Nemezis

Wow! Co to były za emocje! To ostatnia część więc przypuszczałam, że mogę być różne ,,zawirowania'' ale czegoś takiego się nie spodziewałam - płakałam niejednokrotnie, śmiałam się i wkurzałam. Cudnie wykreowani bohaterowie, którym kibicowałam od początku mimo że nie zawsze zgadzałam się z ich wyborami. Cała historia bardzo porywająca.

Wow! Co to były za emocje! To ostatnia część więc przypuszczałam, że mogę być różne ,,zawirowania'' ale czegoś takiego się nie spodziewałam - płakałam niejednokrotnie, śmiałam się i wkurzałam. Cudnie wykreowani bohaterowie, którym kibicowałam od początku mimo że nie zawsze zgadzałam się z ich wyborami. Cała historia bardzo porywająca.

[Współpraca reklamowa @wydawnictwo.bliss]

Czekanie na zakończenie trylogii było dla mnie męką, tak samo jak zaczęcie trzeciego tomu, bo drugi zmiażdżył mnie emocjonalnie.

Tutaj od początku jesteśmy rzuceni w wir wydarzeń, zwrotów akcji których autorka nie szczędzi. Uwielbiam to, że pomimo jakiegoś planu, który ma szansę zaistnieć dochodzi do działań które nadają inny obrót sprawie, która w danym momencie ma kluczowe znaczenie.

W końcu dostajemy również tak ważne informacje, które pozwalają nam zrozumieć decyzję bohaterów, ale i sytuacje całej galaktyki. Od drugiego tomu skrycie wierzyłam, że wydarzenia które złamały mi serce i zakwestionowały wiele informacji okażą się inne, i w tym aspekcie zostałam naprawdę zaskoczona.

Mimo, że ta część była świetna i jej zwroty akcji robiły swoje, nie czułam tutaj aż takich emocji jak przy drugiej części, która sprawiła, że mój brzuch się zaciskał i bolał z niepokoju o życie bohaterów. (Choć jako całokształt jest to trzecia seria przy której czułam tak dużo ścisk w brzuchu) Niemniej jest tutaj równie niebezpiecznie, można się pogubić jeśli chodzi o osoby warte zaufania i pragnące tego samego, do końca kwestionuje się to co ma być słuszne.

Pomimo genialnej gry zachowaniami bohaterów, imperium odgrywa tutaj ważną rolę, sytuacje nie są jednoznaczne. Jest brutalnie, a zbliżanie się do końca pełne obaw i zaintrygowania.

Ta książka jest równie dobra jak poprzednie części, zakończenie jak wspomniane z tyłu „Nemezis” epickie, świetnie skomponowane co całokształtu trylogii. Jeśli jeszcze nie mieliście okazji sięgnąć po pierwszy tom to bardzo zachęcam, bo niedość, że teraz mamy możliwość poznania 3 tomów po polsku to swoją treścią zdecydowanie wyróżnią się na rynku książkowym.

[Współpraca reklamowa @wydawnictwo.bliss]

Czekanie na zakończenie trylogii było dla mnie męką, tak samo jak zaczęcie trzeciego tomu, bo drugi zmiażdżył mnie emocjonalnie.

Tutaj od początku jesteśmy rzuceni w wir wydarzeń, zwrotów akcji których autorka nie szczędzi. Uwielbiam to, że pomimo jakiegoś planu, który ma szansę zaistnieć dochodzi do działań które nadają inny...

Nemezis, Diabolika tom 3 — S. J. Kincaid 🗡🌌
Ocena: 5/5 

[ współpraca reklamowa z wydawnictwem Bliss ]

"Cóż, być może tylko potwór mógł pokonać potwora" 

Q: o jakiej książce nie możecie przestać myśleć?

🌌 ✧ Patrzę na pustą stronę i nie wiem, co mam napisać. Nie wiem, jak mam wyrazić w słowach, jak wielkie wrażenie zrobiła na mnie ta książka. Jak wiele emocji, jak wiele łez ze mnie wydobyła, jak bardzo ją pokochałam. "NEMEZIS" to niesamowity finisz wspaniałej trylogii, która już na zawsze pozostanie w mojej pamięci i nie da o sobie zapomnieć. 

✧ 🌒 Choć zarówno "Diabolika" jak i "Imperatorka" to powieści wręcz wybitne, to wyobraźcie sobie, że "Nemezis" bije je na głowę. S.J. Kincaid nie zna klątwy drugiego, trzeciego tomu, ona nie wie co to schematyczna historia. Choć przeczytałam w swoim życiu naprawdę wiele pozycji, to właśnie "Nemezis" trafia do tych nielicznych, które najbardziej mnie poruszyły. Trafia do tych, które zarówno kocham jak i nienawidzę, za to jak wiele łez na nich wylałam, jak wiele czułam. 
Już od samego początku, wiedziałam jak niesamowita będzie ta książka. Czytając ją, wszystko znika, nie ma nic oprócz galaktyki pełnej niebezpieczeństw, nic oprócz powalającego, dystopijnego świata stworzonego przez Autorkę. Jestem pod ogromnym wrażeniem jak oryginalną, złożoną i wspaniałą fabułę ona wymyśliła, jak nieprzewidywalna jest ta powieść. Choć myślisz, że wiesz, co może się wydarzyć, wcale tak nie jest - jedyne czego możesz być pewny, to właśnie tego, że będziesz gapić się z wrażenia w ścianę i zastanawiać się jak S.J. Kincaid wpadła na coś tak niesamowitego. Jej styl pisania jest g e n i a l n y - każda chwila tu, potrafi wydobyć z czytelnika mnóstwo uczuć, sprawić, że momentalnie zapomni o rzeczywistości. Nie było czasu, w którym nie myślałam o tej książce, nie spekulowałam, co może wydarzyć się dalej. Całą sobą przeżywałam, to co się działo, a ilość wątków i zwrotów akcji jest wręcz powalająca.
WSZYSTKO tu, jest dopracowane co do ostatniego szczegółu, a im dalej w tę historię, tym więcej znajdowałam w niej rzeczy, w których się zakochałam.
5/5 to zdecydowanie za mało, żeby wyrazić jak bardzo pokochałam tę historię, jak wspaniała ona jest. Nie zliczę momentów, w których myślałam, że nie wytrzymam od tych wszystkich emocji - cała ta książka to istny rollercoaster emocjonalny, jazda bez trzymanki. Nie jestem w stanie zebrać myśli i napisać odpowiednio jak niesamowita jest "Nemezis". Po prostu nie jestem w stanie. Te postaci. Ten dystopijny, przerażający i genialnie stworzony świat. Relacje pomiędzy bohaterami. Napięcie, które sprawiało, że miałam ochotę wywalić tę książkę przez okno. PERFEKCJA. Marzę o tym, żeby znów móc poznać ją po raz pierwszy i z całego serca zazdroszczę Wam tego, że możecie sięgnąć po nią, nie wiedząc jak niesamowita historia na Was czeka. 

✧ 🌠 Oprócz wspaniałej i oryginalnej fabuły, ta trylogia posiada również, jedne z najlepszych, najlepiej wykreowanych postaci, o jakich miałam przyjemność kiedykolwiek czytać. ONI SĄ G E N I A L N I.
Sposób pisania S.J. Kincaid, to rzecz jaką absolutnie kocham w tej trylogii, ale ci bohaterowie? Szczena opada, że tak się wyrażę. Każdy z nich jest inny, każdy unikatowy, każdy ma swoją własną, tragiczną historię. Autorka przedstawia nam, niezwykle skomplikowaną, nieludzką istotę - Nemezis, dziewczynę stworzoną do zabijania. W sposób niesamowity opisuje jej przemianę, jej rozwój, jej emocje których nie powinna odczuwać. Lecz przede wszystkim jest ona nieidealna, ludzka, bardziej niż reszta społeczeństwa. Pokochałam ją, bałam się o nią i chciałam dla niej tylko najlepszego. To bohaterka, obok, której nie da się tak po prostu przejść, bohaterka z d u s z ą i osobowością. To, jak ukazane są tu jej myśli - myśli osoby zniszczonej, osoby którą kieruje zemsta, która jedyne czego pragnie to przestać czuć - jest piękne. Popełnia ona błędy, czasem nawet takie, które niszczą to co kocha. Nie posiada ona przywileju głównej bohaterki, a świat z pewnością nie obchodzi się z nią lekko. I to właśnie czyni ja taką cudowną, czyni ją bohaterką której za nic nie da się zapomnieć. 
Kincaid to zdecydowanie jedna z najlepszych pisarek jakich dzieła poznałam, bo w tak niewielu powieściach udaje się autorom ukazać tak niedużą różnicę pomiędzy całkowitą utratą człowieczeństwa, a moralnością. Ci bohaterowie wywołują emocje, nie są obojętni dla czytelnika. Przez nich płaczesz, masz ochotę rzucić książką o ścianę. Nienawidzisz ich, kochasz, obydwa te uczucia na raz. Są wspaniali. Przerażajacy. Nieobliczalni. Są genialni.

"Byłam w stanie się obronić. I to czyniło mnie w ich oczach potworem, żądną krwi bestią"

☄️✧ Ten wątek romantyczny mnie zniszczył. Zniszczyl doszczętnie, sprawił iż wyłam i nie mogłam pozbierać myśli. "Jestem zachwycona" to zdecydowanie za mało, żeby wyrazić jak bardzo poruszył mnie, jak bardzo go przeżyłam, pokochałam. Istnieje wiele historii miłosnych, lecz ta... ta ma specjalne miejsce w moim sercu. Oni się niszczą. 
Oni doprowadzają się do szaleństwa, do granicy jasności umyslu. Są w stanie poświęcić dla siebie wszystko - są w stanie nawet siebie nawzajem pozabijać jeśli to będzie w stanie ochronić ich przed czymś znacznie, znacznie gorszym. 
Chemia pomiedzy tymi bohaterami, jest WIELKA, widać tu uczucia, widać tu napięcie i m i ł o ś ć, nawet jeśli oni sami próbują się jej wyzbyć. Nie będę robić spoilerów, powiem jedynie, iż sama nie mogłam zdecydować, czy wolę aby dostali jeszcze jedną szansę, czy nigdy więcej się nie zobaczyli. Ilość emocji jakie we mnie wzbudził ich wątek romantyczny, jest ogromna, a ja wciąż nie mogę się po nim pozbierać (nie wiem czy kiedykolwiek mi się to uda...) 

🗡 "Nemezis, znaczysz dla mnie więcej niż cokolwiek innego w tym wszechświecie. Gdyby galaktyka stanęła w ogniu, a ceną za jej ocalenie miałoby być twoje życie, pozwoliłbym jej spłonąć" </3

✧ 🌌 "NEMEZIS" to idealne, powalające zakończenie, znakomitej trylogii, która jest ucieleśnieniem wszystkiego dobrego w dystopii, jak i literaturze młodzieżowej.
Genialne pióro S.J. Kincaid. Genialny dystopijny świat. Oraz genialny wątek romantyczny, który sprawi, że będziecie patrzeć się w ścianę i płakać w poduszkę cały wieczór. Sam koniec tej historii, był wisienką na torcie, a jeden zwrot akcji bił na głowę kolejny, wciąż nie mogę wyjść z wrażenia jak niesamowita była ta książka. Błagam czytajcie. Jestem pewna, że nie pożałujecie i zakochacie się równie mocno co ja.

Miłego dnia, ℒ𝒶𝒾𝓁𝒶 <3 ☕️

Nemezis, Diabolika tom 3 — S. J. Kincaid 🗡🌌
Ocena: 5/5 

[ współpraca reklamowa z wydawnictwem Bliss ]

"Cóż, być może tylko potwór mógł pokonać potwora" 

Q: o jakiej książce nie możecie przestać myśleć?

🌌 ✧ Patrzę na pustą stronę i nie wiem, co mam napisać. Nie wiem, jak mam wyrazić w słowach, jak wielkie wrażenie zrobiła na mnie ta książka. Jak wiele emocji, jak wiele...

Kurcze jakie to było dobre !
Nie ukrywam że cała seria zaplusowała u mnie powiewem świeżości w tematyce fantasy wiec miałam spore oczekiwania co do finału. Nie zawiodłam się.
Działo się dużo, mocno i czasami brutalnie. Zostaliśmy wrzuceni w wir wydarzeń po mimo tego że minęły dwa lata od zakonczenia drugiej części.
Nemezis przeszła wielką przemianę: stała się bardziej ludzka ale jednocześnie pozostała sobą: Diaboliką która będzie zabijać aby uchronić tych których kocha.
Zrozumiała swoje błedy i wyciągnęła odpowiednie wnioski. Uwielbiam te knucia i intrygi przez cała fabułę- to trzymało w niepewności. Razem z Tyrusem odwalili kawał dobrej roboty.
Wątek romantyczny ? Był, oczywiscie. Ale był doskonale wpasowany w fabułe. Nie był przesłodzony i cukierkowy więc dało się to bez problemu czytac.
Zakończenie chwyciło za serce i spowodowało uśmiech na twarzy :) Idealne, słodko gorzkie :)
Polecam z całego serca !

Kurcze jakie to było dobre !
Nie ukrywam że cała seria zaplusowała u mnie powiewem świeżości w tematyce fantasy wiec miałam spore oczekiwania co do finału. Nie zawiodłam się.
Działo się dużo, mocno i czasami brutalnie. Zostaliśmy wrzuceni w wir wydarzeń po mimo tego że minęły dwa lata od zakonczenia drugiej części.
Nemezis przeszła wielką przemianę: stała się bardziej...

Finał trylogii o Diabolice to była niesamowicie intensywna podróż. S.J. Kincaid stworzyła świat, w którym granica między człowiekiem a maszyną zaciera się w najbardziej brutalny sposób.

Co mi się podobało:

🦋 Przemiana Nemezis: Jej walka o własną tożsamość i duszę to najmocniejszy punkt książki. To już nie jest tylko "narzędzie", to pełnokrwista bohaterka.
🦋 Mrok i realizm: Autorka nie oszczędza czytelnika. Polityka, krew i trudne wybory sprawiają, że to sci-fi z wyższej półki.
🦋 Emocje: Relacja z Tytusem w tym tomie była wystawiona na najcięższą próbę. Momentami trzymała w takim napięciu, że trudno było odłożyć książkę.

Co mi się nie podobało:

🦋 Zachowanie Tytusa: W pewnych momentach jego przemiana była dla mnie trudna do zaakceptowania i frustrująca (choć rozumiem, że taki był zamysł autorki).
🦋 Tempo akcji: Środek książki nieco mi się dłużył przez polityczne intrygi, zanim przeszliśmy do wielkiego finału (choć w tym tomie działo się najwięcej).

Moje wrażenia:

Największym plusem tego tomu jest dla mnie samo zakończenie. Po zamknięciu ostatniej strony poczułam ogromną ulgę. Po całym tym chaosie, bólu i niepewności, bohaterowie w końcu dostali moment wytchnienia, na który tak bardzo zasłużyli. To satysfakcjonujące domknięcie serii, które zostaje w głowie.

[współpraca reklamowa]

Finał trylogii o Diabolice to była niesamowicie intensywna podróż. S.J. Kincaid stworzyła świat, w którym granica między człowiekiem a maszyną zaciera się w najbardziej brutalny sposób.

Co mi się podobało:

🦋 Przemiana Nemezis: Jej walka o własną tożsamość i duszę to najmocniejszy punkt książki. To już nie jest tylko "narzędzie", to pełnokrwista bohaterka.
🦋 Mrok i...

Co tu się za przeproszeniem odwaliło? Ta książka była totalnie powalona tak jak i poprzednia część, ale w ten pozytywny sposób. 😆

„ɴᴀ ᴋᴀᴢᴅᴇ ꜱᴘᴏᴊʀᴢᴇɴɪᴇ ᴏᴅᴘᴏᴡɪᴀᴅᴀʟᴀᴍ ꜱᴘᴏᴊʀᴢᴇɴɪᴇᴍ ᴘʀᴏꜱᴛᴏ ᴡ ᴏᴄᴢʏ.

ᴛᴏ ʙʏʟɪ ᴛʏʟᴋᴏ ʟᴜᴅᴢɪᴇ.

ᴛᴏ ᴏɴɪ ᴘᴏᴡɪɴɴɪ ꜱɪę ᴜᴋʀʏᴡᴀᴄ ᴘʀᴢᴇᴅᴇ ᴍɴᴀ.” ☄️💫

Zdradzona i skrzywdzona… To właśnie Nemezis musiała odnaleźć w sobie siłę, aby znieść to wszystko - krzywdę, którą wyrządzili jej Ci, których kochała, albo i nadal kocha… Było to dla niej straszliwie ciężkie, znaleźć w sobie moc unicestwienia tych na których jej zależy, a jednocześnie kochać nadal tak samo. Książka ta jest w pewien sposób paradoksem, a może i same uczucia kotłujące się w Nemezis. Z jednej strony chce spalić to wszystko, zostawiając po sobie jedynie zgliszcza, a z drugiej strony nadal pragnie tych, których nie powinna. Całkowicie przepadłam dla tej kreacji wydarzeń - w pewien sposób totalnie pokręconych, szalonych i zdecydowanie logicznie, nielogicznych. Tak. To chyba idealne określenie tej książki - zdecydowanie logiczna, nielogicznie. Nie wiem czy rozumiecie? 😂 Zwyczajnie musicie sami się przekonać co ta autorka ma wam do zaoferowania - a uwierzcie mi będzie masa zawirowań. Po drugim tomie już wiedziałam, że autorka ma jakiegoś asa w rękawie i tak też podejrzewałam, że nie postawi na oczywisty obrót tych wydarzeń. Nie ma się co oszukiwać S.J. Kincaid postawiła na bardzo nieoczywiste rozwiązania w całej tej trylogii dając tym samym czytelnikowi lekki, albo dość intensywny rollercoaster emocjonalny, w którym to sami bohaterowie nie byli w stanie się odnaleźć. Ten tom wciągnął mnie tak, że wystarczył jeden wieczór na wciągnięcie tej pozycji, ba! Ja nawet zarwałam trochę nockę na niego, a to się BARDZO rzadko zdarza. Cóż. To chyba samo o czymś świadczy. Bez dwóch zdań S.J. Kincaid stworzyła trylogię, która zabiera czytelnika w intrygującą podróż. Nie brakuje tu akcji, smutku, szczęścia, siły i pokręconych akcji. Dodatkowo bohaterowie oraz ich kreacja sprawia, że albo ich kochamy, lub też nienawidzimy. A skoro wzbudzają oni w nas takie emocje to oznacza, że ich kreacja była naprawdę dobra. Ja bardzo polubiłam się z Nemezis! Bohaterka silna, ale zdolna do uczuć. To jak głębokie pokłady empatii miała są naprawdę niezwykłe, mimo iż rzekomo niezdolna jest do uczuć. W tym świecie udało jej się znaleść miejsce na bycie istotą ludzką. Udręka - jego również bardzo polubiłam. Cieszę się, że autorka zagłębiła się nieco w jego postać i pokazała nam, że nie tylko Nemezis jako Diabolika potrafi czuć. To naprawdę niesamowite! Bardzo podobała mi się ich przyjaźń 🥹❤️ To jaką rodziną się dla siebie stali. Słodko! Fajnie, że autorka ukazała to w ten sposób. Co do Tyrusa - chłopie ja wolę być o krok przed bohaterami, a nie na odwrót. Tak czy inaczej darze go sympatią nie ma co. Rzecz tylko w tym, że można się pogubić z jego osobą i jak tak teraz o tym myślę, to zastanawia mnie jedna rzecz. Jak autorka sama nie pogubiła się we własnych intrygach? 😆 Totalnie podziwiam ją za wymyślenie czegoś tak pokręconego. Zwroty akcji, silna bohaterka i fabuła, która z każdym tomem przybiera na sile? Tak. To zdecydowanie trylogia od S.J. Kincaid! Jeśli nadal zastanawiacie się nad sięgnięciem po tą książkę, powiem wam jedno. Lećcie czytać i poznajcie losy Nemezis!

[współpraca reklamowa @wydawnictwo.bliss]

Co tu się za przeproszeniem odwaliło? Ta książka była totalnie powalona tak jak i poprzednia część, ale w ten pozytywny sposób. 😆

„ɴᴀ ᴋᴀᴢᴅᴇ ꜱᴘᴏᴊʀᴢᴇɴɪᴇ ᴏᴅᴘᴏᴡɪᴀᴅᴀʟᴀᴍ ꜱᴘᴏᴊʀᴢᴇɴɪᴇᴍ ᴘʀᴏꜱᴛᴏ ᴡ ᴏᴄᴢʏ.

ᴛᴏ ʙʏʟɪ ᴛʏʟᴋᴏ ʟᴜᴅᴢɪᴇ.

ᴛᴏ ᴏɴɪ ᴘᴏᴡɪɴɴɪ ꜱɪę ᴜᴋʀʏᴡᴀᴄ ᴘʀᴢᴇᴅᴇ ᴍɴᴀ.” ☄️💫

Zdradzona i skrzywdzona… To właśnie Nemezis musiała odnaleźć w sobie siłę, aby znieść to wszystko - krzywdę, którą...

Lubicie słodko-gorzkie zakończenia? 💙🌌

W końcu doczekaliśmy się zakończenia Diaboliki i muszę przyznać, że to był naprawdę udany finał. Jeśli myśleliście, że w poprzednich dwóch tomach działo się dużo, to w Nemezis autorka przeszła samą siebie — dostałam tutaj taką dawkę intryg i spisków, że momentami nie wierzyłam, że da się to wszystko jeszcze bardziej zagmatwać. A jednak się dało!

Początkowe rozdziały były dla mnie dość trudne, bo czytanie o Nemezis w takim stanie, gdy straciła dosłownie wszystko, było po prostu przykre. Jednak obserwowanie, jak powoli odzyskuje swoją dawną iskrę i w końcu bierze sprawy w swoje ręce, dało mi mnóstwo satysfakcji.

Najbardziej podobało mi sie, jak Nemezis w końcu zrozumiała najważniejszą rzecz: że nie jest tylko Diaboliką stworzoną do wykonywania czyichś rozkazów, ale człowiekiem, który ma prawo być po prostu sobą.

Autorka świetnie pogrywała z naszymi emocjami. Tutaj nikt nie jest bezpieczny i do samego końca nie można być pewnym, kto przeżyje, a kto zostanie poświęcony dla wyższych celów. Czuć, że każda decyzja bohaterów niesie ze sobą ryzyko i to trzymało mnie w napięciu do ostatniej strony.

Jeśli miałabym się do czegoś przyczepić, to tylko do tempa akcji. Momentami działo się tak dużo i tak szybko, że brakowało mi czasu, żeby to wszystko emocjonalnie przetrawić i przeżyć tak, jak bym chciała, choć oczywiście nie odebrało mi to frajdy z czytania.

A zakończenie było absolutnie nie do przewidzenia! Nie było opcji, żeby domyślić się takiego obrotu spraw. Jest słodko-gorzkie, ale patrząc na losy bohaterów, to chyba najlepszy finał, jaki mogli otrzymać. Cała seria bardzo mi się podobała, a ten tom oceniam na mocne 4/5 gwiazdek.

współpraca @wydawnictwo.bliss

Lubicie słodko-gorzkie zakończenia? 💙🌌

W końcu doczekaliśmy się zakończenia Diaboliki i muszę przyznać, że to był naprawdę udany finał. Jeśli myśleliście, że w poprzednich dwóch tomach działo się dużo, to w Nemezis autorka przeszła samą siebie — dostałam tutaj taką dawkę intryg i spisków, że momentami nie wierzyłam, że da się to wszystko jeszcze bardziej zagmatwać. A...

Tak jak w poprzednich częściach, fabuła wydaje sie lecieć na łeb na szyję, ale ogólny odbiór calej historii oceniam na naprawdę bardzo dobry. Dałam dodatkową gwiazdkę za zakończenie, ponieważ w mojej ocenie było idealne.

Tak jak w poprzednich częściach, fabuła wydaje sie lecieć na łeb na szyję, ale ogólny odbiór calej historii oceniam na naprawdę bardzo dobry. Dałam dodatkową gwiazdkę za zakończenie, ponieważ w mojej ocenie było idealne.

Nemezis przeżywa w ukryciu, trawiona gniewem i zdradą. Świat, który znała, zmienił się bezpowrotnie. Kiedyś była diaboliką, potem imperatorką, a teraz… teraz może być ostatnią nadzieją ludu.

Ciężko mi pozbierać myśli po tej książce, bo była tak wielowarstwowa, pełna zwrotów akcji, intensywna i emocjonująca. Tym, co tam kocham w tej trylogii jest to, jak cienka jest granica między dobrem a złem i miłością a nienawiścią, i to, jak przedstawiona jest moralność, władza i społeczeństwo. Ten tom szczególnie pełen jest akcji już od pierwszych stron i nie wypuszcza aż do ostatniej.

Fabuła Nemezis jest pełna wysokich stawek, krwawej przemocy i nieustannych zdrad. Dostajemy spisek za spiskiem, poznajemy historię imperium, a autorka eksploruje tematykę buntu, człowieczeństwa, poświęcenia i cenę absolutnej władzy, subtelnie odzwierciedlając niepokojącą politykę prawdziwego świata.

Jeśli nie czytaliście jeszcze tej trylogii, zapewniam Was, że jest frapująca i przeraźliwie autentyczna. Rozpoczęła się bardzo niepozornie, a skończyło się na tym, że zmusiła mnie do refleksji. Ma ona podobne przesłanie do historii takich jak Igrzyska Śmierci i z łatwością jej dorównuje, mimo że w dużym stopniu skupia się też na romansie. To kosmiczna dystopia ze skomplikowanym wątkiem romantycznym, pochłaniającym, ale i obsesyjnym, napięciem miłosno-nienawistnym w stylu Okrutnego Księcia, oraz polityką i manipulacją.

Ten finał jest słodko-gorzki, pełen tęsknoty, nienawiści i rozważań etycznych. To jak autorka pisze o moralności i to jak snuje wątki nigdy nie przestanie mnie zaskakiwać. Zakończenie wręcz prosiło się o jeszcze dwa rozdziały, ale i tak było dobre. O nic więcej nie mogłabym prosić.

Nemezis przeżywa w ukryciu, trawiona gniewem i zdradą. Świat, który znała, zmienił się bezpowrotnie. Kiedyś była diaboliką, potem imperatorką, a teraz… teraz może być ostatnią nadzieją ludu.

Ciężko mi pozbierać myśli po tej książce, bo była tak wielowarstwowa, pełna zwrotów akcji, intensywna i emocjonująca. Tym, co tam kocham w tej trylogii jest to, jak cienka jest granica...

Hej!

[współpraca recenzencka]

Bardzo dziękuję wydawnictwu za egzemplarz do recenzji!

⭐⭐⭐⭐/5

Dziś przychodzę do was z recenzją finału kultowej trylogii.

Powiem tak, dwa pierwsze tomy czytałam w
e-booku, pokochałam je. A finałowy tom mam okazję recenzować. That's crazy!

Nie bez powodu ta trylogia jest bestselerowa. Książa wciągnęła mnie w swój świat i nie chciała wypuścić. Przeczytałam ją w zaledwie dwa dni, a potem musiałam ochłonąć po zakończeniu.

Autorka pisze świetnie, zakochałam się w jej stylu. A wydawnictwo Bliss stworzyło śliczne na maksa okładki całego wznowienia!

Absolutnie kocham tą trylogię i nie wiem co jeszcze mogę tu napisać by wyrazić słowami jak bardzo ją sobie cenię. To była za dobra kontynuacja i bardzo ubolewam, że to już koniec i więcej nie zobaczymy się z bohaterami.

Bardzo polecam!

Marcela

Hej!

[współpraca recenzencka]

Bardzo dziękuję wydawnictwu za egzemplarz do recenzji!

⭐⭐⭐⭐/5

Dziś przychodzę do was z recenzją finału kultowej trylogii.

Powiem tak, dwa pierwsze tomy czytałam w
e-booku, pokochałam je. A finałowy tom mam okazję recenzować. That's crazy!

Nie bez powodu ta trylogia jest bestselerowa. Książa wciągnęła mnie w swój świat i nie chciała...