Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Książę i żebrak

Autor:
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Marceli Tarnowski
tytuł oryginału
The prince and the pauper
wydawnictwo
Zielona Sowa
data wydania
ISBN
8373894411
liczba stron
181
słowa kluczowe
król, biedota, żebrak, Londyn, Anglia, XVI wiek
język
polski
typ
papier
6,33 (1382 ocen i 43 opinie)

Opis książki

Historia opowiedziana w tej książce być może zdarzyła się naprawdę, a może jest tylko legendą. Miała ona miejsce w szesnastowiecznej Anglii. Pod królewskim zamkiem spotkali się pewnego dnia dwaj bardzo podobni do siebie chłopcy Edward, syn królewski, oraz Tomek, skromny chłopiec z ubogiej londyńskiej dzielnicy. Dla zabawy zamieniają się oni ubraniami... Następstwa tego czynu przechodzą ich...

Historia opowiedziana w tej książce być może zdarzyła się naprawdę, a może jest tylko legendą. Miała ona miejsce w szesnastowiecznej Anglii. Pod królewskim zamkiem spotkali się pewnego dnia dwaj bardzo podobni do siebie chłopcy Edward, syn królewski, oraz Tomek, skromny chłopiec z ubogiej londyńskiej dzielnicy. Dla zabawy zamieniają się oni ubraniami... Następstwa tego czynu przechodzą ich najśmielsze oczekiwania.

 

źródło opisu: Zielona Sowa, 2007

źródło okładki: zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1639

Książka zapamiętana z dzieciństwa. Czytałam ją chyba ze dwa razy i pamiętam jak byłam poruszona historią bohaterów. Żałuję tylko, że nie przeczytałam jej moim dzieciom jak były w wieku do słuchania:). Znają ją tylko z filmu.
Na długo pozostaje w sercu.

książek: 3179
Danway | 2011-12-09
Przeczytana: 1993 rok

Niesamowita powieść o dwóch niemal identycznych chłopcach, którzy wywodzą się z dwóch całkiem odmiennych środowisk... Gdy pewnego dnia przypadkowo spotykają się w Londynie, postanawiają się zamienić miejscami... W tym miejscu Twain po mistrzowsku ukazał, że bycie bogatym nie jest takie wspaniałe, jak się może okazywać oraz że życie w biedzie mimo wszystko nie jest takie beznadziejne... Z tego utworu płynie nauka, że najlepiej jest żyć swoim własnym życiem...

książek: 79
Dyskusja | 2015-02-26
Na półkach: Przeczytane

Książka podejmuje bardzo ważny temat różnic pomiędzy poszczególnymi warstwami społecznymi. Jest też przy tym wzruszająca, ale i stereotypowa. I zgodnie z tym stereotypem, czytając byłam sercem bliżej z tym biednym chłopcem, niż z bogatym. Taka natura, że częściej opowiadamy się po stronie biednych i uciśnionych.

książek: 3495
Książkowo | 2011-12-06
Przeczytana: 1994 rok

Twain w swojej opowieści przedstawił nam blaski i cienie życia ludzi pochodzących z różnych klas społecznych.
Uświadamia nam również jak bardzo mylące bywają pozory przez pryzmat, których tak często oceniamy ludzi i sytuacje.

książek: 200

Pewnego dnia tuż pod zamkiem królewskim spotkało się dwóch, prawie że
identycznych chłopców. Jednym z nich był zwykły, biedny chłopiec - Tomek Canty. Drugim zaś nie kto inny jak sam książę - Edward VI Tudor. Obydwaj byli tak głupiutcy, że dla zabawy zamienili się ubraniami. Co z tego wynikło? Chyba się już domyślacie.

Tudor... sama ta nazwa może niektórych fanów dynastii Tudorów przyprawić o szybsze bicie serca. Niestety muszę was rozczarować. Książę Edward jest irytującym, naiwnym i pyszałkowatym chłopcem, który uważa się za pępek świata. W dodatku jego historia przedstawiona w książce nie ma nic wspólnego z prawdą.

Drugim bohaterem, na którym skupia się narrator jest "skromny" chłopiec z ubogiej londyńskiej dzielnicy. Na imię mu Tomek. Zanim spotkał księcia, całe jego życie było nieustanną walką o przetrwanie -nie tylko na niebezpiecznych, gwarnych ulicach miasta, ale również w swoim własnym domu, gdzie władzę sprawował brutalny ojciec. Wszystko byłoby fajnie, gdyby chłopak...

książek: 1286
Monika | 2012-03-15

Wspaniała lektura z czasów dzieciństwa

książek: 643
Abee | 2014-11-29
Przeczytana: 29 listopada 1985

Wzruszająca historia, która mogłaby zdarzyć się naprawdę. Biedak zaskakuje szlachetnością, gdy tymczasem szlachetni są w większości podli. Powieść umoralniająca. Miła duszy. Daje wiarę w poczucie sprawiedliwości. Pozycja ku pokrzepieniu serc.

książek: 731
Jucia58542 | 2014-03-12
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 14 kwietnia 2011

Dobre przeciwieństwa związane z oba chłopcami. Pomoc drugiego z nich(tego bogatszego) do drugiego podobała mi się chyba najbardziej.

książek: 853
Jula | 2012-08-06
Na półkach: Przeczytane, 2012, Wakacje 2012
Przeczytana: 06 sierpnia 2012

"Książę i żebrak"- jeśli ktoś mi powie, że pierwszy raz słyszy ten tytuł, nie uwierzę.

Mark Twain dotychczas był mi znany z "Przygód Tomka Sawyera". Spodziewałam się czegoś lekkiego, wzruszającego i niewiarygodnego- nie zawiodłam się. To niezwykłe, że w tym samym czasie, w tym samym mieście i w zupełnie innym otoczeniu, urodzili się bardzo podobni sobie chłopcy, nie tylko pod względem wyglądu.

Edward, książę i następca tronu Anglii oraz Tomek, biedny żebrak z marginesu społecznego, spotykają się przypadkiem, nie wiedząc że ich życie już nigdy nie będzie takie samo. Zaskakujące podobieństwo sprawia, że wkrótce Edward będzie musiał się wcielić w żebraka, a Tomek w księcia... Który z nich ma gorzej? Królewicz jest oburzony okrutnym traktowaniem, a Tomek onieśmielony służbą, zamkiem i zaszczytami, które mu się nie należą.

Wzruszająca historia szesnastowiecznej Anglii, wydana w serii Klasyka, jest obowiązkową lekturą dla każdego. Bardzo gorąco polecam.

książek: 225
Mary14 | 2013-07-03
Przeczytana: 03 lipca 2013

Mamy XVI wiek. Tomek jest chłopcem z wielką wyobraźnią mieszkającym w najuboższej dzielnicy Londynu, zwanej "Śmietnikiem". Jest ofiarą przemocy swojego ojca i babki. Pewnego razu zapuszcza się pod pałac królewski, gdzie poznaje młodego księcia. Dla zabawy zamieniają się oni ubraniami. Prawdziwy król trafia na ulicę w łachmanach, a prawdziwy żebrak zostaje księciem w bogatym stroju. Żadna ze stron nie potrafi na początku poradzić sobie z nową sytuacją. Uważają, że chłopcy są obłąkani i plotą bzdury. Żebrak żyje wytwornie, lecz uważa, że jest więźniem. Natomiast król walczy z niesprawiedliwością i próbuje bezskutecznie wytłumaczyć, kim jest. Spotyka on miłego człowieka, niejakiego Milesa Hendona, z którym przemierza świat. W dniu swojej koronacji udaje mu się wrócić do pałacu i wyjaśnić zaistniałą i zarazem komiczną sytuację.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Bestseller drugiej Rzeczpospolitej
Miłość we śnie
Tłumaczenie snów
erotycznych wedle nauki
Skorzystaj z przedwojennego
sennika i poznaj prawdę o sobie...
i o przedwojennej Polsce.

Zaznacz - jeśli we śnie:
  •   widziałeś DZIUPLĘ
  •   sadziłeś GROCH
  •   widziałaś JAJKO
  •   wdepnęłaś w KAŁ
  •   znalazłaś się na ŚLIZGAWCE
SPRAWDŹ CO OZNACZA SEN

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Marcin Szczygielski
    43. rocznica
    urodzin
    Bo jak się ludzie kochają, z wzajemnością, to nie mają głowy do podłości i są dobrzy.
  • Richard A. Knaak
    54. rocznica
    urodzin
    - Bądź przeklęty!
    - Dziękuję, już jestem Pójdziemy?
  • Ian Fleming
    107. rocznica
    urodzin
    Jedyny sposób, na to, aby rzucić palenie, to przestać i już nie zaczynać. Jeżeli pani chce udawać przez tydzień czy dwa, że porzuca palenie, to ograniczenie ich nic nie da. Tyle, że zanudza się innych i ciągle o tym myśli. (...) A drugi sposób to mieć papierosy za słabe, albo za mocne
  • Małgorzata Szejnert
    79. rocznica
    urodzin
    Pozwoliła mi zadawać pytania. Sama nie zadała ani jednego. Uznała widocznie, że mam prywatny powód, by pytać. Z kolei, jako osoba, która traktowała dosyć obojętnie nocne transporty, co ją dziś zasmuca i niepokoi, miała prywatny powód, by odpowiadać.
  • Maeve Binchy
    75. rocznica
    urodzin
  • Krystyna Żywulska
    97. rocznica
    urodzin
    A czy kiedyś... jeśli nawet uda się wyjść na prawdziwą wolność, czy potrafię nie kojarzyć najpiękniejszego krajobrazu, najbardziej uroczych zakątków z czarnym dymem, z krwistym płomieniem, z rozpaczliwym ostatnim krzykiem palonych ludzi? Chyba nigdy już, nigdy. Ludzie będą mieli swoje sprawy, a ja b... pokaż więcej
  • Irena Krzywicka
    116. rocznica
    urodzin
    A los, wie pan, to nie jest wcale sumienny księgowy, tylko głupi, bezmyślny dureń, który wszystko mili i plącze i wszystko zawsze nie w porę załatwia. Za późno. Za późno, rozumie pan?
  • Patrick White
    103. rocznica
    urodzin
    Fizyczna miłość wydawała mu się teraz jak gdyby wesołym wyścigiem z przeszkodami, w którym ostatecznie prawie każdy zawodnik zasługuje na dyskwalifikację za mniejsze lub większe oszustwa.
  • Wojciech Karolak
    76. rocznica
    urodzin
  • Jarosław Stukan
    42. rocznica
    urodzin
    W człowieku bowiem piękne jest to, że wie, nawet
    jeśli ze swoją wiedzą się nie zgadza.
  • Michał Piróg
    44. rocznica
    urodzin
  • Miljenko Jergović
    49. rocznica
    urodzin
    (...) czuje, jak rośnie w nim strach. I to nie zwyczajny, paniczny, histeryczny ludzki strach, tylko taki, przed którym nie ma ucieczki. Zaczyna się bać, jak w dzień biblijnego potopu, i nikomu nie potrafi powiedzieć, z czego zrobiony jest jego strach. Do szału doprowadza go niezrozumienie, tępota,... pokaż więcej
  • Frank Schätzing
    58. rocznica
    urodzin
    Im bardziej kogoś lubię, tym mi głupiej mu to powiedzieć. Jeśli chodzi o ciebie, jestem prawdopodobnie największym głupcem wszech czasów.
  • Irena Jurgielewiczowa
    12. rocznica
    śmierci
    Jak komuś życie krzywo się ułożyło (...) i jest sam, to robi się trochę dziwny i nieraz głupie pomysły przychodzą mu do głowy.
  • Anne Brontë
    166. rocznica
    śmierci
    Gdy straciłem panią Graham z oczu, zdało mi się, że wraz z nią odeszła cała radość [...]
  • Stefan Wyszyński
    34. rocznica
    śmierci
    Myśl o Mnie, a Ja już będę myślał o tobie”. – „Uwolnisz się od zbędnego niepokoju, daremnych rozważań, zbędnych myśli. Ile natomiast zyskasz czasu, który możesz poświęcić wyłącznie dla Mnie i dla mojego Kościoła. Chcesz mieć więcej czasu? Myśl tylko o Mnie, a przekonasz się, ile przybędzie ci czasu”... pokaż więcej

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd