Oni nie skrzywdziliby nawet muchy

Tłumaczenie: Jakub Szacki
Wydawnictwo: W.A.B.
7,63 (246 ocen i 24 opinie) Zobacz oceny
10
17
9
41
8
73
7
79
6
25
5
7
4
3
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
They Would Never Hurt a Fly. War Criminals on Trial in The Hague
data wydania
ISBN
978-83-7414-199-4
liczba stron
240
kategoria
literatura faktu
język
polski

Jedenaście po mistrzowsku nakreślonych portretów zbrodniarzy wojennych z okresu wojny na Bałkanach po rozpadzie Jugosławii. Autorka, chorwacka eseistka i publicystka, odtwarza ich świat wewnętrzny, rekonstruuje motywacje i drogi życiowe, które ostatecznie doprowadziły ich do sali rozpraw Trybunału Międzynarodowego w Hadze. Są wśród nich politycy – jak Slobodan Milošević, jest jego żona...

Jedenaście po mistrzowsku nakreślonych portretów zbrodniarzy wojennych z okresu wojny na Bałkanach po rozpadzie Jugosławii. Autorka, chorwacka eseistka i publicystka, odtwarza ich świat wewnętrzny, rekonstruuje motywacje i drogi życiowe, które ostatecznie doprowadziły ich do sali rozpraw Trybunału Międzynarodowego w Hadze.

Są wśród nich politycy – jak Slobodan Milošević, jest jego żona Mirjana Marković czy Radovan Karadžić, ale też ludzie tacy, jak Goran Jelisić, policjant-ochotnik, który zastrzelił wielu ze swoich więźniów, lub Dražen Erdemović, uczestnik masakry siedmiu tysięcy muzułmanów w Srebrenicy. To właśnie zwyczajność sprawców zbrodni, fakt, że były popełnione nie przez regularne wojsko, ale dawnych kelnerów, kierowców i wędkarzy, powoduje, że są one tak szokujące.

Dzieło Drakulić, doskonale znającej rzeczywistość społeczno-kulturalną dawnej Jugosławii, ma ogromną wartość dokumentalną: autorka przysłuchiwała się rozprawom, studiowała literaturę przedmiotu, weryfikowała fakty. Jest ono też niezwykłe pod względem literackim – łącząc rzeczową analizę z refleksją moralną, Drakulić udaje się opisać to, co niewyobrażalne, i uniknąć przy tym egzaltacji. Te wstrząsające relacje, poruszające portrety psychologiczne morderców i gwałcicieli, wrogów, którzy w luksusowym więzieniu w Hadze zgodnie grają w karty, to przede wszystkim ostrzeżenie przed banalnością i powszechnością zła, próba odpowiedzi na pytanie „jak to było możliwe?”.

 

źródło opisu: nota wydawcy

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (24)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 854

Który raz czytam? Piąty? Szósty?
Za każdym razem odnosząc dokładnie takie samo wrażenie.
Nieprawdopodobna książka.
Straszna i przerażająca.
11 biogramów. Różnych.
wykształceni i nieumiejący nawet pisać. Z tytułami i bez. Z przeszłością wojskową i bez. Psychopaci i zwyczajni ludzie. Każdy z oskarżonych w Hadze ma inny zyciorys. Inną przeszłość. Inne warunki rozwoju lub ich brak.
Każdy inny.
A wszyscy tak samo oskarżeni o zbrodnie przeciw ludzkości.

Oni trzymali broń lub wydawali rozkazy, ale czy tylko siedzący na ławie oskarżonych są winni?
czy aby nie całe społeczeństwo Chorwacji, Serbii, Bośni, Czarnogóry...?
winni sa grzechowi zaniechania.
Zaniechania w imię strachu, w imię obrony życia własnych rodzin? Lub zwyczajnego "to nie moja sprawa"...

Najbardziej przerażające jednak jest to, ze oskarżeni w Hadze (i w lokalnych sądach) byli (a moze nawet są) normalni ludzie. Sąsiedzi. Koledzy. Znajomi.
Mordujący zwyczajnych ludzi, tylko dlatego, że byli nieco inni. NIECO INNI....

książek: 47
KATARZYNA | 2019-02-04
Na półkach: Przeczytane

11 opisów osób, które bezpośrednio lub pośrednio winne są śmierci tysięcy osób na Bałkanach.
Reportaże dają do myślenia. Autorka nie jest przesadnie okrutna w opisywaniu morderczych czynów, skupia się na psychologicznej analizie zbrodniarzy. Począwszy od przywódców wojskowych, a skończywszy na głowie państwa i jego żonie.
Uczestnicząc jako obserwator w procesach oskarżonych autorka stara się dociec, gdzie ma początek zło, co powoduje, że przesłania ono wszystkie inne ludzkie emocje i instynkty. Co ciekawe nie ocenia ich zachowania. Przedstawia fakty dając możliwość własnych wniosków. Najbardziej przeraża fakt, że nikt z nich nie był od dzieciństwa złym, ale środowisko, polityka nienawiści, wieloletnia zmowa milczenia, manipulacja, ciągła próba poprawiania historii odarła ich z resztek człowieczeństwa, powodując, że każdy z nich doszedł do momentu, gdy na wszystko już było za późno...

książek: 31
Jacek Michalkowski | 2018-11-11
Na półkach: Przeczytane, Reportaże
Przeczytana: październik 2018

Siódmy już rok mieszkam i pracuję na Bałkanach. Nigdy się nie wypowiadam jako ich znawca. Bo nim nie jestem. Ale na podstawie moich doświadczeń m.innymi z pracy w Srebrenicy, bardzo wysoko oceniam książkę Slavenki Darkulic - Chorwatki. Kilku oceniających wcześniej krytykowało jej wtręty w relacjonowane historie. Ale to jest właśnie czucie bałkańskiego ducha - patriarchalizmu, tradycji, obawy przed silniejszym. Polecam tym, którzy mijając postrzelane domy w Chorwacji lub opuszczone wioski w Federacji BiH - chcieliby dowiedzieć się więcej o tym co sąsiedzi zgotowali sąsiadom w cywilizowanym XX wieku. Książka nie jest łatwa i nie jest przyjemna. Ale jest bardzo prawdziwa.

książek: 124
Anka | 2018-10-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 października 2018

Najbardziej cyniczna okazała się Plavšić. W książce chwalona za odwagę cywilną za wzięcie odpowiedzialności za zbrodnie. Gdy po kilku latach opuszczała więzienie stwierdziła, że zrobiła to, aby ugrać mniejszy wyrok.

książek: 832
Forneuss | 2018-08-28
Na półkach: Przeczytane, Rok > 2018
Przeczytana: sierpień 2018

Mocne. Bardzo mocne.

książek: 135
Olga | 2018-03-07
Na półkach: Przeczytane, Bałkańska

Trudna lektura, ale fascynująca, bo zmusza do ludzkiego spojrzenia na bestialstwo, refleksji nad samym sobą, najbliższym otoczeniem i tym, jaki wpływ mają na nas okoliczności

książek: 21
schwarzebiene | 2017-08-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: sierpień 2017

Książkę czyta się szybko i przyjemnie. Jest napisana bardzo przystępnym i prostym językiem, szczególnie w kontraście do podejmowanego tematu. Niestety coś za coś. Bardzo dużo miejsca zajmują dygresje autorki, które z punktu widzenia podejmowanego tematu, nie mają żadnego sensu - np. o tym jak to Mladić grał ze swoją rodziną w "okręty", albo o tym dlaczego żona Milosevića przywdziewała kokardy bądź inne ozdoby do włosów. Zdecydowanie więcej miejsca można by poświęcić dla opisu faktycznych działań zbrodniarzy oraz tego co wydarzyło się w Hadze. Z drugiej strony wiem, że Drakulić jest dziennikarką i nie jest to kompleksowa praca na temat tych procesów, więc moje "widzi-mi-się" nie jest tu tak istotne. Poza tym książka bardzo dobra, szczególnie dla osób nie zaznajomionych z tematem i ze skalą zbrodni w Jugosławii.

Jest jednak jedna duża wada tej pozycji, chodzi mianowicie o przedostatni rozdział, gdzie autorka opisuje przypadek Biljany Plavsić. Jest to kobieta, która jako jedna z...

książek: 98
marionelo | 2017-01-17
Na półkach: Przeczytane, 2017

W innych opiniach ludzie nazbyt często piszą, że nie ma w tej książce drastycznych opisów - są (wzmianki o zapachu palonego noworodka, gwałtach - choć te widać nie są dla niektórych okrutne, już samo to o czym ta książka traktuje jest szeroko rozumianą drastycznością!).
Na plus: konstrukcja przemyślana, szybko się czyta, temat
Na minus: czasami zbyt prosty język, niejednokrotnie ton bardziej plotkarski niż język rzetelnej informacji
Książka warta przeczytania.

książek: 107
Adaska | 2016-12-06
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

zmieniła moje życie.

książek: 1367
BookBasset | 2016-08-17
Przeczytana: 13 sierpnia 2016

Książka była ostatnio polecana w artykule o książkach, które warto przeczytać o Chorwacji. Jako pomysłodawca tego wpisu poczułem się, więc zobowiązany po nią sięgnąć i w żadnym wypadku tego nie żałuję.

Pragnę zaznaczyć na samym początku, że w niniejszej pozycji nie ma drastycznych opisów metod jakimi posługiwali się zbrodniarze tamtych wydarzeń. Autorka stara się raczej patrząc na zeznających przed trybunałem osądzanych odpowiedzieć na pytanie, które nurtuje ludzi od II wojny światowej. Co powoduje, że zwykli ludzie: nasi sąsiedzi, przyjaciele, koledzy z pracy, stają się nagle katami i mordercami? Trudno oczywiście o jednoznaczną odpowiedź. Książka przedstawia nam podstawowe informacje o tych wydarzeniach, do których po doświadczeniach II wojny światowej nie powinno było dojść. Prz okazji przybliża nam sylwetki mniej lub bardziej słynnych postaci tych bratobójczych wojen. Co ciekawe nie pokazuje ich na polu bitwy lub w gabinecie rządowym, lecz od strony prywatnej, próbując dociec...

zobacz kolejne z 14 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Weekend w Chorwacji

Ostatnio podpowiadaliśmy, jakie książki możecie przeczytać, jeśli wybieracie się na wakacje na Kretę. Dziś polecamy 5 książek dla tych, którzy planują wakacje w Chorwacji. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd