Pan Tadeusz

Wydawnictwo: Wydawnictwo MG
6,45 (20371 ocen i 948 opinii) Zobacz oceny
10
1 551
9
1 940
8
2 171
7
4 962
6
3 770
5
2 966
4
1 049
3
1 249
2
255
1
458
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

"Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza, wydany po raz pierwszy w 1834 roku w Paryżu, to arcydzieło polszczyzny, epos narodowy, który stał się dla wielu pokoleń niewyczerpanym źródłem natchnień, fundamentem patriotycznych wzorów i przywołań pięknych, starodawnych szlacheckich tradycji. Można w nim jak w wiecznie żywym zwierciadle zobaczyć dawne gusta i obyczaje, stroje, zabawy i popularne potrawy,...

"Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza, wydany po raz pierwszy w 1834 roku w Paryżu, to arcydzieło polszczyzny, epos narodowy, który stał się dla wielu pokoleń niewyczerpanym źródłem natchnień, fundamentem patriotycznych wzorów i przywołań pięknych, starodawnych szlacheckich tradycji. Można w nim jak w wiecznie żywym zwierciadle zobaczyć dawne gusta i obyczaje, stroje, zabawy i popularne potrawy, podziały stanowe, rytuały i sposoby rozumienia świata.

Prawdopodobnie w końcu roku 1833 Autor donosił Klaudynie Potockiej, że kończy swoje, najmłodsze dziecko, które jako najmłodsze najbardziej teraz lubi, a w lutym 1834 pisał do swego przyjaciela, Antoniego Odyńca: „Tadeusza wczoraj skończyłem. Pieśni ogromnych dwanaście. Wiele marności, wiele też dobrego: będziesz czytał. Co tam najlepsze to obrazki z natury kreślone naszego kraju i naszych obyczajów domowych”.

Niniejsza edycja poematu, wzbogacona pięknymi ilustracjami Michała Elwiro Andriollego, oparta została na wydaniu przygotowanym wg rękopisu i pierwszych dwu wydań (w tym korekty doń wykonanej przez samego Autora) opracowanym przez zespół naukowy kierowany przez prof. Konrada Górskiego dla Zakładu Naukowego im. Ossolińskich we Wrocławiu.

 

źródło opisu: Wydawnictwo MG, 2014

źródło okładki: wydawnictwomg.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 1461
almos | 2017-01-27
Przeczytana: 26 stycznia 2017

Arcypoemat Mickiewicza tym razem słuchany w nagraniu audio w reżyserii Aleksandra Bardiniego, interpretowany przez wybitnych aktorów. Słuchało mi się znakomicie, język wieszcza wspaniały, wciąż żywy, wciąż zachwyca. A interpretacja aktorska tylko wzmaga siłę przekazu Mickiewicza.

Wróciłem do 'Pana Tadeusza' po wielu latach, tym razem w nagraniu audio w reżyserii Aleksandra Bardiniego i w znakomitej interpretacji wybitnych aktorów, których w zdecydowanej większości, nie ma już między nami. Gwoli informacji wymieniam ich w kolejności recytacji ksiąg: Aleksander Bardini, Andrzej Szczepkowski, Andrzej Łapicki, Tadeusz Łomnicki, Marian Wyrzykowski, Jan Świderski, Wieńczysław Gliński, Gustaw Holoubek, Mieczysław Milecki, Janusz Warnecki, Jan Kreczmar, Ignacy Gogolewski.

Co tu można jeszcze powiedzieć o tym dziele? No cóż, słuchało się świetnie, po tylu latach od czasu napisania język Mickiewicza wciąż świeży, plastyczny, żywy, a archaizmy dodają mu tylko wielkiego uroku. Zwłaszcza opisy przyrody wspaniałe, wręcz zmysłowe.

Z drugiej strony trudno się nie zgodzić z Norwidem, gdy pisze: „to jest poemat narodowy, w którym jedyna figura serio jest ŻYD... Zresztą: awanturniki, safanduły, facecjoniści, gawędziarze i kobiet narodowych dwie: jedna - Telimena: metresa-moskiewska, druga - Zosia: pensjonarka” i dalej „poemat ów arcynarodowy, w którym jedzą, piją, grzyby zbierają i czekają, aż Francuzi przyjdą zrobić im Ojczyznę”. Dodajmy, że psychologia i głębia postaci słabiutkie, jedyna osoba z interesującym życiem wewnętrznym to Telimena. A brać szlachecka to już w ogóle: piją, szukają burdy, a rozumu za grosz, normalne prymitywy. Niby obecni kibole... Poza tym sporo tam z bajki, oto Jacek Soplica narobiwszy sobie kłopotu ucieka ze stron rodzinnych, wraca w przebraniu po kilkunastu latach, i nikt go nie rozpoznaje, łącznie z rodzonym bratem, wolne żarty...

Mamy tu silny pierwiastek idealizacji, pokazywania wszystkiego w nierealnym świetle idyllicznym, podobne wrażenie ma się, kiedy czyta się wspomnienia o Kresach, gdy piszą o nich jak o raju utraconym. Dlatego w sumie jest to dzieło gorzkie, nad wszystkim unosi się smutek tęsknoty i utraty...

Ale powtarzam, najważniejszy jest język, którym się można rozkoszować, po prostu urzekający i świeży, mimo że rzecz cała została napisana z górą dwieście lat temu. Jeśli pojawiają się archaizmy, to są one cudownie staroświeckie. Weźmy dialog Sędzi z Telimeną:
„Rzekł Sędzia wzrok podnosząc. – Jeśli Tadeuszka
Podoba?» – «Czy podoba? to na wierzbie gruszka!
Podoba, nie podoba: a to mi rzecz ważna!”
No cudo! Czytajmy/słuchajmy Mickiewicza, to ostatni co tak Poloneza wodzi!

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Saga. Tom Ósmy

Przedostatni część. Nie mogę pojąć geniuszu tych komiksów. Są po prostu niesamowite. Biorę się za następny.

zgłoś błąd zgłoś błąd