Spodziewałam się czegoś więcej. Tak jak pierwszy tom mnie zachwycił, tak ten nie spełnił moich oczekiwań. Mój zastój czytelniczy przy tej części historii jeszcze bardziej się tylko powiększył. Wydarzenia były dla mnie nieciekawe, nużące. Nie mogłam się wciągnąć i popłynąć w tym świecie fantasy. Mam natomiast nadzieję, że tom Wisteria będzie wart przeczytania, zwłaszcza biorąc pod uwagę zmianę głównej bohaterki na nieco ciekawszą.

Spodziewałam się czegoś więcej. Tak jak pierwszy tom mnie zachwycił, tak ten nie spełnił moich oczekiwań. Mój zastój czytelniczy przy tej części historii jeszcze bardziej się tylko powiększył. Wydarzenia były dla mnie nieciekawe, nużące. Nie mogłam się wciągnąć i popłynąć w tym świecie fantasy. Mam natomiast nadzieję, że tom Wisteria będzie wart przeczytania, zwłaszcza...

Kolejna osobliwa książka Hendrixa, jednak wydaje się gorsza od pozostałych. Wszystkie horrory tego autora odznaczały się do tej pory tak dużym stopniem dziwności, że aż podobały mi się i miało to swój charakter. Nawiedzony dom, owszem, miał swój ciekawy pomysł fabularny, ale nic poza tym. Przerażające lalki czy tam pacynki to jest już coś dobrze znanego, a z pewnością nie jest to nisza. Poza tym, książka bardzo długo się rozkręcała, a relacja głównego rodzeństwa bohaterów bywała skrajnie irytująca.

Kolejna osobliwa książka Hendrixa, jednak wydaje się gorsza od pozostałych. Wszystkie horrory tego autora odznaczały się do tej pory tak dużym stopniem dziwności, że aż podobały mi się i miało to swój charakter. Nawiedzony dom, owszem, miał swój ciekawy pomysł fabularny, ale nic poza tym. Przerażające lalki czy tam pacynki to jest już coś dobrze znanego, a z pewnością nie...

Nie jest to romantasy najwyższych lotów, ale na pewno stanowi bardzo dobrą rozrywkę, którą można połknąć jednego wieczoru. Zazwyczaj w tego typu książkach podoba mi się fabuła, świat przedstawiony, ale wątek romantyczny już nie. Tutaj natomiast mam jednak zupełnie odwrotne odczucia. Świat jest słabo dopracowany, nie wiemy wiele o mocach głównej bohaterki, a fabuła kryminalna jest dość przewidywalna. ALE! Wątek miłosny przerósł moje oczekiwania! Trochę oczywiście go przewidziałam, ale był tak świetnie napisany, nie ściskało mnie w środku z zażenowania, a wręcz nie mogłam się go doczekać. Ciekawa jestem kolejnych tomów.

Nie jest to romantasy najwyższych lotów, ale na pewno stanowi bardzo dobrą rozrywkę, którą można połknąć jednego wieczoru. Zazwyczaj w tego typu książkach podoba mi się fabuła, świat przedstawiony, ale wątek romantyczny już nie. Tutaj natomiast mam jednak zupełnie odwrotne odczucia. Świat jest słabo dopracowany, nie wiemy wiele o mocach głównej bohaterki, a fabuła...

Krótka, wzruszająca historia o chłopcu, który nie wie, jak poradzić sobie z trudnościami przed sobą. Mocna książka, trochę wyciskająca łzy z oczu, natomiast dla mnie trochę za krótka i mało konkretna. Na pewno dobrą stroną były opowieści opowiadane przez Zielonego Człowieka - naprawdę fascynujące i to było coś nowego. Ciekawa jestem, jak wypadnie film.

Krótka, wzruszająca historia o chłopcu, który nie wie, jak poradzić sobie z trudnościami przed sobą. Mocna książka, trochę wyciskająca łzy z oczu, natomiast dla mnie trochę za krótka i mało konkretna. Na pewno dobrą stroną były opowieści opowiadane przez Zielonego Człowieka - naprawdę fascynujące i to było coś nowego. Ciekawa jestem, jak wypadnie film.

Przepiękna, wzruszająca do łez, tragiczna, prawdziwa... Takimi słowami można opisać tę historię. Nie miałam, co do niej zbyt wygórowanych oczekiwań, dlatego może moja ocena teraz jest tak wysoka. Perspektywa śmierci została tutaj wykonana perfekcyjnie. Ostatnie 50 stron rozgniata człowieka od środka i nie da się opanować łez. Coś pięknego, ale jednocześnie krytycznie smutnego. Polecam całym sercem.

Przepiękna, wzruszająca do łez, tragiczna, prawdziwa... Takimi słowami można opisać tę historię. Nie miałam, co do niej zbyt wygórowanych oczekiwań, dlatego może moja ocena teraz jest tak wysoka. Perspektywa śmierci została tutaj wykonana perfekcyjnie. Ostatnie 50 stron rozgniata człowieka od środka i nie da się opanować łez. Coś pięknego, ale jednocześnie krytycznie...

Jak na tak długą przerwę autorki od poprzedniego tomu, wyszło jej to świetnie. Sam pomysł na fabułę i to jak ścieżki bohaterów z Igrzysk śmierci łączyły się perfekcyjnie ze ścieżkami Haymitcha i innych postaci ze Wschodu - genialne. Było dużo mocnych smaczków dla fanów tej serii. Mam tylko nadzieję, że teraz ekranizacja nie wypadnie źle na tle tej wspaniałej historii.

Jak na tak długą przerwę autorki od poprzedniego tomu, wyszło jej to świetnie. Sam pomysł na fabułę i to jak ścieżki bohaterów z Igrzysk śmierci łączyły się perfekcyjnie ze ścieżkami Haymitcha i innych postaci ze Wschodu - genialne. Było dużo mocnych smaczków dla fanów tej serii. Mam tylko nadzieję, że teraz ekranizacja nie wypadnie źle na tle tej wspaniałej historii.

Szkoda, że nie przeczytałam tej książki przed obejrzeniem filmu, bo nie mogłam inaczej sobie wizualizować Lucy Gray niż głównej aktorki ballady. Szczerze mówiąc, myślałam, że dostanę tutaj trochę więcej smaczków, których nie było w filmie. Niestety, zbyt wiele nowych rzeczy się nie dowiedziałam, ale to nie zmienia faktu, że rozrywka była przednia. Na pewno głębiej poznaliśmy postać Snowa - to jak bardzo egocentrycznym, narcystycznym i sprytnym człowiekiem był. O charakterze Lucy natomiast, dowiedzieliśmy się bardzo mało i mam wrażenie, że w porównaniu do Snowa, była dosyć szarą postacią, jak jej nazwisko.

Szkoda, że nie przeczytałam tej książki przed obejrzeniem filmu, bo nie mogłam inaczej sobie wizualizować Lucy Gray niż głównej aktorki ballady. Szczerze mówiąc, myślałam, że dostanę tutaj trochę więcej smaczków, których nie było w filmie. Niestety, zbyt wiele nowych rzeczy się nie dowiedziałam, ale to nie zmienia faktu, że rozrywka była przednia. Na pewno głębiej...

Bardzo podoba mi się, że jest to książka o kobietach zabójczyniach, ale przy tym w żaden sposób nie szkaluje ich i też w drugą stronę - nie idealizuje ich. Jest to reportaż, dodający otuchy kobietom, a jednocześnie pokazujący ich brutalność.
Bałam się, że nie dorówna to "i nie żyli długo i szczęśliwie" i na całe szczęście muszę przyznać, że też jest to świetna pozycja. Można się dowiedzieć naprawdę dużo nowych rzeczy. Mnie najbardziej intryguje historia Tudorów i Anny Boleyn.

Bardzo podoba mi się, że jest to książka o kobietach zabójczyniach, ale przy tym w żaden sposób nie szkaluje ich i też w drugą stronę - nie idealizuje ich. Jest to reportaż, dodający otuchy kobietom, a jednocześnie pokazujący ich brutalność.
Bałam się, że nie dorówna to "i nie żyli długo i szczęśliwie" i na całe szczęście muszę przyznać, że też jest to świetna pozycja....

Ciężko mi pozbierać myśli po tej książce. Jest ona podzielona na trzy części: o ojcu, matce i dziecku. Największą trudność sprawiła mi część o ojcu, która była dla mnie tak ciężka, że czytałam ją ponad miesiąc. Później już popłynęłam przez resztę historii, natomiast dalej nie jest to typ literatury przeznaczony dla mnie. Możliwe, że spodziewałam się trochę czegoś innego albo jestem za młoda, albo zwyczajnie to nie jest to. Jest sztuką na pewno napisać coś tak kwiecistego, a jednocześnie wstrząsającego, ale aż boli mnie głowa od tej lektury. Polecam ją osobom wytrwałym, z silnie zbudowaną psychiką i bardziej twardym niż wrażliwym, którzy "a nóż" się na nią otworzą.

Ciężko mi pozbierać myśli po tej książce. Jest ona podzielona na trzy części: o ojcu, matce i dziecku. Największą trudność sprawiła mi część o ojcu, która była dla mnie tak ciężka, że czytałam ją ponad miesiąc. Później już popłynęłam przez resztę historii, natomiast dalej nie jest to typ literatury przeznaczony dla mnie. Możliwe, że spodziewałam się trochę czegoś innego...

Całkiem dobra rozrywka, jednak trochę niedopracowana, żeby ocenić ją na więcej. Z początku o zawroty głowy przyprawiało mnie imię głównej bohaterki i jej ciotki - tak podobne do siebie, że nie rozróżniałam, o kim jest mowa. Niektóre zagwostki w historii nie zostały wyjaśnione, co jest nieco irytujące. Scena, kiedy ktoś zaatakował naszą bohaterkę, wg mnie skrajnie słaba - wita nas od wejścia w rozdział, poświęcono jej półtorej strony i skrócono, jak się da. Miłe oderwanie się od rzeczywistości na wieczór, ale nic ponad to.

Całkiem dobra rozrywka, jednak trochę niedopracowana, żeby ocenić ją na więcej. Z początku o zawroty głowy przyprawiało mnie imię głównej bohaterki i jej ciotki - tak podobne do siebie, że nie rozróżniałam, o kim jest mowa. Niektóre zagwostki w historii nie zostały wyjaśnione, co jest nieco irytujące. Scena, kiedy ktoś zaatakował naszą bohaterkę, wg mnie skrajnie słaba -...

Ta książka była tak bardzo zła... Mam wrażenie, że autorka bardzo chciała poruszyć jak najwięcej problemów, uznawanych jako smutnych i przez to, wszystkie te wątki były bardzo ubogie. Kolejna kwestia - błędy językowe. Ja nie wiem, czy to problem tkwi w tłumaczeniu, edycji czy samej autorce, ale chociażby ciągle powtarzane słowo "patrzałem". Ogólnie książka (z taką wielowątkowością) wydaje się być o niczym. Opisy umaszczenia koni albo ich zachowania - nużące i nic nie wnoszące do sytuacji. Nawet sama śmierć syna głównej bohaterki okazuje się być komiczna, a nie tragiczna, bo kobieta przejechała syna, wycofując auto na podjeździe (nie rozumiem w ogóle, jak to się miało wydarzyć). Postacie irytujące i bardzo ograniczone, jeśli chodzi o logiczne myślenie. Mojżesz - przedstawiony jako okrutnik, a tak naprawdę może i był bardziej inteligentny i odpowiedzialny życiowo niż Georgia. Nie jest to żadna rozrywka, a wręcz udręka dla czytelnika. Nie polecam zdecydowanie.

Ta książka była tak bardzo zła... Mam wrażenie, że autorka bardzo chciała poruszyć jak najwięcej problemów, uznawanych jako smutnych i przez to, wszystkie te wątki były bardzo ubogie. Kolejna kwestia - błędy językowe. Ja nie wiem, czy to problem tkwi w tłumaczeniu, edycji czy samej autorce, ale chociażby ciągle powtarzane słowo "patrzałem". Ogólnie książka (z taką...

Dawno tak nie płakałam przy zakończeniu książki. Duży upgrade po drugim tomie, który podobał mi się tak średnio. Mimo, że wiedziałam, co się wydarzy (oglądałam wcześniej filmy), to i tak dużo rzeczy było dla mnie nowych, bardziej szczegółowych, a zabawa była przednia. Mogłam oderwać się od rzeczywistości. Super rozrywka. Teraz koniecznie będę musiała jeszcze raz obejrzeć filmy, żeby sobie porównać do książek i czeka na mnie oczywiście Ballada ptaków i węży. Może też niedługo wyjdzie książka w całości poświęcona Haymitchowi - też bym się skusiła.

Dawno tak nie płakałam przy zakończeniu książki. Duży upgrade po drugim tomie, który podobał mi się tak średnio. Mimo, że wiedziałam, co się wydarzy (oglądałam wcześniej filmy), to i tak dużo rzeczy było dla mnie nowych, bardziej szczegółowych, a zabawa była przednia. Mogłam oderwać się od rzeczywistości. Super rozrywka. Teraz koniecznie będę musiała jeszcze raz obejrzeć...

Dobra książka. Może lekko gorsza od pierwszego tomu, ale nie da się powiedzieć o niej, że nie daje czytelnikowi rozrywki. Główne zarzuty kieruje w kierunku wątku romantycznego, który ze strony na stronę coraz bardziej mnie irytował. Nie przepadam za trójkątami miłosnymi, więc ciągłe wahania Katniss doprowadzały mnie do szału i po części nie mogłam zrozumieć powodów tych zawirowań. Finał książki był trochę chaotyczny, ale traktuje to z przymrużeniem oka. Znając filmy, i tak wiem, o co w tym wszystkim chodzi. Ogólnie polecam, ale dla mnie czuć tu trochę syndrom drugiego tomu.

Dobra książka. Może lekko gorsza od pierwszego tomu, ale nie da się powiedzieć o niej, że nie daje czytelnikowi rozrywki. Główne zarzuty kieruje w kierunku wątku romantycznego, który ze strony na stronę coraz bardziej mnie irytował. Nie przepadam za trójkątami miłosnymi, więc ciągłe wahania Katniss doprowadzały mnie do szału i po części nie mogłam zrozumieć powodów tych...

W końcu chwyciłam za ten klasyk sprzed lat i wcale się nie zawiodłam. Bałam się, że w stylu pisania autorki będzie wyczuwalny vibe 2010-16, gdzie język zwykle był dość prosty i ubogi w młodzieżówkach, albo całkiem infantylny. Jednak tutaj tego nie było, czym jestem zachwycona. Może faktycznie, gdybym najpierw nie obejrzała ekranizacji, to gorzej by mi się czytało - tego nie wiem, ale z pewnością wyobraziłabym sobie nieco inaczej bohaterów, zwłaszcza Peetę. Polecam dla fanów filmów z serii Igrzyska śmierci - można sobie całkiem sympatycznie rozszerzyć dobrze wszystkim znane uniwersum.

W końcu chwyciłam za ten klasyk sprzed lat i wcale się nie zawiodłam. Bałam się, że w stylu pisania autorki będzie wyczuwalny vibe 2010-16, gdzie język zwykle był dość prosty i ubogi w młodzieżówkach, albo całkiem infantylny. Jednak tutaj tego nie było, czym jestem zachwycona. Może faktycznie, gdybym najpierw nie obejrzała ekranizacji, to gorzej by mi się czytało - tego nie...

Całkiem niezły dodatek i praktycznie wszystkie historię mi się podobały. Tylko dwie nie spełniły moich oczekiwań. Jedna była zbyt oniryczna, a przy tym też dosyć zaplątana, więc średnio przypadła mi do gustu. Druga natomiast, była historią o Killi, która jest bezmanierowczynią. Nie do końca może zrozumiałam kontekst apokaliptyczki a jej związku z Thunderheadem. Może dlatego historia mi tak nie grała. Poza tym świetne opowiadania, które dopełniają historie z całej trylogii, jak i samo to, "co stało się po zakończeniu".

Całkiem niezły dodatek i praktycznie wszystkie historię mi się podobały. Tylko dwie nie spełniły moich oczekiwań. Jedna była zbyt oniryczna, a przy tym też dosyć zaplątana, więc średnio przypadła mi do gustu. Druga natomiast, była historią o Killi, która jest bezmanierowczynią. Nie do końca może zrozumiałam kontekst apokaliptyczki a jej związku z Thunderheadem. Może dlatego...

Tak jak moja ocena, tak samo brzmi moja opinia. Powiedzmy, że opowiadania w troszkę większej połowie mi się podobały. Oczywiście, czytając Kinga, trzeba się wcześniej zastanowić, czy nie przeszkadza wam jego podejście do roli kobiety i lekko seksistowskie podejście oraz umiłowanie do dziwnych scen erotycznych. W pewnym stopniu te opowiadania były bardzo dziwne. Nie jestem w stanie na ich temat dać jakiejkolwiek szerszej opinii, bo w głowie mam chaos. Przypuszczam, że te historie też na długo ze mną nie zostaną, z kilkoma wyjątkami np. opowiadanie UR, które bardzo polecam. Dodatkowo, na koniec wysuwa się wniosek, że autor może mieć zaburzenia psychiczne, które przelewa na papier, zamiast w rzeczywistość.

Tak jak moja ocena, tak samo brzmi moja opinia. Powiedzmy, że opowiadania w troszkę większej połowie mi się podobały. Oczywiście, czytając Kinga, trzeba się wcześniej zastanowić, czy nie przeszkadza wam jego podejście do roli kobiety i lekko seksistowskie podejście oraz umiłowanie do dziwnych scen erotycznych. W pewnym stopniu te opowiadania były bardzo dziwne. Nie jestem w...

Świetna książka. Lauren Oliver musiała mieć ustalony plan od początku do końca, bo inaczej nic z tego by nie wyszło.
Wszystko w "7 razy dziś" było cudowne, z resztą tak jak wszystkie książki tej autorki. Kent mnie oczarował swoją nieśmiałością i słodyczą, a sama Sam udowodniła mi, że nie jest taka jak jej mściwe przyjaciółki, z którymi wciąż nie wiem, dlaczego się zaprzyjaźniła.
Zdecydowanie, ale to bardzo polecam :)

Świetna książka. Lauren Oliver musiała mieć ustalony plan od początku do końca, bo inaczej nic z tego by nie wyszło.
Wszystko w "7 razy dziś" było cudowne, z resztą tak jak wszystkie książki tej autorki. Kent mnie oczarował swoją nieśmiałością i słodyczą, a sama Sam udowodniła mi, że nie jest taka jak jej mściwe przyjaciółki, z którymi wciąż nie wiem, dlaczego się...

Prolog i pierwszy rozdział znacząco odrzuciły mnie od tej książki. Później faktycznie było lepiej i akcja zaczęła się rozwijać, ale niestety według mnie utknęła w martwym punkcie przez większość czasu (od wypadku) aż do samego zakończenia, które tak - było ekscytujące, ale nie tego oczekiwałam. Koniec jest niemożliwie frustrujące, bo nie rozwiązuje w żadnym stopniu akcji i nic nie zmienia. Dodatkowo wszystko jest kosmicznie przewidywalne, a po drugim tomie ni słychu ni widu, więc nie mam pojęcia, co autor chciał tym osiągnąć.
Nienajgorsza książka, ale z pewnością bym po nią drugi raz nie sięgnęła.

Prolog i pierwszy rozdział znacząco odrzuciły mnie od tej książki. Później faktycznie było lepiej i akcja zaczęła się rozwijać, ale niestety według mnie utknęła w martwym punkcie przez większość czasu (od wypadku) aż do samego zakończenia, które tak - było ekscytujące, ale nie tego oczekiwałam. Koniec jest niemożliwie frustrujące, bo nie rozwiązuje w żadnym stopniu akcji i...

Chyba trochę się zawiodłam. Może dlatego, że miałam zbyt duże oczekiwania dla tej książki. Ciężko też mi się o niej wypowiedzieć, bo z jednej strony powieść mi się podobała i była fascynująca; bardzo oryginalny pomysł, coś, czego jeszcze nie było, wizja pośmiertnej świadomości - genialna; ale z drugiej strony źle się bawiłam. Wynudziłam się, strasznie ciężko mi się ją czytało, nie miała ochoty do niej wracać. Główna bohaterka była dla mnie bez osobowości. Nawet, kiedy przyjaciele ją opisywali po swojemu, dla mnie dalej była bez żadnych cer charakteru. Jedyne, co bym mogła o niej powiedzieć to, że była osobą sympatyczną, co nie jest jakimś wielkim osiągnięciem. Nie wiem, czy wezmę się za inne książki Elif Shafak. Może kiedyś, jak trochę od niej odetchnę.

Chyba trochę się zawiodłam. Może dlatego, że miałam zbyt duże oczekiwania dla tej książki. Ciężko też mi się o niej wypowiedzieć, bo z jednej strony powieść mi się podobała i była fascynująca; bardzo oryginalny pomysł, coś, czego jeszcze nie było, wizja pośmiertnej świadomości - genialna; ale z drugiej strony źle się bawiłam. Wynudziłam się, strasznie ciężko mi się ją...

Wydaje mi się, że jest to pierwowzór do Igrzysk Śmierci z tym, że Igrzyska są młodzieżówką, a tutaj mamy już do czynienia z bardzo krwawą i brutalną historią dla dorosłych. Nie mogłam się od niej oderwać. Mimo, że książka ta ma potężną ilość stron, to bardzo szybko się z nią uwinęłam. Od dawna żadna powieść nie sprawiła mi takiej przyjemności i rozrywki z czytania. Jedynie, nie podobał mi się jeden wątek o Shinjim Mimurze, bo trochę się zaplątałam w tym, o czym on mówił, ale trwało to bardzo krótko. Dodatkowo, straciłam w środku lektury 30 stron, gdzie nie wiem, co mogło się stać (raczej nic ważnego), ponieważ był błąd w druku.

Wydaje mi się, że jest to pierwowzór do Igrzysk Śmierci z tym, że Igrzyska są młodzieżówką, a tutaj mamy już do czynienia z bardzo krwawą i brutalną historią dla dorosłych. Nie mogłam się od niej oderwać. Mimo, że książka ta ma potężną ilość stron, to bardzo szybko się z nią uwinęłam. Od dawna żadna powieść nie sprawiła mi takiej przyjemności i rozrywki z czytania. Jedynie,...