Linie na twarzy babuni

To krótka, ale bogata w treść i przekaz historia. Pokazuje, że zmarszczki to nie tylko oznaka starzejącego się ciała, ale może bardziej historia wzruszeń, radości czy smutków utrwalonych we wgłębieniach. Ilustracje są delikatne, pastelowe, ciepłe, pełne wdzięku.
https://madebybibi.blogspot.com/2025/01/linie-na-twarzy-babuni.html

To krótka, ale bogata w treść i przekaz historia. Pokazuje, że zmarszczki to nie tylko oznaka starzejącego się ciała, ale może bardziej historia wzruszeń, radości czy smutków utrwalonych we wgłębieniach. Ilustracje są delikatne, pastelowe, ciepłe, pełne wdzięku.
https://madebybibi.blogspot.com/2025/01/linie-na-twarzy-babuni.html

Książka o babci, dla babci, dla naszej kochanej babuni. Przepiękna książka większego formatu, w twardej oprawie.
Tekstu mało, ale bardzo za to wymowny. Duża czcionka. Prześliczne ilustracje pastelowe , na których właściwie bazuje cała książka. Na okładce postać babci z wnuczką polakierowana bezbarwną emalią.
Dzięki temu trickowi , biorąc pod światło książeczkę wydaje nam się ,że postacie ożywają, uwydatniają swoje odczucia, czy to śmiech, nikły uśmiech a może drobne koraliki łez ze wzruszenia.

Książeczka jest swoistym hołdem jaki możemy oddać wszystkim naszym babciom na świecie.
Nasze babcie i babunie, seniorki rodu, starsze panie, babciunie ,babusie, babulki, babuńcie, nestorki.
Kochamy je za ich dobroć, doskonałość, gotowość na wszystko, poczciwość, miłość bezgraniczną do wnuków. Za to co dla nas robią , że po prostu z nami są. Mało? Raczej wiele.
A co my im możemy dać? Naszą wdzięczność, miłość i pamięć o nich.
Nie traktujmy tego powierzchownie , z braku czasu i zajęć codziennych ten jeden telefon na Dzień Babci , imieniny ,urodziny i święta to jednak za mało. Babcia cały rok powinna uczestniczyć w naszym życiu. Dla niej największym szczęściem są wnuki.

Podarujmy im tę książeczkę jako oryginalną laurkę.
Dajmy ją już dziś babci i prababci, maszerujmy równo z dziećmi właśnie do nich , bez uprzedzenia, tak po prostu.

Sama treść książki jest krótka. Są urodziny babci i schodzi się do niej cała rodzina.
Babcia jest szczęśliwa ,ale wnuczce wydaje się ,że nie do końca. Sprawia wrażenie, że jest smutna, zdziwiona i odrobinę zmartwiona.
To tylko pozory. Wszystko powodują zmarszczki na jej twarzy, zgromadzone przez całe życie.
Te bruzdy tworzą jakby mapę po jej życiu. Starsza pani się ich nie wstydzi. Właściwie dlaczego miałaby tracić pewność siebie. Jest sobą. Nawet jak ktoś sobie zrobi 10 operacji plastycznych , to wiek jego pozostanie ten sam. Tylko otoczenie dalsze może myśleć, że jest młodsza, bo jej nie zna.
Ale to nic nie zmieni zaklinanie rzeczywistości.
Babcia opowiada wnuczce z jakim związanym zdarzeniem pojawiały się się u niej zmarszczki. A wnusia nie może się nadziwić.
Kolejne fałdy, skrzywienia, zagięcia na skórze twarzy mają ścisły związek z odczuciem emocjonalnym z danej chwili. Cofamy się z babcią wstecz jej życia i poznajemy sytuacje , które przemieniły portret życia babci. I już teraz wiemy, że było to odkrycie wielkiej tajemnicy ,czyli narodziny małych kotków w sadzie pod drzewem, pamiętny piknik nad morzem z przyjaciółkami,
poznanie dziadka w lunaparku na diabelskim kole, uszycie własnej siostrze sukienki ślubnej, pierwsze pożegnania, narodziny wnuków. Tak można by wymieniać długo . Każda babcia ma swoje enigmatyczne wspomnienia.
Wystarczy ją tylko spytać, a sama wszystko opowie…

Polecam lekturę przede wszystkim na prezent i jako nieodzowną pozycję w dziecięcej biblioteczce.
Ilustracje rekompensują minimalistyczny tekst.

Ksiądz Jan Twardowski powiedział :,, Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą’’.
To się tyczy naszych babć. Szanujmy je i cieszmy się dopóki są wśród nas.

Książka o babci, dla babci, dla naszej kochanej babuni. Przepiękna książka większego formatu, w twardej oprawie.
Tekstu mało, ale bardzo za to wymowny. Duża czcionka. Prześliczne ilustracje pastelowe , na których właściwie bazuje cała książka. Na okładce postać babci z wnuczką polakierowana bezbarwną emalią.
Dzięki temu trickowi , biorąc pod światło książeczkę wydaje nam...

Czy ten tytuł można zlekceważyć?
Zdecydowanie nie!

Jest to najbardziej uroczy tytuł książki, jaki widziałam.
Krótka historia, która daje czytelnikowi to, co miała mu dać. Czyli...

Uśmiech.

Czy ten tytuł można zlekceważyć?
Zdecydowanie nie!

Jest to najbardziej uroczy tytuł książki, jaki widziałam.
Krótka historia, która daje czytelnikowi to, co miała mu dać. Czyli...

Uśmiech.

Czy lubicie swoje zmarszczki? Pytanie kieruję to tych, które takowe posiadają. Ja co prawda mam ich niewiele (z czego się bardzo cieszę). Są to tzw. zmarszczki mimiczne. Ma je ten, który się dużo śmieje, a ja do tych osób należę. Być może mam to zapisane w genach, bo kobiety ze strony mojej mamy, dość późno się starzeją (jupi!). Dlaczego o zmarszczkach wspominam? Nie, nie będę prezentować Wam magicznego kosmetyku, od którego zmarszczki znikną w pare chwil. Pokażę Wam cudowną książkę, która ostatnio trafiła w moje ręce i cieszyła moje oczy. Uśmiechałam się tak bardzo, iż chcąc niechcąc kreseczki wokół ust zaznaczyły podwójny bumerang. 😁 Simona Ciraolo napisała i zilustrowała wyjątkową książkę dla dzieci, jednak i dorośli mogą z niej czerpać. Publikacja nosi tytuł "Linie na twarzy babuni". Już sama okładka wprawiła mnie w zachwyt. Patrząc na ilustrację przedstawiającą babcię i wnuczkę na różowym tle, przed oczami stanęła mi moją ukochana babcia. Książka ma twardą oprawę, przez co prezentuje się naprawdę elegancko. Tekstu w książce nie ma dużo, natomiast cały urok tkwi w pastelowych ilustracjach.

Opowieść zaczynamy w dniu urodzin babci małej bohaterki. Dziewczynka kocha swoją babunię, jednak zauważa, że jej twarz rysują różne linie. Jest ich bardzo ciekawa, dlatego pyta ją, czym są. Kiedy babcia odpowiada wnuczce, że w liniach tych zapisane są wszystkie jej wspomnienia, ciekawość dziewczynki narasta. Wnuczka wskazuje babci linie na twarzy, a starsza pani opowiada, jakie emocje i ważne wydarzenia z jej życia są tam zapisane. Czego się dowiemy? Przepiękna, pełna ciepłem książka o miłości, wspomnieniach oraz wyjątkowej relacji wnuczki z babcią. Publikacja przywołała moje piękne wspomnienia, które mam z moją babunią, aż łezka zakręciła mi się w oku. Jestem nią oczarowana. Idealna publikacja do domowej biblioteczki, ale też ciekawy prezent dla ukochanej babci. ❤️

Serdecznie polecam tę pozycję książkową.

Czy lubicie swoje zmarszczki? Pytanie kieruję to tych, które takowe posiadają. Ja co prawda mam ich niewiele (z czego się bardzo cieszę). Są to tzw. zmarszczki mimiczne. Ma je ten, który się dużo śmieje, a ja do tych osób należę. Być może mam to zapisane w genach, bo kobiety ze strony mojej mamy, dość późno się starzeją (jupi!). Dlaczego o zmarszczkach wspominam? Nie, nie...

Babcia, babunia - to dla mnie zawsze ciepła i kochająca osoba, która w swoim życiu wdziała już wiele.
Moja babcia miała bardzo wiele zmarszczek i patrząc na nią zawsze zastawiałam się czy wzięły się one z dobrych czy smutnych przeżyć i wydarzeń w jej życiu?
Babcie bowiem wyglądają po części tak jakby były trochę smutne, trochę zdziwione i trochę zmartwione. Czasami wydaje mi się, że są trochę zmęczone.
Książka „Linie na twarzy babci” to przepięknie zilustrowana historia małej dziewczynki i jej babci. Na pytanie wnuczki czy te wszystkie linie przeszkadzają jej, odpowiada, że nie i że w nich kryje się wiele wspomnień. Każda ze zmarszczek związane jest z pewnym okresem życia babci: z dzieciństwem, młodością, pierwszą miłością i rozstaniem. Zmarszczki to skutek starzenia się, ale również bramy do podróży w przeszłość. Bruzdy te są drogami, po których szła kiedyś starsza pani. Czasami były to łąki pełne kwiatów i przyjemnych przeżyć, a czasami chwile smutku i rozstania. Każda zmarszczka coś oznacza. I każda z nich jest wyjątkowa.
Krótka historia o dziewczynce i jej babci bardzo mnie wzruszyła. Ilustracje w niej zawarte są przepiękne i nie mogłam od nich oderwać oczu. Zwłaszcza od narysowanej twarzy babci. Patrząc na nią widziałam nie tylko jej zmarszczki, ale również jej życie i momenty, w których one powstawały. Książka na pewno łączy pokolenia. Ukazuje uczucie jakim jest miłość pomiędzy małą dziewczynką i jej babcią. Pokazuje również, że należy pamiętać o naszych babciach i odwiedzać je. Nie tylko z okazji urodzin i innych ważnych świąt, ale tak po prostu. Kto wie, może z tak spędzonych wspólnie chwil u starszej pani powstaną kolejne linie? Tym razem związane z nami?
Książka powinna znaleźć się w bibliotece, każdego dziecka. Młodszego i starszego, jak również babci. Na pewno będzie to dla niej piękny prezent i sentymentalna podróż przez swoje życie.
[współpraca reklamowa] Wydawnictwo CzytaLisek

Babcia, babunia - to dla mnie zawsze ciepła i kochająca osoba, która w swoim życiu wdziała już wiele.
Moja babcia miała bardzo wiele zmarszczek i patrząc na nią zawsze zastawiałam się czy wzięły się one z dobrych czy smutnych przeżyć i wydarzeń w jej życiu?
Babcie bowiem wyglądają po części tak jakby były trochę smutne, trochę zdziwione i trochę zmartwione. Czasami wydaje...

Dla babuni zmarszczki coś więcej. Każda z nich to wspomnienie cenniejsze niż skarb. O tym przekona się mała dziewczynka, która ciągle myśli, że jej kochana babunia jest trochę smutna, trochę zdziwiona i trochę zmartwiona.

Gdyby nieciekawość małej dziewczynki o linie na twarzy babuni, może nigdy, by się nie dowiedziała o pięknych wspomnieniach i sekretach jej babci.

Jak się okazuje zmarszczki, to nie tylko wiek, to zarys wydarzeń i wspomnień. Te linie zawsze będą naszą częścią, będą przypominać i opowiadać naszą historię. Nigdy nie pomyślałam w ten sposób, że zmarszczki nie świadczą tylko o utracie urody, że coś mi zostało zabrane, a w zamian nie mamy nic. Mówi się uroda przemija to prawda, ale za to wspomnienia zostaną już na zawsze.

Książeczka jest przepiękna, ciepła, klimatyczna poprzez zawarte ilustrację, które są cudowne i pięknie kolorowe. Nie ma tu zbyt dużej treści, ale obrazki wyrażają więcej niż tysiąc słów. Uwierzcie one są zbędne. Sami się pokonajcie.

Mama dwójki dzieci zakochana w tej książeczce i jest jedną z piękniejszych, jakie posiadamy. Córka jest zachwycona ilustracjami, ogląda je na okrągło, a dodatkowo opowiada je na swój sposób.

Dla babuni zmarszczki coś więcej. Każda z nich to wspomnienie cenniejsze niż skarb. O tym przekona się mała dziewczynka, która ciągle myśli, że jej kochana babunia jest trochę smutna, trochę zdziwiona i trochę zmartwiona.

Gdyby nieciekawość małej dziewczynki o linie na twarzy babuni, może nigdy, by się nie dowiedziała o pięknych wspomnieniach i sekretach jej babci.

Jak...

Gromadzimy fotografie, uwieczniamy chwile na filmach, robimy zapiski, gdy tak naprawdę pamięć o każdym najważniejszym wydarzeniu w naszym życiu nosimy w sercu i... na twarzy.

"Linie na twarzy babuni" to wyjątkowa mapa ludzkich wspomnień. Jak to możliwe? Ten sekret tytułowa babcia zdradza swojej małej wnuczce, tłumacząc jej, które linie na jej buzi przywodzą na myśl jakie zdarzenia. Drobne zmarszczki wokół oczu, cofają nas w czasie nad morze, gdzie babcia przeżyła najlepszy piknik w swoim życiu. Pojedyncze linie między brwiami to ślad po pierwszej randce w wesołym miasteczku z dziadkiem. Linie wokół ust to pamiątka po smutnych rozstaniach. Jest też jedna wyjątkowa, która przypomina babci o jej pierwszym spotkaniu z wnuczką. 💛

---
Drobna siateczka linii, z którymi walczymy całe życie, aby zachować wieczną młodość, to najpiękniejszy obraz, jaki wymalowano na twarzy życie. Każdy z nas nosi na twarzy jedyny taki i niepowtarzalny. Ja wiem, że to książka o czułej relacji babci z wnuczką ❤️, ale tak bardzo podoba mi się poruszony w niej motyw akceptacji dla przemijającego czasu, które odciska się na ludzkich twarzach. Po tej lekturze, z większą wyrozumiałością spojrzę w lustrze na swoją mapę wspomnień. 😀

---
Tak mało tekstu, tak wiele między nim się kryje treści. Autorka buduje historię w delikatnych i pastelowych barwach, które mówią więcej niż słowa. Jestem bardzo miłe zaskoczona tą propozycją od wyd. Czytalisek. Myślę, że będziemy do niej wracać jeszcze wiele razy. ☺️

Gromadzimy fotografie, uwieczniamy chwile na filmach, robimy zapiski, gdy tak naprawdę pamięć o każdym najważniejszym wydarzeniu w naszym życiu nosimy w sercu i... na twarzy.

"Linie na twarzy babuni" to wyjątkowa mapa ludzkich wspomnień. Jak to możliwe? Ten sekret tytułowa babcia zdradza swojej małej wnuczce, tłumacząc jej, które linie na jej buzi przywodzą na myśl jakie...

Zmarszczka to zagłębienie w skórze, powstające pod wpływem utraty kolagenu, ruchów mimicznych, zagniatania i opadania tkanek… Są świadectwem tego ile człowiek przeżył i na ile emocji sobie pozwolił w minionych latach. Mimo, że nie są powodem do wstydu, aktualne trendy wmawiają kobietom, że jest inaczej i natrętnie sugerują potrzebę stosowania różnych cudownych kremów…

Linie na twarzy babuni to nowość Wydawnictwa Czytalisek, która w cudowny sposób stara się zmienić spojrzenie dzieci na zmarszczki na twarzy seniorów. Warto wspomnieć, że słowo „zmarszczki” pada na kartach książki aż raz! Są one określane jako linie na twarzy lub malutkie kreseczki.

Akcja historii toczy się w dniu urodzin babci, który jest okazją do rozmowy z wnuczką na temat jej życiowych doświadczeń. Książka obrazowo ukazuje, że nawet sędziwa babcia, była kiedyś młodą osobą, a w jej życiu przeplatały się dni pełne radości, stresu, strachu… Babcia dziewczynki jest świetnym przykładem akceptacji własnego ciała oraz upływu czasu.

Linie na twarzy babuni to książka pokrzepiająca serca, o bliskiej relacji pomiędzy babcią a wnuczką. Świetnie się też nadaje do snucia wspomnień o ciekawych przygodach seniorek, a także o osobach które już odeszły. Przy lekturze może się okazać, że popłyną łzy wzruszenia… Ta książka zostawi ślad w pamięci każdego czytelnika i sprawi, że na linie i kreseczki na twarzach spojrzymy łagodniejszym okiem.

Książka posiada twardą oprawę, duży format oraz delikatne, miękkie ilustracje w pastelowych kolorach. Nie posiada dużo tekstu, ale pewne rzeczy trzeba odczytać miedzy wierszami, dlatego idealna jest dla czytelników w wieku 3-7 lat.

Zmarszczka to zagłębienie w skórze, powstające pod wpływem utraty kolagenu, ruchów mimicznych, zagniatania i opadania tkanek… Są świadectwem tego ile człowiek przeżył i na ile emocji sobie pozwolił w minionych latach. Mimo, że nie są powodem do wstydu, aktualne trendy wmawiają kobietom, że jest inaczej i natrętnie sugerują potrzebę stosowania różnych cudownych...

Stworzone z uśmiechów, naznaczone smutkiem, muśnięte zmęczeniem, przede wszystkim kryjące w sobie wspomnienia... są niczym mapa życia. To zmarszczki, linie na twarzy, które chowają w sobie sekrety, emocje przeszłość i wyjątkowe historie.

W tej przepięknej, ciepłej i trochę melancholijnej opowieści poznacie małą dziewczynkę, której ciekawość otwiera drzwi do babcinych wspomnień. To właśnie one odbiły się na twarzy babuni w postaci linii, z których każda wiąże się jakimś wydarzeniem. Zebrały one w jednym miejscu przeżycia, zostawiając po sobie niepowtarzalną pamiątkę.

A babunia, niczym pełen miłości przewodnik, opowiada swojej wnuczce o tych chwilach, które nie tylko znalazły w jej sercu szczególne miejsce, ale które będą z nią na zawsze.

Ta urocza historia, to refleksyjna podróż w czasie. Otulona delikatnymi ilustracjami, czule poruszająca piękną relację babuni i wnuczki, i łagodnie opisująca temat życiowych doświadczeń.

Książka naprzemiennie pokazuje wspomnienia z przeszłości ubarwiając czytelnikowi w ten sposób historie opowiadane przez babunię.

Wspaniała pozycja na Dzień Babci

Stworzone z uśmiechów, naznaczone smutkiem, muśnięte zmęczeniem, przede wszystkim kryjące w sobie wspomnienia... są niczym mapa życia. To zmarszczki, linie na twarzy, które chowają w sobie sekrety, emocje przeszłość i wyjątkowe historie.

W tej przepięknej, ciepłej i trochę melancholijnej opowieści poznacie małą dziewczynkę, której ciekawość otwiera drzwi do babcinych...

Kim dla Was jest Wasza babcia? Babcia to osoba, z którą wiążą się piękne wspomnienia, beztroskie dzieciństwo, nieocenione wsparcie, śmiech, zabawa i troska. Chociaż obu moich babć nie ma już na tym świecie, to doceniam to, w jaki sposób te dwie kobiety wpłynęły na moje życie. Cały czas zadaje sobie pytanie, czy byłam dobrą wnuczką? Czy mogłam zrobić coś inaczej, lepiej? Nic już tego nie zmieni. Już nie wrócą. Pozostały mi po nich tylko zdjęcia i wspomnienia, które skrywam w sercu.

„Linie na twarzy babuni” autorstwa Simony Ciraolo to niezwykle piękna i wzruszająca historia, która pomimo niewielkiej ilości tekstu niesie ze sobą wielką mądrość. Ta poruszająca opowieść przedstawia historie dziewczynki, która w dniu urodzin babci pyta się, co oznaczają linie na jej twarzy. Babcia każdą zmarszczkę identyfikuje jako wyjątkowe wspomnienie, które posiada. Każde takie wspomnienie opatrzone jest pięknymi ilustracjami, które pozwalają nam wyobrazić sobie to, co wnuczce chciała przekazać babcia.

Ciężko opisać mi piękno tej książki. To, jak poruszyła moje serce. Nie wiem, jak autorka to zrobiła, ale skutecznie udało się jej pobudzić moją pamięć i wspomnienia skrywane w sercu. Czasami słowa są zbędne, bo piękne i barwne ilustracje wyrażają więcej. Użyta na nich paleta kolorów chwyta za serce, a obraz babci i jej wnuczki zapada w pamięć. Piękna i wyjątkowa. Taka właśnie jest ta książka.

Kim dla Was jest Wasza babcia? Babcia to osoba, z którą wiążą się piękne wspomnienia, beztroskie dzieciństwo, nieocenione wsparcie, śmiech, zabawa i troska. Chociaż obu moich babć nie ma już na tym świecie, to doceniam to, w jaki sposób te dwie kobiety wpłynęły na moje życie. Cały czas zadaje sobie pytanie, czy byłam dobrą wnuczką? Czy mogłam zrobić coś inaczej, lepiej? Nic...