Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Janko Muzykant

Autor:
Seria: Lektura z opracowaniem [GREG] [Greg]
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Greg
data wydania
ISBN
8373271791
liczba stron
24
słowa kluczowe
chłopiec, muzyka, cierpienie
kategoria
klasyka
język
polski
typ
papier
dodał
Arek
5,28 (4896 ocen i 120 opinii)

Opis książki

Nowela o przejmujących losach biednego chłopca który Kochał muzykę i chciał grać. Jej akcja toczy się w XIX wieku, a głównym bohaterem jest chorowity chłopiec Janko. Spośród innych wiejskich dzieci wyróżnia go talent muzyczny. Zafascynowany dźwiękiem skrzypiec, zakrada się do dworu, by ich dotknąć. Zostaje oskarżony o próbę kradzieży i skazany na karę chłosty. Chłopiec umiera, z powodu zbyt...

Nowela o przejmujących losach biednego chłopca który Kochał muzykę i chciał grać.
Jej akcja toczy się w XIX wieku, a głównym bohaterem jest chorowity chłopiec Janko. Spośród innych wiejskich dzieci wyróżnia go talent muzyczny. Zafascynowany dźwiękiem skrzypiec, zakrada się do dworu, by ich dotknąć. Zostaje oskarżony o próbę kradzieży i skazany na karę chłosty. Chłopiec umiera, z powodu zbyt surowej kary.

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 23135
Książkowa-Fantazja | 2012-09-16
Przeczytana: 16 września 2012

Powróciłam do tej lektury po latach i muszę przyznać, że za każdym razem wywołuje ogromny smutek.

Nowela opowiada o chłopcu, który zakochany jest w muzyce i słyszy ją wszędzie dookoła. W pogoni za marzeniami próbuje ukraść skrzypce, ale niestety zostaje złapany na gorącym uczynku. Zostaje bardzo surowo ukarany i dotkliwe pobity na skutek czego następuje śmierć.

Z jednej strony lektura pokazuje, że nie warto gonić marzenia, bo może nas spotkać surowa kara. A drugi aspekt tejże noweli otwiera nam oczy na wrażliwość i na piękno jakim jest muzyka.

Czasem warto pomóc komuś spełnić jego marzenia.

książek: 3177
Danway | 2011-11-26
Przeczytana: 1993 rok

Niezwykle ciekawa nowela o wielkiej miłości do muzyki oraz o marzeniu do posiadania własnego instrumentu... Mowa tutaj o Janku młodym ośmioletnim wątłym chłopcu, który potrafił usłyszeć muzykę w każdym miejscu, w jakim się znajdował... Chciał on bardzo grać na skrzypcach... Często słuchał muzyki tego instrumentu, czy na weselu, czy w karczmie, a także w dworze.... Janko tak bardzo był zaślepiony i zafascynowany, że był gotowy ukraść instrument, by móc grać... Niestety spotyka go sroga kara, w wyniku której chłopiec umiera...

Wówczas do Dworu przyjeżdżają właściciele zachwycając się talentami młodych Włochów, mówiąc wszem i wobec, że o takie talenty należy dbać... W tym miejscu nasuwa się jedna z głównych nauk tej noweli: "Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie, co posiadacie..."

książek: 1749
Natalia | 2013-01-27
Na półkach: Przeczytane

Jest to bardzo piękna, a zarazem smutna historia. W noweli poznajemy życie małego wiejskiego chłopca imieniem Janek. Posiada on wielki talent muzyczny, godzinami mógłby słuchać dźwięków natury, czy to śpiewu ptaków czy wiatru. Marzył o tym żeby zagrać na prawdziwych skrzypcach, kiedy dowiaduje się, że w pobliskim dworku, owe skrzypce są, postanawia się tam zakraść. Niestety wyprawa kończy się tragicznie. Chłopak zostaje przyłapany i osądzony o kradzież. Jako kare Stacho bije chłopca, tak brutalnie, że ten umiera po paru dniach.

książek: 439
Luka | 2010-09-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 1996 rok

Wciąż nie rozumiem dlaczego dzieci muszą czytać w szkołach takie rzeczy :/ Jedyne czego ta książka uczy to 'nie podążaj za marzeniami, i tak ci się nie uda'... Dzieci czy młodzież powinna byc w szkole natchniona do działania, powinna im być dana wiera w siebie, a ta książka depcze...

książek: 3463
Książkowo | 2011-12-06
Przeczytana: 1994 rok

Po raz kolejny powracamy do tematu niemożności edukowania się przez wiejskie dzieci i młodzież. Tytułowy Janko, który poświęcił swe młode życie za marzenia jest doskonałą ilustracją dla powiedzenia: "cudze chwalicie, swego nie znacie..."

książek: 19510

Jakiś czas temu wpadła mi w ręce niewielka książeczka. Strącając kurz z okładki, odszyfrowałam stare, nieco zniszczone już przez czas, litery: H. Sienkiewicz, „Janko Muzykant”. Nawet nie wiem, jak to się stało, że przeczytałam ją po raz kolejny – zajęło mi to może z dwadzieścia minut, ale wrażenie, jakie pozostawił po sobie ten tekst, było niezwykle silne i do tej pory ściska mnie jakiś żal w sercu, gdy myślę o małym, jasnowłosym chłopcu, któremu na imię było Jan.
Wydaje mi się, że nie można przejść obok tej noweli obojętnie. Napisana w latach 70. XIX w., przez najwybitniejszego ówczesnego pozytywistę, przedstawia historię, która zdarzyć się mogła w każdym czasie, problem niezwykle uniwersalny i istotny: nierówność społeczną, której ofiarami padają uzdolnione dzieci, pozbawione szans na rozwój własnego talentu.
To obraz krótkiego życia wiejskiego chłopca, który miał genialny talent muzyczny, ukochał śpiew ptaków, głosy przyrody, dźwięk skrzypiec, melodię rozbrzmiewającą...

książek: 1170
Booka | 2011-11-25
Przeczytana: 1996 rok

Lektura ta choć przeczytana dawno, do dziś kojarzy mi się źle. Bardzo przygnębiająca (podobnie jak i "Antek" Bolesława Prusa). Daję jednak oczko wyżej niż "Antkowi", a to ze względu na to, że czytało mi się ją nieco lepiej. Mimo tego przygnębienia i smutku.

książek: 222
Canis | 2014-03-15
Przeczytana: 13 marca 2014

Smutna, nieco dołująca historia.

książek: 248
Emisunflower | 2013-12-13
Przeczytana: 2012 rok

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Janko muzykant , ciekawa lektura Henryka Sienkiewicza :) Miło się ją czyta , lekka i ma niewiele stron . W ubogiej chacie przyszedł na świat wątły chłopiec. Zebrane nad położnicą kobiety nie dawały szansy na przeżycie ani jej, ani dziecku. Zapaliły nad nią gromnicę, a chłopca ochrzciły, sądząc, że ksiądz nie zdąży przyjechać przed ich śmiercią. Nadały mu imię Jan i wysłały jego „krześcijańską” duszę tak, skąd przybyła. Chłopiec jednak nie umarł, a stan matki poprawił się wraz z przybyciem księdza. Po tygodniu wróciła do pracy.
Janek był dzieckiem o słabym zdrowiu, jednak już od ósmego roku życia chodził paść bydło, a kiedy w chałupie nie było nic do jedzenia, szedł do lasu po grzyby lub maliny. Był nierozgarnięty i, jak inne wiejskie dzieci, podczas rozmowy trzymał palec w buzi. Choć być może kochała syna, matka biła go za lenistwo i ciągłe mówienie o graniu. Tym, co odróżniało go od innych dzieci, było zamiłowanie do wszelkiego grania, które, cokolwiek robił i gdziekolwiek był, mu...

książek: 1277

Tak krótka, a zarazem tak poruszająca serce. Nie znam ludzi którzy przy scenie finałowej nie płaczą. Ostatnio mój siostrzeniec miał właśnie ją za lekturę....odkładał i odkładał mówiąc "jutro przeczytam". Dzień przed omawianiem w końcu się zmobilizował. Po godzinie wyszedł ze swojego pokoju calulki zapłakany i zapytał tylko "Dlaczego ludzie robią takie rzeczy?".
No właśnie?


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jo Nesbø
    55. rocznica
    urodzin
    Być może jestem głupi, ale zostało mi jeszcze kilka komórek mózgowych, które starają się, jak mogą.
  • Marliese Arold
    57. rocznica
    urodzin
    Dopiero kiedy ktoś umiera, człowiek zauważa, że ta osoba dużo dla niego znaczyła.
    Albo że nie znaczyła nic. I to, że zostaje po niej pustka. Albo że dalej można żyć tak, jakby
    nic się nie stało.
  • Elizabeth Hand
    58. rocznica
    urodzin
  • Dezső Kosztolányi
    130. rocznica
    urodzin
    Ludzie pijani szybują na skrzydłach jak ptaki. To tylko trzeźwi sądzą, że pijacy się zataczają, w rzeczywistości unoszą się oni na niewidzialnych skrzydłach i wszędzie docierają szybciej, niż tego oczekują.
  • Marcel Aymé
    113. rocznica
    urodzin
    Pamiętam, że na tym moście, w czerwcu, słońce było takie ogromne, zmarli z cmentarza pachnieli polnymi kwiatami, chłopcy szli w świetlistych ubraniach i życie było tak piękne, że krzyknęłam z radości i uniosłam się nad ziemię. Moja przyjaciółka, Jeanette Coutourier, schwyciła mnie za nogi. Długo mia... pokaż więcej
  • Eric Idle
    72. rocznica
    urodzin
  • Ernst Jünger
    120. rocznica
    urodzin
    Tutaj stało się dla mnie pewne to, w co często wątpiłem: byli jeszcze wśród nas szlachetni, w których sercach żyła i znajdowała potwierdzenie świadomość wielkiego ładu. Jako, że wzniosły przykład prowadzi nas do naśladowania, poprzysiągłem sobie (...), że w przyszłości raczej padnę samotnie z wolnym... pokaż więcej
  • Ewa Nowacka
    4. rocznica
    śmierci
    Był taki okres, że byłam gotowa na największe głupstwo, byle tylko znaleść się blisko niego, słuchać co mówi, móc go dotknąć, kiedy zaś moje niemądre marzenia się ziściły, okazało się, że traciłam czas na wyobrażenie sobie Bóg wie czego.
  • Pola Gojawiczyńska
    52. rocznica
    śmierci
    ... nie idź tak bezmyślnie za mężczyzną, choćby cię o to nie wiem jak prosił.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd