Moja siostra, moja miłość

Tłumaczenie: Katarzyna Karłowska
Wydawnictwo: Rebis
7,59 (252 ocen i 44 opinie) Zobacz oceny
10
25
9
57
8
59
7
71
6
15
5
10
4
4
3
6
2
2
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
My Sister, My Love
data wydania
ISBN
9788375102925
liczba stron
616
słowa kluczowe
literatura amerykańska
język
polski

Mroczna powieść J.C. Oates zainspirowana nigdy nierozwiązaną sprawą autentycznego morderstwa. "Moja siostra, moja miłość", być może najbardziej kontrowersyjna i najśmielsza z dotychczasowych powieści Oates, została oparta na faktach: drastycznej historii morderstwa popełnionego na dziecku, które kilka lat temu poruszyło amerykańską opinię publiczną. Rodzina Skylera Rampike'a, bohatera i...

Mroczna powieść J.C. Oates zainspirowana nigdy nierozwiązaną sprawą autentycznego morderstwa.

"Moja siostra, moja miłość", być może najbardziej kontrowersyjna i najśmielsza z dotychczasowych powieści Oates, została oparta na faktach: drastycznej historii morderstwa popełnionego na dziecku, które kilka lat temu poruszyło amerykańską opinię publiczną.

Rodzina Skylera Rampike'a, bohatera i narratora, zyskała upragnioną sławę, bo jego mała siostra Bliss odniosła sukces, ale potem rozgłos stał się jeszcze większy, bo Bliss została zamordowana. Tylko przez kogo i dlaczego? Długie wyznanie Skylera jest po części detektywistyczną rekonstrukcją zdarzeń, po części elegią na cześć utraconej siostry i własnego utraconego dzieciństwa, stanowiąc jednocześnie satyryczny obraz drobnomieszczańskich tęsknot, ułomnych relacji tak między rodzicami a dziećmi, jak i między współmałżonkami oraz niszczycielskiego wpływu mediów na życie jednostki.

Sięgając do samych głębi złowrogich, a zarazem komicznych zaburzeń skrywających się w samym sercu współczesnej kultury, Oates stworzyła powieść o niezwykłym rozmachu i wielkiej mocy oddziaływania.


Joyce Carol Oates (ur. 1938) - powieściopisarka, dramaturg, poetka i eseistka. Jest profesorem Princeton University i członkiem American Academy of Arts and Letters. W Polsce znana jest m.in. z wydanych przez Rebis powieści: "Zabiorę cię tam", "Czarna topiel", "Blondynka", "Wodospad" (nagroda Prix Femina 2005), "Mama odeszła" i "Córka grabarza". Książki Oates wielokrotnie nominowano do National Book Award, Nagrody Pulitzera i PEN/Faulkner Award. Zdobyła National Book Award i PEN/Malamud Award za wybitne osiągnięcia w dziedzinie opowiadania.

W 2003 r. została laureatką Commonwealth Award za "Wybitną służbę w dziedzinie literatury", w 2006 r. otrzymała nagrodę "Chicago Tribune" za "Osiągnięcia całego życia". Od wielu lat pisarka uważana jest za jedną z czołowych kandydatek do literackiej Nagrody Nobla.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 380
Bigos | 2010-06-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 26 czerwca 2010

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Skończyłam książkę po której jestem zmaltretowana psychicznie i choć bym chciała nie umiem przestać o niej myśleć. Jako rodzic czuję wielki niesmak i cały czas nasuwa mi się pytanie - czy w każdym z nas tkwi nieświadomy potwór, który może zniszczyc życie własnemu dziecku?
Narratorem powieści jest 19letni Skyler, brat zamordowanej łyżwiareczki. Po 10 latach od tego tragicznego wydarznia jest on wrakiem człowieka, narkomanem w duchu obwiniającym się o śmierć siostry. Spisując swoją opowieść, stara sie poukładać kolejno swoje wspomnienia by w ten sposób rozliczyć się z przeszłością i być może odkryć w końcu prawdę o śmierci sześciolatki.
Autorka rewelacyjnie oddała chaotyczny sposób pisania człowieka, który nie jest do końca pewny tego co się stało. Montuje rodzinną historię z urywanych, niekompletnych obrazów jakie w pamięci może mieć każdy człowiek o swoim dzieciństwie. Momentami ciężko sie przebić przez ten natłok myśli, odnośników i dopisków. Ale dzieki temu mamy wrażenie, że czytamy rzeczywiste notatki Skylera, a co za tym idzie, można jeszcze bardziej wczuć się w położnie dziecka manipulowanego przez rodziców. Bogu dzięki jednak nie każdy ma TAKICH rodziców.
Oates piętnuje amerykańską klasę średnią praktycznie na każdym kroku. Dzieci w tym całym świecie są przedstawione jako bezwolne ofiary wykorzystywania w celu zdobywania miejscowej popularności, zawieraniu intratnych znajomości i chęci bycia "kimś" w zamkniętym światku małych miejscowości.
Przyznam szczerze dla mnie to podwójny szok. Po pierwsze nigdy bym nie przypuszczała, że własne dziecko można traktować jak kartę przetargową w celu zaistnienia w towarzystwie. Po drugie ta historia jest na faktach, więc takie przypadki w amerykańskim społeczeństwie istnieją.
JoBenet Ramsey, której zabójstwo posłużyło za podstawę historii opisywanej przez Oates, żyła i została zamordowana naprawdę. Była jedną z tych małych Miss, wymalowaną, ubraną jak lalka, która pokazywała swe wdzięki na małomiasteczkowych konkursach. Jej śmierć spowodowała wielki bum w USA w 1996r. Był to początek internetu i fali brukowców. Każdy praktycznie mógł napisać co chciał, a teorii spiskowych po śmierci dziewczynki było więcej niż u nas po Smoleńskiej katastrofie. Do dzisiaj wystarczy wpisać nazwisko malej w wyszukiwarce i wyskakuje pełno tytułów a według niektórych źródeł tajemnica jej śmierci pozostaje nadal niewyjaśniona.
Kolejna sprawa, która niejako mną wstrząsnęła, to sposób w jaki dziecko widzi swoich rodziców. Dla Skylera, Betsey, kobieta w depresji, topiąca swoje smutki w alkoholu i psychotropach, kobieta o wybujałych ambicjach towarzyskich, goniąca za popularnością, bełkocząca o Jezusie i boskich łaskach jest Mamusią, a Bix - karierowicz, popisujący się błędnie przysłowiami, snob i bawidamek, Tatusiem.
Dla dziecka rodzice są zawsze Mamusią i Tatusiem. Ich wizerunek w oczach dziecka jest bez skazy. Dlatego tak łatwo jest skrzywdzić małego człowieka, który bezgranicznie ufa swoim rodzicom, I dlatego też, tak bardzo czytanie tej książki mnie bolało. Jestem matką i nie umiałabym nigdy postąpić w sposób tak bezwzględny i głupi wobiec własnego dziecka.
Sama tajemnica śmierci Bliss ( a tak naprawdę Edny Louise) i odnalezienie mordercy, schodzi w pewnym momencie na drugi plan. Bardziej liczy się podłoże psychiczne całej rodziny Rampike'ów i to co się działo z nimi przed i po śmierci dziewczynki.
Jeśli autorka chciała zszokować i poruszyć czytelnika, to ze mną jej się udało. Czasami praktycznie zmuszałam się do czytania, chociaż najchętniej rzuciłabym nią ze wściekłością i bezsilnością o ścianę.
Uważam, że jest to bardzo dobra książka, chociaż ciężka w odbiorze i ze względu na temat i przez sposób w jaki jest napisana.
Wiem też na pewno, że już nigdy więcej jej nie przeczytam i tak naprawdę chciałabym wymazać historię małej Bliss Rampike i jej rodziny z mojej pamięci.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
W pułapce

Ta lektura jest z pewnością dla osób, które szukają mocniejszych wrażeń. Najbardziej przeraża mnie fakt , że na dobrą sprawę każdego może to spotkać....

zgłoś błąd zgłoś błąd