Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wicehrabia de Bragelonne (t. 1, 2 i 3)

Tłumaczenie: Maria Traczewska
Cykl: Trzej muszkieterowie (tom 3)
Wydawnictwo: Wydawnictwo Iskry
7,32 (506 ocen i 14 opinii) Zobacz oceny
10
49
9
55
8
105
7
171
6
68
5
49
4
3
3
6
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Le vicomte de Bragelonne
data wydania
ISBN
8320712947
liczba stron
1282
kategoria
przygodowa
język
polski
dodał
Psioro

Inne wydania

"Wicehrabia de Bragelonne" jest ostatnią częścią trylogii, na którą składają się jeszcze "Trzej muszkieterowie" i "Dwadzieścia lat później". Zamykają się w niej dzieje odważnych i szlachetnych muszkieterów, zawsze wiernych królowi. Niezwykłe przygody, intrygi dworskie, miłość, walki i wielka polityka. Francja Ludwika XIV i Anglia Karola II, gdzie także rozgrywa się wartka i sensacyjna akcja.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1060)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 263
Kacper Mazur | 2014-03-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 marca 2014

Monumentalne dzieło, z bardzo dużą ilością wątków.
Jednak to co zostało mi w pamięciu to swego rodzaju smutek, że wszystko przemija i że to już koniec historii o Czwórce Muszkieterów.
Co prawda wszystkie wydarzenia tak wpłyneły na króla Ludwika XIV, że stał się najsłynniejszym królem Francji, ale kosztem jak wielu ludzi?

Warto jednak pamiętać, jak wyglądało życie bohaterów, pomimo podziałów, różnych charakterów i przekonań, to przyjaźń była dla nich najważniejsza, zgodnie z dewizą "Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego".

książek: 615
violabu Toczytam | 2013-01-16
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 1990 rok

Dla miłośników gatunku i Aleksandra Dumasa (ojca)! Niesamowite klimaty XVII wiecznej Francji, czasów pięknych sukien dam dworu, honorowych muszkieterów, ale też dworskich intryg. Wielowątkowość historii powoduje, że książkę czyta się tak, jakby się oglądało serial kosiumowy.
Powieść daje dość dokładny pogląd na życie w tamtej epoce, warstwy klasowe, zasady rządzące postępowaniem bohaterów, podwójną "moralność", ale też dumę, miłość, braterstwo. Wspominam tę lekturę z uśmiechem, ponieważ czyatałam ją w wieku około 16 roku życia niejdnokrotnie mając wypieki na twarzy.

książek: 324
Sage | 2016-07-01
Przeczytana: 30 czerwca 2016

Książkę skończyłam przed O:50 i szczerze "Zakończenie" czytało mi się ciężko, ponieważ byłam już zmęczona, ale nie fabułą czy stylem, tylko emocjami jakie wywarła na mnie książka - szczególnie w ostatnich rozdziałach, a były to radość i smutek, podczas czytania pojawiał się niejeden uśmiech i niejedna łza. Były momenty gdzie chciało się krzyczeć " TAK! TAK!" oraz takie gdzie wołało się: "Niee...:'(".
Dużo razy przychodziło pytanie "czy warto ją czytać?" w większości przypadków odpowiedz była Tak, ale gdy przychodził smutek wkradało się wahanie. Jednak największy smutek przychodzi po skończeniu książki, a gdybym jej nie przeczyta nie poznałabym takiej pięknej historii.
I warto tu przypomnieć słowa ( nie wiem kogo) " Nie smuć się, że coś się skończyło, ale ciesz, że się w ogóle wydarzyło"
Polecam!!!!

książek: 15
timbwolf3 | 2016-02-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 28 listopada 2015

Po lekturze "W dwadzieścia lat później" uważny czytelnik na pewno będzie się zastanawiać nad celem, w jakim autor, opisując śmierć króla na szafocie z rąk mściciela Mordaut, wprowadził do powieści wzmiankę o ukrytej fortunie pod zamkiem w Newcastle. Rozważania te zostaną zakończone dopiero po zapoznaniu się z treścią pierwszych rozdziałów "Wicehrabia de Bragelonne", a wspomniany majątek doprowadzi do restauracji dynastii Stewartów na tronie angielskim. Jest to jeden z licznych wątków tego obszernego, trzytomowego dzieła, będącego ostatnią częścią trylogii opisującej bohaterskie i pełne przygód losy czterech, a właściwie pięciu, przyjaciół. Najmłodszym i piątym z nich jest tytułowy wicehrabia, Raul de Bragelonne, syn Atosa, obdarzony przez pozostałych (byłych i czynnych) muszkieterów prawdziwie ojcowskimi uczuciami (prawdy o swoich biologicznych rodzicach nigdy nie pozna). Powieść jest osadzona w epoce Ludwika XIV i, jak to miało już miejsce w poprzednich powieściach Dumasa, wiernie...

książek: 146
Brian | 2014-07-15
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 14 lipca 2014

Długo, ach długo walczyłem z tą książką. Niestety nie tylko ze względu na jej duże rozmiary, no bo powieść składająca się z trzech tomów to raczej nie jest rozrywka na dwa wieczory. Stwierdzam to z żalem ale działo się tak głownie dlatego, że momentami cała fabuła odpychała mnie, zamiast zachęcać do przeczytania. Zdziwił mnie taki stan rzeczy bo przecież ta powieść to zakończenie wspaniałej historii o muszkieterach...

Na początek sam tytuł. Nie wiem dlaczego brzmi : Wicehrabia de Bragelonne, skoro rzeczony wicehrabia jest postacią ledwie zauważalną w tej powieści ? Zanim zacząłem czytać tą książkę myślałem że może tytułowy młodzieniec niejako "zastąpi" D'artagnana w roli głównego bohatera trylogii ale gdzie tam. Młody Raul pojawia się w całej historii od czasu do czasu a nawet jak się już w końcu pojawi to akcja nawet nie przyspiesza za bardzo.

Moim zdaniem, tytuł równie dobrze mógłby brzmieć : Ludwik XIV, bo prawde mówiąc to "Króla Słońce" jest w tej historii...

książek: 144
Falka | 2013-11-24
Przeczytana: listopad 2013

Ostatni tom za każdym razem doprowadza mnie do łez. Nie należę do osób zbytnio emocjonalnych i chyba jest to jedyna książka która tego dokonuje. Może ktoś uznać to za zbyt patetyczne, przerysowane ale jednak losy Portosa i ostatnia strona powieści...Nawet teraz jak o tym myślę ogarnia mnie smutek.

książek: 890
Melania | 2012-06-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 05 czerwca 2012

"Wicehrabia de Bragelonne" składa się z 3 tomów, opisujących dalsze losy muszkieterów oraz perypetie młodszego pokolenia.

Akcja ma miejsce około roku 1660. Wtedy to Ludwik XIV, niepełnoletni w poprzednich częściach, ma już dwadzieścia dwa lata i jest królem Francji. W rządach pomaga mu Anna Austriaczka i nieodstępujący go na krok kardynał Mazarini. Do niego właśnie zgłasza się Karol II, syn Karola Stuarta, o pomoc w przywrócenie go na tron Anglii. Młody króla nie ma jednak ani środków, ani wojska, aby wspomóc kuzyna. W tym miejscu wkraczają dobrze znani nam bohaterowie i robią wszystko, żeby potomek Henryka IV odzyskał należny mu tron.

Jednak na tym akcja się nie kończy. Śmierć Mazariniego to nowy początek dla młodego króla, który musi umocnić swoją pozycję oraz wzbudzić szacunek wśród poddanych. Pomaga mu w tym d'Artagnan, który udaje się na wyspę Belle-Isle, wypatrywać przygotowań zbrojnych.

W dalszej części śledzimy losy tytułowego bohatera, Raula. Chce on poślubić pannę de...

książek: 315
Nitager | 2016-04-06
Na półkach: Przeczytane

Powieść ta nie jest wcale kontynuacją dwu poprzednich książek i nie należy jej tak traktować, jeśli nie chcemy przeżyć bolesnego rozczarowania. Wprawdzie znane nam postacie czterech muszkieterów często pojawiają się w powieści, nie grają już jednak głównych ról. Ba, nawet tytułowy wicehrabia Raul de Bragelonne jest w niej postacią epizodyczną!
Po w miarę dynamicznym fragmencie, opowiadającym o restauracji Karola II Stuarta, przy sporej pomocy dwójki z naszych bohaterów, akcja przenosi się na dwór Ludwika XIV i to on – ten dwór - właściwie jest głównym bohaterem tej książki. Akcja już nie ma charakteru przygodowego, koncentruje się na dworskich intrygach, grze ambicji i romansach, ale już inni bohaterowie grają w nich pierwsze skrzypce. Jest zupełnie inna od poprzednich części, statyczna, bardziej wyrachowana, mniej w niej miejsca na bohaterstwo, więcej na spryt.
A jednak i ona pod koniec nabiera tempa, gdy dochodzi do znanego (fikcyjnego!) epizodu, zwanego „Człowiek w żelaznej...

książek: 350
Anna Koniec | 2015-08-31
Na półkach: Ulubione, Posiadam, Przeczytane

Uprzedzona przez wykładowcę o zagrożeniu płynącym z nieoznakowanych nawet, skróconych wersji, ad usum delphini, długo szukałam całości. Znalazłam. Kupiłam. Przeczytałam. Pokochałam.

Duży rozmiar ostatniej cześci trylogii uzasadniony jest mnogością wątków w niej zawartych. Akcja jest wartka I rozgrywa się na wielu planach. Rewolucje, walki o tron, Wielka Polityka, w którą wmieszali się muszkieterowie - już znający życie, już doświadczeni wielekroś, a jednak dalej, czasem - pięknie nieroztropni.

książek: 92
Piratka | 2015-10-12
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Po przeczytaniu "Hrabiego Monte Christo" zauważyłam w bibliotece osiedlowej tytuł "Wicehrabia de Bragelonne", sądząc że to coś podobnego zerknęłam do środka a odkrywszy że to o Muszkieterach (dotąd ani do głowy mi przyszło że jest część trzecia) zaś bohater tytułowy jest raczej drugorzędną postacią, wypożyczyłam. Początek całkiem dobry. D'Artagnan rezygnuje ze służby u króla Francji i postanawia otworzyć własny biznes. Chcąc przywrócić dynastię Stuartów na tron angielski (temat zbieżny z przygodą Sherlocka Holmesa "Rytuał rodu Musgrave'ów") porywa z Anglii do Holandii generała Moncka, który z oporami ale w końcu zgadza się współdziałać. Po powrocie do Anglii generał zapytuje napotkanego kmiecia "Czyje to wojska?" "A czyjeż by jak nie tego wściekłego Moncka?" odpowiada tamten, nie wiedząc nawet z kim ma do czynienia. Mam nadzieję, że generała rozbawiło to dictum, bo mnie bardzo. D'Artagnan zarobił na tej sprawie sporo. Dalej już szło ciężej, dworskie intrygi, królewskie schadzki i w...

zobacz kolejne z 1050 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd