Profil użytkownika: SunReads

Medra Pendragon myślała, że zginęła. Zamiast tego została przeniesiona do innego świata, krwawego i nieznajomego, pełnego wampirów i podzielonego na tych wysoko urodzonych i wszystkich poniżej. W tym świecie nie ma pól-fae takich jak ona, i natychmiast zostaje uznana za ostatnią jeźdźczynię smoków. Tyle że od stuleci smoków już nie ma. Jej krew jest jednak na tyle cenna, że natychmiast zostaje zaręczona z aroganckim księciem wampirów, który ją znalazł, i wysłana do akademii Krwawe Skrzydła, która naucza tylko najlepszych.

I tak zaczyna się historia Medry, pełna niebezpieczeństw, intryg i akademickich rozrywek, w których to ona jest rozrywką, a każdy dzień może być jej ostatnim. To zupełnie obcy, brutalny świat, w którym wampiry się panoszą, ale pełen znajomych motywów, przywodzący na myśl wiele znanych już powieści, przez co podczas czytania często miałam deja vu. Nie był to dla mnie problem.

Jest to jedna z tych lekkich historii, które czyta się szybko od pierwszej strony, natomiast jest ona pełna niewiadomych. Na przykład, po co szkolić Medrę skoro nie ma już smoków? Choć miałam wrażenie, że w sumie niewiele się dzieje, to jednak połyka się ją w całości.

Mamy tutaj motyw wrogów do kochanków (a raczej taki trochę bully romance), który rozkwita raczej nagle właśnie koło połowy. Wcześniej nie ma nawet za wielu interakcji między bohaterami. Blake Drakharrow to chodzący problem, uprzywilejowany, nieprzyjemny, a jednocześnie skrycie chroniący bliskich przed bezlitosnym światem, w którym się wychował. Jest to jasne jak słońce od pierwszego spotkania, że Blake nie zamierza nic ułatwić Medrze, a i jej nie uśmiecha się być skazaną na niego i wszystko, co się z nim wiąże (a jest tego dużo, np. druga, wredna narzeczona).

Fabuła skupia się wokół akademii, wampirów, którzy mają swój unikalny lore, kilku innych stworzeniach, politycznych gierek i typowych problemów Medry, od ciągłego bycia w centrum uwagi i niebezpieczeństwie, do znoszenia głupot tego nieznajomego jej świata. Akademia to miejsce, gdzie hierarchie, rywalizacja i brutalne zasady rządzą życiem uczniów. Jest krwawo, jest władza, walka o przetrwanie, i można się fajnie bawić, jeśli macie ochotę na taki odmóżdżacz. Ja raczej nie sięgnę po kolejny tom, bo nie związałam się z bohaterami.

[Współpraca z wydawnictwem Zysk i Ska]

Medra Pendragon myślała, że zginęła. Zamiast tego została przeniesiona do innego świata, krwawego i nieznajomego, pełnego wampirów i podzielonego na tych wysoko urodzonych i wszystkich poniżej. W tym świecie nie ma pól-fae takich jak ona, i natychmiast zostaje uznana za ostatnią jeźdźczyni...

Rozwiń

Zwiń

• Vincent, kapitan drużyny Blackcastle jest na szczycie swojej kariery. Jego życie wywraca się do góry nogami, gdy nieznany stalker włamuje się do jego domu, a on musi się przenieść i niespodziewanie zamieszkuje z Brooklyn, córką trenera, która ma staż w tym samym klubie. Brooklyn ciężko pracuje, żeby nikt nie oskarżał jej o nepotyzm, a Vincent od samego początku działa na nią w sposób, którego nie potrafi zignorować. Mimo początkowych potyczek, szybko rodzi się między nimi więź, a potem uczucie.

🥞 Obrońca to romans osadzony w świecie piłki nożnej, który łączy w sobie wiele z moich ulubionych motywów: współlokatorowie, wymuszona bliskość, zakazany romans i dobrze opisane od przyjaciół do kochanków. Między bohaterami jest rzeczywista chemia, a dodatkowo dużo humoru, gdy wchodzą w zakłady, flirtują i pojawia się cała masa napięcia.

🥞 Ta książka to typowa Ana Huang: jest romantycznie i nieco pikantnie, ale porusza ona też wiele głębszych tematów, takich jak kwestie zaufania, presja sławy, relacje z rodzicami i bycie sobą w świecie, gdzie wszyscy patrzą ci na ręce. Vincent jest charyzmatyczny i opiekuńczy, komunikatywny, zabawny i ma swoje własne zmagania, które czynią go bardziej ludzkim, a Brooklyn ukazana jest jako niezależna, pracowita i nie boi się postawić na swoim. Myślę, że ta dwójka z łatwością podbije Wasze serca.

🥞 Książkę czyta się migiem. Co prawda nie przebiła dla mnie 1 tomu, bo nie była aż tak eksplozywna, to wciąż świetnie się bawiłam, bo historia jest pełna ciepła, urocza i ogromnie komfortowa.

• Vincent, kapitan drużyny Blackcastle jest na szczycie swojej kariery. Jego życie wywraca się do góry nogami, gdy nieznany stalker włamuje się do jego domu, a on musi się przenieść i niespodziewanie zamieszkuje z Brooklyn, córką trenera, która ma staż w tym samym klubie. Brooklyn ciężko p...

Rozwiń

Zwiń

Nemezis przeżywa w ukryciu, trawiona gniewem i zdradą. Świat, który znała, zmienił się bezpowrotnie. Kiedyś była diaboliką, potem imperatorką, a teraz… teraz może być ostatnią nadzieją ludu.

Ciężko mi pozbierać myśli po tej książce, bo była tak wielowarstwowa, pełna zwrotów akcji, intensywna i emocjonująca. Tym, co tam kocham w tej trylogii jest to, jak cienka jest granica między dobrem a złem i miłością a nienawiścią, i to, jak przedstawiona jest moralność, władza i społeczeństwo. Ten tom szczególnie pełen jest akcji już od pierwszych stron i nie wypuszcza aż do ostatniej.

Fabuła Nemezis jest pełna wysokich stawek, krwawej przemocy i nieustannych zdrad. Dostajemy spisek za spiskiem, poznajemy historię imperium, a autorka eksploruje tematykę buntu, człowieczeństwa, poświęcenia i cenę absolutnej władzy, subtelnie odzwierciedlając niepokojącą politykę prawdziwego świata.

Jeśli nie czytaliście jeszcze tej trylogii, zapewniam Was, że jest frapująca i przeraźliwie autentyczna. Rozpoczęła się bardzo niepozornie, a skończyło się na tym, że zmusiła mnie do refleksji. Ma ona podobne przesłanie do historii takich jak Igrzyska Śmierci i z łatwością jej dorównuje, mimo że w dużym stopniu skupia się też na romansie. To kosmiczna dystopia ze skomplikowanym wątkiem romantycznym, pochłaniającym, ale i obsesyjnym, napięciem miłosno-nienawistnym w stylu Okrutnego Księcia, oraz polityką i manipulacją.

Ten finał jest słodko-gorzki, pełen tęsknoty, nienawiści i rozważań etycznych. To jak autorka pisze o moralności i to jak snuje wątki nigdy nie przestanie mnie zaskakiwać. Zakończenie wręcz prosiło się o jeszcze dwa rozdziały, ale i tak było dobre. O nic więcej nie mogłabym prosić.

Nemezis przeżywa w ukryciu, trawiona gniewem i zdradą. Świat, który znała, zmienił się bezpowrotnie. Kiedyś była diaboliką, potem imperatorką, a teraz… teraz może być ostatnią nadzieją ludu.

Ciężko mi pozbierać myśli po tej książce, bo była tak wielowarstwowa, pełna zwrotów akcji, intensy...

Rozwiń

Zwiń

Alexander Hardy to gwiazda piłki nożnej i właśnie wpadł w tarapaty. By poprawić swój wizerunek, jego zespół PR postanawia, że Hardy publicznie wesprze szkółkę piłkarską dla dzieci. Tyle że on się nie pojawia i wcale nie jest mu przykro. Gdy Whitney, właścicielka akademii, przypadkiem na niego trafia, nie puszcza mu tego płazem. Rozczarowanie jej podopiecznych traktuje osobiście i wytyka piłkarzowi błędy. Zaintrygowany, Hardy postanawia wrócić do szkółki, choćby po to, by zobaczyć Whitney ponownie.

Lucky shot to jedna z tych historii, które czyta się migiem, bo są lekkie, nieskomplikowane, a nawet całkiem zabawne. Książka porusza też jednak nieco cięższe tematy, takie jak trudne dzieciństwo, emocjonalna trauma z tym związana, strach przed zranieniem, porzuceniem i otwarciem się na ludzi. Zarówno Whitney, jak i Hardy wiedzą, co to znaczy być zaniedbanym i niekochanym, i to sprawia, że ​​są skomplikowani, a czasem nieznośnie irytujący, ale trudno zaprzeczyć, że jest to z ich strony zrozumiałe. Miałam wzloty i upadki z obojgiem bohaterów, i nie będą moimi ulubieńcami, ale pod koniec historii naprawdę ich polubiłam i sympatyzowałam z nimi.

Z rzeczy, które mi się podobały, to na pewno miłość i poświęcenie Whitney wobec nieuprzywilejowanych dzieciaków oraz akademii, którą próbowała dla nich utrzymać. Nie była ona idealną postacią i często denerwowały mnie jej dramaty i postępowanie, ale trzeba jej oddać honory. Podobała mi się też zmiana postaci Hardy’ego. Gdy po raz pierwszy poznajemy Alexandra, jest egoistyczny, bezczelny i na niewiele zważa, byle tylko zrobić na złość swojemu ojczymowi. Do teraz nie mogę przeżyć tego, jak zawiódł dzieciaki i nigdy w sumie nie przeprosił, ani nie zaczął spędzać z nimi czasu z odpowiednich powodów, ale później zrobił dla nich dużo, dużo więcej, więc nie jestem w stanie się na niego aż tak gniewać.

Muszę przyznać, że liczyłam na to, iż będzie trochę więcej skupienia na życiu akademii, że poznamy bliżej dzieciaki jako jednostki, a tak nie do końca się stało, bo o ile poniekąd wszystko kręciło się wokół szkółki, tak bardziej z biznesowego punktu widzenia. Był też taki moment, że przyciąganie i odpychanie bohaterów oraz ich sprośne myśli zdominowały fabułę, a reszta poszła w odstawkę, więc to dla mnie minus. Bardzo zależało mi na tym, aby zobaczyć życie dzieci bardziej „od środka”, ponieważ istniał tu potencjał na piękne, ciepłe przedstawienie “wybranej rodziny”, biorąc pod uwagę to, że pochodziły one z trudnych domów, jak niegdyś Whitney. Tak się jednak nie stało i z tego powodu szkółka czasami wydawała się raczej wygodnym zabiegiem fabularnym, wspominanym głównie w kontekście PR albo by pokazać Whitney od specyficznej strony, czy dać Hardy’emu szansę na odkupienie.

Aż tak bardzo to przeżyłam.

Niemniej jednak, wciąż jest to romans, który może się spodobać. Chwilami przypominał mi historię kopciuszka, nieco bardziej dramatyczną i pikantną. Jeśli macie ochotę na coś takiego, to polecam sprawdzić samemu.

Alexander Hardy to gwiazda piłki nożnej i właśnie wpadł w tarapaty. By poprawić swój wizerunek, jego zespół PR postanawia, że Hardy publicznie wesprze szkółkę piłkarską dla dzieci. Tyle że on się nie pojawia i wcale nie jest mu przykro. Gdy Whitney, właścicielka akademii, przypadkiem na ni...

Rozwiń

Zwiń

Po śmierci rodziców Ophelia trafia do elitarnej akademii Sorrowsong University, do której uczęszczają tylko potomkowie biznesmenów i mafii. Ophelia nie szuka przyjaciół i nie chce się dopasować. Przyszła tam z konkretnym celem: być niewidzialną, znaleźć odpowiedzi, przetrwać i zniszczyć życie odpowiedzialnych za tragedię, która spotkała jej rodziców. Tak jest, dopóki nie zbliża się do Alexa, ostatniej osoby, w której powinna się zakochać.

Nightshade kierowana jest do czytelników lubiących raczej lekkie romanse, które są klimatyczne, nieco tajemnicze, z przewijającymi się w tle sekretami, ale raczej bez serwowania niespodziewanych zwrotów akcji. Autorka stworzyła surowy, szkocki krajobraz i zamkniętą społeczność, sugerując, że nie wszystko jest tym, czym się wydaje. Dodajmy do tego tajemnice rodzinne, niedopowiedzenia, nieufność i powolne budowanie napięcia, i dostajemy taki trochę retelling książek typu Akademia Cimmeria czy Dunbridge Academy, ale w odsłonie New Adult, natomiast z podobną atmosferą i fabułą.

Nie jest to powieść w typowym nurcie dark academii, bohaterowie nie są ambitni i nie gonią za wiedzą, ale klimacik jest jak najbardziej akademicki i owiany mgiełką niepewności. W teorii książka brzmi bardzo intrygująco, w praktyce wypadła raczej płasko, ale jest to moje subiektywne odczucie. Raczej nie byłam zainteresowana losami bohaterów, a odkrywanie odpowiedzi było dla mnie bardzo rozczarowujące. Enemies to lovers było bardzo naciągane, ale to już norma w romansach, więc za mocno się nie nastawiałam.

Myślę, że jeśli ten tytuł was ciekawi, to warto sprawdzić samemu, szczególnie jeśli jesteście fanami serii takich właśnie jak Dunbridge Academy. Ja raczej nie skuszę się na drugi tom.

Po śmierci rodziców Ophelia trafia do elitarnej akademii Sorrowsong University, do której uczęszczają tylko potomkowie biznesmenów i mafii. Ophelia nie szuka przyjaciół i nie chce się dopasować. Przyszła tam z konkretnym celem: być niewidzialną, znaleźć odpowiedzi, przetrwać i zniszczyć ży...

Rozwiń

Zwiń

7.5/10, byłoby mocne 8, gdyby pod koniec nie zrobiła się powtarzalna. ale wciąga!

7.5/10, byłoby mocne 8, gdyby pod koniec nie zrobiła się powtarzalna. ale wciąga!

Scarlett Vandermeer, to studentka trzeciego roku medycyny na Stanford, która wraca do skoków do wody po poważnej kontuzji i próbuje poukładać sobie życie. Treningi, terapia, własne ambicje. Lukas Blomqvist to były chłopak jej przyjaciółki, olimpijski pływak i facet, który wchodzi w jej świat jak fala, z którą nie da się nie zmierzyć.Oboje zgadzają się na coś, co miało być tymczasowym układem opartym na fizycznym porozumieniu, ale im bardziej zbliżają się do siebie, tym bardziej ich relacja przenika sferę emocjonalną i zaczyna wymykać się spod kontroli. Pod presją nadchodzących imprez sportowych i przygotowań do olimpiady ich związek staje się coraz bardziej prawdziwy.

Deep End trafia do mojej topki książek Ali Hazelwood. To uniwersytecki romans sportowy, ale jednocześnie trochę inny i bardziej dojrzalszy od pozostałych powieści autorki. Ta historia to podróż Scarlett przez strach, wewnętrzne blokady i samoocenę. Porusza również temat presji sportowego świata, terapii, życia akademickiego i ukazuje relację, w której fizyczność i emocje splatają się naturalnie i stopniowo, bez pośpiechu.
Relacja Scarlett i Lukasa jest jednym z najciekawszych elementów tej książki. Nie polega tylko na chemii fizycznej, ale na tym, jak oboje zaczynają sobie ufać i odkrywać, że potrzebują siebie nawzajem. Lukas, choć z zewnątrz powściągliwy (naprawdę dużo bym dała, by wejść do jego głowy), łagodny i spokojny, czyli dokładnie taka osoba, jakiej Scarlett potrzebuje, jest też uważny, ciepły i wspierający, szczególnie, gdy Scarlett konfrontuje się ze swoimi lękami.
Mimo że obiecane jest “odkrywanie” kinków, to jednak cały spice jest bardzo łagodny i nie ma tam eksploracji, ale jest to książka pełna intymnych momentów i zaufania, którego wymaga oddania komuś kontroli. Bohaterowie uczą się siebie krok po kroku, powoli budując znajomość. Jest tutaj też więcej rozmów o zawodowych celach oraz wielu innych tematach – nie jest to powieść skupiona jedynie na romantycznym wątku. Wydaje mi się, że nie każdemu spodoba się ten fabularny slow burn, ale właśnie ta naturalność, takie prawdziwe życie studenta‑sportowca, jest jednym z największych plusów. Naprawdę nie mogłam się oderwać.

Odjęłam jedną gwiazdkę, ponieważ mimo pięknie zbudowanego zaufania, bohaterowie nie komunikowali sobie swoich uczuć, a pod koniec wręcz świadomie tego unikali, co było dla mnie nieco frustrujące i sprawiało, że trudniej mi było się wczuć. Wciąż jest to jednak mocne 4/5.

[współpraca z wydawnictwem You&YA]

Scarlett Vandermeer, to studentka trzeciego roku medycyny na Stanford, która wraca do skoków do wody po poważnej kontuzji i próbuje poukładać sobie życie. Treningi, terapia, własne ambicje. Lukas Blomqvist to były chłopak jej przyjaciółki, olimpijski pływak i facet, który wchodzi w jej świ...

Rozwiń

Zwiń