Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Szczęście smakuje truskawkami

Wydawnictwo: Replika
6,17 (104 ocen i 15 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
7
8
13
7
26
6
23
5
16
4
9
3
5
2
1
1
2
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7674-057-7
liczba stron
208
słowa kluczowe
opowiadanie polskie
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Agnieszka choruje na depresję i pomimo starań męża i rodziny nie potrafi odnaleźć sensu życia. Ewę wychowują dziadkowie. Nagła śmierć babci sprawia, że dziewczynka zamieszkuje z ojcem, którego nigdy nie znała. Od dziecka dziewczynka sprawia kłopoty wychowawcze, a teraz jeszcze bardziej zamyka się w sobie...Obie czują się obco na świecie, obie nie potrafią nawiązać kontaktu z bliskimi, obie...

Agnieszka choruje na depresję i pomimo starań męża i rodziny nie potrafi odnaleźć sensu życia. Ewę wychowują dziadkowie. Nagła śmierć babci sprawia, że dziewczynka zamieszkuje z ojcem, którego nigdy nie znała. Od dziecka dziewczynka sprawia kłopoty wychowawcze, a teraz jeszcze bardziej zamyka się w sobie...Obie czują się obco na świecie, obie nie potrafią nawiązać kontaktu z bliskimi, obie chcą uciec od świata... Agnieszka i Ewa początkowo nie znoszą swojej obecności w jednym domu. Z czasem jednak odkrywają, że stają się dla siebie ważne...

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (243)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3514
Poetkaa | 2016-03-20
Przeczytana: 11 marca 2016

Książka ta jest podzielona na dwie części, które się ze sobą przeplatają. Jedna część jest pisana z perspektywy Agnieszki, kobiety, która choruje na depresję i ma za sobą dwie próby samobójcze. Ma kochającego męża, dobry stan życia i niczego jej w nim nie brakuje. Więc dlaczego chciała się targnąć na swoje życie? Czy z pozoru idealne życie nie było takie idealne? Wiele czynników może mieć na to wpływ. Kobieta jest bezpłodna, od zawsze czuła, że nie pasuje do rodziny męża. Dała jej to odczuć zwłaszcza teściowa. A gdy Agnieszka targnęła się drugi raz na swoje życie matka jej męża przeprowadziła się do nich i zaczęła wysysać ostatki życia z synowej swoimi nie miłymi uwagami na jej temat.
Za to druga część jest pisana w formie pamiętnika, który prowadzi trzynastoletnia Ewa. Zbuntowana, zostawiona przez matkę, która wyjechała za granicę na pastwę dziadków mieszkających na wsi. Gdy jej babcia umiera pojawia się ON. Biologiczny ojciec, który zabiera dziewczynkę do siebie. Tam mała poznaje...

książek: 30
PoProstuAsia | 2016-07-01
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

I tym razem intuicja mnie nie zawiodła. Zobaczywszy tę książkę w bibliotece i przeczytawszy streszczenie z tyłu książki wiedziałam, że będzie ona dobra. Zaiste - przebiła moje najśmielsze oczekiwania. Piękna książka, która mówi o tym, że warto korygować swoje uprzedzenia, warto rozmawiać i otwierać swoje serce przed sercem, które chce pomóc. Warto zmierzyć się z tym, co było, aby zacząć żyć pełnią życia. Książka pokazuje również, że chociaż powroty i rozdrapywanie ran jest bolesne, to czasem właśnie konieczne, aby zamknąć za sobą ostatecznie to, co było złe.
Czytając tę książkę miałam ogromną gulę w gardle. Poruszyła mnie ona dogłębnie i czekam na moment, kiedy znów odnajdę na półce w bibliotece lub księgarni coś tak poruszającego serca.

książek: 150
ewika | 2015-10-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 października 2015

Agnieszka choruje na depresję i pomimo starań męża i rodziny nie potrafi odnaleźć sensu życia. Ewę wychowują dziadkowie. Nagła śmierć babci sprawia, że dziewczynka zamieszkuje z ojcem, którego nigdy nie znała. Od dziecka dziewczynka sprawia kłopoty wychowawcze, a teraz jeszcze bardziej zamyka się w sobie...Obie czują się obco na świecie, obie nie potrafią nawiązać kontaktu z bliskimi, obie chcą uciec od świata... Agnieszka i Ewa początkowo nie znoszą swojej obecności w jednym domu. Z czasem jednak odkrywają, że stają się dla siebie ważne...

książek: 114
Mermonice Princess | 2013-11-01
Na półkach: Przeczytane

Nienawidzę krytykować książek,ale chyba tym razem nie mam innego wyjścia.Bardzo się zawiodłam na tej książce.Już po pięćdziesiątej stronie losy bohaterów przestały mnie interesować-fabuła bynajmniej mi się nie podobała.Zresztą język, jakim napisana jest ta książka,również nie przypadł mi do gustu.Nigdy więcej!

książek: 1839
Jula | 2013-06-14
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 13 czerwca 2013

Książka wypożyczona przez pomyłkę, ale jak już ją wypożyczyłam, to i przeczytałam, i zupełnie nie żałuję poświęconego na nią czasu.
Jest to ciekawa powieść dla młodzieży, o szczęściu właśnie. O tym, jaka kręta i wyboista droga do niego prowadzi, ile trzeba włożyć wysiłku i wytrwałości, żeby osiągnąć stan "zwykłej" szczęśliwości i na ile zależy on od innych ludzi, a na ile od nas samych. Ukazane jest to na przykładzie dwóch głównych bohaterek: Agnieszki i Ewy.
Powieść pod pozorem lekkości stylu, formy i tematyki porusza ważkie społecznie sprawy, jak: zmaganie się z depresją, próby samobójcze, nieślubne rodzicielstwo, wyjazdy zarobkowe do innych krajów, problem eurosierosieroctwa, rozwody, przemoc w szkole...
Polecam tę książkę młodzieży, szczególnie dziewczynom powinna przypaść do gustu.

książek: 440
Vemida | 2014-01-07
Na półkach: Przeczytane

Do przeczytania tej książki skłonił mnie temat depresji oraz przepiękna okładka :) Cóż, szczerze mówiąc zawiodłam się trochę. Będąc osobą, która kiedyś sama cierpiała na depresję, czuję wielki niedosyt po książce skupiającej się w głównej mierze na przeżyciach i emocjach nastoletniej dziewczynki. Powieść miała dotyczyć dwóch bohaterek - Ewy i Agnieszki, tymczasem tej drugiej autorka poświęciła tak mało uwagi, że to aż razi i drażni (przynajmniej mnie). Książkę czyta się lekko i przyjemnie, mimo iż porusza naprawdę ważne tematy: opuszczenie przez rodziców, brak miłości, brak zrozumienia, samotność no i bardzo delikatnie zarysowaną depresję. Pomimo tego powieść jakoś nie wzbudziła zbytnio mojej sympatii.

książek: 876
Ervisha | 2011-05-23
Na półkach: Przeczytane

Nic nadzwyczajnego i wielkiego ale da się przeczytać... takie czytadełko na wolne popołudnie.

książek: 1220
miedzystronami | 2011-09-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 września 2011

Do szczęścia droga dość kręta. Trzeba włożyć trochę wysiłku i wytrwale po niej stąpać. Czy dotrzemy na miejsce zależy od ludzi nas otaczających, od splotu wydarzeń i od nas samych.

Dwie bohaterki, które dzieli 10 lat. Dwie zagubione, niekochane, zamknięte w sobie.
Agnieszka to dwudziestotrzyletnia niedoszła samobójczyni, cierpiąca na depresję, pozbawiona chęci do życia zobojętniała, zdominowana przez męża i jego despotyczną matkę, która traktuje ją jak wariatkę. Ewa to trzynastolatka wychowywana przez dziadków. Ojca nie znała, mama jej zaś wyjechała do Szkocji za chlebem i sporadycznie nawiązywała kontakt z córką. Po śmierci babci Ewa trafia pod opiekę ojca, którego nigdy nie znała. Sprawiająca kłopoty wychowawcze, zamknięta w sobie, wychowywana w surowości i rygorze nie zna innego życia i nie dopuszcza do siebie myśli o jego istnieniu. Zakompleksiona, z bardzo niską samooceną nie wierzy, że ktoś może ją zaakceptować i pokochać taką, jaką jest.

Barbara Faron porusza poważny...

książek: 117
Karolcia | 2013-10-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 października 2013

Książka pochłonięta w ciągu zaledwie kilku godzin :) Historia dwóch nieszczęśliwych, zagubionych w świecie uczuć i emocji bohaterek, które dzięki niespodziewanemu spotkaniu odnajdują radość życia, poczucie szczęścia i bezpieczeństwa. Książka poruszająca temat depresji, samotności wśród tłumu, ukrytego sieroctwa i trudności w nawiązywaniu prawidłowych relacji międzyludzkich. Polecam!

książek: 149
kim | 2011-08-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 sierpnia 2011

Szczęście smakuje truskawkami. Jednak, żeby znaleźć truskawkę trzeba przebyć długa drogę. Taką, jaką ma za sobą Ewa.

Kim ona jest? Samotnym dzieckiem, opuszczonym przez matkę, zupełnie nieświadomym, że ma na tym świecie kogoś, kto może o nią zadbać – swojego ojca. Żyje pod nadzorem apodyktycznego dziadka i obojętnej babci. Aż nadchodzi pewien dzień…

…i śmierć babci sprawia, że Ewa wkracza w inny świat. Zupełnie odmienny od tego, który do tej pory znała. Pełen osób, które się o nią troszczą, dbają, chcą ją uszczęśliwić. Część książki, będąca pamiętnikiem dziewczynki, pokazuje jak dziecko postrzega nowe sytuacje, jak stara się odnaleźć w skomplikowanym świecie. Panujący wokół chaos przytłoczyłby nie jednego dorosłego, jednak dziewczynka dzielnie z nim walczy.

Podobny mętlik w głowie ma Agnieszka. Obie bohaterki spotykają się w momencie, gdy pragną żeby ich życie się unormowało, uspokoił. Obie chcą być pewne jutra. Ich relacja sprawia, że wzajemnie przełamują bariery, otwierają...

zobacz kolejne z 233 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd