Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dżuma

Tłumaczenie: Joanna Guze
Wydawnictwo: Państwowy Instytut Wydawniczy
6,89 (19851 ocen i 647 opinii) Zobacz oceny
10
946
9
2 439
8
3 042
7
6 409
6
3 497
5
2 189
4
552
3
576
2
84
1
117
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La peste
data wydania
ISBN
83-06-02466-4
liczba stron
200
język
polski

Inne wydania

Metaforyczny obraz świata walczącego ze złem, którego symbolem jest tytułowa dżuma, pustosząca Oran w 194... roku. Wybuch epidemii wywołuje różne reakcje u mieszkańców, jednak stopniowo uznają słuszność postępowania doktora Rieux, który od początku aktywnie walczy z zarazą, uznając to za swój obowiązek jako człowieka i lekarza.

 

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (34006)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1522
Wojciech Gołębiewski | 2014-08-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 sierpnia 2014

LUDZIE KOCHANE !! Jak chcecie, nie ośmieszając się, publikować swoją opinię, to nie bądżcie leniwi i zajrzyjcie chociaż do wikipedii, a wtedy dowiecie się:
”Jak rozumieć tytuł „Dżuma”?
• Dżuma jako choroba, która zaatakowała Oran. Jest to znaczenie realistyczne i organizuje całość wydarzeń w powieści. Lecz jako choroba dżuma oznacza także zarazę, żywioł, który w każdej chwili i nie wiadomo skąd może spaść na społeczność ludzką. To symbol zagrożenia człowieka wobec sił, na które nie ma wpływu.
• Dżuma jako wojna. Jest to znaczenie przenośne, a i wojna jest żywiołem nieco innym niż choroba – jej sprawcami są ludzie. Lecz jest równie groźna – i jest także „godziną próby”, wyzwala z ludzi różne zachowania i postawy. Z wojną wiąże się totalitaryzm – to kolejna
• Dżuma jako zło tkwiące w człowieku. Jest to zaraza, negatywny pierwiastek, który tkwi w każdej jednostce ludzkiej i z którym trzeba się zmagać. To zło ujawnia się często w chwilach zagrożenia takich...

książek: 760
złodziejka | 2011-03-09
Przeczytana: 09 marca 2011

Kapelusze z głów, panowie.

książek: 1401
PABLOPAN | 2012-02-12
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Jedna z niewielu książek, które autentycznie zmuszają do myślenia. Ewenement.

książek: 531
Karol | 2013-07-25
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 lipca 2013

Pomysł sam w sobie świetny, fabuła ciekawa, jednakże wykonanie i przełożenie wszystkiego na papier już nie powala. Zbyt często w tej książce natrafiamy na strasznie ciągnące się opisy różnorakich rzeczy i sytuacji które kompletnie zabijają dynamikę sytuacji. Wydaje się momentami że autor jakby na siłę starał się wcisnąć nam więcej kartek. Gdyby nie to, gdyby skrócić parę opisów, gdyby przyspieszyć kilka długich momentów, ocena pewnie poszła by z oczko, albo i dwa w górę bo potencjał jest w tej książce spory.

książek: 897
Ireth | 2013-11-25
Na półkach: Przeczytane, Lektury, 2013
Przeczytana: 25 listopada 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Ufff... przebrnęłam.
Już dawno nie katowałam książki tak jak tej. Z pewnością nie jest to lekka pozycja. W zasadzie to nie wiem, dlaczego jej czytanie mi się tak ciągło. Może to przez sam fakt, że jest lekturą? Bardzo możliwe. Nota bene samo zabranie się za nią też nie było łatwe, skoro wokół mnie tyle interesujących historii. No, ale cóż to lektura - ciążyła nade mną jak fatum, a że streszczeń nie cierpię czytać to wkońcu się za nią zabrałam...

Całą powieść rozpoczyna niewinny wątek doktora Rieux, który już na samym początku potyka się o martwego szczura, nie zdając sobie sprawy, że ma do czynienia z roznosicielem tytułowej choroby. Uznając ów incydent za mało znaczący wciąga się w wir własnych obowiązków. A szczury z niewyjaśnionych powodów nadal umierają...
To co w ciągu dalszych dni zaczyna dziać się z miasteczkiem przekracza wszelkie wyobrażenia pozostałych mieszkańców Oranu. Na ich ciałach zaczynają pojawiać się ropne obrzęki wielkości śliwek, kaszlą gęstą krwią i powoli...

książek: 1207
Krzysiek | 2015-08-29
Na półkach: Przeczytane, 2015, Rozczarowanie
Przeczytana: 28 sierpnia 2015

Czym się kierujemy idąc przez życie? Co kieruje naszymi czynami, naszą moralnością...?
Czy jesteśmy odważni, tchórzliwi, dobrzy, źli, obojętnii?
Co się dzieje z nami, gdy jesteśmy bezradni, gdy na naszej skórze poczujemy chłód ostateczności?
...gdy śmierć jest na wyciągnięci ręki, gdy czujemy, że jest blisko...?

Powieść Camusa, to nie jest opowieść o chorobie, wirusie. Gdy będziemy czytać tę książkę, nasze myśli krążyć będą wokół powyższych pytań. Wirus jest tylko alegorią zła, na które człowiek reaguje w określony sposób. Jest jednym z czynników, które wywołuje to zło. Dzięki temu, to tkwiące głęboko w podświadomości człowieka zło, może wyjść z ukrycia, opętać go...
Jak zareaguje zależy tylko od niego...

Albert Camus uznawany jest za pisarza ściśle związanego z egzystencjalizmem. Jako pisarz angażował się w problemy moralne, etyczne, społeczne. Ciekawiło go, do czego zdolny jest człowiek, na wskutek różnego rodzaju sytuacji.
Powołując do życia swego głównego bohatera Bernarda...

książek: 2225
Jagoda | 2010-09-04
Na półkach: Przeczytane

Tyle się naczytałam, że to powieść paraboliczna, że to o wojnie ma być. Może i tak, mnie się jednak nie chciało doszukiwać w tym analogii do czasów wojennych, wolę tę powieść odczytywać wprost: jako opowieść o różnych zachowaniach ludzkich w sytuacji zagrożenia. O tchórzach, o bohaterach, o tych co walczą, o tych, co modlą się o przetrwanie, o tych, co próbują uciec czy wreszcie o tych, którzy akceptując nadchodzącą śmierć chcą wykorzystać jak najintensywniej ostatnie chwile życia. I nawet nie patrząc na ww. parabole, powieść A. Camusa uważam za rewelacyjną.

książek: 959
Shimik | 2016-04-05
Na półkach: Przeczytane

Dżuma była lekturą u mnie w szkole, lecz wtedy jej nie przeczytałem, teraz jak przeglądałem tutaj książki z różnych kategorii rzuciła mi się w oczy i postanowiłem to nadrobić. Także przeniosłem ją do siebie i nie czekała długo. Książka jest na prawdę dobra i warta przeczytania, jednak aby to zrozumieć trzeba dojrzeć do jej lektury, bo to niełatwa książka. Ostatnio właśnie po takie sięgam z przyjemnością, robię sobie też przerwy na coś "lżejszego", a następnie znowu biorę coś ambitniejszego zazwyczaj w bibliotece. Jeśli się coś nie podobało w szkole albo się nie chciało wtedy tego czytać to zawsze można zrobić to później i wtedy nie będzie już tej presji, że trzeba przez co lektury są nielubiane przez wszystkich. Przeczytane po zakończeniu szkoły i odczytaniu ich pada na nie zupełnie nowe światło i wtedy można dostrzec jaką mają wartość.

książek: 1194

Dżuma to książka nie tylko o epidemii choroby, ale o skażonych umysłach, które godzą się na stan, w którym nic już nie zależy od nich. Pozostaje tylko umierać mniej lub bardziej świadomym.

książek: 1563
Roman Dłużniewski | 2016-12-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Oran. Epidemia dżumy. Ale dżuma nie dotyczy tylko Oranu i to nie tylko choroba. Jeżeli ktoś kiedyś zastanawiał się nad pojęciem 'egzystencjalizm', powinien koniecznie sięgnąć po książkę Camusa. Nie jest zbyt obszerna, ale dość trudna w czytaniu. Za trudna ? To sięgnijcie po coś łatwiejszego, np. Odwet gliny. Warto czytać Camusa bo to naprawdę był mądry facet.

zobacz kolejne z 33996 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Urodziny Alberta Camus

Sto lat temu, w Algierii, urodził się jeden z najbardziej wpływowych współczesnych intelektualistów europejskich, filozof i eseista, Albert Camus. We Francji uznawany jest za najwybitniejszego pisarza wszech czasów, a „Obcy” to najczęściej czytana książka w tym kraju.


więcej
Francuzi wydają komiksy o swoich pisarzach

Pod koniec września do francuskich księgarń trafi częściowo fikcyjny, a częściowo oparty na faktach komiks o Wiktorze Hugo. W październiku natomiast ukaże się obrazkowa biografia Alberta Camusa.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd