Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Wodospad

Cykl: Łza (tom 2)
Wydawnictwo: Galeria Książki
6 (306 ocen i 55 opinii) Zobacz oceny
10
13
9
10
8
35
7
51
6
89
5
56
4
26
3
14
2
8
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Waterfall
data wydania
ISBN
9788364297410
język
polski
dodała
Zaczarowana

Łzy Eureki zatopiły świat. Atlantyda zaczęła się wznosić, a wraz z nią jej złowrogi władca Atlas. Eureka jako jedyna może go powstrzymać, ale najpierw musi nauczyć się walczyć. Wraz z Cat, rodziną i Anderem, olśniewającym Tragarzem Ziarna, przebywa ocean, by odnaleźć Solona, tajemniczego zaginionego Tragarza Ziarna, który wie, jak pokonać Atlasa. Wydostawszy się na ląd, Eureka pada ofiarą...

Łzy Eureki zatopiły świat. Atlantyda zaczęła się wznosić, a wraz z nią jej złowrogi władca Atlas. Eureka jako jedyna może go powstrzymać, ale najpierw musi nauczyć się walczyć. Wraz z Cat, rodziną i Anderem, olśniewającym Tragarzem Ziarna, przebywa ocean, by odnaleźć Solona, tajemniczego zaginionego Tragarza Ziarna, który wie, jak pokonać Atlasa.

Wydostawszy się na ląd, Eureka pada ofiarą szyderstw wiedźm plotki, pozbawionych domu atlantydzkich czarodziejek, i ataku miejscowych, którzy próbują przeżyć pośród zniszczeń wywołanych przez jej łzy. I nie czuje się wcale gotowa na stawienie czoła Atlasowi i ocalenie świata, gdy Solon wyjawia, że słabością Andera jest miłość, a wszelkie uczucia, jakie żywi do niej chłopak, przyspieszają jego starzenie.

Próbując znaleźć sens w mrocznym świecie stworzonym przez jej smutek, Eureka trafia nad zaczarowaną sadzawkę. Jej zaskakujące odbicie ujawnia wstrząsającą tajemnicę – jeśli Eureka okaże się dość silna, może wykorzystać tę wiedzę, by pokonać Atlasa... chyba że jej złamane serce jest dokładnie tym, czego władca potrzebuje, by ożywić swoje wznoszące się królestwo...

W Wodospadzie Eureka ma szansę ocalić świat. Będzie jednak musiała oddać wszystko – nawet miłość.

 

źródło opisu: galeriaksiazki.pl

źródło okładki: galeriaksiazki.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 430
Aithusa22 | 2015-04-18
Na półkach: 2015
Przeczytana: 18 kwietnia 2015

" Może na tym polegała magia - na patrzeniu w ciemność i dostrzeganiu światła, które większość ludzi przegapiła. "

Po przeczytaniu książki "Łza", która naprawdę mi się podobała, czekałam na premierę "Wodospadu". Nie będę ukrywać, że żywiłam nadzieję iż drugi tom okaże się równie dobry co pierwszy. Cóż, zawiodłam się.

Eureka zatopiła świat swoimi łzami. Jest on zniszczony i brakuje jedzenia oraz słodkiej wody. Wielu ludzi umarło, a ona sama wraz ze swoimi najbliższymi musi odnaleźć zaginionego Solona, który posiada odpowiedzi na pytania, jak pokonać Atlasa i naprawić wyrządzone szkody.

W pierwszym tomie bardzo lubiłam główną bohaterkę za to, jaka była tajemnicza, skryta, ale też kochająca i dobra. Tutaj mam wrażenie, że czytam o zupełnie innej dziewczynie. Bardzo zawiodłam się na Eurece. Dokonuje ona czynów jakich nie spodziewałabym się po niej. A na dodatek bliskich traktuje jakby byli dla niej kulami u nogi, których trzeba się pozbyć. Raz się nad sobą użala, raz budzi się w niej duch walki, a innym razem jest bierna. Na dodatek jej zachowanie jest tłumaczone tym, że odezwała się jej nagle ta zła strona natury. Na koniec książki się trochę reflektuje, jednak moje ogólne odczucia co do niej są w tej części negatywne.

" - Kiedy wrócisz ?
- Nie wróci.
- Wróci. Przecież nas kocha.
- Gdyby nas kochała, zostałaby. "

Pozostali bohaterowie są gdzieś na drugim planie. Nawet Ander, którego bardzo lubiłam stał się przewidywalny. Nie zmienia to faktu, że dla mnie nadal jego miłość pozostaje jasna i czysta. Ale nie ma rozbudowanej relacji między nim, a Eureką. Nie czuć żadnej chemii, ogólnie jest jakoś tak pusto. Nie odczuwałam żadnych przykrości, żali, czy radości bohaterów. Ot, czytałam to, co autorka stworzyła, nie reagując zbytnio na to, co się komu dzieje.

Przez pierwszą połowę mam wrażenie, że ta książka była pisana trochę "na kolanie" i "żeby odbębnić". Każdy problem znajduje swoje magiczne rozwiązanie, brakuje mi "tego czegoś" co znalazłam w pierwszej części.

Nie mogę powiedzieć, że książka ma same minusy. Świetny pomysł na mit o Atlantydzie, to przede wszystkim. Bardzo podobały mi się opisy, zwłaszcza to, jak wyglądała jaskinia Solona. Zakończenie też rzadko spotykane, nawet można się pokusić o stwierdzenie, że wzrusza na swój sposób. Jest dość dużo akcji, ciągle coś się dzieje.

Książkę polecam :)

" Miłość sprawia, że ludzie stają się najlepszymi wersjami samych siebie. "

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Grzech

Mocne to jak diabli. Mało który autor potrafi pisać tak, żeby czytelnik nie mógł się oderwać od książki. Tym bardziej jeżeli nie jest to fabułą miła,...

zgłoś błąd zgłoś błąd