Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
7,2 (864 ocen i 86 opinii) Zobacz oceny
10
69
9
135
8
158
7
279
6
99
5
74
4
11
3
21
2
7
1
11
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Cuore
data wydania
ISBN
9788376230238
liczba stron
214
słowa kluczowe
rodzina, dobroć
język
polski
dodała
Ania

W czasach, gdy dobroć jest pojęciem niemodnym, telewizja zastępuje więzi rodzinne,a szkoła nie zawsze przekazuje dobre wzorce, warto zrobić wycieczkę w przeszłość, kiedy miłość, przyjaźń, odpowiedzialność i odwaga znaczyły tyle, ile powinny. Jedenastoletni bohater i narrator tego szczególnego, napisanego przed ponad 120 laty, pamiętnika, Henryk Bottini, opowiada o swojej szkole, rodzinie,...

W czasach, gdy dobroć jest pojęciem niemodnym, telewizja zastępuje więzi rodzinne,a szkoła nie zawsze przekazuje dobre wzorce, warto zrobić wycieczkę w przeszłość, kiedy miłość, przyjaźń, odpowiedzialność i odwaga znaczyły tyle, ile powinny. Jedenastoletni bohater i narrator tego szczególnego, napisanego przed ponad 120 laty, pamiętnika, Henryk Bottini, opowiada o swojej szkole, rodzinie, ważnych wydarzeniach, błędach, które popełniał, uczuciach, jakie przeżywał. Towarzysząc mu przez cały rok szkolny poznajemy jego świat - kochającą rodzinę, kolegów z klasy: szlachetnego Garronego, dzielnego Precossiego, zabawnego Mularczyka i wielu innych, a także oddanych uczniom nauczycieli oraz tętniące życiem ulice Turynu. Ten obraz czasów naznaczonych nieustannym lękiem o zdrowie i życie najbliższych, ale także miłością do świeżo odzyskanej ojczyzny i entuzjazmem dla wiedzy, niesie wartości ponadczasowe – przykłady mądrej, pełnej szacunku rodzicielskiej miłości, przyjaźni przekraczającej bariery społeczne, wielkiego zaangażowania pedagogów w rozwój moralny i edukację uczniów, obrazy patriotyzmu, niezliczone przykłady dobroci i serca….
Ta książka, jak żadna inna, powinna być czytana wspólnie. Może zachęci nas do rozmowy? Może skłoni do refleksji nad naszym własnym życiem i dzisiejszymi relacjami między dorosłymi i dziećmi?
Oddajemy w ręce Czytelników książkę w nowej wersji – uwspółcześnioną pod względem językowym i trochę skróconą. Jej przekaz pozostaje jednak wciąż taki sam...

 

źródło opisu: okładka

pokaż więcej

książek: 3650
kinga | 2012-07-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 17 lipca 2012

Zachwycająca książka napisana w bardzo dobrym, starym stylu (przekład Konopnickiej) - choć zdaję sobie sprawę, że nie wszystkich taki styl, może nieco patetyczny, zachwyci..
Rekomendowana jako książka dla dzieci, ale w moim odczuciu powinni ją czytać rodzice. Zamiast poradników rodzicielskich w stylu "jak wychować dziecko na dobrego człowieka" polecam właśnie "Serce".

Czytając tę włoską klasykę nie mogłam odpędzić się od myśli, że ta wyjątkowa powieść w dzisiejszych czasach nie znajdzie jednak wielu zwolenników. Jako młoda mama, koleżanka i znajoma innych młodych mam, często słyszę, że dzieci czytają/oglądają gazetki w stylu ""Barbie", "My little pony" itp., kobiety nie mają czasu/ochoty na czytanie dzieciom naprawdę wartościowej literatury, która oprócz funkcji edukacyjnej jest również ciekawą historią, zabawną, sprawiającą radość zarówno czytającemu, jak i słuchaczowi. Książki mówiące o prawdziwych wartościach, które powinny być pielęgnowane są dla niektórych mam "staroświeckie" (cytat) lub "śmieszne" (również cytat). Każda rodzicielka pragnie, by jej dziecko było miłe, uczynne, kochające, wrażliwe - ale jak dziecko zachęcić i nauczyć do szanowania tych wartości? Kreskówkami? Gazetą o plastikowych lalkach, które mają makijaż i balowe suknie? Litości!

"Serce" to pamiętnik Henryka, w którym chłopiec opisuje z dziecięcą szczerością i naiwnością ważne wydarzenia z jego życia, szkolne historie, odwiedziny (u) przyjaciół, czyli to wszystko, co kilkulatka czy kilkunastolatka interesuje i fascynuje, oprócz relacji Henryka dołączone są wypowiedzi (listy?) matki i ojca oraz prezentowane w szkole "opowiadania miesięczne". Każdy utrwalony na kartach pamiętnika dzień, dzięki prezentowanym zdarzeniom przynosi nowy morał, czegoś uczy. Amicis wychowuje swoich czytelników na ludzi, którzy widzą drugiego człowieka, dostrzegają jego uczucia i je rozumieją, na patriotów, świadomych historii swego kraju (tu: Włoch w konkretnym momencie dziejowym), szanujących tradycję i obyczaje, na wdzięczne rodzicom, opiekuńcze i troskliwe dzieci, na szanujących pracę i poświęcenie nauczycieli uczniów czy choćby na ludzi, którzy potrafią docenić pracę innych, którzy zamiast wyśmiewać się z biedy i np. brudnych ubrań robotnika, dostrzegają jego wysiłek, jego ciężką i uczciwą pracę, podziwiają trud, jaki codziennie wkłada w zapewnienie rodzinie podstawowych potrzeb, autor uczy również szacunku do przedmiotów, do swojej i cudzej własności. Te, i wiele innych nauk płynących z "Serca", wyrażone zostały za pomocą "scenek rodzajowych", listów rodziców i niezwykle wzruszających opowiadań.

Spotkałam się z zarzutami wobec tej książki, że jest "nierealna", postaci papierowe, w które trudno uwierzyć... Pamiętajmy, że mimo wszystko, jest to książka pisana dla dzieci (w XIX w.), więc "wszystkie chwyty" są dozwolone, jeśli to ma bawić, uczyć i zaciekawiać. Jeśli ktoś nie potrafi uwierzyć w postaci Amicisa, to jakim cudem wierzył w Alicję i gadającego królika, królewnę, która spała sto lat, chłopca, który nigdy nie dorósł czy żabę, która przemienia się w księcia?


http://dajprzeczytac.blogspot.com/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Miasto cieni

Właśnie skończyłam czytać i mam ciarki na rękach. Co to była za cudowna opowieść. Tu fikcja miesza się z realnym światem, a granica jest bardzo cienka...

zgłoś błąd zgłoś błąd