Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Niespokojny umysł

Niespokojny umysł

Autor:
Seria: Kameleon
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Filip Rybakowski
tytuł oryginału
An unquiet mind
wydawnictwo
Zysk i S-ka
data wydania
ISBN
83-7150-724-0
liczba stron
198
słowa kluczowe
psychoza, pamiętnik, depresja
język
polski
typ
papier
dodała
Kamulka84
6,95 (55 ocen i 3 opinie)

Opis książki

Barwny i zajmujący opis życia, miłości i doświadczeń kobiety - terapeuty, nauczyciela akademickiego i pacjenta, przynoszący wiele wiedzy, inspiracji oraz natchnienia dotkniętym przez psychozę maniakalno - depresyjną, a także tym, którzy chcą poznać jej naturę.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 564
Marago | 2014-05-24
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 15 maja 2012

Świetna. Wspomnienia autorki przeżywającej walkę z psychozą maniakalno-depresyjną. Ku pokrzepieniu serc. Polecam.

książek: 117
mbr | 2012-06-11
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 10 czerwca 2012

Książka jest w połowie opowieścią o zmaganiach z chorobą dwubiegunową, jej stygmatyzacją, leczeniem farmakologicznym i w połowie opowieścią o miłosnych wzlotach i upadkach oraz trudnościach z informowaniem osób bliskich o chorobie. Poza tym, napisana jest ona w formie mniej więcej chronologicznie ułożonych opowieści.

Szukałam w książce fabularyzowanego opisu choroby dwubiegunowej, znalazłam opis kolejnych mężczyzn w życiu autorki w kontekście jej choroby. Kwestia niechęci do brania leków i związane z nią wydarzenia są opowiedziane bardzo pobieżnie. Najdokładniej przedstawiony jest stan maniakalny, chociaż i tu pozostaje po przeczytaniu wiele pytań. Jeszcze więcej pytań pozostawia opis stanu depresyjnego.

Wydaje mi się, że autorka próbowała opisać jak najdokładniej swoje życie z chorobą bez podawania zbyt wielu wrażliwych informacji, aby nie przerazić osób z kręgu znajomych i współpracowników. Jednak to właśnie te najbardziej trudne okresy i największe problemy stanowiły główny...

książek: 634
Agnieszka | 2012-10-08
Na półkach: Przeczytane

Ciekawy opis przeżyć towarzyszących osobie cierpiącej na psychozę maniakalno - depresyjną, przechodzenia od ciemnej rozpaczy, pustki do poczucia wszechmocy, energii. Nadmiernej wrażliwości w okresach remisji.

Książka ta pokazuje również, że wiedza medyczna, świadomość podparta dowodami naukowymi, iż leki są w tej sytuacji ratunkiem nie chroni przed dylematami towarzyszącymi każdemu zmagającemu się z tą chorobą, dylematami dotyczącymi brania leków, gdy czuję się już dobrze i gdy objawy uboczne utrudniają normalne funkcjonowanie.

książek: 69
Natalia | 2014-11-15
Na półkach: Przeczytane
książek: 398
Krzysiek | 2014-11-13
Na półkach: Przeczytane
książek: 665
Haria | 2014-08-08
Na półkach: Przeczytane
książek: 203
książek: 151
Karolina | 2014-06-15
Na półkach: Przeczytane
książek: 143
Weronika | 2014-06-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 czerwca 2014
książek: 40
Katarina | 2014-02-28
Na półkach: Przeczytane

Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Aleksander Kamiński
    112. rocznica
    urodzin
    A kiedy trzeba, na śmierć idą po kolei. Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec.
  • Anna Onichimowska
    63. rocznica
    urodzin
    Boli mnie głowa, ręce i nogi. Mięśnie, kości, paznokcie, włosy, zęby i serce. A najbardziej dusza.
  • Andriej Diakow
    37. rocznica
    urodzin
    Jeśli coś postanowiłeś, zrób pierwszy krok. I nie bój się zrobić następnego. Bój się bezczynności. Wyznacz sobie cel i wyrzuć z głowy całą resztę.
  • Sidonie-Gabrielle Colette
    142. rocznica
    urodzin
    Trudno zadowolić jednocześnie wszystkich i samą siebie. Wolę zacząć od siebie...
  • Arnaldur Indriðason
    54. rocznica
    urodzin
    Znam to uczucie. Znudzenie samym sobą. Tym potworem, jakim się jest i którego człowiek nie jest w stanie się pozbyć. Na jakiś czas to się udaje, ale ten potwór zawsze wraca i zaczyna się ta sama stara pieśń.
  • David Lodge
    80. rocznica
    urodzin
    Wystarczy, żebyś wyznaczył sobie granicę wytrzymałości, a już po tobie.
  • Peter Pezzelli
    56. rocznica
    urodzin
    Dzięki uczeniu się nowych rzeczy człowiek ma ochotę wstać rano z łóżka.
  • Ismail Kadare
    79. rocznica
    urodzin
    Bóg nie daje całego szczęścia naraz.
  • Sakyō Komatsu
    84. rocznica
    urodzin
  • Grzegorz W. Kołodko
    66. rocznica
    urodzin
    Oczywiste jest, że najlepszym antidotum na głupotę i arogancję jest mądrość i wiedza. Dlatego też wypada walczyć. Słowem. Czyli bardzo dużo czytać i słuchać innych, trochę pisać i mówić do tych, którzy chcą słuchać. Trzeba rozmawiać. Najwięcej zaś- myśleć.
  • Fiodor Dostojewski
    134. rocznica
    śmierci
    Zełgać po swojemu – to nieomal lepsze niż powtórzyć prawdę za kim innym. W pierwszym wypadku jest się człowiekiem, w drugim tylko papugą.
  • Astrid Lindgren
    13. rocznica
    śmierci
    ... nie wychodząc stąd, raczej trudno będzie wam znów tu przyjść.
  • Josif Brodski
    19. rocznica
    śmierci
    Generalnie, zasada odnośnie wszystkiego co nieprzyjemne jest taka, że im szybciej człowiek sięgnie dna, tym szybciej wypłynie na powierzchnię.
  • Dino Buzzati
    43. rocznica
    śmierci
    Marnotrawić noce, nie kładąc się spać, nie bać się, że za późno, czekać na wschód słońca, smakować nieskończoność czasu, jaki się ma przed sobą, i nie martwić się

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd