Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,87 (77 ocen i 4 opinie) Zobacz oceny
10
11
9
15
8
13
7
29
6
9
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Fröhliche Wissenschaft ; Gaya scienza
data wydania
ISBN
9788374538244
liczba stron
336
kategoria
filozofia i etyka
język
polski
dodał
A--

„Księga ta, którą ukończył na wiosnę 1882 roku, miała opisać krajobraz życia i poznania pod wpływem światła, które Nietzsche ujrzał latem 1881 roku w Sils Maria. Napisał ją z wielkim polotem, kiedy tygodniami wolny był od dokuczliwych i przygnębiających cierpień ciała, szkicował jej plan podczas słonecznych wędrówek w okolicach Genui, wyznając w niej miłość do różnokształtnego wybrzeża, skał,...

„Księga ta, którą ukończył na wiosnę 1882 roku, miała opisać krajobraz życia i poznania pod wpływem światła, które Nietzsche ujrzał latem 1881 roku w Sils Maria. Napisał ją z wielkim polotem, kiedy tygodniami wolny był od dokuczliwych i przygnębiających cierpień ciała, szkicował jej plan podczas słonecznych wędrówek w okolicach Genui, wyznając w niej miłość do różnokształtnego wybrzeża, skał, usłanych willami i altanami wzgórz, widoków na morze. Ta sceneria, w której znajduje udane życie, jest w tej księdze wszędzie obecna...” Rüdiger Safranski

„Słowa «Bóg umarł» Nietzsche po raz pierwszy wypowiedział w III księdze dzieła […] pt. Radosna wiedza. Dzieło to otwiera drogę Nietzschego do wypracowania własnej fundamentalnej pozycji metafizycznej […]. Jego myślenie widzi siebie pod znakiem nihilizmu. Jest to miano rozpoznanego przez Nietzschego, przenikającego już minione stulecia i określającego już obecne stulecie, ruchu dziejowego. Jego wykładnia skupia się w krótkim zdaniu: B ó g u m a r ł” .
Martin Heidegger

 

źródło opisu: terytoria.com.pl

źródło okładki: terytoria.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (281)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1134
Tina | 2015-02-20
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

Z przedmowy:

'Wiedza radosna" to znaczy saturnalie ducha, który opierał się cierpliwie straszliwemu, długiemu uciskowi – cierpliwie, surowo, zimno, nie poddając się, lecz i bez nadziei – i którego teraz opada nagle nadzieja zdrowia, upojność ozdrowienia. Cóz za dziw,ze przy tym wiele nierozsądku i szaleństwa na jaw wychodzi, wiele swawolnej tkliwości,trwonionej nawet na problematy, które mają sierść kolczatą i nie wydają się, jakby chciały, by je pieścić i wabić. Cała ta ksiązka nie jest właśnie niczym innym, jeno wesołością po długim niedostatku i niemocy, radowaniem się z powracających sił, z budzącej się na nowo wiary w jutro i pojutrze, z nagłego poczucia i przeczucia przyszłości, bliskich przygód, mórz znowu otwartych, znów dozwolonych, znów wiarą darzonych celów.'

książek: 1641
Ensui-Szyszka | 2014-01-17
Przeczytana: 17 stycznia 2014

Tylko 125. aforyzm + kilka fragmentów. Chciałabym ją w końcu poznać całą, a najlepiej, to zobaczyć na półce.

książek: 291
Pamflet | 2015-04-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 kwietnia 2015

Mimo, że znajdziemy tutaj zaledwie pączkujące poglądy Nietzschego, to możemy już wyczuć słodką zapowiedź soczystych owoców jego rozważań. Na wzór rytmu życia część z nich obdziera rzeczywistość ze złudzeń i zasmuca niczym złamana przez wicher, obumierająca gałąź drzewa w naszym sadzie, a część rozwija się, wypuszcza jasnozielone listki, które pięknie lśnią w tym przedpołudniowym słońcu okraszone jeszcze kroplami rosy.
Zdecydowanie warto zagłębić się w ten splot inspirujących, idealistycznych podmuchów żaru z suchą i bezwzględną krytyką wszechfałszu. Niektóre fragmenty są prawdziwymi skarbami, inne zostały już grubo ociosane przez ostrze czasu. Jest to jednak książka, której potrzebowałem właśnie, aby rozbudzić się z zimowego odrętwienia.

książek: 420
Bleaktree | 2016-06-28
Na półkach: Przeczytane

Filozof i poeta pracują z podobną materią. Zagęszczenie mowy tak, aby niosła dokładnie to, co chcemy przekazać na pewno ich łączy. Co ich dzieli? wydaje mi się, że intencja: poecie zależy na przekazaniu stanu ducha (jak to w liryce), zaś filozof pragnie dokładnego opisania wytworów umysłu (wszak epika miała za zadanie informować o zaistniałych faktach).

Jeśli chciałabym być konsekwentna, musiałabym wobec tego policzyć Nietzschego w poczet poetów. Jego młoty są bowiem właśnie emocjonalne, w przeciwieństwie do dłutka, którym delikatną linię rzeźbi filozof.
Jednocześnie w skali wszechświata Nietzsche jest właśnie takim delikatnym rzeźbiarzem - jego młoty są jak mur chiński: ich ogrom wytraca się z rosnącą odległością. Zaś Nietzschego, jak myślę, interesowała właśnie skala kosmiczna.

książek: 43
Marzena | 2016-11-26
Na półkach: Przeczytane
książek: 494
WhatSheSaid | 2016-11-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 464
panbarney | 2016-11-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
książek: 37
Ala Wolbek | 2016-10-04
Na półkach: Przeczytane
książek: 470
Mateusz | 2016-09-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 grudnia 2016
książek: 1012
Amused | 2016-07-11
Na półkach: Przeczytane, Nie-piękna
zobacz kolejne z 271 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd