wspaniale napisana książka, pełna pięknych opisów, błyskotliwych dialogów i typowych dla Wilde'a paradoksów, takich jak: "Naturalne zachowanie nie jest niczym innym jak pozą"; "Tylko płytcy ludzie nie sądzą według pozorów" czy "Jaka jest różnica między kaprysem a dozgonną miłością? Ta, że kaprys trwa trochę dłużej". Czy jednak jest horrorem? Ja bym ją raczej zaliczyła do opowieści niesamowitych - raczej nikogo nie przestraszy, ale urzeka klimatem, ukazaniem wzajemnego wpływu: portretu na postępowanie Doriana i postępowania Doriana na wygląd portretu. Bo portret nie tylko się starzeje, staje się on także portretem duszy Doriana, ukazuje jego nie zawsze uświadomione, a niekiedy skrywane przed samym sobą cechy charakteru i emocje.
Portret Doriana Graya to lektura obowiązkowa dla wszystkich którzy potrafią delektować się słowem, cenią błyskotliwe dialogi i celne uwagi. Oscar Wilde w przedmowie napisał: "Nie ma książek moralnych lub niemoralnych. Są książki napisane dobrze, lub źle. Nic więcej". Portret Doriana Graya zalicza się do książek napisanych bardzo dobrze.

 

źródło opisu: www.horror.com.pl

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (26137)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 299
Paco | 2015-12-15
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Synapsa
Przeczytana: 15 grudnia 2015

Weźmiemy ją do autobusu, kierowca wyrzuci nas w bazie.
Będziemy czytać w domu, przypalimy wodę na herbatę.
I tak źle. I tak niedobrze. Jak to ugryźć ?
Zamknąć rolety. Odciąć prąd. Zakręcić zawór z gazu.
Na zewnątrz powiesić zdjęcie psa, kota, szynszyla etc. i napisać ,,dobiegam do drzwi w 3 sekundy,,. Wykupić rodzinie karnet do ZOO.
Ewakuować w najcichszy kąt. Można zaczynać.


Po zakończeniu głęboko oddychamy i sprawdzamy zdjęcia, portrety, popiersia, selfie.
Spoglądamy w lustro i pytamy, kto jest najpiękniejszy w świecie ?
Jeżeli nic nie mówi, bądź wymienia inne imię, mamy czyste sumienie.
Do odbioru treści cisza i spokój są niezbędne. Ponieważ zgłębiamy ludzką duszę. Analizujemy, penetrujemy, dociekamy. I najważniejsze. Stawiamy siebie w świetle Doriana. Bo to przenikliwa wiwisekcja jest.

książek: 3248
gwiazdka | 2014-03-19
Na półkach: Przeczytane, Rok 2014
Przeczytana: 19 marca 2014

Rzadko zdarza mi się, że nie wiem, co napisać na temat danej książki, a przypadku „Portretu Doriana Graya" właśnie tak jest. Przede wszystkim powieść bardzo mi przypadła do gustu, chociaż niewielka, ale bardzo „wielka” treściowo. Jak to bywa u wielkich pisarzy przepiękny język, w którym nie ma nic z bylejakości. Postaci bardzo wyraziste, nie trzeba dużo słów, aby całość czytać obrazami, zresztą jeden z obrazów- portret- jest niejako głównym bohaterem książki. No i całość to w zasadzie same złote myśli, ale nie znaczy to, że autor na siłę pozlepiał jakieś powiedzonka i to udaje powieść, wplótł to tak misternie, że one po prostu tam są. Dla mnie książka rewelacyjna, na pewno wstęp do lektury Oscara Wilde, „Portret…" to wstyd o tym mówić, pierwsza moja powieść tegoż pana, wiem jednak, że na pewno nie ostatnia.

książek: 307
Voudini | 2017-10-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Ta powieść to swoiście pokręcony, a w pewnej mierze nawet odwrotny Bildungsroman. Dziś zdaje się ona być bardziej aktualna niż kiedykolwiek, w końcu codziennie jesteśmy wręcz bombardowani wizerunkami współczesnych narcyzów, może nie magicznymi, ale równie potwornymi. Każdy z nich krzyczy „I ja jestem Dorianem Grayem”, a masowość tego okrzyku przybiera niemal pozór kolejnej akcji społecznej. Tyle że akcja ta, ze szczególnym uwzględnieniem jej skutków, jest raczej aspołeczna, przyczyniając się jedynie do utrwalenia pozorów.
Są tu rzeczy, które mi się podobają, jak wyraźnie wyczuwalne poetyckie ambicje autora czy maestria, jaką osiąga protagonista w racjonalizacji swych haniebnych postępków. Wbrew pięknemu stylowi całości, niektóre z opisów sprawiają jednak wrażenie doklejonych na siłę, a wypowiedzi Henryka Wottona, nieprawdopodobnie wręcz przeładowane paradoksami, po początkowym wywołaniu zachwytu swą błyskotliwością, poczynają nużyć. Warto jednak Wilde’a znać.
Na marginesie:...

książek: 819
Omnikoron | 2010-05-16
Na półkach: Przeczytane, Moje książki

Absolutny klasyk, który przeczytać trzeba bezwzględnie. Są takie dzieła, które powinny przetrwać zagładę ludzkości. Zakładam, że Portret Doriana będzie jednym z nich ;]

Książka jest fenomenalna. W sposób arcyciekawy i wciągający ukazuje przemianę wewnętrzną głównego bohatera. Styk dwóch światów, wpływ cynizmu i zepsucia na niedoświadczony i naiwny charakter. Zepsucie i piękno w jednym.

książek: 1203
Eleckra | 2019-04-27
Na półkach: Klasyka, 2019, Przeczytane
Przeczytana: 27 kwietnia 2019

I cóż ja mam napisać... Klasyka literatury światowej. To nigdy nie jest łatwy temat.

"Portret Dorian Graya" to dziwna opowieść. Jednocześnie lekko szokująca, budząca niepokój, trudna, interesująca, momentami zabawna. Piękna i obrzydliwa. W każdym calu niezwykła. Stanowi swego rodzaju studium ludzkiej natury lub, według wielu, natury Autora. Na pewno jest wyrazem poglądów, którymi kierował się Oscar Wilde. Nie nazwałam bym jej hołdem tym poglądom złożonym, bardziej ich manifestem. Przebijają z każdej karty tej książki, z każdej rozmowy bohaterów, z każdego uczynku Doriana Graya. A samo to świadczy, że nie są przedstawione w dobrym świetle. Sztuka dla sztuki, życie intensywne, niemolarne, obliczone na jak największą ilość doznań, kształtowanie człowieka przez otoczenie, natura złego... To wszystko w tej książce można znaleźć. Jednak nic w niej nie jest proste. Wszystkie te zjawiska są doskonale widoczne, ale w stadium końcowym rozmyślań Autora. Wilde nie wykłada nam swoich opinii i...

książek: 419
Łokieć_Pana_D | 2017-01-19
Na półkach: Przeczytane

Patrz straceńcze. Patrz na swoje piękno. Na pseudo-cud, maskujący pustkę. Jestem cwaniak, bo znam zakończenie. Jakbym śpiewał, ulegając pokusie samouwielbienia, tego najbardziej płytkiego? Urodą? A może wcale nie, może symboliczne piękno ciała traktować należy szerzej? W tej książce są dziury, luki łaknące nowych interpretacji. Oj lubię takie zmagania.
Jest także o tym, jak łatwo zarazić. Zasiać w człowieku butę i wmówić mu, że jest "ponad". Że jest na zawsze piękny i wiecznie młody. Jak podatną każdy z nas, ludzi, uprawia glebę na takie zdradliwe ziarna. A potem chucha i dmucha w swój portret. W swoją zgniliznę.
Genialny Wilde "tylko" opisał, jacy potrafimy być. Jakie drzemią wulkany. Opisał pełnym niuansu językiem. Zaczarował podstępną wizją. Ostrzegł, gdy było za późno.

książek: 448
MountainTobacco | 2014-01-31
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Pokochałam tę historię jeszcze zanim przeczytałam tą książkę! Znalazłam bowiem kiedyś jej króciutki opis na marginesie jakiegoś magazynu literackiego. Portret Doriana Graya przeczytałam dopiero mając za sobą lekturę opisującą szczegółową dość biografię Oscara Wilde'a. Powieść zasługuje na uwagę nie tylko ze względu na intrygującą fabułę, ale również liczne rozmowy, w których znajdziemy tak typowe dla Oscara Wilde'a prowokacyjne określenia otaczającej go rzeczywistości i ludzi. Autor w widoczny sposób bawi się konwencją "co by było gdyby" rzucając podatnego na wpływy Doriana na coraz mroczniejsze wody. Ta historia na zawsze pozostanie moją ulubioną...

książek: 619
Wiktoria | 2010-08-11
Przeczytana: 27 lipca 2010

To jedna z tych książek, która na pierwszy rzut oka nie jest tylko pustym zbiorem złotych myśli (a na pisanie temu podobnych książek jest teraz wielka moda), jednak błyskotliwość języka i kunszt dialogów sprawiają, że książkę się odkłada i myśli się. Myśli, myśli…

„- Pewność jest fatalna. Niepewność czaruje. Mgła nadaje rzeczom urok.
- Można w niej zatracić drogę.
- Wszystkie drogi wiodą do jednego punktu.
- A tym jest?
- Rozczarowanie.”

Życie jest grą. Tak, tak. My sami podświadomie wybieramy sobie rolę i brniemy dalej. Pięknie jest odkrywać, dążyć do spełnienia marzenia. Lecz kiedy marzenie się spełnia, co jest większe – radość ze spełnienie, czy rozczarowanie z powodu braku marzenia?

Niepewność jest piękna. Jest sztuką. Pewność jest życiem. A życie i sztuka nie zawsze idą w parze. Jednak jakże cudownie jest twardo stąpać po pewnej ziemi i czuć niepewność dnia następnego? Tak? A może nie? Człowiek to zbiór paradoksów.

„Własna jego natura podniosła bunt przeciwko nadmiernej...

książek: 381

Portret Doriana Graya to z pewnością klasyk literatury angielskiej, który powinien być lekturą obowiązkową każdego czytelnika. Bez względu czy czytasz ją w młodym czy starym wieku, raz czy więcej razy nie traci ona swojego unikalnego blasku i ciągle jesteś pod wrażeniem jej ponadczasowości.

Film pt. Dorian Gray jest ciekawy, ale jak zawsze książka jest prawdziwym majstersztykiem i żadna adaptacja tego nie zmieni.

Książka "Portret Doriana Graya" jest moim zdaniem szczegółową autobiografią samego Oscara Wilde'a, który pod postacią różnych bohaterów ukazuje swój charakter i emocje. Ale z pewnością możemy sami dostrzec w tej fabule wiele wspólnego z samym sobą i współczesnym światem.

Bo czym jest człowiek, który osiągnie i zdobędzie już wszystko, co pragnął? Co z tego, że ma pieniądze, młodość i możliwość bycia kimkolwiek zechce, jeśli brakuje mu...? No właśnie czego? Moralności, człowieczeństwa, miłości, czasu, cierpienia czy czegoś innego? Na to pytanie może odpowiedzieć sobie...

książek: 3156

Każdy wie, że książka Oscara Wilda "Portret Doriana Graya" należy do klasyki literatury. Jakieś dwa lata temu obejrzałam ekranizację z 2009 roku. A ponieważ od niedawna zaczęłam sięgać w literaturze po pozycje klasyczne, więc przyszła kolej i na tą książkę.

Jakie są moje odczucia świeżo po przeczytaniu? Oto jest pytanie.

Książka w moim odczuciu nie należy do najłatwiejszych.
Mamy tu wywody Henryka Wottona - są fascynujące, choć także chwilami nużące. Jest to niewątpliwie bardzo barwna kreacja postaci, jest to człowiek niezwykle inteligentny, cyniczny, żyjący bez zasad - a właściwie według własnych zasad. Harry serwuje nam całą masę tak zwanych "złotych myśli". Jego kult młodości jest tak silny, że w momencie spotkania młodego, pięknego, niewinnego Doriana Graya przelewa na niego całą swoją ideologię życia. Dorian zaś chłonie jego słowa, jego teorię jak gąbka wodę. Kilka chwil rozmowy z Harrym i niezwykły portret powodują wypowiedzenie słów zmieniających całe życie bohatera.

Z...

zobacz kolejne z 26127 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Literacki Horoskop LC – Książkowy Koziorożec

Koniec roku za pasem, a to oznacza, że nadchodzi czas Koziorożca, najambitniejszego ze wszystkich znaków. Znaku, którego planetą jest Saturn, kolorem zielony, a ulubionym dniem – sobota. Jakimi pisarzami są osoby urodzone pod tym znakiem, a jakimi czytelnikami? Książki prawdę powiedzą. Zachęcamy do czytania charakterystyki i naszych wróżb.


więcej
Szkoła w Teksasie boi się reakcji rodziców na klasykę literatury

Ciąg dalszy problemów z listą lektur w szkole Highland Park w Dallas. Pisaliśmy już o tym, że siedem książek zostało tam wpisanych na listę lektur zakazanych po tym, jak rodzice skarżyli się, iż książki te zawierają nieodpowiednie treści.  


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd