Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Janko Muzykant

Seria: Lektura z opracowaniem
Wydawnictwo: Greg
5,37 (5764 ocen i 162 opinie) Zobacz oceny
10
101
9
176
8
266
7
1 010
6
1 279
5
1 396
4
488
3
707
2
97
1
244
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
8373271791
liczba stron
24
słowa kluczowe
chłopiec, muzyka, cierpienie
kategoria
klasyka
język
polski
dodał
Arek

Inne wydania

Nowela o przejmujących losach biednego chłopca który Kochał muzykę i chciał grać. Jej akcja toczy się w XIX wieku, a głównym bohaterem jest chorowity chłopiec Janko. Spośród innych wiejskich dzieci wyróżnia go talent muzyczny. Zafascynowany dźwiękiem skrzypiec, zakrada się do dworu, by ich dotknąć. Zostaje oskarżony o próbę kradzieży i skazany na karę chłosty. Chłopiec umiera, z powodu zbyt...

Nowela o przejmujących losach biednego chłopca który Kochał muzykę i chciał grać.
Jej akcja toczy się w XIX wieku, a głównym bohaterem jest chorowity chłopiec Janko. Spośród innych wiejskich dzieci wyróżnia go talent muzyczny. Zafascynowany dźwiękiem skrzypiec, zakrada się do dworu, by ich dotknąć. Zostaje oskarżony o próbę kradzieży i skazany na karę chłosty. Chłopiec umiera, z powodu zbyt surowej kary.

 

źródło opisu: opis autorski

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (11428)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 381
Łokieć_Pana_D | 2016-12-29
Na półkach: Przeczytane

Nowelka o Janku, chłopcu który chciał grać. Legła u mnie głęboko. Może dlatego, że wtedy, w podstawowej klasie, ja też chciałem grać. Ja chciałem jak Ciechowski być. Janko chciał, jak mu drzewa grały. Ciechowskiego by polubił, a ja lubię drzewa. I, jak on, niemalże ukradłem pudło, z witryny muzycznego sklepu. Janko zwinął pudło od "pana we dworze". Miał większego pecha. Jego wybatożyli na śmierć. Mnie tylko ojciec złajał.
Aktualna wtedy, aktualna dziś. Nie rozumiem niechęci do tej opowieści. Jeszcze mniej obojętność. Zawodzi mnie rozum, nie zawodzi pamięć. I nowelę pamiętam. Najbardziej wtedy, gdy słyszę zachwyt dziki i tępy, nad tym co obce. Pod nieba wznieśmy śpiewy zagraniczne, a talent obok, co mu w duszy gra, ubijmy. Za kradzież skrzypiec. Żeby się nie ruszał.

książek: 297
GraceSuarez | 2017-06-17
Przeczytana: 23 lipca 2016

Zdecydowanie mój faworyt jeśli chodzi o twórczość Sienkiewicza. Nowela, którą ile razy nie czytałabym zawsze wzbudza we mnie smutek i współczucie. Nie chodzi nawet o samego Janka, ale też o miejsce, w którym się wychował.

Jak wiadomo w dawnych czasach nie dbano o edukację i rozwój dzieci zamieszkujących wsie. Uczono ogólnych zasad dobrego wychowania, ale podstawę stanowiło to żeby dziecko gdy osiągnie stosowny wiek poszło do pracy. Dlatego zawsze mi się serce kraje gdy czytam o Janku czy nawet o bohaterze noweli Prusa ‘Antek’. Straszna jest mentalność i okrucieństwo ludzi ze wsi. I straszne jest to, że marzenie oraz talent Janka zostały zmarnowane.

Problem ludzi odmiennych i wrażliwych w świecie pełnym zła nie ma prawa walki o byt i musiało mieć taki a nie inny finał. Smutna i do granic chwytająca za serce.

książek: 0
| 2015-09-24
Na półkach: Przeczytane
książek: 610
Degamisz | 2017-05-11
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 11 maja 2017

Niedawno ponownie przeczytałem zachwycającego „Antka” autorstwa Prusa i stwierdziłem, że tak przejmująco i wzruszająco na tak niewielu stronach potrafi pisać tylko on. Po czym postanowiłem odświeżyć sobie „Janka Muzykanta” Sienkiewicza (czytanego ostatni raz w podstawówce) i musiałem zweryfikować pogląd. Równie wspaniale i chwytająco za serce potrafi też pisać Sienkiewicz, zamykając tak wiele uczuć w tak krótkiej nowelce.

Sienkiewicz, którego tak bardzo uwielbiam za Trylogię, zwłaszcza za „Ogniem i mieczem”, jest dla mnie – obok Prusa i Reymonta – najwybitniejszym polskim pisarzem. Uwielbiam jego twórczość, jego słowa chłonę jak gąbka, jego książki są dla mnie tym, czym są powieści Tołstoja czyli najczystszą przyjemnością jaką można odnaleźć w czytaniu.

„Janko Muzykant” to dla mnie majstersztyk. Jest tu kilka podobieństw do „Antka”, autor zwraca uwagę na te same problemy, które sygnalizował Prus czyli ciężkie warunki życia na wsi, brak edukacji wśród dzieci. Wszystko to...

książek: 27509
Książkowa-Fantazja | 2012-09-16
Przeczytana: 16 września 2012

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Powróciłam do tej lektury po latach i muszę przyznać, że za każdym razem wywołuje ogromny smutek.

Nowela opowiada o chłopcu, który zakochany jest w muzyce i słyszy ją wszędzie dookoła. W pogoni za marzeniami próbuje ukraść skrzypce, ale niestety zostaje złapany na gorącym uczynku. Zostaje bardzo surowo ukarany i dotkliwe pobity na skutek czego następuje śmierć.

Z jednej strony lektura pokazuje, że nie warto gonić marzenia, bo może nas spotkać surowa kara. A drugi aspekt tejże noweli otwiera nam oczy na wrażliwość i na piękno jakim jest muzyka.

Czasem warto pomóc komuś spełnić jego marzenia.

książek: 959
Shimik | 2015-12-16
Na półkach: Przeczytane

Historia opowiada o losach dziesięcioletniego chłopca. Jest on nierozumiany przez resztę społeczeństwa. W taki sposób przedstawia się ta nowela. Nie przepadam za twórczością Sienkiewicza, ale taka krótka historyjka była całkiem przyjemna. Głównie za sprawą swojej długości:P Teraz już wiem kim jest Janko Muzykant i to jest zaleta:)

książek: 834
Thomas886 | 2015-08-21
Na półkach: Przeczytane, Lektury..., 2015
Przeczytana: 19 sierpnia 2015

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

10-letni wiejski chłopiec marzy o skrzypcach, a gdy nie jest zadowolony ze zrobionych przez siebie, postanawia zakraść się do dworu, by dotknąć prawdziwego instrumentu. Posądzony o próbę kradzieży i zachłostany na śmierć jest metaforą uzdolnionych wiejskich dzieci, które nie mają szans na rozwijanie talentu.

Smutna nowela, która daje do myślenia nad tematyką rozwoju dzieci, które nie mogą liczyć na swoje rodziny pod względem finansowym, lecz na państwo, by móc spełniać własne marzenia.

książek: 26140
PijanaPoMalinach | 2013-04-10
Przeczytana: 1998 rok

Jakiś czas temu wpadła mi w ręce niewielka książeczka. Strącając kurz z okładki, odszyfrowałam stare, nieco zniszczone już przez czas, litery: H. Sienkiewicz, „Janko Muzykant”. Nawet nie wiem, jak to się stało, że przeczytałam ją po raz kolejny – zajęło mi to może z dwadzieścia minut, ale wrażenie, jakie pozostawił po sobie ten tekst, było niezwykle silne i do tej pory ściska mnie jakiś żal w sercu, gdy myślę o małym, jasnowłosym chłopcu, któremu na imię było Jan.
Wydaje mi się, że nie można przejść obok tej noweli obojętnie. Napisana w latach 70. XIX w., przez najwybitniejszego ówczesnego pozytywistę, przedstawia historię, która zdarzyć się mogła w każdym czasie, problem niezwykle uniwersalny i istotny: nierówność społeczną, której ofiarami padają uzdolnione dzieci, pozbawione szans na rozwój własnego talentu.
To obraz krótkiego życia wiejskiego chłopca, który miał genialny talent muzyczny, ukochał śpiew ptaków, głosy przyrody, dźwięk skrzypiec, melodię rozbrzmiewającą...

książek: 3315
Danway | 2011-11-26
Przeczytana: 1993 rok

Niezwykle ciekawa nowela o wielkiej miłości do muzyki oraz o marzeniu do posiadania własnego instrumentu... Mowa tutaj o Janku młodym ośmioletnim wątłym chłopcu, który potrafił usłyszeć muzykę w każdym miejscu, w jakim się znajdował... Chciał on bardzo grać na skrzypcach... Często słuchał muzyki tego instrumentu, czy na weselu, czy w karczmie, a także w dworze.... Janko tak bardzo był zaślepiony i zafascynowany, że był gotowy ukraść instrument, by móc grać... Niestety spotyka go sroga kara, w wyniku której chłopiec umiera...

Wówczas do Dworu przyjeżdżają właściciele zachwycając się talentami młodych Włochów, mówiąc wszem i wobec, że o takie talenty należy dbać... W tym miejscu nasuwa się jedna z głównych nauk tej noweli: "Cudze chwalicie, swego nie znacie, sami nie wiecie, co posiadacie..."

książek: 4152
Książkowo_czyta | 2011-12-06
Przeczytana: 1994 rok

Po raz kolejny powracamy do tematu niemożności edukowania się przez wiejskie dzieci i młodzież. Tytułowy Janko, który poświęcił swe młode życie za marzenia jest doskonałą ilustracją dla powiedzenia: "cudze chwalicie, swego nie znacie..."

zobacz kolejne z 11418 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Nowe stare lektury

Od września przyszłego roku polską szkołę czeka kolejna rewolucja. Znikną gimnazja, wróci osiem klas podstawówki, wróci też obowiązkowy kanon lektur. Ale w nim akurat wiele się (niestety) nie zmieni w stosunku do tego, co było wiele lat temu. Zobaczmy, co obowiązkowo będą czytały dzieci i młodzież w szkołach podstawowych.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd