Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Chłopak, który stracił głowę

Tłumaczenie: Małgorzata Kafel
Seria: Moondrive
Wydawnictwo: Otwarte
7,1 (829 ocen i 171 opinii) Zobacz oceny
10
69
9
93
8
156
7
221
6
181
5
70
4
21
3
14
2
1
1
3
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Noggin
data wydania
ISBN
9788375153903
liczba stron
350
język
polski
dodała
Ag2S

W końcu you only live twice. Hej! Poznaj Travisa. Ma 16 lat, superdziewczynę i nieuleczalnego raka. Gdy staje przed wyborem: śmierć lub eksperymentalna operacja, nie zastanawia się długo. Godzi się na to, by ciało od szyi w dół przeszczepiono mu od zdrowego człowieka. Jest tylko jeden problem – na razie rozwój medycyny nie pozwala na przeprowadzenie tak skomplikowanego zabiegu, dlatego...

W końcu you only live twice.
Hej!

Poznaj Travisa. Ma 16 lat, superdziewczynę i nieuleczalnego raka. Gdy staje przed wyborem: śmierć lub eksperymentalna operacja, nie zastanawia się długo. Godzi się na to, by ciało od szyi w dół przeszczepiono mu od zdrowego człowieka. Jest tylko jeden problem – na razie rozwój medycyny nie pozwala na przeprowadzenie tak skomplikowanego zabiegu, dlatego chłopak musi zostać wprowadzony w śpiączkę podobną do hibernacji i czekać. Żegna się więc z bliskimi, bo nie wie, czy i kiedy się z nimi zobaczy.

Budzi się pięć lat później. Ma własną głowę i atrakcyjne, choć obce ciało. Świat z pozoru jest taki sam jak dawniej. Jednak powrót do życia wygląda inaczej, niż Travis to sobie wyobrażał. Jego przyjaciele są już na studiach, rodzice coś przed nim ukrywają, a dziewczyna… Hmm, wygląda na to, że ma narzeczonego. Trudno się dziwić, że chłopak nie ma zamiaru się z tym pogodzić.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Otwarte, 2016

źródło okładki: http://otwarte.eu/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 296
Pantomima | 2016-03-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 marca 2016

Z tą pozycją jest trochę tak, że opis sugeruje nam książkę o jakimś Frankensteinie i podejrzewam, że wiele osób może to zniechęcić. Chłopak z głową przyszytą do innego ciała. Serio? Pomysł na fabułę wydaje się wręcz absurdalny, ale – uwaga! – przy głębszym przeanalizowaniu taki nie jest. Okazuje się, że to bardzo mądra i prawdopodobna opowieść o nastolatku, który najpierw zmagał się z okropną chorobą, a kiedy „wyzdrowiał”, musiał zmierzyć się z czymś jeszcze gorszym… z brutalnym światem.

Travis to postać wielowymiarowa, dobrze skonstruowana i po prostu sympatyczna. Autor prezentuje nam dogłębny obraz psychologiczny nastolatka. Śledzimy jego życie, poznajemy przeszłość i powoli odkrywamy przyszłość. Bohater ma wiele przygód, ze strony na stronę dorasta, próbuje się przystosować do nietypowej sytuacji, w jakiej się znalazł i odzyskać wszystko to, co przeminęło. Najtrudniejsze okazuje się zaakceptowanie, że świat na niego nie poczekał. Chłopiec, który stracił głowę to opowieść w młodzieżowym wydaniu, ale z bardzo dojrzałym wydźwiękiem. Dydaktyzm pomieszany z komizmem w ogromnej dawce. Jednocześnie porusza, skłania do refleksji, ale też bawi. Ocieramy łzy, a po chwili śmiejemy się z groteskowych sytuacji. Cóż mogę powiedzieć: takie książki Young Adult lubię najbardziej.

Podoba mi się sposób, w jaki Whaley próbował ukazać różnice w dojrzałości bohaterów. Travis to dalej chłopak z nastoletnim myśleniem, ale jego znajomi są już inni, dojrzalsi. Jednocześnie ta dorosłość spowodowała, że wiele spraw się pokomplikowało, rzeczywistość wywarła na nich ogromnych wpływ, zapomnieli, kim są, woleli wpasować się w społeczeństwo i odrzucili swoją indywidualność. Travis stał się, więc pewnego rodzaju wyrzutem sumienia, bolesnym wrzodem, który przypomina im, że okłamują sami siebie.

Chłopak, który stracił głowę to jednak nie tylko nietypowy motyw, ciekawe rozwiązania fabularne i dobrze skonstruowani bohaterowie. John Corey Whaley ma też świetny styl. W swoich rozważaniach trafia w punkt. Opisami i dialogami jednocześnie bawi i wzrusza. Prowadzi wielostopniową akcję, powoli odkrywa karty, a przez zagłębienie się w psychikę postaci urealnia świat przedstawiony. Bohaterowie stają się dla nas kimś rzeczywistym, a ich problemy są bardzo namacalne i po prostu ludzkie.

Czy polecam? Oczywiście. Takich książek potrzebujemy. Spełniają one zarówno funkcję rozrywkową jak i dydaktyczną. Wciągające i bez przynudzania. Z dobrze skonstruowanymi postaciami, wielowątkową akcją, dużą dawką emocji i zakończeniem, które poruszy każdego. Opowieść o trudnej miłości, dorastaniu i szansie na nowe życie. Nie możecie tego przegapić. Co tu dużo mówić… straciłam dla niej głowę.

czytaj DUŻO więcej: http://recenzentkaksiazek.blog.pl/2016/03/31/chlopak-ktory-stracil-glowe-john-corey-whaley-you-only-live-twice/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Nastolatki. Kiedy kończy się wychowanie?

Kilkanaście stron o wychowaniu nastolatków i dwa długaśne rozdziały opisów przypadków i zastosowanych interwencji autora oraz przytoczonych rozmów w g...

zgłoś błąd zgłoś błąd