Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wodospad

Tłumaczenie: Katarzyna Karłowska
Wydawnictwo: Rebis
7,4 (136 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
7
9
23
8
26
7
58
6
11
5
7
4
2
3
2
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Falls
data wydania
ISBN
8373016198
liczba stron
464
język
polski

W malowniczej scenerii okolic wodospadu Niagara, nazywanego przez niektórych jednym z cudów świata, w hotelowym apartamencie rozgrywa się dramat katastrofalnej nocy poślubnej; rankiem młody małżonek, pastor, rzuca się w odmęty katarakt, a jego oblubienica, pospolita, piegowata Ariah, błąka się przez siedem dni i siedem nocy nad spienionymi wodami, wypatrując ciała. I tak właśnie poznaje Dirka...

W malowniczej scenerii okolic wodospadu Niagara, nazywanego przez niektórych jednym z cudów świata, w hotelowym apartamencie rozgrywa się dramat katastrofalnej nocy poślubnej; rankiem młody małżonek, pastor, rzuca się w odmęty katarakt, a jego oblubienica, pospolita, piegowata Ariah, błąka się przez siedem dni i siedem nocy nad spienionymi wodami, wypatrując ciała. I tak właśnie poznaje Dirka Burnaby'ego, przystojnego i bogatego prawnika, zafascynowanego jej hipnotycznym, nieziemskim spojrzeniem. Czeka ich płomienny romans i małżeństwo, które z czasem przerodzi się w dramat rodziców i ich dzieci, tajemnic i grzesznych postępków, procesów sądowych, upadku, morderstwa, a wreszcie odkupienia - dramat wpisany nie tylko w prywatną historię rodzinną, lecz także w mroczne karty historii Ameryki, w którego tle, niczym grecki chór, rozbrzmiewa nieustający ryk wodospadu Niagara.

Joyce Carol Oates stworzyła dzieło zasługujące na miano wielkiej powieści amerykańskiej, wstrząsającej, lirycznej i nadzwyczaj wciągającej.

Wodospad w roku 2005 był nominowany do Orange Prize.

 

źródło opisu: Rebis, 2005

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (441)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 2457
VenusInFur | 2014-12-08
Przeczytana: 08 grudnia 2014

"Śmierć i odkupienie z wodospadem w tle"


Joyce Carol Oates, wieloletnia pretendentka do literackiej Nagrody Nobla, wydała „Wodospad” w 2004 roku. Jest to powieść, w której autorka zawarła wszystko to, co wielbiciele jej twórczości cenią najbardziej – aurę tajemnicy, pociąg do irracjonalności, umiejętność penetracji ludzkiej psychiki oraz krytykę społecznych zjawisk mających na nią degradujący wpływ. W „Wodospadzie” Oates dekonstruuje mit amerykańskiej rodziny, przedstawionej z perspektywy rozkładu wzajemnych więzi pod wpływem tragedii, jaka jej dotyka. „Wodospad” to wnikliwe studium człowieka naznaczonego dziwnym fatalizmem, w powieści równoznacznym ze złowieszczą klątwą, która wedle bohaterów wkradła się w ich otoczenie wraz z nazwiskiem ojca. Kreując pogłębiony psychologicznie portret pierwszoplanowych postaci znajdujących się na skraju ni to moralnej degrengolady, ni to szaleństwa, ni to egzystencjalnego marazmu, Oates przemyca do powieści amerykański krajobraz przemysłowy,...

książek: 391
Lilian | 2016-07-13
Na półkach: 1_Oates, Przeczytane
Przeczytana: 13 lipca 2016

Książkę czyta się dość długo, bo mało tu dialogów a większość to opisy krajobrazów, zdarzeń, sytuacji, ale głównie emocji i myśli bohaterów.

Podczas czytania towarzyszył mi cały czas niepokój, chyba udzielał mi się fatalistyczny nastrój bohaterki. Od początku unosi się nad nią jakaś tajemnica, która powoduje, że podświadomie , tak jak ona, wiemy, że musi się stać coś niedobrego ...

Czasami Ariah tak mnie denerwowała, że miałam ochotę odłożyć książkę na bok, a czasami budziła ogromną litość... trzeba przyznać Oates, że nie oszczędza swoich bohaterów wikłając ich w trudne emocjonalne sytuacje, ale robi to mistrzowsko i tylko wzbudza w czytelniku coraz większą ciekawość.

Trudna to książka , ale z przebłyskami dobra i nadziei...

Dodatkowe tło to Niagara, tło tajemnicze i dzikie, z jednej strony fascynujące z drugiej przerażające. Wydawało mi się, że cały czas słyszę huk spadającego wodospadu...

książek: 660
Wioletta | 2016-07-24
Na półkach: Z biblioteki, Przeczytane
Przeczytana: 24 lipca 2016

O brzydocie ludzkiego wnętrza. Ariah. Wodospad. Ariah, brzydka bez wyjątku, brzydka w każdym bodajże aspekcie. Niedobrze mi. Jej decyzje, jej pragnienia, jej uczucia, jej życie nazwałabym jednym określeniem, bo tak wypada.
Jednak jest tu coś jeszcze, jest tego dużo więcej, dużo więcej elementów i wszystkie wiążą się z Ariah. Wielki kunszt pani Oates.
Autorka pisze bardzo dosadnie, przy tym nie ubarwiając. Nad wyraz mi się to pisanie podobało.
Wodospad.
Wodospad. Rzeka. Mgła.

książek: 0
| 2014-05-17
Przeczytana: 17 maja 2014

Mijałam tak tą półkę w bibliotece,mijałam,nie mając pojęcia nawet, jakie drzemią w prozie pani Oates wstrząsające i poruszające historie.
To moja pierwsza książka tej autorki i wierzę,że pozostałe też dostarczą mi takich emocji,jak przy czytaniu Wodospadu.Emocji,które są skrajne - od złości po niedowierzanie,od współczucia po zrozumienie.Wobec takich powieści nie można przejść obojętnie.
Z precyzją chirurga kreśli sylwetki bohaterów,pozostawiając nam do oceny ich postępowanie.A ocena wierzcie mi, nie jest łatwa.I na pewno długo po przeczytaniu ostatniej strony zastanawiać się będziemy,co tak naprawdę chciała nam przekazać w tym demaskatorskim obrazie kobiet.

książek: 725
Joanna | 2011-01-25
Przeczytana: 2011 rok

Tytuł: pasuje do treści
Autor: to czwarta książka tej autorki jaką przeczytałam. Jestem fanką jej twórczości, bo naprawdę te książki są genialne. Tak jak kryminały Agaty Christie.

Tytuły, które przeczytałam wcześniej:
"Zabiorę cię tam"
"Dziewczyna z tatuażami"
"Amerykańskie apetyty"
(recenzje znajdziecie w moim profilu)

Opis na okładce: bardzo ciekawy, wzruszający, zachęca do przeczytania całości.
Ilość stron: 463 – dużo, ale warto przeczytać w kilka dni.
Spis treści: składa się z 3 części
1. Podróż poślubna
2. Małżeństwo
3. Rodzina
4. Epilog


Okładka: z wodospadem, zdecydowanie pasuje do treści. Nie wyobrażam sobie innej.
Treść: książka jest świetnie napisana, zawiera elementy romansu, ale nie jest to typowy romans z kiosku. Przyznam, że to jest właśnie romans z wysokiej półki. Takie romanse mogłabym czytać co jakiś czas, bo jest naprawdę rewelacyjna. Miłośnicy wzruszających historii znajdą wiele takich momentów w tym dziele.
Fani tej autorki będą zachwyceni, a jak ktoś...

książek: 1355
joan_stark | 2016-01-22
Przeczytana: 21 stycznia 2016

To jest taka książka, której długo się nie zapomina, która siedzi w nas i o której myślimy po jej ukończeniu.
Zdecydowanie piękna proza i piękna historia, pełna szczęścia i smutku, radości i rozpaczy. Podczas czytania emocje przetaczały się przeze mnie jak tytułowy wodospad - bez ustanku, gwałtownie, nie mogłam ich powstrzymać. Na pewno sięgnę po kolejne powieści tej autorki z nadzieją, że oczarują mnie równie mocno.

książek: 907
Agnessa | 2011-02-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 stycznia 2011

Nie pamiętam już na którym blogu przeczytałam, że Joyce Carol Oates nigdy nie zawodzi. To stwierdzenie na tyle mocno wbiło się w pamięć, że bez wahania wypożyczyłam jedną z jej książek. To nazwisko widniejące na ciemnej okładce przywoływało niczym syreni śpiew, nie pozwoliło nawet wielkiemu tytułowi się przytłoczyć. Chyba potrzebowałam takiej książki, która wprowadzi mnie między prawdziwych ludzi i ich uczucia, relacje oraz myśli.

Wodospad Niagara kojarzy się z romantyzmem, potęgą żywiołu, której moc dorównuje wzniosłemu pięknu. Dla turystów jest czymś niezwykłym i wspaniałym, dla miejscowych owa wspaniałość ma swoje cienie. Raj dla samobójców, to wyjaśnia wiele. Powieść Oates otwiera data "12 czerwca 1950 roku", obserwujemy młodego mężczyznę, który zmierza w jedyne miejsce, które może mu dać ukojenie. Nie obchodzą go wołania strażnika, przechodzi przez barierkę i rzuca się w dół, w stronę nieistnienia. Rankiem, po nocy poślubnej, budzi się Ariah Littrell. Nie, teraz jest panią...

książek: 2172
wiejskifilozof | 2011-01-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 stycznia 2011

Trudna , lecz warta poznania .

książek: 434
orzech | 2015-09-22

Tę bardzo płodną amerykańską pisarkę odkryłam dzięki Babelio, który jest francuskim odpowiednikiem lubimyczytac. Rzeczywiście, prawie cała półka w mojej dzielnicowej bibliotece jest obstawiona jej licznymi powieściami. Wybrałam tę, która w 2005 roku otrzymała nagrodę Femina w kategorii książki zagranicznej.

Pierwsze 100 stron jest nieco nużące, małżeństwo Ariah i Gilberta kończy sie fiaskiem gdy świeżo zaślubiony pastor popełnia samobójstwo rzucając sie w nurt wodospadu Niagara. Bardzo szybko jednak mało atrakcyjna wdowa rozkochuje w sobie przystojnego adwokata, rodzi im sie trójka dzieci, mija kilka lat i... więcej nie zdradzę, w każdym bądź razie od tego momentu historia z każdą stroną wciąga coraz bardziej.

I tym razem pojawia sie mały polski akcent w osobie pewnego sympatycznego muzyka polskiego pochodzenia, którego Ariah spotyka pod koniec tej kilkusetstronicowej sagi rodzinnej.

http://edytalectures.blogspot.fr/2015/09/les-chutes.html

książek: 1813
Sławka | 2013-11-08
Na półkach: Przeczytane

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Kolejna książka dająca do myślenia. Osobiście byłam zaskoczona happy endem bo po takich przypadkach jak w tej książce rzadko bywa szczęśliwe zakończenie ale szczypta optymizmu nie zawadzi.Dobrzy ludzie rzadko kiedy mają dobre życie. Ale dobrze się o tym czyta.

zobacz kolejne z 431 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd