6,52 (147 ocen i 9 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
12
8
18
7
48
6
36
5
15
4
12
3
3
2
1
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
837052625X
liczba stron
160
słowa kluczowe
modernizm, fin de siecle
kategoria
literatura piękna
język
polski
dodała
Dąbrówka

Debiutancka powieść Ignacego Dąbrowskiego, wydana w 1893r. Umierający bohater uosabia tragizm bytu i modernistycznego "człowieka końca wieku".

 

źródło opisu: opis własny

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (264)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 161
Dejw | 2018-11-26
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 listopada 2018

Psychologistyczna, naturalistyczna opowieść o poszukiwaniu sensu śmierci. Sporo w niej ciekawych refleksji, równie wiele jednak banałów, naiwności i megalomanii. Ciekawy obraz tendencji, które w pełnej okazałości w literaturze ujawnią się dopiero za kilkadziesiąt lat - myśli o głębokiej samotności człowieka wobec świata. Nie jest ona wyartykułowana szczególnie dobitnie, ale w "Śmierci" już słychać jej echo. Podskórnie tętnią w powieści również ważne tendencje czasu "fin de siècle" - moderna, dekadentyzm, pesymizm - w pewien sposób zabarwiając ją na młodopolską modłę. Utwór od rzemieślniczej strony jest na wysokim poziomie, Dąbrowski dokonuje świadomych zabiegów artystycznych i kreuje wiarygodną stylizację na dziennik. Koniec końców powieść bywa męcząca, jednak nie można jej odebrać tego, że tkwi w niej bardzo istotne ziarno prawdy.

książek: 1857

Moja rada, jeśli ktoś zechce (lub musi) czytać 'Śmierć' Ignacego Dąbrowskiego - niech tego nie robi wieczorem lub w nocy, ponieważ po tej lekturze jest ciężko zasnąć. Sama to zobaczyłam w praktyce.
Można być zdziwionym, że ta niewielka książeczka potrafi tak płynąć na psychikę. 'Śmierć' jest pamiętnikiem pewnego młodzieńca, który z każdym dniem zbliża się do śmierci (choruje na suchoty). Przez chorobę inaczej zaczyna postrzegać świat, otaczających go bliskich, ale istotna okazała się kwestią umierania. Jego przemyślenia od razu skojarzyły mi się z poglądami, z którymi można było się spotkać w okresie Młodej Polski. Czasem były dość ciężkie i chaotyczne, ale dzięki temu autor idealnie oddał sytuację młodej osoby, która jeszcze w pełni nie wykorzystała życia, a już musi się z nim żegnać.
Jeśli ktoś chce się trochę posmucić, to polecam 'Śmierć'.

książek: 1444
Sylwia Stargazer Melon | 2015-06-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 czerwca 2015

Kocham Młodą Polskę. :D Przejmujące przemyślenia śmiertelnie chorego człowieka...

książek: 180
martola | 2012-03-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: luty 2012

Sto stron choroby i umierania narratora dla mnie jako czytelnika było dość męczące. Trudno jednak, by książka, której tematyką jest śmierć, była lekka i przyjemna. Bohater patrzy na świat z perspektywy łoża śmierci i chwilami irytuje swoim melodramatyzmem i megalomanią, jednak jego spostrzeżenia i refleksje są niekiedy zaskakująco trafne i nadal aktualne.

książek: 254
Aggathae | 2014-06-14
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 04 czerwca 2014

Głębokie przemyślenia młodego człowieka w obliczu śmierci. Książka jest poruszająca i daje do myślenia. Chwilami trochę ciężko się czyta jednak bardzo polecam!

książek: 64
Ania Skowron | 2015-08-09
Na półkach: Przeczytane

Nie sięgnęłabym po Śmierć I. Dąbrowskiego, gdyby nie wymagały tego studia. Nie czyta się jej lekko, łatwo i przyjemnie - to dość wymagająca lektura, głównie ze względu na treść.
Przemyślenia młodego człowieka, który czeka na śmierć. Daje do myślenia..

książek: 1590
Wojtaszko | 2014-03-06
Przeczytana: 06 marca 2014

Naturalistyczny wyciskacz łez. Książka jest relacją z życia umierającego na suchoty studenta.
Warto przeczytać.

książek: 122
anna | 2014-06-22
Na półkach: Przeczytane

Czekałam, kiedy On w końcu umrze.

książek: 470
Kruszynka | 2014-10-20
Na półkach: Przeczytane

Przeczytałam, bo musiałam, ale nie radzę robić tego, jeśli nie ma takiej potrzeby. Serio, nie wiem, po co ludzie piszą takie gorzkie żale...

Książka jest naprawdę męcząca i czasem bardzo naiwna. Dla przykładu: bohater coraz gorzej się czuje, jego przyjaciel ściska go więcej niż zwykle, okazuje mu o wiele więcej czułości, życzliwości i uwagi, czasami wybucha płaczem, siostra zalewa się łzami, wszyscy są zdołowani i pod żadnym pozorem nie chcą mu powiedzieć, o co chodzi, a bohater nie jest w stanie wpaść na to, że chodzi o jego zdrowie. No nie domyśli się... Porażka!

Po drugie, jak widzę pod koniec jednego z wpisów (powieść to fragment pamiętnika) tekst "ale po co ja to właściwie piszę?" to mam ochotę odłożyć książkę... No bo jeśli narrator pisze z nudów, to moim zdaniem, nie szanuje mojego czasu.

Podsumowując - książka może być ciekawa tylko jako przykład młodopolskiego podejścia do życia i wyraz nastrojów panujących w epoce... Ale sądzę, że są ciekawsze pozycje, które o tym...

książek: 77
kinga17 | 2019-05-20
Przeczytana: 2019 rok
zobacz kolejne z 254 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd