Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Autorzy kina azjatyckiego. Tom 2.

Wydawnictwo: EKRANy
7,33 (3 ocen i 1 opinia) Zobacz oceny
10
0
9
0
8
1
7
2
6
0
5
0
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377301548
język
polski

Kiedy w roku 2010 ukazał się pierwszy tom "Autorów kina azjatyckiego", była to wyjątkowa na gruncie polskiego filmoznawstwa próba przybliżenia kinematografii tego obszaru, opracowanej dotąd w bardzo znikomym stopniu i prawie wyłącznie w odniesieniu do Japonii. Po pięciu latach, które minęły od tego czasu, kino azjatyckie cieszy się wciąż niesłabnącą popularnością wśród widzów na całym świecie,...

Kiedy w roku 2010 ukazał się pierwszy tom "Autorów kina azjatyckiego", była to wyjątkowa na gruncie polskiego filmoznawstwa próba przybliżenia kinematografii tego obszaru, opracowanej dotąd w bardzo znikomym stopniu i prawie wyłącznie w odniesieniu do Japonii. Po pięciu latach, które minęły od tego czasu, kino azjatyckie cieszy się wciąż niesłabnącą popularnością wśród widzów na całym świecie, przynosząc im prawdziwy powiew świeżości. W drugim tomie "Autorów kina azjatyckiego", który właśnie trafia na księgarskie półki, prezentujemy szeroką panoramę twórczości reżyserów z Japonii, Chin, Hongkongu, Korei Południowej, Mongolii i Tajwanu. Bohaterami esejów są m.in.: Chen Kaige, Shinji Aoyama, Nagisa Ōshima, Shion Sono, Kim Ki-duk, Park Chan-wook, Hou Hsiao-hsien i Ang Lee – a zatem reżyserzy z młodszych i starszych generacji. Książka jest pasjonującą lekturą dla wszystkich miłośników dobrego, autorskiego kina, przenosząc nas w niezwykłe i tajemnicze rejony Dalekiego Wschodu.
SPIS TREŚCI
Chiny
Alicja Helman, Chen Kaige: meandry drogi twórczej
Agnieszka Mikrut-Żaczkiewicz, Lou Ye: szukając tożsamości

Hongkong
Marcin Krasnowolski, Tsui Hark: bezgraniczny żywioł kina

Japonia
Joanna Aleksandrowicz, Yasujirō Ozu: poeta codzienności
Michał Bobrowski, Seijun Suzuki: jaskrawe barwy buntu
Krzysztof Loska, Nagisa Ōshima i japońska Nowa Fala
Jakub Przybyło, Shion Sono: adwersarz rzeczywistości
Rafał Syska, Shinji Aoyama: w poszukiwaniu rodziny

Korea Południowa
Andrzej Pitrus, Kim Ki-duk: krew i samsara
Magdalena Bartczak, Park Chan-wook: takie piękne szaleństwo

Mongolia
Katarzyna Gąsior, Byambasuren Davaa: suchy ocean

Tajwan
Jacek Flig, Hou Hsiao-hsien: widok z oddali
Agnieszka Kamrowska, Ang Lee: tajwański twórca światowego kina

 

źródło opisu: http://sklep.ekrany.org.pl/ksiazki/59-a-kamrowska-kino-azjatyckie.html

źródło okładki: http://sklep.ekrany.org.pl/ksiazki/59-a-kamrowska-kino-azjatyckie.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 338
Vivaldi | 2015-10-08
Na półkach: Posiadam

Drugi tom Autorów kina azjatyckiego stanowi kontynuację serii zapoczątkowanej w 2010 roku, której celem była prezentacja zbioru esejów pióra polskich filmoznawców, poświęconych twórczości wybranych reżyserów z Azji. W przypadku recenzowanej publikacji od razu rzucają się w oczy dwie sprawy: ślicznie zaprojektowana okładka (stanowiąca miłą odmianę po graficznym koszmarku z pierwszego tomu) oraz nazwiska twórców, którym poświęcono eseje, świadczące o tym, iż ponownie największą popularnością cieszyły się wschodnie rejony kontynentu.

Recenzowanie tego rodzaju zbiorów zawsze bywa nieco kłopotliwe: oto mamy grupę tekstów różnych autorów, operujących różnym stylem, przyjmujących niekiedy różne sposoby analizy, co do pewnego stopnia uniemożliwia syntetyczny opis książki (choć pomocny tutaj okazuje się zastosowany w publikacji podział narodowościowy). Niemniej lektura przynosi kilka refleksji natury ogólnej. Przede wszystkim cieszy, że autorzy podjęli trud wyjścia poza stricte filmowe kategorie analizy, redukując zagadnienia opisu strony formalnej na rzecz zarysowania szerszego kontekstu historyczno-kulturowego. W przypadku pisania o utworach pochodzących z innego kręgu kultury, operujących często odmiennym kluczem estetycznym, zawsze istnieje ryzyko nakładania na nie siatki znanych sobie, rodzimych pojęć i sądów. Mam wrażenie, że badaczom piszącym w Autorach kina azjatyckiego II udało się tego uniknąć. Znaczną ilość miejsca poświęcono kwestiom politycznym (jak w przypadku tekstu Krzysztofa Loski o Nagise Ōshimim), filozoficznym (wątki cnót konfucjańskich u Anga Lee) czy religijnym (wątki buddyjskie i chrześcijańskie u twórców z Korei Południowej), nie zapominając jednak również o wpływie kina hollywoodzkiego, jego konwencji i strategiach twórczych, które miały wpływ choćby na Park Chan-wooka czy Tsui Harka. Jednocześnie autorzy esejów nie waloryzują opisywanego kina z punktu widzenia anglosaskiego czy europejskiego widza, więc uwag o „chińskim kiczu” czytelnik tutaj raczej nie spotka.

Większość autorów postawiła również w swych analizach na przyjrzenie się twórczości reżyserów w porządku chronologicznym, poczynając od produkcji najwcześniejszych. Nie jest to może strategia wyjątkowo oryginalna, niemniej pozwala w dość czytelny sposób przedstawić dorobek reżysera, ewolucję jego stylu oraz podejmowanych tematów, zwłaszcza w przypadku, gdy jest ona eklektyczna bądź zmienna i trudno odnaleźć w niej jeden wyraźny lejtmotyw (jak w przypadku filmów Chena Kaige czy Kim Ki-duka). Efekty nie zawsze bywają powalające: wspomniany tekst o Kim Ki-duku autorstwa Andrzeja Pitrusa, mimo interesujących uwag, z uwagi na zastosowany schemat wydaje się nieco powierzchowny i zdawkowy, choć z drugiej strony ten sam model opisu doskonale sprawdza się chociażby w eseju poświęconym Angowi Lee autorstwa Agnieszki Kamrowskiej. Zdarzają się również przykłady odmiennego podejścia – jak w esejach Joanny Aleksandrowicz czy Rafała Syski, gdzie w strukturze tekstu wiodącym elementem staje się nie chronologia, lecz stylistyczne dominanty lub powracające obsesyjnie tematy, wokół których obraca się problematyka opisywanych filmów. Widoczna jest przy tym dążność badaczy do wyodrębnienia jednego bądź kilku zasadniczych wątków, stanowiących podstawę dla dalszej analizy twórczości reżyserów. Potencjalnie mogło prowadzić to do zbyt wąskiej interpretacji dzieł artystów, w ostateczności jednak pozwoliło ująć ich twórczość w sposób nieco bardziej zwarty, stanowiący rodzaj continuum, a nie zbioru odrębnych tytułów.

[...]

Autorzy kina azjatyckiego II to niezwykle interesująca publikacja, stanowiąca świetną odpowiedź na popularność kina azjatyckiego i jego paradoksalny brak w polskich kinach. Zapełnia niektóre „białe plamy” w rodzimej literaturze filmoznawczej, w innych miejscach dokładając kolejną cegiełkę do naszego księgozbioru. Wypada tylko pogratulować i liczyć, że na kolejny tom nie trzeba będzie czekać kolejnych pięciu lat.

Treść pełnej recenzji znaleźć można tutaj: https://pozagranicawzroku.wordpress.com/2015/10/07/recenzja-autorzy-kina-azjatykicego-ii-czyli-dla-kazdego-cos-dobrego/

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wilki

Jeśli lubisz lekkie książki, odkrywające przyrodnicze sekrety, o których większość ludzi nie wie, bardzo spodoba Ci się ta książka. Jednak nie jest to...

zgłoś błąd zgłoś błąd