Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kamieniarz

Tłumaczenie: Inga Sawicka
Cykl: Saga o Fjällbace (tom 3) | Seria: Czarna seria
Wydawnictwo: Czarna Owca
7,45 (3811 ocen i 305 opinii) Zobacz oceny
10
333
9
420
8
972
7
1 306
6
539
5
185
4
29
3
20
2
5
1
2
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Stenhuggaren
data wydania
ISBN
9788375541878
liczba stron
536
język
polski
dodała
Mallwa

Inne wydania

Październikowy poranek we Fjällbace. Rybak Frans Bengtsson wypłynął łódką, aby opróżnić więcierze, które zastawił na homary. Przy ostatnim z nich coś się mocno zacina, Frans przeczuwa, że nie będzie to zwykły połów, nie myli się, w siatce więcierza tkwi ciało dziewczynki... Patrik Hedström i jego koledzy z komisariatu policji w Tanumshede mają do rozwikłania kolejną skomplikowaną zagadkę....

Październikowy poranek we Fjällbace. Rybak Frans Bengtsson wypłynął łódką, aby opróżnić więcierze, które zastawił na homary. Przy ostatnim z nich coś się mocno zacina, Frans przeczuwa, że nie będzie to zwykły połów, nie myli się, w siatce więcierza tkwi ciało dziewczynki...



Patrik Hedström i jego koledzy z komisariatu policji w Tanumshede mają do rozwikłania kolejną skomplikowaną zagadkę. Podczas sekcji zwłok w płucach dziecka wykryto słodką wodę i ślady mydła. Ktoś utopił małą w wannie i wrzucił zwłoki do morza. Kto i dlaczego zamordował dziecko? Odpowiedzi należy szukać w odległej przeszłości...

 

źródło opisu: Wydawnictwo Czarna Owca, 2010

źródło okładki: http://www.czarnaowca.pl

pokaż więcej

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (15298)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 228
Paco | 2016-04-16
Przeczytana: 16 kwietnia 2016

Czy ktoś tu rodził ?
Zapewniam, że ja nie. Albo trochę tak....
Jakbym nastrój odnalazł, koloryt obaczył i wrzasków odsłuchał.
Jakbym strachu się najadł, a w końcu cudu narodzin doznał.
Sugestywnie obrazuje. Camilla. Matka trojga dzieciaczków. Nawet czworga już może :)? Czy równie malowniczo kreśli sensacyjny wątek ? Równie. Udało się scalić dwa pierwiastki. A, że pierwiastek z dwóch to prawdopodobnie dwa, więc obcujemy z dwoma równorzędnymi zagadnieniami.
Współżyjemy, że użyję jej konika :). Pierwiastek numer dwa ma upiorny charakter i ma budzić grozę. Budzi. Prowokuje nawet do inklinacji tematem. Co skraca czas czytania, gdyż pazury ostrzymy na zbira. Pierwiastek numer jeden się nie wybija. I dobrze.
Jak współmiernie to współmiernie.

książek: 1012
Hanna | 2014-03-30
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 30 marca 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Rewelacyjna kolejna część Sagi. Jak dla mnie najlepsza! Z niedowierzaniem przewracałam końcowe kartki tej książki, nie spodziewałam się takiego rozwiązania owej sprawy kryminalnej. Bestialstwo w czystej postaci, bez zmrużenia oka. Dzieci- małe, bezbronne, niewinne o czystej duszy, błagające o miłość....już ich nie ma. Zostały zamordowane za czyjeś zasady.Tak sobie myślę, że te kobiety w głebi serca mocno cierpiały Z BRAKU MIŁOŚCI. Matka, która co dzień uświadamiała swoim dzieciom, że są nikim, niekochane i niepotrzebne. Przestawiała je tak, aby myślały, że ojciec jest zły. Skutecznie się to udawało. I matka i córka nie zdawały sobie sprawy jaką krzywdę wyrzadzają sobie i innym.
Gratulacje dla autorki za przecudowne i tak mocno realne przedstawienie postaci. Uwielbiam Erikę, jest bardzo wrażliwa i dla mnie jak bratnia dusza.
Kibicowałam Annie z całych sił, aby ratowała siebie i dzieci i bolało mnie to, że poddała się wracając do Lukasa. Jednak...stało się coś...

książek: 484
Kiwi_Agnik | 2016-04-22
Przeczytana: 22 kwietnia 2016

„Kamieniarz” jest trzecim tomem sagi kryminalnej szwedzkiej pisarki Camilli Läckberg.

Tym razem fabuła skupia się na śledztwie w sprawie śmierci małej dziewczynki, oraz na relacjach zarówno rodzinnych, jak i sąsiedzkich.

Autorka porusza wiele wątków obyczajowych, między innymi problematykę psychologiczno-neurologiczną, oraz nakreśla blaski i cienie macierzyństwa.

Powieść czyta się błyskawicznie, fabuła wciąga (najbardziej zaciekawił mnie wątek historyczny), trzyma do ostatnich chwil w niepewności co do losów bohaterów, a końcowe rozdziały przynoszą zaskakujące efekty.
Aczkolwiek denerwujące są "zabiegi" jakie stosuje autorka, tj. ciągle stara się czytelnika trzymać w napięciu, przerywając wątek w najlepszym miejscu, by do niego powrócić za następnych kilka akapitów.

Zatem nadal nie jest to kryminał wybitny, ale całkiem przyzwoita literatura i dobra odskocznia od krwawych kryminałów.

Osobiście polecam, można się zaczytać.

książek: 2534
gwiazdka | 2013-12-26
Na półkach: Przeczytane, Rok 2013
Przeczytana: 26 grudnia 2013

„Kamieniarz" to kolejne śledztwo Patrika. Zamordowana zostaje siedmioletnia dziewczynka, dlatego policja wszczyna szeroko zakrojone śledztwo, przy okazji którego także inne przestępstwa wychodzą na jaw. Podejrzanych jest dużo, żeby czytający się nie znudził lekturą, poza tym akcja przebiega dwutorowo (dwuczasowo?)- współcześnie i przed wielu laty. Jak zwykle działania policji przeplatane są wątkami obyczajowymi, znanymi już z poprzednich książek serii. Pojawiają się osoby znane już czytelnikowi: wspomniany Partik, Erika, Anna, Annika, Martin czy Ernst. Czy intryga jest bardzo tajemnicza? Nie wiem, mnie udało się odgadnąć mordercę już w momencie, kiedy pojawił się na scenie, chociaż potem zwątpiłam w poprawność moich dedukcji, by powrócić do nich pod koniec. Mimo to powieść czytało się świetnie. Autorka powoli dawkowała wyjaśnienia, by całość czytelnik mógł poznać dopiero na ostatnich stronach, odsłaniała nowe okoliczności i niespodzianki, czasem makabryczne. Brakowało mi wyjaśnień...

książek: 868
nadzieja1925 | 2016-06-06
Przeczytana: 06 czerwca 2016

Tym razem naszą główną martwą bohaterką jest Sara – siedmioletnia dziewczynka. Jej ciało zostaje znalezione w morzu. Jednakże sprawa nie jest taka prosta. Rzeczywiście, ofiara jest utopiona, tyle że zamiast wody słonej w płucach ma słodką. I w tym miejscu historia zaczyna się plątać...
Erika urodziła Maję, ale cierpi na depresję. Coraz z nią gorzej i nagle w jej życiu pojawia się Charlotte – matka dwójki dzieci, która mieszka u swojej matki ze względu na brak własnego kąta. Jej rodzina będzie głównymi podpunktami lektury, ale to już sami zobaczycie.
Oczywiście wpierw musimy cofnąć się do przeszłości – do roku 1923. Do historii Agnes, której życie będzie płatać figle, gdy zwiąże się z pewnym kamieniarzem... wtedy niektóre sprawy nabiorą sensu, a treść stanie się bardziej przejrzysta.

Jak zawsze – uwielbiam! Serię Läckberg mogłabym czytać godzinami! Jeśli jeszcze nie spróbowałeś, nie ma na co czekać! Książek jest dużo, a czasu mało! Choć przy tym czas mija bardzo szybko.

książek: 1446

Pani Läckberg w "Kamieniarzu" znów zabiera nas do Fjällbaki, tej teraźniejszej i tej z mrocznej przeszłości. Przerażająco złe, to mało powiedziane, tak straszne że się serce kraje, czyny pewnej kobiety o imieniu Agnes, determinują poczynania innej postaci która morduje dziewczynkę Sarę.
Mała ofiara, zostaje uduszona w wannie podczas kąpieli, w jej płucach i na ubraniu są ślady popiołu, jak się później okazuje jest to popiół bardzo stary i są w nim szczątki organiczne. Następnie zostaje utopiona w morzu i wyławia ją przerażony rybak. A to wszystko ma związek z tajemnicą sprzed lat.

Camilla Läckberg może i nie jest pisarką odkrywczą, ambitną filozoficznie, nie posiada ogromnej wiedzy, ale pisze niesłychanie rzetelnie i w sposób przejrzysty. Jej "Kamieniarz" jest można rzec dziełem, które niesamowicie wciąga, przenosi do innego świata i odrywa od rzeczywistości.

Co drugi rozdział jest napisany kursywą, bo jest retrospekcją, i te części powieści, są moim zdaniem jej dużym...

książek: 1504

Mimo iż "Kamieniarz" ma ze 100 stron więcej niż poprzednia część to przeczytanie go nie zajęło mi więcej czasu. Trzeci tom sagi moim zdaniem jest lepszy niż obydwa poprzednie, czyta się więc szybko i z przyjemnością. Bardzo podobały mi się w tej części wstawki z przeszłości, dzięki którym odkrywaliśmy coraz to nowe fakty mogące wpływać na obraz obecnych wydarzeń.

Książka posiada wszystkie zalety poprzedniczek - miłe tło obyczajowe, sympatycznych bohaterów i ciekawą intrygę. Dla mnie dodatkowym plusem jest fakt, że dałam się wyprowadzić w pole. Tak byłam przekonana, że znam sprawcę okrutnego morderstwa małej dziewczynki, że byłam ślepa na wszystkie inne możliwości i odkrycie jego tożsamości mnie zaskoczyło. Bo oczywiście mój typ się nie sprawdził, chyba nie jestem aż taka przebiegła, jak mi się wydawało! :)
Wątek obyczajowy nie przesłodzony, za co autorkę cenię. Gdyby Erika i Patrik byli idealną parą bez problemów, pewnie bym ich z czasem znienawidziła.

Zakończenie jest z...

książek: 1242

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Nie spodziewałam się, że moja przygoda z Panią Lackberg i jej sagą o Fjallbace przybierze taki obrót sprawy. Przypuszczałam raczej, że swoją podróż skończę na drugim tomie, który w mojej opinii, był po prostu przeciętny.

Jeśli czytaliście już "Dziewczynę z lodu" jak i "Kamieniarza", to doskonale wiecie, że nie da się uciec od tak barwnych i rzeczywistych bohaterów jakimi są Patrik Hedström i Erica Falk. Nie da się tak po prostu zapomnieć o posterunku w Tanumshede, czy społeczności żyjącej we Fjallbace.

Camilla Lacberg, jak się okazuję, lubuję się w przeplataniu teraźniejszości z przeszłością, co powoduję, że nie mamy czasu na złapanie przysłowiowego oddechu. Cały ten zabieg, za każdym razem, ma na celu wyprowadzenie nas w pole, tak aby finalnie wbić nas w fotel z ustami wykrzywiającymi się w literę O.

"Kamieniarz", to w mojej opinii, kapitalna, bardzo wciągająca opowieść, gdzie akcja toczy się dwutorowo. Jest w niej wszystkiego po trochu, kryminału, sensacji, obyczaju jak i...

książek: 5870
teri | 2013-07-03
Przeczytana: 02 lipca 2013

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Jak narazie,najlepsza,z wszystkich trzech czesci serii ksiazek C.Làckberg,ktore przeczytalam.Dla mnie,nie jest to kryminal lecz bardzo ponury thriller.Ponury,poniewaz dotyczy morderczyn.Kobiet,ktore sa zdolne zabic wlasne dzieci.Naprawde,bardzo dobra ksiazka.Polecam!!!I mam nadzieje,ze dalsze czesci beda tak samo wciagajace.Oscurita di due donne assasine....

książek: 1331
Madi | 2013-12-10
Przeczytana: 09 grudnia 2013

Jest to moje trzecie spotkanie z twórczością Pani Camilli-choć nie chronologiczne ,to już mogę dodać ,że dołączyła do moich ulubionych autorów.
Patrika i Erikę ,którzy towarzyszą nam przez wszystkie powieści polubiłam już od pierwszych stron.
A to jak autorka trzyma nas w napięciu i niewiedzy do ostatnich stron,bo bohaterów-podejrzanych,którym stwarza portrety psychologiczne jest kilku i jeszcze w to wszystko wplata nic nie mówiące na początku wątki z przeszłości uważam za majstersztyk.
Tu spotykamy się z zabójstwem 7letniej Sary,córki sąsiadów Patrika i Eriki.Podejrzanymi są zarówno bliska rodzina dziewczynki jak i sąsiedzi ,z którymi babcia Sary ma konflikt.
A co z tym wszystkim ma związek tytułowy kamieniarz z przeszłości?
Wszystko to ma swoje powiązanie i zakończenie dopiero na samiutkim końcu , a książka nie jest za cienka,więc życzę cierpliwości,bo warto przeczytać.

P.S.Film również ciekawy.

zobacz kolejne z 15288 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd