Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kamieniarz

Tłumaczenie: Inga Sawicka
Cykl: Saga o Fjällbace (tom 3)
Wydawnictwo: Czarna Owca
7,53 (9878 ocen i 681 opinii) Zobacz oceny
10
894
9
1 166
8
2 721
7
3 302
6
1 304
5
361
4
67
3
50
2
8
1
5
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Stenhuggaren
data wydania
ISBN
9788375545074
liczba stron
536
język
polski
dodała
DAngel

Inne wydania

Kamieniarz jest trzecią powieścią kryminalnego cyklu Camilli Läckberg, którego akcja rozgrywa się we Fjällbace na zachodnim wybrzeżu Szwecji. Październikowy poranek we Fjällbace. Rybak Frans Bengtsson wypłynął łódką, aby opróżnić więcierze, które zastawił na homary. Przy ostatnim z nich coś się mocno zacina, Frans przeczuwa, że nie będzie to zwykły połów, nie myli się, w siatce więcierza...

Kamieniarz jest trzecią powieścią kryminalnego cyklu Camilli Läckberg, którego akcja rozgrywa się we Fjällbace na zachodnim wybrzeżu Szwecji.



Październikowy poranek we Fjällbace. Rybak Frans Bengtsson wypłynął łódką, aby opróżnić więcierze, które zastawił na homary. Przy ostatnim z nich coś się mocno zacina, Frans przeczuwa, że nie będzie to zwykły połów, nie myli się, w siatce więcierza tkwi ciało dziewczynki...



Patrik Hedström i jego koledzy z komisariatu policji w Tanumshede mają do rozwikłania kolejną skomplikowaną zagadkę. Podczas sekcji zwłok w płucach dziecka wykryto słodką wodę i ślady mydła. Ktoś utopił małą w wannie i wrzucił zwłoki do morza. Kto i dlaczego zamordował dziecko? Odpowiedzi należy szukać w odległej przeszłości...

 

źródło opisu: http://www.czarnaowca.pl/kryminaly/kamieniarz,p1461287335

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl/kryminaly/kamieniarz,p1461287335

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 124
Czarno Biala | 2016-02-19
Na półkach: Posiadam

Ciągle jestem w transie czytania kryminałów autorki i znowu jestem bardzo i to bardzo zadowolona, że autorka dała mi to na co liczyłam.


Kamieniarz do tego tytułu skojarzył mi się tylko jeden cytat " Czym skorupka nasiąknie za młodu, tym na starość trąci". - Ezop.




Jesień Frans Bengtsson wybiera się na połów homarów. Co może zrobić starszy człowiek kiedy zacina mu się więcierz ? Zapiera się nogami i z całych sił ciągnie i wyciąga niebieskie oczy, które patrzą ku niebu martwym spojrzeniem, małe ciało z kolorem ust podobnym do koloru oczu. Makabryczne odkrycie wstrząsa Fransem nie wierzy, że wyciągnął dziewczynkę o rudych włoskach, które kontrastują z zieloną wodą morza. Na miejsce zbrodni przybywa Patrik wraz z Martinem obaj pełni obaw podchodzą do łodzi gdzie leżą zwłoki dziewczynki, kiedy mają zabezpieczyć ślady Patrik nie wierzy przecież to Sara, która parę dni temu kicała u niego w domu kiedy przyszła z matką na odwiedziny do Eriki. Kiedy przeprowadzono sekcję zwłok okazało się, że dziewczynka nie utonęła została zamordowana. Patolog sądowy stwierdza, że dziewczynkę rzucono do morza a w jej płucach jest woda słodka z domieszką mydła co równoważy się z utopieniem w wannie. Kto jest na tyle obojętny uczuciowo aby zabić dziecko?? Autorka odsyła czytelnika w daleką przeszłość do 1923 r. gdzie rodził się zalążek tej zawiłej historii.


Historia, którą stworzyła autorka niesie za sobą wiele złego i dobrego zarazem. Ukazuje jaką człowiek musi mieć w sobie nienawiść aby przytrzymać głowę dziecka po wodą, jakim trzeba być wyprutym z uczuć człowiekiem aby z szyderczym uśmiechem patrzeć na policjantów i nic nie mówić. Ile osób musi zginąć aby ktoś uświadomił sobie, że robi dokładnie to samo co robiło się w domu rodzinnym czyli zabijało się "po ciuchu".

Pomijając tą całą otoczkę kryminalną dzięki autorce dowiedziałam się czym jest zespół Aspergera i jak dzieci i ich rodziny radzą sobie z tą chorobą jak otoczenie odbiera chorobę "dziwoląg" itp. Fabuła książki to nie tylko morderstwo dziecka to zawiłość i nienawiść sąsiedzka gdzie przez przypadek na jaw wychodzi, że jeden ze sąsiadów jest pedofilem przez którego samobójstwo popełnia czternastolatek. Na pozór niby jest podejrzany ale historia zatacza koło i autorka daje pstryczek w nos czytelnikowi nie może być zbyt łatwo aby zabójca był tuż obok a może ... W tej części Patrik i Erika zostają rodzicami i tu wielki ukłon dla autorki, że opisała iż macierzyństwo to nie sielanka to obowiązek na pełen etat gdzie każdy mężczyzna powinien przeczytać jak czuje się kobieta pozostawiona w domu na całe dnie z wiecznie płaczącym dzieckiem.

Intryga goni intrygę gdzie zimny wiatr wieje czytelnikowi w oczy gdy myśli, że już wie kto jest mordercą. Jak dla mnie wszystko zostało zachowane w temacie postępowania kryminalnego, Zostałam wprowadzona w stan zamyślenia kiedy opuszczano mała trumienkę oraz kiedy matka wydobywa z siebie zwierzęcy ryk kiedy ginie jej dziecko a jej pozostało tylko przytulenie zakrwawionej głowy z martwym spojrzeniem. Emocji nie brakowało nie brakowało. Mogę szczerze napisać, że to jak dla mnie najlepsza część tej serii, która posiadam.

Książka w której nie brakuje emocji, gniewu, zdrady oraz śmierci te wszystkie czynniki tworzą historię, która uratuje jedno już złamane małżeństwo. Książka mówiąca o tym, że praca i urok osobisty nie mogą przysłonić tworzenia rodziny - szczęśliwej rodziny.


Moja rada dla wszystkich, którzy mają w planach serie książek autorki nie popełniajcie tego błędu co ja i zacznijcie czytać od pierwszego tomu w serii. Ja wybierałam sobie tytuły wyrywkowo i żałuję dlatego, że autorka rozwija bohaterów i daje możliwość poznania ich od podszewki.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Słoneczna przystań

III część przygód sióstr Niemirskich. również dobra jak pozostałe części trylogii . Ciepła radosna, choć nie brakuje momentów ,gdy czytelnikowi bije...

zgłoś błąd zgłoś błąd