Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Księżniczka na ziarnku grochu

Autor:
Książka jest przypisana do serii/cyklu "Bajeczka do Poduszki". Edytuj książkę, aby zweryfikować serię/cykl.
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Princes and the Pea,
wydawnictwo
Liwona
data wydania
ISBN
9788360153758
liczba stron
10
język
polski
typ
papier
6,13 (1031 ocen i 20 opinii)

Opis książki

Książę zapragnął poślubić prawdziwą księżniczkę. Nie mógł poznać żadnej damy, która spełniłaby jego wymaganie. Pewnego dnia księżniczka szukała schronienia w domu księcia. I oczywiście je uzyskała. Jednak królowa poddała księżniczkę próbie prawdziwości. Musiała ona spędzić noc na ziarnku grochu ukrytym pod niezliczona masą materacy i pierzyn z puchu. Rano okazało się, iż jej delikatne niczym...

Książę zapragnął poślubić prawdziwą księżniczkę. Nie mógł poznać żadnej damy, która spełniłaby jego wymaganie. Pewnego dnia księżniczka szukała schronienia w domu księcia. I oczywiście je uzyskała. Jednak królowa poddała księżniczkę próbie prawdziwości. Musiała ona spędzić noc na ziarnku grochu ukrytym pod niezliczona masą materacy i pierzyn z puchu. Rano okazało się, iż jej delikatne niczym płatek rózy ciało pokryte jest siniakami. Książę nareszcie zaspokoił pragnienie biorąc za żonę posiniaczona księżniczkę. Gdyż według jego mądrej matki tylko prawdziwa księżniczka wyczuje ziarnko grochu pod tyloma miękkościami i jeszcze nabawi się czarnych siniaków z jego powodu.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 3177
Danway | 2012-01-03
Przeczytana: 1990 rok

Wesoła i nietypowa baśń... Tym razem Andersen pokazuje nam, że prawdziwe księżniczki istnieją i że są one delikatne jak płatki róż...

Jak wiadomo tylko prawdziwa księżniczka jest tak delikatna by wyczuć maleńkie ziarnko grochu pod wielką liczbą miękkich materacy, przez co nie mogła spać... Jednak dzięki temu mogła zostać żoną księcia...

Nie jest to typowa baśń z morałem czy z jakimś przesłaniem, ale dobrze się czyta i warto po nią sięgnąć...

książek: 731
Jucia58542 | 2014-03-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 05 kwietnia 2010

Śmieszna opowieść o tym jak księżniczka zasnęła na ziarnku grochu(oczywiście na łóżku) i nie dobrze jej się spało a przecież ziarnko grochu jest przecież takie malutkie a ta księżniczka spała na chyba dziesięciu materacach i było jej bardzo niewygodnie. Widać, że to bajka bo w normalnym życiu tak by się nie stało.

książek: 1342
Arek | 2010-12-31
Przeczytana: 06 lipca 2010

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Prawdziwe piękno i wrażliwość, wyczuje najdrobniejszą nienaturalność, nawet taką jak ziarnko grochu. Ale ta księżniczka z drugiej strony była rozkapryszona. Tacy są ci co mają za dużo i nie potrafią z tego korzystać. Najdrobniesza niedogodność będzie przeszkodą nie do pogodzenia.

książek: 1170
Booka | 2012-10-21
Przeczytana: 1997 rok

Opowieść o księciu, który pragnął poślubić prawdziwą księżniczkę. I pewnego ulewnego wieczoru, kiedy kolejna kandydatka na potencjalną żonę nie jest tą najprawdziwszą z prawdziwych, do drzwi zamku stuka przemoknięta dziewczyna. Mimo, że w żadnym wypadku nie wyglądała na księżniczkę, uparcie twierdziła, że nią jest. Królowa postanawia więc sprawdzić, czy dziewczyna jest rzeczywiście tą, za którą się podaje...

Baśń, która według mnie niewiele wnosi do dziecięcego świata morałów i przypowieści. Nigdy za nią specjalnie nie przepadałam. "Księżniczka na ziarnku grochu" zawsze mi się wydaje być osobą kapryśną, narzekającą do tego stopnia, że samą mnie boli gdy czytam o tym jej strasznym niewyspaniu. No, chyba, że też mam królewskie korzenie...;-D
Osobiście wolę inne baśnie. Ta akurat nie jest na wysokiej pozycji w moim rankingu "naj".

książek: 248
Emisunflower | 2013-12-13
Przeczytana: 2005 rok

Pewnego razu żył sobie książę, który chciał się ożenić z księżniczką. Poszukiwał jej na całym świecie, podróżował, aby ją odnaleźć- gdy już ją prawie znalazł okazywało się, że nie jest ona prawdziwa. Księżniczek była mnóstwo, ale żadna nie okazała się tą wymarzoną i najprawdziwszą – każda miała jakąs wadę. Po bezowocnych poszukiwaniach, zmartwiony książę powrócił do domu do swoich rodziców - króla i królowej. Pewnego wieczora pogoda była bardzo przerażająca - niebo ciskało błyskawice, a z ciemnych chmur lało jak z cebra, wtedy ktoś zapukał do bramy. Król poszedł otworzyć – przed bramą stała księżniczka, która była cała mokra , a jej włosy były nasiąknięte wodą. Stara królowa miała sposób, aby przekonać się, czy księżniczka jest prawdziwa - na spód łóżka położyła ziarnko grochu , a potem ułożyła dwadzieścia jeden materaców i dwadzieścia puchowych pierzyn, wszystko to na tym ziarnku grochu. Tak miała spać rzekoma księżniczka. Rano królowa spytała ja jak spała, a ona na to, że nie...

książek: 3463
Książkowo | 2012-03-13
Przeczytana: 1991 rok

Historia ta opowiada o młodym księciu, który zapragnął pojąć za żonę prawdziwą księżniczkę...Szukał takowej po całym świecie lecz bez rezultatu...

Pewnego dnia u wrót zamku stanęła przemoczona dziewczyna podająca się za księżniczkę, by potwierdzić prawdziwość jej słów królowa przygotowała jej posłanie z wielu poduszek i pierzyn, pod które wsunęła maleńkie ziarenko grochu...

Następnego dnia zapytała dziewczynę jak spała... ta natomiast stwierdziła, iż nie mogła zasnąć, gdyż coś bardzo ją uwierało... Królowa spostrzegła też na jej ciele sińce i to dowiodło, iż jest to prawdziwa księżniczka...

Dla mnie morał tej bajki jest jednak dwojaki... po pierwsze autor ukazuje nam, że prawdziwe piękno jest niezwykle wrażliwe...

Niemniej jednak z drugiej strony ujawnia się, iż bywa ono także bardzo mało odporne na wszelkie niedogodności i nawet najmniejszy dyskomfort w jakiejkolwiek dziedzinie życia może okazać się mówiąc kolokwialnie nie do przeskoczenia...

książek: 1756
VonCarla | 2014-11-08

Nigdy specjalnie nie lubiłam tej bajki.

książek: 1749
Natalia | 2012-12-25
Na półkach: Przeczytane

Jak byłam mała, często ją czytałam. :)

książek: 783

Jedna z moich ulubionych baśni, w dorosłym już życiu zauważyłam, że w literaturze niezwykle często powraca tenże motyw. Warto zaznajomić z nim młodego czytelnika.

książek: 593
anitaxm | 2011-01-22
Na półkach: Przeczytane

byłam mała to czytałam


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jo Nesbø
    55. rocznica
    urodzin
    Być może jestem głupi, ale zostało mi jeszcze kilka komórek mózgowych, które starają się, jak mogą.
  • Marliese Arold
    57. rocznica
    urodzin
    Dopiero kiedy ktoś umiera, człowiek zauważa, że ta osoba dużo dla niego znaczyła.
    Albo że nie znaczyła nic. I to, że zostaje po niej pustka. Albo że dalej można żyć tak, jakby
    nic się nie stało.
  • Elizabeth Hand
    58. rocznica
    urodzin
  • Dezső Kosztolányi
    130. rocznica
    urodzin
    Ludzie pijani szybują na skrzydłach jak ptaki. To tylko trzeźwi sądzą, że pijacy się zataczają, w rzeczywistości unoszą się oni na niewidzialnych skrzydłach i wszędzie docierają szybciej, niż tego oczekują.
  • Marcel Aymé
    113. rocznica
    urodzin
    Pamiętam, że na tym moście, w czerwcu, słońce było takie ogromne, zmarli z cmentarza pachnieli polnymi kwiatami, chłopcy szli w świetlistych ubraniach i życie było tak piękne, że krzyknęłam z radości i uniosłam się nad ziemię. Moja przyjaciółka, Jeanette Coutourier, schwyciła mnie za nogi. Długo mia... pokaż więcej
  • Eric Idle
    72. rocznica
    urodzin
  • Ernst Jünger
    120. rocznica
    urodzin
    Tutaj stało się dla mnie pewne to, w co często wątpiłem: byli jeszcze wśród nas szlachetni, w których sercach żyła i znajdowała potwierdzenie świadomość wielkiego ładu. Jako, że wzniosły przykład prowadzi nas do naśladowania, poprzysiągłem sobie (...), że w przyszłości raczej padnę samotnie z wolnym... pokaż więcej
  • Ewa Nowacka
    4. rocznica
    śmierci
    Był taki okres, że byłam gotowa na największe głupstwo, byle tylko znaleść się blisko niego, słuchać co mówi, móc go dotknąć, kiedy zaś moje niemądre marzenia się ziściły, okazało się, że traciłam czas na wyobrażenie sobie Bóg wie czego.
  • Pola Gojawiczyńska
    52. rocznica
    śmierci
    ... nie idź tak bezmyślnie za mężczyzną, choćby cię o to nie wiem jak prosił.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd